Morgunblaðið - 22.04.2022, Page 17

MINNINGAR 17
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 22. APRÍL 2022
✝
Kristjana Em-
ilía Guðmunds-
dóttir fæddist 23.
apríl 1939 í Stykk-
ishólmi. Hún lést á
Hjúkrunar- og
dvalarheimilinu
Höfða, Akranesi,
11. apríl 2022. For-
eldrar hennar voru
Guðmundur Ólafs-
son, bóndi og land-
póstur, f. 15.12.
1907, d. 24.7. 1999, og Valborg
Vestfjörð Emilsdóttir ljósmóðir,
f. 22.1. 1916, d. 6.4. 2007.
Systkini hennar eru Ólafur
Kristinn, f. 1936, Unnsteinn, f.
ur Hjartarson, börn þeirra eru
Andrea Hlín og Björgvin. 3) Val-
borg, f. 15. ágúst 1961, maki
Magni Rúnar Þorvaldsson, börn
þeirra eru Elínborg, Erna Rún
og Guðjón. 4) Sævar, f. 3. nóv-
ember 1967, maki Gerður Helga
Helgadóttir, synir þeirra eru
Emil Kristmann og Jón Helgi. 5)
Sjöfn, f. 3. nóvember, maki
Kristján Eysteinn Harðarson,
börn þeirra eru Linda Dögg, Ey-
steinn Már og Magnús Þór. 6)
Guðmundur Hilberg f. 6. októ-
ber 1969, maki Karólína Ein-
arsdóttir, dóttir þeirra er Guð-
rún Emilía, synir hans úr fyrra
sambandi eru Friðgeir Nökkvi,
Sebastian Blær og Mikael Máni.
Langömmubörnin eru 15.
Útförin fer fram frá Akra-
neskirkju í dag, 22. apríl 2022,
klukkan 13.
Hlekkur á streymi:
https://www.mbl.is/andlat
1945, Rósa Vest-
fjörð, f. 1947, og
Kristín Björk, f.
1953.
Kristjana Emilía
ólst upp á Dröngum
á Skógarströnd.
Hún giftist Jóni Hil-
berg Sigurðssyni, f.
17. apríl 1933, hinn
10. júlí 1957.
Börn þeirra eru:
1) Steinar, f. 13. apr-
íl 1958, maki Ragnheiður Júlía
Wium Hilmarsdóttir. Börn hans
frá fyrra hjónabandi eru Stein-
unn Ósk og Sigurður Atli. 2) El-
ín, f. 15. ágúst 1961, maki Hörð-
Móðir mín
Man ég þig móðir
mild þín gætti hönd
mín um æskudaga
flutti minn hug
um fjarlægustu lönd
söngur þinn og saga
blíðlega ætíð
þú bættir öll mín sár
brosin þín ljóma
um mín æskuár
ást þín mér yljar
alla ævidaga.
(KEG)
Fyrir hönd barna, tengda-
barna, barnabarna og barna-
barnabarna,
Sævar Jónsson.
Elsku systir hefur nú kvatt
þessa jarðvist. Margs er að
minnast og margs er að sakna.
Við systkinin ólumst upp á
Dröngum á Skógarströnd á
kærleiksríku heimili sem tengdi
okkur saman systkinaböndum.
Kristjana Emilía Guðmunds-
dóttir, Emma okkar, var næst-
elst okkar systkina. Hún var
ung farin að bera ábyrgð á
heimilinu þegar mamma fór í
ljósmóðurstörfin. Emma tók
landspróf í Stykkishólmi og
kenndi einn vetur í farskólanum
á Skógarströnd. Eiginmannin-
um Jóni Hilberg Sigurðssyni
kynntist hún í Stykkishólmi og
hófu þau búskap á Dröngum
1957, fljótlega var búið gert að
tvíbýli og bjuggu Emma og
Nonni þar í félagsbúi með for-
eldrum okkar. Þau eignuðust
sex börn, tvennir tvíburar eru í
þeim hópi. Emma hafði alltaf
mikinn áhuga á menntun og var
í skólanefnd Skógarstrandar-
hrepps þegar Laugargerðisskóli
var stofnaður. Árið 1968 hættu
þau búskap á Dröngum ásamt
foreldrum okkar, faðir okkar
gat ekki stundað bústörfin leng-
ur og Nonni hneigðist meira í
aðra verklega vinnu. Allur hóp-
urinn fluttist í þriggja her-
bergja íbúð í Kópavoginum.
