Svava - 01.10.1898, Qupperneq 37

CGLBE PELIj’s LEYXDABMALID.
181
vij l:iöfu iniani. Þúr niegið iinna niig, á hvaða stað
sem þév kjósið, og á hvafia íí;na seui er. Þéf gctið sjálf
níðið skilinálunuín við mig, viðvíkjandi leyndarmáli yð-
ar; því 6g hef engalöcgun til að biita ]<að heiniinum.
Það getur eins Vevið óhult í franitíðiuni, eins og það
heíii' vevið á liðua tímanum; en yður dugar okki að þrátta
við mig. Þér verftið að jhtnamiij.
Þér vorðið að svara bréfum mínum ; utanáskriftin er:
„Adaiu Eamsav, Tlio Cltequer’s lnn, Clerkenwell“. líg
yfirgef þann stað ekki, fyr en ég hef heyrt frá yður;
skrifið mér því. Þér þurfið ekki að óttast ueitt; því
ég-hef enga löngun til að Ijóstra upp loyudarmáli yðaij
það skal ftira með mér í gröfina eins og y.ður, en—viig
vantar virði þess! Eg er yðar tignar, hlýðinn þjónn,
Adam Itams(ii/“.
Þótt bréf þetta liefði verið lifartdi höggormur, reiðu-
búinn til að bíta hana með sínuin eitruðu tönnum, þá
hefði hún ekki orðið óttaslegnari en hún varð nú. Hún
fölnaði upp, og hjavta liennav barðist ákaft.
’O, almáttugi guð ! 1 hvópaði hún upp í angistáfkvöl
sinni, ‘hjálpaðu mér ! Frelsaðu roig ! ‘
Höggið kom svo snögt og var jafuframt svo ógurlegt,
að liúu gat ekki gjört sér grein fyrir því. Það vnr eld-