Morgunblaðið - 29.01.2021, Blaðsíða 21

MINNINGAR 21
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 29. JANÚAR 2021
hafði mikið keppnisskap sem
birtist sérstaklega á körfubolta-
vellinum. Það var því oft erfitt að
eiga við hann einn á móti einum,
þar sem heiðurinn var að veði.
Stebbi hafði strax sem barn
einstakt lag á því að fá fólk til
þess að vinna saman. Hann hafði
frumkvæði að því að halda fót-
boltamót á milli bekkja á miðstigi
í Snælandsskóla, sat í nemenda-
ráði og var fastráðinn kynnir á
öllum bekkjarskemmtunum. Síð-
ar átti hann eftir að nýta þessa
hæfileika á ýmsum sviðum, bæði
í einkalífinu sem fyrirmyndar-
fjölskyldufaðir en einnig naut
hann mikillar velgengni í öllum
þeim störfum sem hann tók að
sér. Útgeislun hans náði til fólks
og Stebbi náði að fanga athygli
allra í kringum sig.
Elsku Stebbi minn, mikið
rosalega þykir mér vænt um þig
góði vinur og mikið sakna ég þín.
Ég ylja mér við góðar minn-
ingar.
Elsku Silla, Kristófer, Rúnar
og Ingimar, hugur minn er hjá
ykkur.
Þinn vinur,
Kristinn Sverrisson.
Stebbi kom inn í líf mitt og
okkar vinkvennanna þegar við
vorum unglingar. Stebbi var
kærastinn hennar Sillu okkar.
Fljótlega varð hann mikið meira
en bara það. Hann varð traustur
og góður vinur.
Stebbi tók það sem hann gerði
með trompi. Allt sem hann tók
sér fyrir hendur gerði hann vel.
Eitt af því var að styðja við bakið
á Sillu í handboltanum. Við stelp-
urnar nutum hans stuðnings ekki
síður. Hann lét sér ekki nægja að
mæta á pallana eins og flestir.
Rétt rúmlega tvítugur var Stebbi
kominn í meistaraflokksráð
kvenna og varð síðar formaður
handknattleiksdeildar Vals, því
næst fjármálastjóri félagsins og
svo framkvæmdastjóri þess. Eft-
ir að strákarnir fæddust studdi
hann við bakið á þeim, var þeim
frábær faðir og fyrirmynd, svo
eftir var tekið.
Svona var hann Stebbi, hann
lét sitt ekki eftir liggja. Hann
vildi Sillu allt það besta, eins og
drengjunum sínum, fólkinu og fé-
laginu. Stebbi var okkar besti
maður. Sannur dáðadrengur.
Þegar ég hélt upp á 40 ára af-
mælið fyrir rúmu ári var Stebbi
að sjálfstöðu mættur. Þegar
gleðskapnum þurfti að ljúka í
Fjósinu, félagsheimili okkar
Valsara, langaði mig að halda
áfram að fagna með því að fara á
stað sem vinahópurinn fer gjarn-
an á þegar glatt er á hjalla. Það
leist Stebba vel á enda var hann
alltaf til í að hafa gaman. Stebbi
tók ekki í mál að einhver úr nán-
asta vinahópnum færi heim og
talaði um fyrir þeim sem voru á
þeim buxunum. Áfram skyldi
haldið við að gleðja afmælisbarn-
ið. Þetta væri mitt kvöld, það
ætti að vera eftirminnilegt og eft-
ir mínu höfði. Auðvitað fylgdu
allir fyrirmælum Stebba og við
dönsuðum saman inn í nóttina.
Þetta lýsir Stebba. Hann var
leiðtogi í sínum hópi og vildi öðr-
um alltaf svo innilega vel.
Þrátt fyrir að sorgin sé svo
nístandi sár finn ég líka fyrir svo
miklu þakklæti fyrir allar góðu
stundirnar sem ég átti með
Stebba og Sillu. Síðasta sumar
tóku þau mig upp á sína arma og
buðu mér alltaf með sér á golf-
völlinn. Um sumarið og haustið
spiluðum við ófáa hringi saman.
