Alþýðublaðið - 03.01.1925, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 03.01.1925, Blaðsíða 1
WL 1925 Laugardaginc 3. janúar. 2. tölubiað. Jðn Thoroddsen cand. Jur. 18. febrúar 1898 - 1. Janúar 1925. I Sú svipiesra og sorglegá fregn barst hingað til bæjarins í gær irá Kaupmannahöfn, að Jóa Thoroddsen hetði látist aí síys- -förum þá um morguninn. Ná- kvæmar fregnlr eru enu ókomn- ar um tlldrög þessa hörmulega atburðar. Jón Thoroddsen var íæddur á ísafírði 18. febrúar 1898, sonur Skúia sýslumanns og alþingis- mannsThoroddsensog konahans, frú Theódóru Thoroddsens. Hinar merku ættir beggjs hjónanna eru ollum kunnar. Jón íór ungur í i mentaskólann og tók þaðan stúdentspróf vorið 1918. Sama haustlð sigldi hann til Kaup mannabainar-háskóla, stuudaði þar nám einn ve>tur og tók þar prof i forspjaUsvísindum vosið 1919. E'tir það kom hann helta, stundaði nám hér vlð lagadeild- ina, udz hann lauk embættlsprófi í lögfræði á sfðast llðnu vori. Nú fyrir skömmu fór hann til Kaupmannahafnar til þess að kynna sér þar íyrirkomu'&g og stjórn bæjarmálefna og naut til þess styrks úr dansk-isienzka samband8sjóðnum. Ég hefi um tíu ára skeið átt því láni að fagna að vera sam- tíða Jóni Thoroddsen, sitja í bekk með hoaum og stunda nám við somu haskóladeild. Ég hefi þvi verið svo hamingjasamur að hafa sérstaklega náin kynni af Jóni, — hamingjusamur fyrir þá sök, að samvist okksr og vlnátta hefir verið mér sérstaklega mikil unun og andlegur gróði. Fyrst skái þess getið, sem teija verður dýrstan kost hvers manns, að Jón var með afbrigð- um góður drengur, gæddur ó- veojuiegri höfðingslund og hjálp- fýsi. Hvers mauns bón var hann manna fúsastar til að gera. Vinstri hönd hans vkai ekki, hvað sú hægri lét aí hecdi öðrum til hjálpar. Það er sú sanna höíð- ingsiund. Vinum sínum og ié- lðpum var hahn einstaklega tryggur <>g einlægar, enda var hann í óskiitu afhaldi allra þeiira, er nokkur kynni hötðu aí honum. Snemma bar á þvf í skóla, að Jón var mjög áhugasamar um opinber mál. Tók hann þá þegar miklnn og góðan þátt i öiíu íé- lagtlifi. Hann var og hrókur ails fagnaðar í kunning j ahópl. Mælsku- maður var.hann með atbrigðum, Ræður hans Voru snjallar og smeilnar. Samlíklngar hans voru hnittnar og sláandi, andsvor hans bítar og hvöss. Alla þá ræðumenn. sem Jón komst í kast við, vissi ég bfða lægra hlut fyrir mælsku hans og orðheppni. Hann hafði á sér 511 aðalsmerkl mælskumannsins. Jón varð snemma jafnaðar- maður. Sannfæring hans var bjargföst og óbifanleg. Hdn var bæði reist af hinni miklu og inni- legu samúð hans með olnboga- börnunum, skarpri dómgreind hans og skýrri hugsun. Jón var óvenjuiega skýr, frumlegur og sjálfstæður í hugsun sinni og datt margt afburðagott í hag. Eftir því, sem timar liðu, hneigð- ist hugur hans meir að þjóð- féiagsmálum. E>ár hatði hann ákveðið tramtiðarstarfaemi sina, En margt íer öðra visi en ætlað er. Vinir hans og flokksbræður gerðu sér gúðar vonir um dáðríkt starf hans í stjórnmálum. Er þvi við fráfall hans ómetanlegt skarð höggvið i fyikingu fslenzkra jafnaðarmanna. Vonin er að eins sú, að góðum máistaö bætisjt

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.