Morgunblaðið - 26.08.2022, Page 18

M
ér finnst langbest að
hreyfa mig utandyra og
uppáhaldslíkamsræktin
eru fjallgöngur og
göngur í náttúrunni.
Ég er síðan að reyna að venja mig
á að fara á gönguskíði á veturna,
hef alltaf haft mjög gaman af
svigskíðum, en skíðagangan kem-
ur sterk inn sem frábær alhliða
þjálfun og skemmtileg leið til að
hreyfa sig utandyra að vetrarlagi.
Ætli maður endi síðan ekki líka í
sjósundi einhvern tímann í framtíð-
inni, hef trú á því að kæling sé góð fyr-
ir ónæmiskerfið og ekki síður fyrir
andlega líðan. Hversdagslífið getur oft
verið mjög snúið þar sem við hjónin
vinnum bæði mikið og erum með þrjú
börn þannig að skipulögð líkamsrækt á
fyrirfram ákveðnum tímum gengur illa
upp hjá okkur eins og er. Væri annars
örugglega líka í jóga, en tek stundum
hugleiðslutarnir heima þegar ég er
undir miklu álagi og finnst það hjálpa
mikið við að draga úr streitu,“ segir
Steinunn.
Hún segir að hreyfing sé alltaf að
verða sjálfsagðari hluti af sínum lífsstíl.
„Ég finn að mér líður ekki vel ef ég fæ ekki daglegan
skammt af fersku lofti og hreyfingu. Hef aldrei verið
íþróttatýpan og virkilega þurft að beita mig hörðu til að
halda mig til dæmis við að fara út að hlaupa, sem ég hef tek-
ið í nokkrum skorpum í gegnum tíðina. Með aldrinum finnur
Vellíðan sem fylgir
hreyfingunni er hvatinn
Steinunn Þórðardóttir á
göngu í Þórsmörk ásamt
eiginmanni sínum, Árna
Grími Sigurðssyni.
T
il að passa upp á mína heilsu reyni ég
að fá nægan svefn, nærast skynsam-
lega, reglulega og sleppa óþarfa
óhollustu í mat. Ég reyni að vera
meðvitaður um að halda áfengis-
neyslu í hófi. Ég sinni mínum áhugamálum og
þar er tónlist efst á lista. Þar næ ég algerri
slökun og gleymi öllu því sem viðkemur vinnu
og álagi. Ég gríp í hljóðfæri flesta daga, þó
ekki sé nema rétt á meðan ég horfi á fréttirn-
ar. Tónlistin hefur smám saman orðið meiri og
markvissari leið til að slaka á og til að verða
betri hljóðfæraleikari. Mér er alltaf að verða
betur ljóst hve mikilvæg hún er til að kúpla
mig frá starfsálaginu. Auk þess syng ég í
kirkjukór, sem er hollt fyrir sál og líkama og
ágætur félagsskapur. Svo er það samfélags-
lega gagnlegt, sem mér finnst vera mikilvægt,
leggja sitt á vogarskálarnar í samfélaginu.
Önnur áhugamál svo sem vélsleðaakstur, hjól-
reiðar, gönguferðir, kajakróður stunda ég í lot-
um og minna markvisst. Helst háð ytri að-
stæðum og tækifærum. Þá deili ég kjörum,
áhyggjum og álagi með maka mínum, sem er
reyndar starfsfélagi líka, hún er hjúkrunar-
fræðingur á heilsugæslunni minni, og reyni að
hitta fjölskyldu og vini nokkuð reglulega. Í
vinnunni hef ég náið samband við kollega mína
og annað samstarfsfólk um málefni skjólstæð-
inga, sem ég held að sé mjög gagnlegt til að
halda sönsum í daglegu lífi og starfi,“ segir
Unnsteinn aðspurður um hvernig hann hugsi
um heilsuna.
Hvað værir þú til í að bæta varðandi eigin
heilsu?
„Hreyfing er á to-do-listanum, en því miður
hef ég ekki haft nægilegan tíma, eða tekið
nægilegan, til að sinna henni en þegar best
lætur er ég að hlaupa mér til heilsubótar tvisv-
ar til þrisvar í viku. Hlaupin vel ég vegna þess
að það er hægt að skella sér í það þegar mér
hentar, þau krefjast lágmarksbúnaðar og að-
staðan byrjar við þröskuldinn heima hjá mér.