Ég byrjandi, Silla betri en Stebbi
auðvitað góður. Hann var góður í
öllu. Stebbi var óþreytandi að
hrósa mér, leiðbeina og gera góð-
látlegt grín að mér þegar ég lenti
úti í mýri. Þetta voru mínar
bestu stundir síðasta ár. Það var
bara svo gott og auðvelt að um-
gangast Stebba. Það var mann-
bætandi. Ég lofa þér Stebbi minn
að ég mun láta minningarnar
ylja.
Elsku Silla, Kristófer, Rúnar
og Ingimar. Missir ykkar er ólýs-
anlegur. Ég vildi óska að ég hefði
nægilega sterk orð til að segja
ykkur hversu mikið ég sam-
hryggist ykkur.
Mínar innilegustu samúðar-
kveðjur sendi ég fjölskyldu
Stebba og öllum hans vinum.
Missir ykkar er líka mikill.
Sofðu rótt dáðadrengurinn
minn.
Þín vinkona,
Hafrún Kristjánsdóttir.
Hinsta kveðja!
Hver hefði trúað því að við
sætum hér og rifjuðum upp allt
það góða sem einkenndi okkar
kæra vin, Stefán Karlsson? En
því miður vitum við að vegir lífs-
ins eru órannsakanlegir og eng-
inn veit hvað leynist í hugskoti
okkar nánustu.
Við urðum þeirrar gæfu að-
njótandi að kynnast Stefáni í
gegnum tuttugu ára starf hans
fyrir Knattspyrnufélagið Val.
Það var mikill happafengur þegar
Silla konan hans fékk hann til að
koma úr Kópavogi til starfa á
Hlíðarenda enda fáir félagar hon-
um traustari og tryggari.
Stefán vann fjölmörg ábyrgð-
arstörf fyrir félagið, bæði sem
fjármála- og markaðsstjóri, fram-
kvæmdastjóri, stjórnarmaður og
formaður í handknattleiksdeild-
inni. Í gegnum árin tók Stefán að
sér ýmis tilfallandi störf fyrir fé-
lagið, allt var unnið af vandvirkni
með bros á vör og gott viðmót var
það sem mætti öllum sem sam-
skipti áttu við hann.
Við unnum þétt saman í gegn-
um árin og á milli okkar skap-
aðist traust, samheldni og innileg
vinátta enda erfitt að finna vinnu-
samari, ábyrgari eða betri vin en
Stefán.
Stefán var mikill fjölskyldu-
maður og í raun má segja að líf
þeirra hjóna hafi snúist að
stórum hluta um handbolta og
gefandi samverustundir með fjöl-
skyldu og vinum. Við fylgdumst
með Stefáni setja sér markmið,
sáum hann vinna að þeim, lagði
oft mikið á sig og uppskar í sam-
ræmi við það.
Að leiðarlokum viljum við
þakka Stefáni fyrir trygga vin-
áttu og farsælt samstarf. Við get-
um yljað okkur við ótal góðar
minningar sem samveran með
Stefáni gaf okkur enda erum við
sannfærð um að vinátta Stefáns
auðgaði líf okkar. Það er erfitt að
sjá fyrir sér Hlíðarenda án Stef-
áns og skarð hans í vinahópnum
verður ekki fyllt. Við óskum þess
að góður Guð styrki Sillu, Krist-
ófer, Rúnar, Ingimar og fjöl-
skyldu í þeirra miklu sorg. Bless-
uð sé minning gengins góðs vinar.
Hörður og Fanný,
Sveinn og Dagný.
Kær vinur er fallinn frá. Eftir
sitjum við skilningsvana og með
hjartað fullt af sorg. Allir sem
þekktu Stefán Karlsson vita að
þar fór góður drengur og gull af
manni.
