Alþýðublaðið - 16.01.1926, Blaðsíða 3

Alþýðublaðið - 16.01.1926, Blaðsíða 3
mzwvmwmm&mi* § írtifista^garðar. Það finoaat nú í Danmorku 60000 smágarðar (blóœ- og ávaxta-garðar), sem verkamenn ýmist eiga eða leigja í nágrenoi stœrri og mlnni bæja hér i Dan- mörku. Þeir, eem komið hafa til Kaupmannahafnar, mnnu eflauBt hafa komið auga á þessa garða. í auttur og vastur, nerðar og suður liggja þenir garðSr nú kringum bæinn eins og vlrkl, — stór svæðl, þakln Iitlum, lágum húsum með flaggstðng á eða vlð húsið. Fyrir framan eða kringum húsið liggur garðurian, settur blómnm og ávoxtum, kartöflam, eplum, perum og ýmsum öðrum trjá-ávöxtutp og grænmeti. Þessir garðar hafa haft mikið mennlngarglldl íyrlr verkamenn. Þeir hafa dregið mjog úr drykkja- skap meðal þeirra og haft bset- andt áhrif á heimilislífið. Hér situr fjölskyldan alla daga sum- arsins, hvernlg sem vlðrar, og hér hafa börnin frlðaðan atað að vera í, og hér teikur am þau hressandi andvari og sólskin allan daginn, eg marglr eru þeir, sem búa i þesaum görðam sam* armánuöine og loka kytrúnnl innl í bænnm. £f menn þektu húsnæðisá- standlð, eins og það er, þá akilda meisn bstur gleði þelrra, sem hafa þessa garða að vera I á sumrln. Ég hefi átt kost á að'sjá þá breytinga, sem orðið hefir á ytra útllti barna, aem áður bjnggn í bakhúsum innl f bænum. Ég hefi séð þau bleik Safnaðarfnnd heldur írfkirkjusöínuðnrinn í Reykjavík næst komandi sunnu- dag, 17. þ. m., f kirkjunni, og byrjar hann að aflokinni guða- þjónustu klukkan 3Vs Fundavefnls Breytlngar á íögam safnaðarins. Reykjavfk, 15. janúar 1926. Salnaðavstlóvnln. og skinln beinin inni f húsa- görðum í >gamla bænunu og aftar úti f garðlnum rjóð í klnn um og kvlk á fæti. — Þegar verkamaður hefir lokið vinou slnni kl. 4, 4 Ve eða 5, ekur hann á reiðhjóli sínu út f garðinn. Oít neytir hann máltíð- ar undir berum himni. Þsgar máitiðinni er loklð, tekur hsnn tli starfa f gjtrðinum, þvf að ávalt er nægilegt verkefni. Hann sltur sjaldisn auðum höndam, en honam er þcsii vinna gleði og hvild. — Oft kefir mér vetið unun að koma f þessa garðe; snyrtlmenakan á ollu úti og inni hrffur maan, og það er mefl hrygð, að í erkamaðurinn lokar >aamarbÚ8taðnnm< og flytur aftur inn ti( bæjarins. En áður en >heimflutningurlnn< á sér stað, etna þessir >garðmenn< til haustgildls. Er þá alt svæðlð Ijósumskreytt f öflum regnbogans litum, — flagg vlð flsgg og gleðl og glaumor. — Svo leggar haustlð og vetur- inn kalda hðnd sína yfir þessa >snmargleði« verkamanna. — En raeð fyrsta vorboðanum færist aftar lff f þessa, garða. Þorf. Kr. Reynslan ev ólygnust. Ef þiS viljiÖ spara peninga og fá traustar og góBar viSgerSir á reiB- hjólum ykkar, þá heflr Örkin hans Nóa ástæSu til að stsnda viB Jof- 01S um ÞaS, þar sem æfSlr fag- menn eru aS verki. JLsugavegl 20 A. Sími 1271. VerkafflaDurifiíi bláð verklýðsfélaganna á Norðurlandi, flytur gleggttar fréttir að norðan. Koitar 5 kr, árgangurinn. Geriit kaupendor ná þegar. — ájkriitum veitt móttaka 6 afgreiðiln Alþýðublaðíini. Hlóíhestís-giíábrensla og allar aSrar viBgerBir á reiS- hjólum fást beztar og ódýrastar í Örkinni hans Nóa, Langavegi 20 A Sími 1271. KeyniB, og þiS verðiS ánægSl Tll mlnnls. Mvenær, sem þú hittir fyrir þér mann, er ræ&ur þér fra aS gera þaB, sem rétt er, vegna þess, aS það aóu draumórar (utopia), — þá varastu hann. Bdgar ítice Burroughs: Vllll Tarxan. Þau lágu þárna um stund. Alt i einu stóð Tarssan á fœtur og hlustaði. Hann heyrði það, sem ekkcrt hinna heyrði. Hann snéri sár loksins að þeim. „Hvaðs er þa5?f spurði Berta. „Þeir koma," svaraði hann. „Þeir eru enn nokkuð i burtu, en ekki langt, þvi að fótatakið heyrist ilia i sandinum." »Hvað eigum við að gera, — reyna að ganga?" spurði Smith-Oldwick. „Ég held, ég geti gengið um stund. Ég er afþreyttur. Hvað um'þig, Berta?" „Jú; ég er miklu betri. Ég get vist gengið." Tarzan vissi, að b»ði sögðu ósatt, en eina vonin var, »ð uppg:a»ga^v»xi braðlega úr gjánni. „Hjálpa þú Smith-Oldwick, Otobú!" sagði hann við surt| „ég ber Bertu," og þótt hún mótmælti, tók hann hana 1, fang sitt og hélt af stað á undan hinum. Þau voru skamt komin; er þau heyrðu öll til komu borgar- manna, þvi að ljónin mjatmuðu nú, eins oer þau hefðu orðið vör við ný spor. „Ég vitdi, að Númi þinn kæmi," sagði stúlkan. „Já," svaraði Tarzan, „en við verðum að gera það, sem við getum án hans. Ég vildi finna stað, þar sem við verðum ekki sótt á alla vegu i einu. Þá gœtum við *ef til vill varist. Smith-Oldwick er góð skytta, og hann gæti varist þeim og lagt þá alla að velli, ef þeir eru ekki of margir. JLjóiiin auka mér engar sérlegar áhygg- jur. Stundum eru þau heimsk, og þegar þau eru vön BraDum kemnr „Vilti Tman'1, kostar 3 krðnur.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.