Tímarit Hjúkrunarfélags Íslands - 01.03.1963, Blaðsíða 15
TÍMARIT HJÚKRUNARFÉLAGS ÍSLANDS
unnt að veita mjög góða menntun í hjúkr-
un, án þess að vita með vissu, — hvað hún
er í raun og veru, — hvað takmark skól-
ans ætti að vera, — og í hverju hinn eig-
inlegi kjarni starfsins er fólginn.
Hvað er hjúkrun?
Maðurinn allur, líkami hans og sálar-
líf, er vettvangur hjúkrunarstarfsins.
Hjúkrunarstarfið er fólgið í starfi handa
og sálar. Starfið krefst þess, að mann-
gildið sé virt. Það virðir rétt mannsins
til þess að hafa eigin lífsskoðun, sem get-
ur gefið lífi hans tilgang og takmark. Það
viðurkennir einnig rétt hins sjúka á full-
kominni umhyggju, bæði líkamlegri og
andlegri. Hjúkrunarstarfið gerir þær
kröfur, að á sérhvern sjúkling sé litið
sem meSbróður, sem þarfnast samúðar og
nærgætni. Það hefur heilsuvernd á sín-
um vegum sem og fræðslu í heilbrigðis-
háttum.
Hjúkrun er læknandi máttur. Þeir, sem
hjúkra, hafa með framkomu sinni gagn-
vart sjúklingnum og kunnáttu í starfi
bein áhrif á bataveg sjúklingsins.
Takmark hjúkrunarskólans og einkenni
starfssviSs hjúkninarfólksins mynda
hinn eina rétta gmndvöll að mati
á námsefni skólans.
Mat er uppeldislegt tæki. Það hefur
sem grundvöll takmark skólans og ein-
kenni starfssviðs hjúkrunarfólksins. Það
leiðir í ljós staðreyndir, sem benda á vöxt
og þroska nemans. Ekki væri unnt að
segja til um, í hve ríkum mæli nemarnir
hafa tileinkað sér skólanámið, án þessa
tækis. Ekki væri heldur unnt að gefa þær
leiðbeiningar, sem nemarnir eiga kröfu
á án stöðugs mats. Matið verður að rísa
upp af sömu lífsskoðun og hjúkrunar-
starfið gerir: „Umhyggja fyrir einstakl-
ingnum“.
13
Hið uppeldislcga skipulag á námsefni
hjúki-unarskólans.
Kennsluandinn. Árangur rannsókna á
sviði sálarfræði og uppeldisfræði hefur
á fullvissandi hátt leitt í Ijós, hve mikil
áhrif ríkjandi starfsandi hefur á náms-
getu og framkomu nemans. Hjúkrunar-
starfið lærist að mestu leyti á sjúkrahús-
um. Starfslið skólans svo og stjómendur
sjúkrahúsanna og hjúkrunarfólk þess ber
ábyrgð á því, að starfið stuðli að aukn-
um þroska nemans. Það er mjög ánðandi,
að athyglinni sé beint að ríkjandi starfs-
anda. Það er á sjúkrahúsunum, sem hjúkr-
unarstarf framtíðarinnar mótast. Öllum
rannsóknum á þessu sviði á Norðurlönd-
um ber að fagna.
Af rannsóknum annarra landa vitum
við, að hjúkrunarneminn mætir oftast
starfsanda járnharðs einræðis, þar sem
hinir mismunandi starfshópar (lækn-
ar, hjúkrunarfólk. sálfræðingar o. fl.)
stjórnast af ákafri stöðuskiptingu. Ótti
um stöðu sína og um neikvæða afstöðu
liggur eins og mara á starfsliðinu, þó að
ytra borð umgengnisháttanna séu í lagi.
Slíkar stofnanir eru lærdómssetur margra
starfshópa, og framkomu og innsæi starfs-
fólksins tileinka nemarnir sér og beina
því ósjálfrátt áfram til sér yngri nema.
Með tilliti til hjúlcrunar framtíðarinn-
ar ætti að rannsaka gaumgæfilega rekst-
ursfyrirkomulag sjúkrahúsanna svo og
hjúkrunarskólanna.
Hvaða þelcking hefur mest gildi fyrir
hjúknmarfólkið ?
Hjúkrunarfólkið getur ekki rækt sín
störf án staðgóðrar þekkingar. Við verð-
um að gera okkur vel grein fyrir því,
hvaða þekking hefur mest gildi. Aðal-
námsgi’ein skólans er hjúkrunarfræði. Til
þess, að neminn skilji gildi hennar og
öðlist dýpri skilning á henni, verður hann