Hugulsamur, eldklár og
skemmtilegur eru orðin sem
fyrst koma upp í hugann til að
lýsa Stebba eins og hann var þeg-
ar við kynntumst honum fyrst
fyrir öllum þessum árum. Þessi
orð eiga enn við þótt tíminn hafi
liðið en eftir að við urðum full-
orðin bættust fleiri orð við; fjöl-
skyldumaður, traustur vinur og
fyrirmynd eru orð sem lýsa hon-
um hvað best.
Við njótum þeirrar lukku að
vinahópurinn okkar er þéttur en
með fráfalli Stebba hefur stórt
skarð verið höggvið í hann sem
ekki verður fyllt. Þótt við séum
svo miklu fátækari eftir erum við
samt rík af minningum en þær
eru margar og dýrmætar eftir
meira en tuttugu ára vináttu.
Þær sefa sorgina þegar frá líður.
Elsku Stebbi, við gerum okkar
allra besta til að passa vel upp á
Sillu þína og strákana.
Þín
Lilja, Vignir (Viggi)
og fjölskylda.
Missir Controlant er mikill.
Vinnufélagi og kær vinur er fall-
inn frá langt fyrir aldur fram.
Stebbi var þeim eiginleika
gæddur að ná til allra, vildi allt
fyrir alla gera. Hann var sá sem
nýir starfsmenn hittu fyrst og
fundu strax að hann geymdi
hjarta og sál Controlant-fjöl-
skyldunnar. Hann smitaði okkur
öll af gleði sinni og jákvæðni.
Árangur okkar í dag byggist
vissulega á góðri tækni og fram-
sæknum hugmyndum stofnenda
Controlant; Stebba, Gísla, Ella,
Atla og Trausta. Þar hafa marg-
ir lagt hönd á plóginn því góð
hugmynd og tækni duga ekki ein
og sér.
Þegar upp er staðið snýst
þetta allt um fólk. Sköpum
skiptir að safna saman besta
fólkinu til þess að ná framúr-
skarandi árangri, ekki bara á líð-
andi stundu heldur um ókomna
tíð og mynda farveg þar sem
fólk fær tækifæri til að gera sitt
allra besta og njóta sín í starfi
með göfugt markmið að leiðar-
ljósi. Það gerði Stebbi; þannig
leið okkur í návist Stebba.
Eitt af gildum Controlant er
„fun“ og það lýsir Stebba vel,
það er Stebbi. Gleði blandin um-
hyggja og hjartahlýja streymdi í
gegnum öll hans verk og lýstu
sem sól á markmið og ásetning
okkar sem störfuðum með hon-
um. Stebbi sannaði á hverjum
degi að „eitt bros getur dimmu í
dagsljós breytt“.
Blessaðar séu minningarnar
um Stebba, þessa fallegu mann-
eskju, sem kunni þá list svo vel
að brosa með sálinni allri. Fyrir
betri heimi munum við öll leggja
okkur fram um að tileinka okkur
eiginleika hjartfólgins leiðtoga
og fyrirmyndar.
Kæru Silla, Kristófer, Rúnar
og Ingimar, við vottum ykkur
okkar dýpstu samúð. Fyrir hönd
samstarfsfélaga,
Aðalheiður Pálmadóttir.
Þegar við systkinin minnumst
þín koma þó nokkur atriði upp í
huga okkar sem við viljum deila
með öðrum. Þú varst nefnilega
fyrirmynd okkar allra!
Þú varst alltaf fyrstur til að
bjóða fram aðstoð, sama hvort
um var að ræða hjálp í námi, lífi
eða skítmokstri.
Þú varst ætíð áhugasamur um
okkur, spurðir af einlægni hvað
við værum að fást við á hverri
stundu og hlustaðir af vand-
virkni.
Gleðin sem umvafði þig og
geislaði frá þér mun lýsa okkur
leiðina áfram og minningarnar
um þig hlýja okkur um hjarta-
rætur.
