Morgunblaðið - 22.04.2022, Síða 22

22 MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 22. APRÍL 2022
Smáauglýsingar
Sumarhús
Sumarhús – Gestahús –
Breytingar
.Framleiðum stórglæsileg sumarhús
í ýmsum stærðum.
.Tökum að okkur stækkun og
breytingar á eldri húsum.
.Smíðum gestahús – margar
útfærslur.
.Sjáum um almennt viðhald á
sumarhúsum og sólpöllum.
.Setjum niður heita potta og
smíðum palla og skjólveggi.
Áratugareynsla –
endilega kynnið ykkur málið.
Trésmiðja Heimis, Þorlákshöfn,
sími 892-3742 og 483-3693,
www.tresmidjan.is
Raðauglýsingar
Félagsstarf eldri borgara
Ásskógar Smíðastofa með leiðb. kl. 9-16. Leikfimi með Milan kl. 10.
Sögustund og spjall kl. 14. Hádegismatur kl. 11.30-12.30. Kaffisala kl.
14:45-15.30. Heitt á könnunni. Allir velkomnir. Sími: 411-2600.
Félagsmiðstöðin Hæðargarði 31 Kaffisopi og spjall kl. 8.30-11.
Opin Listasmiðja kl. 9-12:.Thai Chi kl. 9-10. Hádegismatur kl. 11:30-
12:30. Bíósýning kvikmyndahóps Hæðargarðs kl. 13. Opin Listasmiðja
kl. 13:00-15:45. Síðdegiskaffi kl. 14:30-15:30.
Garðabær 9. Pool-hópur í Jónshúsi 9.30 Dansleikfimi í Sjálandi 10.
Gönguhópur frá Jónshúsi 13.-15. Félagvist í Jónshúsi 13.-16. Smiðjan
opin, allir velkomnir
Gerðuberg Opin vinnustofa í Búkollulaut frá kl. 8:30, heitt á
könnunni. Leikfimihópur frá kl. 10. Hið vinsæla prjónakaffi frá kl. 10-
12. Kóræfing kl.13:00. Allir velkomnir.
Gjábakki Kl. 8.30 til 11.30 - opin handavinnustofa. Kl. 9. til 11.15 - Boc-
ciaæfing. Kl. 9 til 11.30 - postulínsmálun. Kl. 13. til 15.30 - tréskurður.
Kl. 13. til 15.30 - opið í pílukast. Kl. 20. til 22. - félagsvist
.Gullsmári 13 Föstudagur: Opin handavinnustofa kl.9-12. Qigong
heilsueflandi æfingar kl.10. Fluguhnýtingar kl.13. Gleðigjafarnir
kl.13:30.
Hraunsel Billjard kl. 8-16. Línudans kl.10. Bridge kl. 13.
Hvassaleiti 56-58 Morgunkaffi og spjall frá 8:30-10:30. Handavinna
- opin vinnustofa frá kl. 10. Bridge kl. 13. Hádegismatur kl. 11:30 –
12:30, panta þarf fyrir hádegi deginum áður.
Samfélagshúsið Vitatorg Heitt á könnunni - Föstudagshópur í
handverksstofu kl. 10.30-11.30. Vinnustofa - lokaður hópur kl. 12.30-14.
Opin handavinnustofa kl. 13-16. BINGÓ er svo á sínum stað inni í
matsal kl. 13.30-14.30 og síðan er vöfflukaffið strax að loknu BINGÓI
kl.14.30-15.30. Allar nánari upplýsingar í síma 411-9450. Allir hjartan-
lega velkomnir til okkar :)
Seltjarnarnes Starfsfólk félags og tómstundastarfs eldri bæjarbúa
óskar ykkur öllum gleðilegs sumars. Kaffikrókur í dag á Skólabraut frá
með
morgun-
!$#"nu
✝
Vilhjálmur
Þorláksson
verkfræðingur
fæddist á Sval-
barði í Þistilfirði
27. júlí 1933. Hann
varð bráðkvaddur
á heimili sínu í
Garðabæ 4. apríl
2022.