Jafnvel hægt að hlaupa á meðan ég er á bak-
vakt, en vaktin takmarkar auðvitað hvaða
hlaupaleiðir ég get valið.
Til að bæta heilsu mína þarf ég að hreyfa mig
markvissara og taka mér tíma í hreyfingu. Því
miður eru vinnudagarnir allt of oft of langir og
nennan stundum ekki næg. Markmiðin mín eru
sem sagt að komast í betra form og svo vil ég
líka gjarnan losna við ögn af belgnum sem ég er
búinn að koma mér upp. Hreyfingu hef ég
stundað markvisst í um það bil áratug, verið
misduglegur, fyrst til að ná ákveðnum hlaupa-
markmiðum eins og að skrá mig í utanvegahlaup
sem neyða mig til að æfa. Síðan meira af skyldu-
rækni og til að halda forminu góðu og heilsunni.
Mér leiðist að vera í lélegu formi.“
Telur þú að læknar hugsi almennt betur um
heilsuna en aðrir?
„Ég er ekki viss um að læknar séu meira
vakandi fyrir eigin heilsu en aðrir, jafnvel síð-
ur að mörgu leyti. Við erum sennilega ekki að
nýta tækifærin, aðstöðuna og þekkinguna okk-
ar að þessu leyti nógu vel.“
„Mér leiðist að
vera í lélegu formi“
Unnsteinn Ingi Júlíusson, heimilislæknir á Húsavík, notar
áfengi í hófi til þess að hugsa sem best um heilsuna.
Snæfríður Ingadóttir | snaeja@gmail.com
Heilsutríóið er eingöngu
skipað heilbrigðisstarfs-
mönnum á Húsavík.
18 MORGUNBLAÐIÐ FÖSTUDAGUR 26. ÁGÚST 2022
maður betur og betur að maður kemst
ekkert upp með að sleppa þessu og vel-
líðanin sem fylgir hreyfingunni er
hvati til að halda sig við efnið,“ segir
hún.
Hvað værir þú til í að bæta
varðandi eigin heilsu? Ertu með
einhver markmið til að bæta þig?
„Ég þarf klárlega að vera dug-
legri í styrktaræfingum og stefni
á að gefa hlaupunum enn eitt tæki-
færið. Ég er ekki með nein sérstök
markmið önnur en að viðhalda styrk,
þoli, jafnvægi og liðleika, þ.e. bara al-
mennt góðri hreyfigetu. Tilgangurinn
væri þá að geta notið þess enn betur
að ferðast fótgangandi um fjöll og
firnindi.“
Hugsa læknar almennt meira um
heilsuna heldur en hinn almenni
borgari?
„Ég held að læknar séu eins mis-
munandi eins og þeir eru margir, en
það er reyndar mikið af mjög flottu
íþróttafólki innan stéttarinnar. Tveir
læknar, Elsa Valsdóttir og Jórunn
Atladóttir, syntu til dæmis yfir Erm-
arsundið um daginn. Margir læknar
hafa klárað Landvættina, stundað of-
urmaraþon o.s.frv. Á hinn bóginn er líka rólyndisfólk í stétt-
inni sem hefur meira gaman af grúski en hoppi og skoppi.
Læknar eru almennt meðvitaðir um að þeir þurfa að vera
fyrirmyndir og mikilvægt að þeir séu vel að sér þegar kemur
að forvörnum og heilsueflingu.“
Steinunn Þórðardóttir öldrunarlæknir og formaður Læknafélags Íslands segist ekki vera fædd
nein sérstök íþróttatýpa. Hún hefur vanið sig á að reyna að hreyfa sig eitthvað á hverjum degi.
Snæfríður Ingadóttir | snaeja@gmail.com
Steinnunn í Land-
mannalaugum,
kvöldið fyrir Lauga-
vegsgöngu.
Ég þarf klárlega að vera
duglegri í styrktaræfingum
og stefni á að gefa hlaup-
unum enn eitt tækifærið.
Ég er ekki með nein sér-
stök markmið önnur en að
viðhalda styrk, þoli, jafn-
vægi og liðleika.