Þú ert og verður okkar fyr-
irmynd!
Hanna Valdís, Helgi
Karl og Maria.
Elsku besti Stefán okkar er
farinn alltof snemma. Það er
óhugsandi að hann birtist ekki
aftur með brosið sem var ein-
kennismerki hans og faðminn
opinn. Það var lífsins lukka þeg-
ar við röðuðumst saman í vinnu-
hóp í MBA-náminu. Hópur 5
varð strax Hópurinn með stóru
H. Sérhannað lógó, vefsíða, síma-
númer með símsvörun, búningur
og háleit plön. „All in“ frá upp-
hafi. Einstök vinátta sem mynd-
aðist og heldur ævina á enda. Þín
hefði átt að vera miklu lengri
kæri vinur.
Stebbi var „all in“ í öllu sem
hann gerði. Hann virtist eiga alla
vini heimsins og einu skiptin sem
það var vesen var þegar hann
hringdi afsakandi í okkur til að
láta vita að hann hefði færst að-
eins of mikið í fang, hann var tví-
ef ekki þríbókaður í einhverja
vinahittinga og þurfti að fá leyfi
til að hnika dagskrá svo hann
næði að sinna öllum. Að öðru
leyti var aldrei vesen. Hann hafði
einstakt lag á að sameina sjón-
armið, leyfa okkur öllum að láta
ljós okkar skína í hópverkefnun-
um en koma svo í skjóli nætur og
snurfusa eitt og annað – oft án
þess að við vissum af – við feng-
um bara að vera í styrkleikunum
okkar. Svona var Stefán. Hann
var óþrjótandi í að gefa af sér til
allra í kringum sig en sparari á
að þiggja.
Við erum þakklát fyrir hafsjó
minninga þótt það sé ekki svo
langt síðan við kynntumst enda
hver hittingur ævintýri. Köben,
New York, Boston, Sigló. Hebbi,
Maggi, Jólasveinn í september,
listgjörningar, Frikki Dór, Elvis
og hann að sjálfsögðu töfraður úr
skyrtunni. Stebba fannst fátt
skemmtilegra en að standa að
óvæntum uppákomum sem gerðu
samverustundir okkar enn eftir-
minnilegri. Hann kunni að skapa
stemningu, halda uppi fjörinu og
tryggja að allir nytu sín. Við
minnumst með hlýju síðasta hitt-
ingsins með Stefáni í aðdraganda
jóla, hann nýbúinn að jafna sig á
Covid og þar af leiðandi með
mótefnið eftirsótta. Við fengum
því öll Stebbaknúsið sem var það
allra besta.
Elsku Stefán – það verður
seint hægt að færa í orð hvað þú
varst einstakur. Hlýr, eldklár,
hógværðin uppmáluð með hjarta
úr gulli. Elsku vinur, við munum
sakna þín. Nú og alla daga. Mun-
um þig brosandi, alltaf á tánum,
tékka hvort ekki allir væru í góðu
og lofum því að það verður ekki
neitt vesen! Elsku Silla, Krist-
ófer, Ingimar og Rúnar, hugur
okkar er hjá ykkur, minning um
einstakan mann mun lifa.
Skilyrðislaust elsku vinur,
skilyrðislaust!
Arnþór, Elva, Sif og Yngvi.
Minnst er manns með risa-
stórt hjarta, kærleiksríkt breitt
bros og létta lund.
Það ríkir ólýsanleg sorg í
hjörtum okkar hóps eins og svo
margra annarra. Stefán var vin-
margur og vinsæll enda einstakt
gull af manni og missir okkar
allra er mikill. Árið 2016 hófum
við MBA-nám í Háskólanum í
Reykjavík. Við vorum 46 manna
hópur úr öllum áttum og okkar á
meðal leyndist Stefán sem fljótt
varð lykilmaður. Brosmildur og
hlýr með hæfileika til að hlusta af
áhuga á okkur öll um hugðarefni
okkar. Réttsýnn og fær um að
draga það besta fram hjá náung-
anum. Sá okkar sem við höfum
flest, ef ekki öll, leitað til með
einhver mál sem þörfnuðust úr-
lausnar enda var Stefán úrræða-
góður og eldklár þótt hann væri
ekki mikið að hampa því. Hann
fór vel með sitt.