Hann var sonur
hjónanna Þorláks
Stefánssonar
bónda, f. 1892, d. 1969, og Þur-
íðar Vilhjálmsdóttur kennara,
f. 1889, d. 1980.
Vilhjálmur var stúdent frá
Menntaskólanum á Akureyri
1953, lauk fyrrihlutaprófi í
verkfræði frá Háskóla Íslands
1956 og prófi í byggingarverk-
fræði frá TU í Berlín 1961.
véltæknifræðings í Berlín – Ze-
hlendorf, og Charlotte Helene
Schmidt Piesker. Þau eign-
uðust fjögur börn, Þuríði flug-
freyju í Garðabæ, f. 1956, Svein
framkvæmdastjóra í Lundi Sví-
þjóð, f. 1958, Hilmar kerf-
isfræðing í Garðabæ, f. 1964,
og Kára, verkamann í Reykja-
vík, f. 1968. Barnabörnin eru
fimm, Vilhjálmur Styrmir, f.
1984, Sveinn Orri, f. 1988,
Lára, f. 1990, Hringur, f. 1993,
og Elín, f. 1991. Barna-
barnabörnin eru fjögur, Char-
lotte Angelika, f. 2013, Car-
olina Þuríður, f. 2018,
Matthías, f. 2020, og Soffía, f.
2022.
Eftirlifandi kona Vilhjálms
er Ásbjörg Forberg, f. 1939,
dóttir hjónanna Bjarna For-
berg Olavsson og Ágústu Hans-
ínu Petersen Forberg, og hefðu
þau fagnað 30 ára brúðkaups-
afmæli þann 11 apríl.
Útförin fer fram frá Garða-
kirkju í dag, 22. apríl 2022, og
hefst athöfnin klukkan 13.
Hann vann sem
verkfræðingur hjá
öðrum frá 1961,
Vegagerð ríkisins,
Byggingariðjunni
hf., Teiknistofu
Bárðar Daníels-
sonar, Iðngörðum
hf., og lauk þeim
starfsferli sem
byggingarstjóri
Álversins í
Straumsvík 1969 –
1972. Var síðan sjálfstætt starf-
andi verkfræðingur, stofnaði
ásamt öðrum Tækniþjónustuna
sf. Hann lauk störfum 2015.
Fyrri kona Vilhjálms var
Lára Hjálmarsdóttir (Lore Else
Charlotte Schmidt), f. 1933, d.
1987. Hún var dóttir hjónanna
Helmut Willy Gustav Schmidt,
Vilhjálmur kom inn í líf okkar
systranna fyrir 33 árum sem eig-
inmaður móður okkar. Fljótt
fundum við hversu mikill öðlingur
hann var og varð hann okkur sem
faðir með tímanum. Börn okkar
systranna sem eru 15 talsins og
barnabörnin okkar 14 tóku honum
sem afa og gegndi hann því hlut-
verki með sóma og bárum við öll
ómælda virðingu fyrir honum. Öll
höfðum við gaman af sögum hans
því fróður var hann með eindæm-
um og hafði hann mikla frásagn-
arhæfileika. Ómæld gleði skein úr
augum barnanna þegar þau hittu
ömmu og afa. Við munum öll
sakna hans sárt og ávallt minnast
hans með hlýju. Elskuleg móðir
okkar hefur nú misst sinn sálu-
félaga og er söknuður hennar mik-
ill. Elsku Vilhjálmur, við munum
aldrei gleyma þér og þeim mikla
manni sem þú hafðir að geyma.
Hvíl í friði, elsku vinur, og Guð
geymi sálu þína.
Þínar
Ágústa, Erla Dís og Elsa.