Ungu hjónin keyptu nýja íbúð í
Lundarbrekkunni. Það var nóg
að gera á heimili með sex börn
en Emma sagði að þá væri besta
vinnan að passa fleiri börn.
Heima í Lundarbrekkunni var
oft fullt hús af börnum. Á þess-
um tíma var líka pláss fyrir öld-
unginn; fyrst bjó hjá þeim Gísli
Sigurðsson sem var einstæðing-
ur og bjó hjá okkur á Dröngum,
síðan bjó faðir Nonna, Sigurður
Lárusson, heima hjá þeim.
Tengslin við ættjörðina héldust
áfram því við systkinin áttum
saman landspildu í Drangaskógi
þar sem byggð voru sumarhús.
Þessi reitur hefur verið sam-
verustaður okkar systkinanna
og Þrastarkotið var Emmu afar
dýrmætt. Þegar Emma var búin
að koma öllum börnunum til
mennta tók hún sig til og fór í
Iðnskólann og stundaði nám í
bókbandi á sama tíma og hennar
yngsti sonur stundaði nám þar.
Eftir námið fór hún í vinnu á
Bókasafn Kópavogs, þar vann
hún við bókband og ýmis önnur
störf. Emma og Nonni keyptu
síðar Borgarholtsbraut 27 á
móti foreldrum okkar, þar átti
fjölskyldan saman mörg góð ár.
Emma var mjög félagslynd,
elskaði alla tíð uppeldisstaðinn
sinn og vildi halda í tengslin við
Snæfellsnesið og var formaður
Snæfellingafélagsins í nokkur
ár. Hún elskaði dýr, þó hestana
mest og lét draum sinn rætast
og stundaði útreiðar milli sex-
tugs og sjötugs. Emma var góð-
ur penni og hafði mikinn áhuga
ljóðlist, hún gaf út fimm ljóða-
bækur og auk þess á hún ljóð í
mörgum safnritum. Ást hennar
á æskustöðvunum, náttúrunni,
börnunum og fjölskyldunni má
lesa úr ljóðunum hennar. Árið
2007 ákváðu Emma og Nonni að
flytja sig um set og fluttu á
Akranes og áttu þar góð ár á
Leynisbrautinni. Emma tók
virkan þátt í félagsstarfi eldri
borgara, kenndi þar bókband og
var formaður menningarnefnd-
ar, einnig söng hún í kór félags-
ins meðan hún hafði heilsu til.
Við kveðjum nú góða konu sem
umvafði alla ást og kærleika.
Þótt hún hafi farið á fjarlægari
stað er hún enn að gefa af sér
með uppbyggjandi orðum sem
lifa í ljóðunum hennar.
Ólafur, Rósa, Björk
og fjölskyldur.
Líf okkar
er ganga í sandi
fætur okkar
marka spor
í flæðarmálinu
slóð okkar
máist út
með næsta broti
þá koma aðrir
og marka nýja
slóð í sandinn.
(KEG)
Hún Emma okkar hefur lokið
göngu sinni.
Við Unnsteinn hófum okkar
sambúð við hlið Emmu og
Nonna, á Skógarströndinni, á
Dröngum, þeim fallega stað þar
sem sólarlagið er öllu öðru feg-
urra. Áttum ómetanlegan tíma
saman þennan vetur, á gest-
kvæmu lifandi heimili. Þarna
urðu til þau tengsl sem aldrei
rofnuðu.
Emma og Nonni ásamt Val-
borgu og Guðmundi fluttu sig
um set í Kópavoginn, þar sem
áfram var ræktað gott mannlíf.
Haldið þétt og fallega utan um
stóra fjölskyldu. Í „rauða hús-
inu“ á Borgarholtsbrautinni
varð miðstöð fjölskyldunnar, í
þess orðs fyllstu merkingu.
Blómstrandi gróðurparadís úti
og inni, menningarheimili af
bestu gerð þar sem ætíð ríkti
glaðværð og gestrisni, sem
margir munu minnast.
Systkinin byggðu sumarbú-
staði í fallegum reit í Dranga-
skóginum og dvöldu þar mikið á
sumrin með barnahópana sína.