Stefán lýsti upp veröldina með
nærveru sinni. Hann var fyrstur
inn í partíin og síðastur út, fyrst-
ur á dansgólfið og við hin fylgd-
um síðan á eftir – oftar en ekki
með bindið um höfuðið.
Hann létti alla stemningu, var
lítið gefinn fyrir vesen en einlæg-
ur þegar hann opnaði sig. Þessi
tvö ár sem námið tók var ferða-
lag fyrir okkur öll. Í náminu
lærðum við ekki síður af sam-
nemendum og hann Stebbi gerði
okkur öll að ríkari, betri og dýpri
einstaklingum.
Á þessum tveimur árum
mynduðust afar traust bönd. Síð-
astliðna daga höfum við þétt rað-
ir okkar enn á ný, sameinast í
sorg, en jafnframt yljað okkur
við svo ótalmargar minningar um
einstakan og ómetanlegan félaga
og vin. Myndirnar sem við eigum
af Stefáni eru óteljandi, enda
myndaðist hann svo vel, fallegur
að innan og utan, alltaf brosir
hann sínu breiðasta, alltaf að
gefa af sér, alltaf að vera góður
vinur og hrókur alls fagnaðar.
Við erum auðmjúk og þakklát
fyrir að hafa kynnst Stefáni og
fyrir allar samverustundirnar.
Fyrir hlátursköstin sem hófust
með honum og leið hans til að
létta stemninguna, fyrir brosið
breiða og kærleikann sem hann
sýndi okkur öllum. Við munum
halda minningu hans á lofti í okk-
ar hópi og leitast við að endur-
spegla hans góðu gildi. Faðma
hvert annað fastar, sýna um-
hyggju og umfram allt vera til
staðar hvert fyrir annað eins og
Stefán var fyrir okkur.
Hugur okkar og hjarta er hjá
Sillu, Kristófer, Rúnari og Ingi-
mar og þeim sendum við alla
okkar hlýju, kærleika og styrk.
Kærleikurinn lifir um ókomna
tíð.
F.h. MBA 2018 hópsins,
Gróa Helga.
Mín fyrstu kynni af Stefáni
voru þegar hann birtist í
tengslum við hluthafafund og var
ekki orðinn starfsmaður Control-
ant að nýju. Í ungu og smáu ný-
sköpunarfyrirtæki er ekki verið
að velta sér mikið upp úr form-
legheitum, frekar að láta hlutina
ganga, og því fór lítið fyrir kynn-
ingu á manninum og því var mér
óljóst hver hann væri, hugsaði
sem svo að þarna væri sjálfsagt
einn hluthafi félagsins. Mér er
tamt, eftir ríflega áratuga veru á
fyrrverandi vinnustað þar sem
býsna mikill fókus er á það
hvernig menn ganga, og enn ekki
rjátlast af mér; að taka eftir
göngulagi manna. Einmitt þess
vegna tók ég eftir hvernig Stebbi
gekk – eins og hann væri ávallt
hálfpartinn að stíga vörn í hand-
bolta og minnisstætt þegar hann
valsaði um þröng húsakynni á
Grensásveginum og í þokkabót
eins og hann einhvern veginn
ætti þetta allt saman. Þetta var
mín fyrsta greining á Stebba.