Ég kynntist Vilhjálmi tengda-
föður mínum ekki fyrr en árið
2005 þegar ég og Þuríður dóttir
hans vorum að draga okkur sam-
an. Þau kynni voru góð og hafa
verið svo alla tíð síðan. Hann var
afskaplega ljúfur og þægilegur
maður, fróður og hæfilega forvit-
inn um hagi annarra. Honum var
mjög annt um fjölskyldu sína, eins
og stórt bréfasafn hans í vörslu
konu minnar sýnir. Hann skrifaði
mjög reglulega til foreldra sinna
þegar hann fór að heiman, fyrst í
Menntaskólann á Akureyri, þá í
Háskóla Íslands, Technische Uni-
versität í Berlín árið 1956 og þeg-
ar hann og fjölskylda settust að á
höfuðborgarsvæðinu árið 1961 að
loknu náminu í Þýskalandi.
Í bréfunum kennir margra
grasa. Hann segir frá daglegu lífi
sínu og samferðamanna, heilsufari
og öðru slíku. Þar fréttu foreldr-
arnir af trúlofun hans og jafn-
öldru, Lore Schmidt frá Zehlen-
dorf í Berlín. Hún hafði ætlað sér
að vera 1-2 ár á Íslandi og var í
vist hjá Þuríði Pálsdóttur óperu-
söngkonu. Hún endaði á að setjast
að á Íslandi eins og að ofan segir
með fjögur börn og eiginmann, tvö
eldri fædd í Berlín en yngri syn-
irnir á Íslandi. Hún dó úr krabba-
meini árið 1987 og kynntist ég
henni því ekki. Hún þurfti að
breyta nafni sínu og hét Lára
Hjálmarsdóttir á Íslandi. Það má
ráða af frásögnum og eins af
kynnum mínum af yngri systur
hennar Christine að hún hafi verið
stórbrotin og skemmtileg kona.
Fjölskyldan bjó fyrst á nokkrum
stöðum í Reykjavík en flutti síðan
í Garðabæ árið 1966, fyrst á Lind-
arflöt og svo í Espilund 4, þar sem
Vilhjálmur hefur búið alla tíð síð-
an.
Bréfin sýna að Vilhjálmi hafi
líkað dvölin í Berlín vel en þau
bjuggu hjá föðurfjölskyldu Lore í
Zehlendorf. Þar voru foreldrar
hennar, tvær systur, mágur og
föðurforeldrar. Það var stoltur
faðir sem ritaði foreldrum sínum
12. nóvember 1956 að í dag væri
fædd Þuríður Vilhjálmsdóttir.
Þetta var á viðsjárverðum tímum í
Evrópu, innrás Sovétríkjanna í
Ungverjaland og vopnum búnir
hermenn út um allt í Berlín, sér-
lega á mörkum austur- og vest-
urhlutans. Tengdaforeldrar Vil-
hjálms höfðu boðið Stefáni bróður
hans að dvelja hjá þeim yfir jólin.
Hann var við nám í Stuttgart og lá
beinast við að taka lest til Berlínar
en hann og fjórir félagar hans,
sem voru einnig á leið til Berlínar,
kusu að fljúga þó svo að það væri
töluvert dýrara. Þeim stóð ógn af
sovésku hermönnunum og hugn-
aðist ekki að ferðast í gegnum sov-
éska hernámssvæðið.
Vilhjálmur var farsæll í störf-
um sínum sem verkfræðingur,
fyrst í mörg ár sem starfsmaður
hjá öðrum en hóf síðan að starfa á
eigin vegum. Hans sérsvið var
byggingastjórn og var hann bygg-
ingastjóri margra stórbygginga,
jafnt á höfuðborgarsvæðinu sem
úti á landi. Allar hans byggingar
þykja traustar og lausar við
vandamál svo sem raka og myglu.
Hann stóð fyrir byggingu ein-
býlishúsa sinna í Garðabæ og þarf
vart að taka fram að þar er hvorki
að finna raka- né mygluskemmdir
eins og er að finna í mörgum hús-
um sem voru byggð á þessum ár-
um.
Ég þakka góð kynni.
Vigfús Ásgeirsson.