Enn ómar skógurinn af glöðum
krakkaröddum.
Emma var alla tíð mikið nátt-
úrubarn, eins og ljóðin hennar
sýna:
Þegar vorar þá ég finn
þessa löngun til að mega
heim í skóginn hverfa minn
höfgan ilminn teyga.
Lóan kveður ljúft í mó
lifna grös og blóm í haga
vorsins kliður vist í ró
vekur gamla daga.
Þú sem einatt þráir frið
þú skalt ekki framar leita
hlustaðu’ á vorsins hljómaklið
hann mun gleði veita.
(KEG)
Drangasystkinin voru sam-
heldinn hópur og öll tækifæri
notuð til samveru. Gat það verið
af ýmsu tagi; leikhúsferðir, tón-
leikar, Vestfjarðaferðin, þorra-
blótin í skóginum, jeppaferðin
um hálendið, afmælishátíðir
með lamb á teini. Ferming á
Hornafirði, allir koma, fyllt
rúta, svo gengið „fyrir Horn“.
Sæludagar í Toskana, margt
skoðað og upplifað. Stórafmæli
Emmu haldið í Búdapest, frúin
og föruneyti borða hátíðarverð
siglandi á Dóná við lifandi sí-
gaunatónlist. Emma elskaði að
ferðast. Þau hjón fóru bakpoka-
ferð með vinum niður alla Evr-
ópu, m.a. til Grikklands. Urðu
þar til mörg falleg ljóðin:
Þarna ber þig við bláan himin
mikli Akropolis
gamli virðulegi, gráhærði öldungur
ilmur af blómstrandi neríum
fyllir loftið
fótspor liðinna heimspekinga
liggja í slitnum þrepum þínum
ég dreg skóna af fótum mér
feta upp
heitan gljáandi marmarann
á fund þinn mikli höfðingi.
(KEG)
Hún Emma mín var lífskúnst-
ner, í þess orðs bestu merkingu,
og Nonni alltaf til staðar. Saman
dönsuðu þau lífsdansinn og
gæddu lífið lit.
Þráðinn minn
ég dreg í vefinn
varlega
því líf mitt hangir
í þessum þræði
hvern dag bæti ég
þætti í vefinn minn
glitrandi þræði
í lífsins vef.
Einhverntíma
einhvern daginn
slitnar þráðurinn.
(KEG)
Við fjölskyldan okkar sendum
aðstandendum innilegar samúð-
arkveðjur og þökkum elsku
Emmu samfylgdina.
Hildigerður (Gerða) og
Unnsteinn.
Í dag verður Emma frá
Dröngum jarðsungin frá Akra-
neskirkju. Við félagar hennar í
Fífunni, bókmenntaklúbbi
FEBAN, minnumst hennar með
söknuði og þökkum fyrir ein-
staklega góða og gefandi sam-
veru í starfi eldri borgara á
Akranesi. Emma var einn af
stofnendum Fífunnar haustið
2009, en fyrsta lestrarstundin
var haldin 16. september það ár
og enn eru nokkrir af stofnend-
um með okkur á lestrarstundum
Fífunnar. Í fundargerð þessa
fundar segir meðal annars að
Emilía hafi lesið upp ljóðið
Drottning mýranna eftir Erlu
skáldkonu (Guðfinnu Þorsteins-
dóttur) en þar er þetta erindi:
Hvað heita þessi sívölu, stóru, grænu
strá,
svo stinn og bein á velli, með kolli
hærðum á?
Hvað kollurinn er mjúkur, og hárið
hvítt og þétt,
er hægur morgunblærinn það greiddi
áðan slétt.
Svo var ákveðið að klúbbur-
inn yrði látinn heita Fífan. Lík-
ingin við gráhvíta kolla er aug-
ljós.
Emma var vönduð kona, vel
greind og dugleg, hugmyndarík
og skemmtileg. Henni var lagið
að drífa aðra áfram með sér.
Mig spurði hún um haustið 2014,
hvort ég myndi ekki vilja lesa
með þeim, þetta væri bara tvisv-
ar í mánuði, og ég féllst á það.
Áður en ég vissi af voru þær
Gréta búnar að gera mig að for-
manni nefndarinnar. „Þetta
verður allt í lagi, ég skal hjálpa
þér.“ Hún stóð svo sannarlega
við það, hún Emma, og dró ekki
af sér að upplýsa um undirbún-
ing funda, leikhúsferða og vor-
ferða og brýna fyrir mér vand-
virkni og trúnað við félagana.
