Ský - 01.04.1992, Blaðsíða 18

yfirborðinu, sýndist henni fara þar hálfur
maburinn og blakaöi sér áfram meö fagur-
skeftri enskri haglabyssu en ööru hvoru
glitti í vellimaða konulíkami sem veltu
sér og stungu undir móöunni og sungu
þetta margendurtekið:
Buslaðu með oss baðvörðurinn
byssuglaði
— baðvörðurinn byssuglaði
og fjaraði svo hægt út sýnin við óminn.
Ramba þá inn aftur, sólin gamla á góðri
leið með að troða sér inn um austur-
gluggann — og brosað sérkennilega við
mér úr rúminu. Skríð í skugga sængur
þar er enginn sundbolur.
Hvískrað í garöholunni.