Mín fyrstu kynni af Vilhjálmi
voru í desember 1980, við Vil-
hjálmur áttum gott samtal saman
og ég hlustaði á þar sem hann
ræddi við aðra. Það var gaman að
hlusta á hann þar sem Vilhjálmur
var mjög fróður, ef hann vissi ekki
hlutina þá sagði hann það.
Tengdamóðir mín Ásbjörg For-
berg hefur alltaf verið mér góð og
kær en hún var fráskilin þegar ég
kom inn í fjölskylduna. Ásbjörg og
Vilhjálmur giftu sig fyrir 30 árum
en þá var hann orðinn ekkill,
hjónaband þeirra var alltaf traust
og gott, þau voru miklir vinir og
gerðu nánast allt saman. Það var
mikið lán fyrir þau bæði að leiðir
þeirra lágu saman, tengdamamma
eignaðist úrvalseiginmann og Vil-
hjálmur eignaðist hana Ásbjörgu
sem sína eðaleiginkonu og bestu
tengdamömmu sem hugsast get-
ur. Ég og Vilhjálmur fórum sam-
an eina helgina til að lagfæra gólf-
ið í bústaðnum þeirra sem þau
áttu við Apavatn. Vilhjálmur mat-
reiddi ofan í okkur því hann var
mikill kokkur og sá nánast alltaf
um matinn fyrir þau Ásbjörgu.
Auðvitað var rauðvín með matn-
um, hjónabandssæla og irish
coffee í eftirrétt, það mátti ekkert
vera að breyta út af venjunni þótt
um vinnuferð væri að ræða.
Vilhjálmur átti gott með að
koma sér beint að kjarna málsins
og skilja aðalatriðin frá aukatrið-
unum, mér er minnisstætt þegar
ég tók við forstjórastöðu Innnes
og jafnframt var ég kjörinn for-
maður FA skömmu síðar. Rætt
var um það hvort álagið gæti verið
of mikið og þá spurði Vilhjálmur
mig „hvernig sefurðu?“ Ég sagði
honum að svefninn væri góður og
ég hvíldist vel, þá sagði hann stutt
og laggott „gott þá er þetta í fínu
lagi“.
Vilhjálmur nam byggingaverk-
fræði í Berlín í Þýskalandi þegar
hann var ungur maður, hann og
tengdamamma fóru oft þangað og
til nærliggjandi staða í frí. Það var
mjög fróðlegt að hlusta á Vilhjálm
lýsa því hvernig var umhorfs í
þessari merku borg á hans náms-
árum, og ekki stóð á svörunum
þegar mann þyrsti í að vita meira.
Við töluðum oft um það að fara öll
saman til Berlínar en ekkert varð
af því. Það er óhætt að segja að
það var mikið áfall að fá þá frétt að
Vilhjálmur væri fallinn frá og
táknrænt að ég var staddur í Berl-
ín þegar sú frétt barst mér og
óhætt að segja að hugurinn leitaði
til fyrirheitanna góðu.
Vilhjálmur var heill og góður
maður sem gekk mér í tengdaföð-
urstað og nánast í föðurstað konu
minnar. Börnin okkar töluðu alltaf
um hann sem afa og barnabörnin
sem langafa.
Með þessum orðum kveð ég og
bið góðan Guð að varðveita hann
Vilhjálm okkar með von í hjarta
um að við getum tekið samtalið
aftur saman síðar og bið um styrk
fyrir tengdamömmu jafnt sem
aðra í fjölskyldunni.
Magnús Óli Ólafsson.
Elskulegi afi okkar, sorgin er
mikil. Við gleymum aldrei hversu
ljúfur, yndislegur og gáfaður þú
varst, líka svona mikill sögumaður
og við munum svo sannarlega
sakna þess að heyra allar frábæru
sögurnar þínar. Þú varst mikill
náttúru- og dýraunnandi og þú
áttir það til að lesa fyrir okkur alls
konar bækur og er það stór og fal-
leg minning sem við munum aldrei
gleyma. Spilakvöldin okkar verða
ekki þau sömu án þín en við mun-
um halda þeirri hefð áfram til þess
að minnast þín. Minningarnar og
gleðistundirnar með þér gleymast
seint og ávallt verða þær í hjarta
okkar.
