Dagsbrúnarblaðið - 06.01.1937, Qupperneq 3

—3—
ast eftirsjá, sem látið lilaða-ykkur á
g-rynningar stundarh.agsmunanna til að
vera starumbrjótar £ fljóti rjettlætis-
ins. Áttið ykkur í tíma og. minnist b.ins
gamla óhrekjandi spakmælis: "Sameinaðir
stöndum vjer en sundraðir föllum".
Iferkús Hallgrímsson.
HGSBRÚSARKÖ S H H IM,
Stjórnarkosningarnar, sem nú standa
yfir í hagsbrún, eru ef til vill þýðing1-
armestu kosningar, sem verkamenn þessa
bæjar hafa nokkru sinni fengið tseki-
færi til að ssekja. Það er að vísu mjög
áríðandi að verkamenn noti atkvæðis-
rjett sinn gegn íhaldinu í bæjarstjórn-
ar- og alþingi skosningum, en það er þó
ennþá þýðingarmeira fyrir okkur, að
til forustu í stjettarfjelagi okkar
veljist aðeins þeir menn, sem við allir
treystum og líklegir eru til að beita
samtökunum okkur til hagsbota. Síðustu
6 árin hefir fjelagið ekkert gert til
sóknar, aðeins varist ágengni atvinnu—
rekenda, og á stundum slælega. Á sama
tíma hafa flest hin smærri yerklýðsfje—
lög náð mikilsverðum kjarabótum fyrir
meðlimi sína. Það er ekki hægt að loka
augunum fyrir því 'að orsakir þessa dáð-
leysis eru fyrst og fremst forustunni
að kenna.
Hjeðinn Valdimarsson, sem um skeið •
var einhver sterkasti forustukraftur
Dagsbrúnar, hefir með hverju ári slapp-
ast í hagsmunabaráttu okkar £ nokkurn—
veginn sama Klutfalli og völd hans og
tekjur hafa vaxið, þar til nú fyrir ári
s£ðan, að hann gafst upp við að vera
formaður Dagsbrúnar og fjekk £ sinn stað
kosinn þjón sinn^ G-uðm. 0., sem þv£
miður hefir reynst að vera fullkomið
handbendi hans.
HÚ er það á okkar valdi Dagsbrúnar-
fjelaga hvort við látum dáðleysis-tima-
bil Dagsbrúnar vera á enda runnið eða
hvort við látum brauðbit, Hjeðins,
Cruðm. Ó., vera hemil á hagsmunabaráttu
okkar enn eitt ar.
ITÚ eigum við enn að velja til fcr-
mennsku i.Dagsbrun, annarsvegar Guðm.
Ó. sjálfstæðan þurfamann og handbendi
hins auðuga Hjeðins, hinsvegar Pjetur
G. Guðmundsson, sem staðið hefir traustur
og sjálfstæður langa æfi i brjóstfylkingu
verklýðssamtakanna, maður, sem ósingjarn
hefir beitt kröftum sinum eftir megni
málefnum okkar til góðs, og æfinlega hefir
staðið af sjer þa freistingu, sem margan
foringja okkar hefir felt, að selja mein-
ingu sína fyrir málsverð.
Pjetur mun sem formaður Dagsbrúnar
verða sannur og traustur kraftur í baráttu
okkar fyrir bættum kjörum. Hinsvegar mun
Guðm. Ó. að líkindum her eftir, sem hingað
til, fara eftir orðum þeirra og skipunum,
sem hann er- á framfæri hjá.
S. Ó.
PUE3UÐ MES MGáBREYTINGaMAB.
Undarlegur er sá skollaleikur, sem leik-
inn er, með lagabreytingatillögur Hjeðins
Valdimarssonar. Dag eftir dag er hamrað á
því í Alþýðublaðinu, að þær sjeu í alla
staði fullkomnar, og að lengra verði ekki
komist í lýðræðisátt. Þrátt fyrir þetta,
forðast foringjarnir að birta þær sem heild
í blaðinu. Ef tillögurnar eru svo góðar,
sem foringjarnir segja, hversvegna er Dags-
brúnar-mönnum þá ekki gefinn kostur á að
kynna sjer þær. Aðeins einu sinni hafa laga-
breytingarnar verið lesnar upp á fundi, og
nú liggur eitt eintak á skrifstofu fjelags-
ins. Fleiri eintök eru ekki' sjáanleg. Þetta
a að nægja til þess að verkamenn geti greitt
atkvæði um lögin eftir eigin sannfæringu.
Guðm. Ó. sendir "Dagsbrúnar^mönnum lyga-
brjef um Pjetur G.Guðmundsson og Árna
Agustssonsfi, en minníst' ekki á lagabreyt-
ingarnar,
Og í stað þess að svara rökstuddum að-
finslum við lagabreytingarnar hótar Álþbl.
því, að það skuli birta æfisögu Árna .
Agústssonar og Pjeturs G.Guðmundssonor. Eins
og æfisögur þeirra geti þurkað út gallana
á því skipulagi, sem Hjeðinn vill hafa á
Dagsbrún. >
Hun er satt að segja ekki. viturleg
roksemdaleiðslan sú arnaJ