Skessuhorn - 25.11.1999, Side 12

12
FIMMTUDAGUR 25. NOVEMBER 1999
^KiasunuL
Vegamál á Vesturlandi
Að undanfömu virðist mér að öll
umræða um samgöngur snúist um
jarðgöng, þau eigi að bjarga lands-
byggðinni og ber þá mest á kröfú-
gerðinni um göng á Norður og
Austurlandi.
A Vesturlandi hefúr maður heyrt
imprað á því að borað verði í gegn-
um Bröttubrekku sem á að stytta
leiðina vestur í Dali og Vestfirði um
einhver ósköp. Finnst mér hug-
mynd þessi ffáleit og ekki pening-
anna virði sú litla hagræðing sem
með því fengist. Hæð Bröttbrekku
er 402 metrar yfir sjávarmáli og það
er sama hvað menn moka til mikl-
um jarðvegi þá verður hæð hennar
ekki breytt að neinu gagni og getur
aldrei orðið örugg vetrarleið en það
hlýtur að vera meiningin sem að
baki hugmyndinni liggur. Það er
furðuleg árátta hjá yfirvöldum
vegamála að klifra upp um fjöll með
vegi en líta framhjá betri kostum
sem finna má á láglendi.
A sínum tíma var lagður vegur
yfir Heydal og þótti þá hin besta
samgöngubót. Nú virðast allir vera
búnir að gleyma þessari leið sem
svo oft hefur bjargað miklu að vetr-
arlagi, enda er hæðin ekki nema
175 metrar yfir sjávarmáli. Væri nú
ekki hyggilegra að gera þessa leið
að framtíðarvegi, leggja bundið1 slit-
lag að Bfldhóli og áffam austur
áleiðis til Búðardals? Þessi leið er
að vísu 20 km lengri og þá koma
allir þeir sem allt mæla í mínútum
og fordæma slíkar hugmyndir. Það
er eins og menn vilji heldur koma
sér í stórhættu á fjöllum uppi í hríð-
arbyljum en að komast áffam tafar-
lítdð niður á láglendinu. Ef ráða-
menn vegamála vilja falla í sömu
gryfjuna og kröfugerðarmennimir
sem helst vilja komast á milli staða
á hraða ljóssins væri hyggilegra að
bora í gegnum fjallið undir Bröttu-
brekku, fyrst þjóðin er allt í einu
orðin svo rík að hana muni ekki um
slíkt smáræði.
Talið er nú víst að Vatnaheiðin
verði fyrir valinu og taki við hlut-
verki Kerlingaskarðsvegar. Og verð
ég að sætta mig við þá niðurstöðu,
þ.e.a.s. ef ekki verður áfram kostað
fjármagni til að halda Skarðinu
opnu þrátt fyrir nýjan veg yfir
Vatnaheiðina. Það þyrfti að liggja
fyrir loforð um að slíkt yrði ekki
gert. Eg vil láta það koma ffam að
að ég get ekki fallist á rök þeirra
sem hafúa leiðinni um Vamaheiði
vegna hugsanlegra náttúmspjalla.
Við verðum að virða rétt mannsins
til þess að nýta sér á skynsamlegan
hátt þá kosti sem landið okkar hef-
ur upp á að bjóða, þó að sjálfsögðu
eigi að taka tillit til náttúruverndar-
sjónarmiða.
Nú virðist vera komin einhver
hreyfing á mál Utnesvegar og hefur
það ekki gerst orðalaust eins og
dæmin sanna. Fullyrt er að kaflinn
frá Bjarnafossi í Staðarsveit að
Stóra-Kambi í Breiðuvík verði boð-
inn út einhverja næstu daga og em
það góð tíðindi fyrir alla þá sem á
útnesinu búa. Einn er þó sá kafli
Umesvegar og sá versti ef litið er til
vetrarsamganga en það er kaflinn
frá svokölluðum Stapabomi vesmr í
Fellsbrekku neðanverða. Þessi leið
er hin mesta snjóakista og var aldrei
litið á hana sem endanlega lausn
þegar vegur tdl ffamtíðar yrði gerð-
ur. Þegar maður spyr ábyrga menn
Vegagerðarinnar fara þeir undan í
flæmingi og kunna engin svör.