Þín barnabörn.
Björn Kristinn, Jóhann
Helgi, Ólafur Friðrik,
Sigríður Erla,
Vilhjálmur Forberg og
Þorbergur Björn.
Það er með miklum söknuði
sem við kveðjum afa, orð fá ekki
fyllilega lýst því.
Ein sterkasta minningin sem
ég á úr æsku minni af afa er til-
hlökkunin sem ég fann alltaf þeg-
ar við lentum á Keflavíkurflug-
velli, þegar við fórum í heimsóknir
til Íslands, og fórum niður rúllu-
stigann. Í þá daga var stór gluggi
á jarðhæðinni þar sem maður gat
séð ástvini sína sem biðu þar.
Þarna stóð hann, veifaði til mín og
brosti.
Eftir það sem virtist fyrir lítinn
dreng heil eilífð að bíða eftir tösk-
unum gátum við loksins farið út í
gegnum hliðið og faðmað afa.
Þetta er eitthvað sem ég hugsa
um enn í dag í hvert skipti sem ég
kem heim, glugginn er löngu far-
inn en ég sé hann alltaf standandi
þarna þegar ég fer niður rúllustig-
ann.
Hann kallaði mig alltaf nafna,
foreldrar mínir nefndu mig í höf-
uðið á honum og hef ég alltaf verið
mjög stoltur af því.
Síðar þegar ég eignaðist mín
eigin börn fékk yngri dóttir mín
nafnið Þuríður til heiðurs dóttur
og móður afa.
Afi gaf sér tíma til að vera með
nafna sínum, minningar af okkur
að spila mikado í stofunni heima
hjá honum eða að stafla eldiviði í
arininn fyrir kvöldmatinn koma
strax upp í hugann. Stundum fékk
ég að kíkja með afa á skrifstofuna,
þar sem var mjög stór prentari
sem hann notaði til að prenta út
teikningar og hann leyfði mér að
taka pappírinn úr honum svo ég
gæti teiknað mínar eigin myndir.
Afi kenndi mér að róa á litla bátn-
um sínum á Apavatni þar sem
hann og amma Lára höfðu byggt
sér fallegan sumarbústað saman
og mér fannst ég svalur eins og afi
minn þegar við sátum saman á
pallinum og rifum í okkur harð-
fiskinn.
Afi var til staðar fyrir mann
þegar á reyndi, þegar pabbi minn
veikist skyndilega og ljóst var að
það væri engin von um að hann
myndi lifa það af hringir Hilli
frændi í afa til að láta hann vita.
Stuttu seinna mætir afi til okkar á
Landspítalann til að hughreysta
okkur.
Hann kom oftar í heimsókn eft-
ir þetta og reyndist okkur bræðr-
um og móður mjög vel.
Afi var vel upplýstur og hafði
áhuga á mörgu, hann las bæði ís-
lensk og þýsk rit, hann gat sagt
manni það nýjasta af kóngafólkinu
og af alþjóðamálum en sögurnar
úr gömlu sveitinni á Svalbarði og
lífinu þar þótti mér merkilegust.
Þessi staður mótaði hann og gerði
að þeim manni sem hann var.
Hann var duglegur, vinnusamur,
eldklár og skemmtilegur. Börnin
hans fjögur hafa öll þessa kosti í
sér enda þau öll alveg einstaklega
vel gerð og afi var auðvitað mjög
stoltur af sínu fólki alla tíð.
Þakklátastur er ég fyrir að
stelpurnar mínar tvær fengu að
hitta og kynnast langafa sínum.
Við komumst loksins heim síð-
asta sumar og gátum fagnað með
honum á síðasta afmælinu hans.
Það er sérstaklega ánægjulegt
að síðasta haust fórum við Lotta
saman í aukaferð til Íslands og
heimsóttum afa. Lotta mun alltaf
eiga þessar minningar og stelp-
urnar munu varðveita myndirnar
sem teknar voru.
