Svava - 01.10.1898, Blaðsíða 34

178
COLÐE FELL S FEYN DAUMALID.
’Áu höggorms', bætti hann við.
’O, jií, þav er enginn höggormur í þeirri Paradís, en
þar er höfðinglegur ,,Adam“
’Og þar er fögur Eva, yndisleg eiginkona. Högg-
ormur mun aldrei verða á okkar heimili, Alice'.
’Aldrei', svaraði hún.
Lávarðurinn leit á úrið sitt, og mælti:
’Xú verð ég að yfxrgefa þig, Alice. Ég kem heim
kl. tvö. Lávarður Morne kemur með mér, og ég vona
að þú verðir þá hressari svo þú getir látið liann sjá þig
1 skrautstofunni‘.
’Ég er fríslc Loo. Ég er aðeins þreytt. Ég skal vorða
til staðar'.
Hún lagði hendur um háls hans, og kysti hann hrein-
an ástarkoss, sem liún ekki gerði frámar.
Við erum hreinir elskendur enn þá, kæra Alice‘,
sagði liann.
’Já‘, svaraði hún, ‘olskendur enn þá, og skulum verða
það alt af‘.
Ávalt, drotning mín‘, svaraði hann og gekk út.
Alt í einu kallaði hún til hans:
’Ég' gleymdi því, Leo ! Eru ekki fleiri hréf til mín ?‘
’Jú; fjöldi bréfii, þau liggjaá borðinn í lestrarsalnum.
Ég skal láta færa þér þau. Vestu sæl, drotning mín !‘