Helst má skilja á þeim að ekki megi
spilla einhverjum dýjaveitum og
sinustráum sem eru í vegi fyrir
“Neðri leiðinni”. Ekki veit ég
hvaða aulabárður hefur orðið til
þess að tefja þetta mál og væri rétt
að sá eða þeir sem komast upp með
slíkt geri grein fyrir sinni furðulegu
afstöðu. Umesvegur býr yfir slysa-
gildrum af öllum stærðum og gerð-
um og slysin verða tíðari eftir því
sem umferðin eykst þrátt fyrir vök-
ul augu Björns Jónssonar vegaverk-
stjóra sem gert hefur marga góða
hluti fyrir þennan veg. Það er því
lífsspursmál að færa þessi mál til
betri vegar. Með fullri virðingu fyr-
ir Fróðárheiði þá verður hæð henn-
ar ekki breytt og góður vegur fram
undir Jöklinum styrkir búsem allra
sem í Snæfellsbæ búa. Því hefur af
ábyrgum aðilum verið lofað að setja
bundið slidag á Fróðárheiði og vil
ég fáfróður spyrja: Er það til að
auka öryggi vegfarenda að vetrar-
lagi að leggja bundið slitlag á hinar
brötm brekkur, sérstaklega í norð-
anverðri heiðinni? Það væri nauð-
synlegt að fá svör vegfróðra manna
við þeirri spurningu.
Oll samgöngumannvirki á lands-
byggðinni era dýr en þau era líka
höfuðatriði í gangverki hennar og
ætm því að auðvelda fólki að sækja
vinnu fjarri heimilum sínum. En
því miður er það svo að fólk kann
oft ekki að meta það sem jarðgöng
og malbikaðir vegir hafa upp á að
bjóða. Fyrir stuttu var viðtal við
verkakonu á Ólafsfirði sem sagt
hafði verið upp vinnu í sínum
heimabæ vegna verkelnaleysis. Hún
var spurð að því hvort hún gæti þá
ekki sótt vinnu til Dalvíkur en á
milli þessara staða era 18 km eftir
að göngin komu um Ölafsfjarðar-
Kristinn Kristjánsson
múla. Blessuð konan hélt nú ekki,
þessi leið væri ekki svo skemmtileg.
Fyrir nokkram áram var starfsfólki
í frystihúsi í Ólafsvík sagt upp ein-
hverra orsaka vegna. Fréttamaður
spyr konu þar hvort hún gæti ekki
farið út á Rif en þar vantaði fólk í
Hraðfrystihúsi Hellissands. Konan
svaraði að bragði: “Eg ætla nú ekki
að fara að vinna þarna útfrá.” Á
milli Ólafsvíkur og Rifs era nokk-
urra mínúma aksmr efdr malbikuð-
um vegi. Þetta er ljótt að heyra.
Það er nú algengt að fólk á
Reykjavíkursvæðinu sæki vinnu
austur fyrir fjall til Selfoss og ná-
grennis, sömuleiðis suður á Reykja-
nessvæðið eða upp á Akranes eftir
að Hvalfjarðargöngin komu og eru
allar þessar leiðir lengri en dæmin
sem að framan greina um Ólafs-
ljörð og Ólafsvík. Hvað er til bjarg-
ar landsbyggðinni? Það virðist vera
eitthvað meira sem vantar en góða
vegi og jarðgöng.
Kristinn Kristjánsson
Fyrrverandi kennari á Hellissandi.

Virkír vefir
Þú ritstýrir - við hönnum
Vefsmiðja Vesturlands í samvinnu við AkNet og
Eflingu Stykkishólms kynnir nýja þjónustu:
Virka vefi.
í Fosshótel Stykkishólmi
fímmtudaginn 2. desember 1999 kl 16.
Við hönnum fyrir þig vef þar sem þú getur alfarið
séð um að breyta texta og bæta við upplýsingum
frá degi til dags - með einföldu innsláttarformi
- beint og milliliðalaust - án þess að hafa nokkra
sérþekkingu á tölvur.
Okkar þáttur felst í því að hanna útlit vefjarins,
koma honum á framfæri með markvissri
markaðssetningu og sjá um gagnagrunns-
vinnsluna sem gerir þessa þjónustu mögulega.
Þeir sem hafa reglulega nýtt efni fram að færa
á vefjum sínum uppskera aukinn lestur vefjanna
og ná betri árangri. Lesendur koma aftur og
aftur ef þeir vita að innihaldið endumýjast
reglulega
- að vefurinn sé Virkur vefur.
Vefsmiðja Vesturlands Efling Stykkishólms
AkNet
I eyði í hálfa öld
Minningabrot úr Svínadal
Þegar komið er yfir Ferstikluháls
niður í Svínadalinn blasir við tún-
blettur í annars hrjóstugu landi.
Þama stóð bærinn Glammastaðir
sem fór í eyði vorið 1949. Jörðin
Glammastaðir var mjög góð fjár-
jörð en fremur reytingssamar
slægjur og heyvinnuvélar komust
aldrei þangað.
Náttúrafegurð er þarna mikil.
Mannvistarleifar sjást engar þær
hafa verið jaínaðar út fyrir löngu.
Aðeins túnið grænkar ennþá meira
en umhverfið uppfrá vatninu, þess-
ari miklu matarkism sem það var
Glammastaðavatn.
Eg átti heimilisfang þarna síð-
ustu 10 árin sem jörðin var í byggð.