Síðan, eftir að mér var kunnugt
um hver þessi öðlingur væri, var
það deginum ljósara að hann átti
þetta, sem einn af upprunalegum
stofnendum félagsins og mikill
Valsari í þokkabót, þótt úr Kópa-
voginum kæmi. Þetta með
göngulagið læt ég liggja á milli
hluta. Svokölluð „111-kenning“
er ein af mínum uppáhalds í við-
skiptum; 1 fyrir hugmyndina, 10
fyrir að koma henni í fram-
kvæmd og 100 fyrir sjálfbærni og
að hagnast af tilverknaðinum. Að
hafa hugmynd eða lausn, koma
henni tæknilega á legg, byggja
upp viðskiptaáætlanir, gera
kynningar og afla viðskipta-
tengsla er oft það augljósa þegar
litið er til efnilegra nýsköpunar-
fyrirtækja og því hampað á tíma-
mótum. Þetta frá 10 og upp í 100
er hins vegar þar sem virkilega
reynir á. Það eru ótalmörg hand-
tökin sem þarf að inna af hendi
og í mýmörg horn að líta – og það
var einmitt þar sem Stebbi lét
einkum til sín taka. Stebbi brann
af hug og hjarta fyrir framgangi
Controlant. Hans óbilandi áhugi
og trú á vexti og framgangi fé-
lagsins var ótæmandi. Ekkert
verk, lítið eða stórt, var honum
óviðkomandi og hann myndaði,
með beinum og óbeinum hætti,
kúltúr félagsins – nokkuð sem
hann hlúði stöðugt að og viðhélt.
Hans létta lund og atorka sáu til
þess. Á fámennum, fjörugum og
öflugum vinnustað sem við
bjuggum við á Grensás var óhjá-
kvæmilegt að kynnast náið, mik-
ið gantast og grínast, allt mögu-
legt. Öflug vinatengsl flestra
SJÁ SÍÐU 22
Okkar ástkæri eiginmaður, faðir, fóstri,
tengdafaðir, afi og langafi,
GUÐMUNDUR EINARSSON,
Suðurhópi 1, Grindavík,
lést á Heilbrigðisstofnun Suðurnesja
sunnudaginn 24. janúar.
Útförin fer fram frá Grindavíkurkirkju mánudaginn 1. febrúar
klukkan 15 að viðstöddum fjölskyldu og nánustu vinum.
Streymt verður frá athöfninni á slóðinni:
https://youtu.be/EooqBf3zicU
Þökkum auðsýnda samúð.
Guðrún H. Jóhannesdóttir
Bjarki Guðmundsson Margrét Magnúsdóttir
Víðir Guðmundsson Þórdís Elva Þorvaldsdóttir
Fríða Egilsdóttir Bergsteinn Ólafsson
afa- og langafabörn
Elsku eiginmaður, faðir, tengdafaðir, afi
og langafi okkar,
HAUKUR HELGASON,
fv. skólastjóri,
sem lést 22. janúar, verður jarðsunginn frá
Fríkirkjunni í Hafnarfirði mánudaginn
1. febrúar klukkan 13. Nánustu aðstandendur verða
við athöfnina og henni streymt:
https://youtu.be/S-m1UuSDCLg
Sigrún Davíðsdóttir
Helgi J. Hauksson
Unnur A. Hauksdóttir
Alda M. Hauksdóttir
tengdabörn, barnabörn og barnabarnabörn
Elskulegur faðir okkar, tengdafaðir, afi
og langafi,
JÓN V. JÓHANNESSON,
Espihóli,
Eyjafjarðarsveit,
lést 23. janúar. Útför hans fer fram frá
Grundarkirkju föstudaginn 5. febrúar klukkan 13:30.
Vegna aðstæðna í þjóðfélaginu verða einungis nánustu
ættingjar viðstaddir en athöfninni verður streymt á
facebooksíðunni
Jarðarfarir í Grundarkirkju – beinar útsendingar.
Sigrún Eydís Jónsdóttir Guðmundur Bj. Guðmundsson
Kristinn Viðar Jónsson Ásta Guðrún Sveinsdóttir
Jóhannes Ævar Jónsson Sigurlaug Björnsdóttir
Valgerður Anna Jónsdóttir Rúnar Ísleifsson
barnabörn og barnabarnabörn