Alþýðublaðið - 11.07.1925, Blaðsíða 3

Alþýðublaðið - 11.07.1925, Blaðsíða 3
*WK epwb^ Mrmmm 5 Er farið kæntega að öllu og þykir miklð undlr því kemið að ekki sjáist, hver tilgangurinn er. Fyrlr því er dæinisaga ritstjóra >V9sturfands< svo oneikiíegs op- inská. Hún ber vott ura þá barnakjfu einfeldní, sem árelð* anlega er ekkl tll hjá star£s bræðrum hans ahnars staðar í tempruðu bsltunpm. Hann h&fir engin umsvif, geugur inn í hmys- ið tíl fátæklingains, sem liggur aadvíika, tealdur, avangur, f júkur af áhyggjum Oíf órór í huga, sg$ á rekkjustofckina og segir; >Nu ætla ég að Juila vlð þig, Bí, bi og blaka.< Ea þá oreigi, sem auðvaldií bfar við eins og óvita og segir æfiotýril Ef tll vttl t*kst því að s/æfa þ!g svo, að þú gleymlr örbirgðlnni, einkum eí það lætur brennMu í p»I«on þinn, ssm það er víat tll, ef þú borgar fyrir það. Og á þelm útgjötdum hefir örblrgðia æfiníega ráð, elns og kunnugt er. En þó að þú gíeymir ö'bl«-gð- inni, gleyoalr örblrgðfp ekkl þér. Meðan auðvaldtð syogm- við þig barnagælurnar og scgir þér æfin týrin, slftur hun og úttaugar sjálfnm þéjr löngu lyrir tíraapn og þa ekkl síður konunni þinni, som er orðin helisuiaus og far- lama á þttim áruan, >-.em kún gæti verlð eins og blómarós, ef hún ætti við sóaiasamleg kjor að búa. Örbirgðin fóatrar börnin þfn f sól- a'Sausum -og loítlausum, köldum og sökura horbergiskytrum. Hán þrítur þau, iæðir þau og klæðir Og húp kennlr þeim frasðin. Hún íiparar ekki barnagullip: Ný kvefsótt á hverjum mánuði, taugaveiki, þegar við hennl er teklð, beinkröm og berklavelkl. Hversu ánæ«ður sem þú ert i örbirs-ð þinni og vesaldómi, mi8»ir þú tvö börn íyrir hvert eitif. aem s* mftftir, er ylð góð efnl býr. En dmðlpn er ekki verstur. Hitt er verra íyrir þann, sam opin augp hefir, að horfa fram á hver* konarJHkamjega og andlega 6rbirgðar,úrkynjun af- komenda ainna, sem enginn sér fyrir endann á. Orbirgðin ©r aannarlega trygg aÍGUm. Húa firtlst ekki, þó að henni aé gleymt. Orð Jesó K-ists fara elnna verst f þessum æfintýrum aoð- valdsins, Ritstjóri >Vesturlands< vitnar < ummssli hans um, að maðurinn tifi ekkl af eiim eamso braaðl, og viil iáta fátækllngana seðja sig á þelm, þegar sulturlnn nag- ar þá. Ep Jesúi KrÍRtnc, fdr ekkí nið ur í kjallaraíbúð í Jerúsalem tii þes^ a.ð. spgjs þetta spnkmæli við foreídra buograða harna, biðjapdi grátanéi um brsoð, sem ekki var til, Haon sallaði þvf á voldugan hðfðiagja, s«m hafðl ráð á ðllum rikjam veraldarinnar og þeirrft dýrð, sjálfan djöfullnn. Og, sá herjins ?kapftalistl< hafði sannarlega gott af að heyra það. Jesús KrlstU! var harðorður við rfka menn svo að engirra hefir verlð elni, Hann sýndi þeim fram á msð ógleymanlegr nm erðum, hvor andleg hætta stafar af auðsornun. Ea hann vai- jafnmildur við- f&tækfingana og hapn var strang- nr vlð hlna og skildl vel Ifkam- kgar þarfir þéirra, Haon setti bænina um ðsgtegl bianð f miitt faðirworið, og rionum ,datt ekki f hug að mlsbjóða monnum með því að kenna þeim svöngum andleg faanindi, hfldur gaf hann þejm fyr»t yel að borða. Og þó var hsnn skemtilegur kennari og gat sagt f&Ueg æfintýri. Goðir monn, eero boða jafnað' arstefnuna, eru fy'tif anda krlat- indómsins sút f yztu æsar. í>rtir eru gagnteknir af h«ilagrl bræði tli þess andkristilega þjóð- akipulags, sem vfgt er Mapimonji ocan fra or nlður í gegn. Má ver», að þ»ir í orðasennn við fo?meelmdur þesa gæti þess ekki æfiníega nógu vel að láta það koma skýr,t fram, að það ,eru málefnlpr aem þeír della á, en ekki mennlrnir, »ð þeir eru þræl- ar sk'pulagshis eins og f p pll að meirA eða minna leyti og þess vegpa ekfci sjálrráðlr gerðá slnna eða vita ekki, hvað þelr eru að gera. Þ«ir eru fuliir af mlskunnsemi og meðaumkvnn ta®ð fátækum eg bágstpddum. Má yera, að þelm missýnlst stundum um þ& og þ£ einkum um áhangapdur sína, pg gæti pma ek*i æfinfe-ga nóga erkamafiarimi. blað verklýðsfélagansa & Norðurlaudi, flytur gleggstar fréttir að norðau. Kostar 5 kr, árganguriim. G-erist kauperxdur nú þegar. — Askriftum veitt móttaka á ofgreiðslu AlþýðublaðBÍns. Tekið við, sjóklœðum til íburðar og tiðgerðar í Yörubílastðð Islands (móti stainbryggjunni); fötin séu vel hrein. Sjókíeeðaaepð Islands. YeggmymdÍP, fallegar og ódýr^ ar, Freyjugötu 11. Inor|mmup á sama stað. Sakarastofa. Einars J. Jóni ítonar er á Laugavegl 20 B. — (Itmgangur frá Klapparstfg.) veJ, að >&kki munu alfir þ©5r, sem segja: Herra, herra! —< En báðar þesssr yfirsjónir eru m^rjplfgar. í>ví er oft púið jafnaðarmönn- um um nasir, að ekki mettl þeir fátæklingansi, sem þeir beri sve mfög fyrir brjósti, £>ó að alilr jafnaðarmenn f ve?rö"diooi !.ogðu aaman, elga þeir ekki nema fimm brauð og tvo fiska. En þeir kunna ekki það kraftsíférk að m*Ka með því þúsundtr elnu sinni. Og þó að þeir kynnu það, hvefjn væri þá veröldip nær? En JKfnaðarmenn trúa á krafta« verk. í>eir trúa því, að sjálfur al- menningur geti, ©f hann er vak- Inn tll meðvltuodar nm köllnn sina, stofns^tt nýjan heim, >þar sem sannleikur ríkir og jöfnuður býr«, þar sem örbirgðín með öll- um sínum andstyggilegu fylgi- fiskum, sem jafnvel góðir menn ern nú á dögum orðnir svo van- ir, að þeim fiost ekkert tll um, lftur út eias og hræðilegur, ótrú- legur, fiarlægur draumur. Og þeir trúa þvf, að ,að þessu megi vinna með þyí að sameina á hlnn fegnrsta og kriatllegasta hátt sjálfpagða umhyargju fwir ©Iglnnl veíferð, ástvlna vorra og óborinna afkomenda, umhygg|- unní fyrir vel^rð meðbræðra

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.