Eg kom þarna snögga ferð vorið
1967 og þá vora rústir bæjarins
stæðilegar og silungurinn skvetti
sér í vatninu.
Við rústir Glammastaða 1967
Egyndifesti bara á einum stad
í undirvitund reynist mér hann bestur.
Við hnminn bœ og grasi orpið hlað
á öllum stóðum óðrum er ég gestur.
Þar vindur gnýr um veggjabrotin skökk
og vargur hlakkar yfir feigum vorum.
þá hafðu gamli moldarbcerinn þökk
mín hjartalund ífriði býr hjá honum.
í Sandgerði 1978 og síðar:
Kyrrlát sveit með silungsveiði
sífellt vakir mér í minni
örlögþó mig alltaf seiði
einstigin á götu sinni
Kólgubakki hylur jjallasýn
og fagurt latidið blómaskrúði vafið
En þetta vera æviörlög mín
eyðimelar út við úfið hafið.
Og þegar legg égfrá mér staf og serk
og sé í anda óll mínfánýt störf.
Mig undrar mest að skyldu öll þau verk
engu verða að gagni eða þörf.
Guðmimdurjrá Glammastöðum.
sexfalt vaff punktur
vesturland
punktur is
Hagfræði
Menntamaður nokkur var
staddur við höfnina í litlu sjávar-
þorpi í Mexíkó. Hann sá lítinn
bát koma inn. Eirrn maður var
um borð og margir stórir túnfisk-
ar. Sá menntaði spurði fiski-
manninn hve lengi hann hefði
verið að veíða þetta. “Smástund,”
var svarið. “Af hverju veiddir þú
ekki meira?” “Eg hef ekkert að
gera við meira,” sagði fiskimað-
urinn, “þetta nægir fjölskyldunni
minni vel.” “Hvað gerir þúj)á við
tímann,” spurði hinn. “Eg lifi
góðu lífi,” sagði fiskimaðurinn.
Eg sef frameftir á morgnana,
fiska dálítið, leik mér við börnin
mín, tek „siesta“ með konunni,
rölti niður í þorpið á kvöldin og
fæ mér vínglas og leik á gítar með
vinum mínum.
Eg get gefið þér góð ráð sagði
menntamaðurinn. Eg er með BS
próf í rekstrarfræði frá Sam-
vinnuháskólanum á Bifröst. Þú
átt að veiða meira. Þá færð þú
meiri afla og getur keypt þér
stærri bát og þá veiðir þú enn
meira. Síðan getur þú keypt heil-
an flota af bátum og þá erm ekki
lengur háður því að selja í gegn-
um milliliði en gemr verslað
beint við verksmiðjurnar, sett
upp verksmiðjur og jafnvel ráðið
markaðnum. Þá gemr þú elcki
lengur búið hér en flytur í ein-
hverja stórborgina.” “Hvað tekur
þetta langan tíma,” spurði fiski-
maðurinn. “Svona 20-25 ár.”
“En hvað svo,” spurði fiskimað-
urinn.- “Þá kemur stóra stundin,
sjáðu til. Þú breytdr fyrirtækinu í
hlutafélag og ferð á verðbréfa-
markað og selur og stendur uppi
með margar millj.dollara.- Já,
sagði fiskimaðurinn en hvað svo?
Bifrestingurinn varð dálítið hugsi
en sagði síðan: Þá flytur þú í lítið
fiskiþorp, sefur frameftir á
morgnana, fiskar dálítið, leikur
við börnin, tekur „siesta" með
konunni, röltir á kvöldin niður í
þorpið og færð þér vínglas og
leikur á gítar með vinum þín-
um!!!
Frá USA
Ameríkanar eru þekktir fyrir að
þurfa að hafa allt “imbaproof’.
Þess gætir óneitanlega í leiðbein-
ingum á ýmsum þarlendum vör-
um. Hér verður gripið niður í
nokkur slík:
Á pakka með ffosinni súpu:
“Tillaga að matseld: Þýðið súp-
una”
Á bomi kassa utanaf rjómaboll-
um stendur: “Ekki má snúa kass-
anum við” (stendur á botninum).
Á dós með smjördeigi stendur:
“Varan er heit efdr upphitun”
Á kassa utanaf straujárni:
“Straujaðu ekki föt meðan þú ert
í þeim”
Á hóstasaft fyrir böm stendur:
“Aldð ekki bfl eða stærri vélum
eftir inntöku”
Á kassa utanaf svefntöflum:
“Gæti gert þig þreyttan”
Á pakka með jólaljósum: “Að-
eins til nota innandyra eða úti”
Á salthnempakka: “Aðvörtm!
Inniheldur hnemr”
Á salthnempakka í flugvél:
“Leiðbeiningar: Opnið pokann,
borðið hnemrnar”
Á örbylgjuofnum: “Bannað að
þurrka ketti í ofhinum”