Að lokum treysti ég því og trúi
að fólkið okkar sem á undan er
farið hafi tekið vel á móti þér,
elsku afi, og að þér líði vel.
Við sjáumst öll aftur einn dag-
inn.
Sofðu rótt, elsku afi minn.
Þinn
nafni,
Vilhjálmur S. Símonarson
Julia Castagnoli.
Charlotte Angelika
Vilhjálmsdóttir
Carolina Þuríður
Vilhjálmsdóttir
Vinur og samstarfsfélagi minn
við uppbyggingu ISALs er fallinn
frá. Ég kynntist Vilhjálmi er ég
bættist í hóp Construction Man-
angement Alusuisse (CMA)
snemma árs 1969 en staðarskrif-
stofu Alusuisse var skipt í bygg-
ingar, vélar og rafmagn. Kom í
minn hlut að sjá um vélbúnað og
yfirstjórn með stækkunum og vél-
búnaði. Áttum við oft ánægjulegar
samverustundir á byggingar-
nefndarfundum hér heima og er-
lendis í Zürich. Naut ég góðs af
mikilli reynslu Vilhjálms í bygg-
ingarverkfræði og bar aldrei
skugga á samstarf okkar sem var
m.a. lenging kerskála I og svo
stækkun og bygging kerskála II.
CMA var leyst upp að því loknu en
mér bauðst að starfa áfram og hjá
ISAL sem nýbyggingastjóri.
Naut ég iðulega aðstoðar Vil-
hjálms sem var nú með verkfræði-
stofu og má segja að með hans
hjálp var ég bara með 5 manns í
starfi á skrifstofu og var Þuríður
dóttir hans ritari minn um tíma.
Við lengdum kerskála II og sett-
um upp hreinsitæki, byggðum
50.000 t. súrálsgeymi, stækkuðum
steypuskála og svo fjölda smærri
verkefna og sá Vilhjálmur um
byggingarverkfræðihlutann.
ISAL sá sjálft um raftengingu. Þá
hjálpaði Vilhjálmur mér með að
skapa vinnu á svæðinu fyrir Vest-
mannaeyinga en um 100 manns
fengu að búa hjá ISAL í gosinu
1973. Við þróuðum nýja aðferð við
húsbyggingar til lækkunar bygg-
ingarkostnaðar á tímum gossins á
Heimaey. Þessi aðferð var þróuð í
Straumsvík en sló ekki í gegn þó
allt að helmings vinnusparnaður
næðist en það var einum of mikið
fyrir bruðlmarkaðinn og hönnuð-
ina þá. Stofnuðum við fimm fé-
lagar hlutafélag um þetta og
nefndist Hagbyggir hf. Sögðu
gárungarnir að við hefðum dembt
öllum byggingaraðferðum í eina.
Er ég hvarf frá ISAL hittumst við
sjaldnar og sjaldnar nema helst á
ráðstefnum og fundum. Minningin
um hagsýnan og úrræðagóðan vin
lifir og samhryggist ég innilega
fjölskyldu hans.
Pálmi Stefánsson
efnaverkfræðingur.
Vilhjálmur
Þorláksson
Elskulegur eiginmaður, faðir, stjúpfaðir,
tengdafaðir og afi,
KJARTAN MOGENSEN
landslagsarkitekt,
Norðurbrún 20, Reykjavík,
lést á heimili sínu þann 16. apríl. Útför hans
fer fram frá Dómkirkjunni mánudaginn 2.
maí kl. 15.
Halldóra Ólafsdóttir
Erik J. Mogensen
Asbjørnsen
Marit Strand Asbjørnsen
Helga Kristín Mogensen Gunnlaugur Úlfsson
Anna Ingeborg Pétursdóttir Mitchell Stephen Weverka
Snorre, Haakon, Úlfur, Kjartan Leó, Jackson Ólafur og
Audrey Anna