Svava - 01.10.1898, Page 16

160 HIN KKTTA OG HIN IÍANGA MVSS ÐATON.
’Jæ-ja‘, hugsaði liann. ’ííú leikur þó lánið við mig,
enda hefi ég þörf á því; efni mín voru mikið farin uð
minka. Þegar ég er búinn að koma mér fyrir, þá skal
ég skrifa Nitu, eg láta liana vita að fangi hennar megi
ómögulega sleppa. Eg get ekki ímyndað mér annað en
lnin þoli það, þó hún sé lokuð inni, þegar hún liefir nóg
að horða og þægilegt viðmót; en mér er afaráríðandi að
hún sé £ haldi.
Loksins fékk hann herbergi i ,,Morgunstjörnunni“,
og áður en hann háttaði, skrifaði hann Nitu hréf, til þess
að geta sent heuui það snemma næsta morgun.
Fyist kom honum til hugar að setjast að hjá Nitu,
og kynna henni ásetning sinn; en svo datt honum í hug
að skrifa, með þv£ liann vissi að það gerði sönni not, þar
sem hún var ætíð vön að lilýða honum.
XIV. KAPITULI.
SLOPPIN.
líITA DALTON var húin að vera viku hjá Nitu, og
hafði enn elckert tækifæri fengið að sleppa. Dyrn-
ar voru alt af lokaðar og glugginn svo hátt fiá jörðu,
íið út um hann var naumast gjörlegt að fara.
Enda þótt konan væri heDni góð, var samt ekki nema