Ég þakka henni hér með af heil-
um hug því starfið hefur verið
gefandi og skemmtilegt með
góðu samstarfsfólki.
Emma var ágætlega skáld-
mælt og gaf út nokkrar ljóða-
bækur, fimm af þeim eru í minni
eigu. Hún las stundum fyrir
okkur valin ljóð eftir sig og um
tíma orkti hún hækur og setti á
Facebook, eina á dag. Það var
gaman að lesa þær. Emma hafði
lært bókband og sýndi okkur
fallega innbundnar bækur, sem
báru vitni um vandað hand-
bragð og smekkvísi. Hún kenndi
bókband á fyrstu árum sínum í
FEBAN, en kennslunni hefur
ekki verið haldið áfram síðustu
árin.
Ljóðin hennar Emmu eru
bæði hefðbundin með rími og
stuðlum og órímuð. Hún var í
senn heimskona og sveitastúlka
í nánum tengslum við náttúru
og dýralíf eins og skilja má af
ljóðum hennar. Eitt sinn er ég
kom til hennar lagði hún fingur
á vör og leiddi mig að einum
glugganum heima hjá sér og
sýndi mér hreiður undir þak-
brúninni. Mig minnir að það hafi
verið maríuerla sem hún var að
fylgjast með og passa að ónáða
ekki.
Blessuð sé minning Kristjönu
Emilíu og samúðarkveðjur til
Jóns Hilbergs og fjölskyldunnar
allrar.
Kristín Sesselja
Einarsdóttir.
Kristjana Emilía
Guðmundsdóttir
✝
Aðalheiður Sig-
urjónsdóttir
fæddist á Brunnhóli
á Mýrum í Austur-
Skaftafellssýslu 8.
júlí 1928. Hún and-
aðist á hjúkrunar-
heimilinu Skjól-
garði á Hornafirði
13. apríl 2022. For-
eldrar hennar voru
Sigurjón Einarsson
og Þorbjörg Bene-
diktsdóttir. Aðalheiður var
fimmta í röð sjö systkina, af þeim
eru tvö á lífi.
Aðalheiður giftist árið 1947
Guðmundi Sæmundssyni frá
Stóra-Bóli, f. 17. janúar 1921, d.
24. apríl 2005. Börn þeirra eru: 1)
Gunnar Þór, f. 13.12. 1947, maki
Ragnheiður Ás-
geirsdóttir, f. 19.7.
1951. 2) Páll, f. 8.9.
1950, maki Dagný
Rögnvaldsdóttir, f.
31.1. 1957. 3) Guð-
ríður, f. 27.8. 1952,
maki Þór R. Björns-
son, f. 4.9. 1955. 4)
Ingunn, f. 30.1.
1958, maki Björn
Gunnlaugsson, f.
19.12. 1952. 5) Ár-
mann Karl, f. 21.1. 1965, maki
Hólmfríður Guðlaugsdóttir, f.
13.1. 1963. Barnabörnin eru 14,
barnabarnabörnin 25 og barna-
barnabarnabörnin 5.
Aðalheiður ólst upp við al-
menn sveitastörf á heimili for-
eldra sinna og fjölskyldu, fyrst á
Brunnhóli en síðar á nýbýlinu
Árbæ. Hún stundaði nám við
barnaskólann á Mýrum en fór
ung að árum í vist á Höfn í
Hornafirði, meðal annars til
læknishjónanna í Garði. Að-
alheiður og Guðmundur hófu
sína sambúð á Höfn en árið 1952
keyptu þau jörðina Rauðaberg á
Mýrum og hófu þar búskap
ásamt systur Guðmundar, Sig-
urbjörgu Sæmundsdóttur, og
manni hennar, Jóni Sigurðssyni.
Tveimur árum síðar byggðu þau
nýbýlið Hlíðarberg og bjuggu
þar til ársins 1972 er þau fluttu
aftur til Hafnar. Á Höfn sinnti
Aðalheiður ýmsum störfum,
meðal annars við fiskverkun og í
brauðgerð Kaupfélags A-
Skaftfellinga.
Útför Aðalheiðar verður gerð
frá Hafnarkirkju í dag, 22. apríl
2022, og hefst athöfnin klukkan
14. Streymt verður frá athöfn-
inni á www.hafnarkirkja.is.
Hlekkur á streymi:
https://www.mbl.is/andlat
Í dag er borin til grafar amma
mín, Aðalheiður Sigurjónsdóttir.
Amma Alla var svo góðhjörtuð og
hlý, skemmtileg og hress. Hún
svaraði alltaf svo hress í símann
þegar hún hringdi eða maður
hringdi í hana, en hún sagði alltaf
„komdu sæl“ mjög hress og kát.
Hún og afi Mundi pössuðu mig
stundum á Höfn þegar ég var lítil
og hún skipti aldrei skapi og vildi
allt fyrir mann gera. Ég var með
sítt og þykkt hár sem barn en var
ekki mikið fyrir að greiða á mér
hárið eða láta greiða mér, amma
sagði við mig að ef ég færi
ógreidd út þá myndi sólin hlæja
að mér. Ég trúði henni auðvitað
og fékkst því til að láta hana
greiða á mér hárið. Ég hugsa oft
til þessara orða enn í dag, og
passa mig að sjálfsögðu á að fara
ekki út ógreidd svo sólin fari nú
ekki að hlæja að mér. Það var
alltaf gaman að fara í heimsókn
til ömmu, hún var mikill gestgjafi
og tók alltaf á móti manni með
fullu borði af veitingum þótt mað-
ur kæmi bara einn í heimsókn til
hennar. Hún gerði bestu kleinur
sem ég hef smakkað sem voru
geymdar í stóru boxi inni í skáp
og var ég fljót að taka boxið fram
þegar ég kom til hennar sem
barn. Amma var mikil handa-
vinnukona og þykir mér mjög
vænt um þau handverk sem hún
hefur gefið mér og mínum. Þar
má helst nefna heklað rúmteppi
sem ég fékk í fermingargjöf, ung-
barnateppi sem hún gaf mér þeg-
ar Bjarki Þór frumburðurinn
okkar Brynjars fæddist, prjónað-
an kjól og saumaða mynd af meri
með folaldi sem ég fékk í inn-
flutningsgjöf þegar við Brynjar
keyptum okkar fyrstu íbúð. Ég
fór oft í heimsókn til ömmu þegar
ég var í skóla á Höfn í þrjú ár. Afi
Lulli sem bjó á hæðinni fyrir ofan
ömmu kom þá iðulega niður til
okkar og við tókum í spil saman
og spjölluðum. Þegar ég flutti
suður hitti ég ömmu ekki eins oft
en nýtti þó hvert tækifæri sem
gafst og ég er mjög þakklát fyrir
að allir strákarnir mínir hafi
fengið að kynnast henni. Elsku
amma, ég er þakklát fyrir öll árin
með þér og sakna þín mikið og ég
veit að afi Mundi tekur vel á móti
þér. Það er mér mikill heiður að
fá að fylgja þér síðasta spölinn á
þessari jörð.
Ingibjörg Ester Ármannsdóttir.
Aðalheiður
Sigurjónsdóttir
Elskuleg móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
ELÍNBORG KARLSDÓTTIR
húsmóðir,
Stykkishólmi,
lést á St. Fransiskus-spítalanum
í Stykkishólmi 18. apríl.
Útförin fer fram frá Stykkishólmskirkju
laugardaginn 23. apríl klukkan 14.
Eiríkur Helgason Unnur M. Rafnsdóttir
Þórdís Helgadóttir Friðrik S. Kristinsson
Karl Matthías Helgason Íris Björg Eggertsdóttir
Steinunn Helgadóttir Sæþór H. Þorbergsson
Helgi, Borghildur, Þóra Sif, Elínborg, Þorbergur Helgi,
Aníta Rún, Aron Ernir, Dísella Helga, Lúkas Eggert
og langömmubörn
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma
og langamma,
HÓLMFRÍÐUR ÁGÚSTSDÓTTIR
frá Mávahlíð,
lést sunnudaginn 17. apríl á
Hjúkrunarheimilinu Skógarbæ.
Útför verður auglýst síðar.
Ágúst Guðmundsson Hafdís Viggósdóttir
Þorsteinn Guðmundsson Björk Birgisdóttir
barnabörn, barnabarnabörn og aðrir aðstandendur