Alþýðublaðið - 23.02.1926, Blaðsíða 3

Alþýðublaðið - 23.02.1926, Blaðsíða 3
9 23. febr. 1926. ALÞÝÐUBLAÐID -mensku fær skipstjórinn — að missa 4 daga frá veiðum. Árlega týnasí skip og fjármun- ;ir við strendur íslands, svo mörg- um hundruðum púsunda króna nemur. Fjöldi vaskra drengja fer |)g í sjóinn árlega. Það tjón verð- ur eigi metið til fjár. Þó myndu fleiri skip farast, fleiri menn drukkna, ef sjómannastétt okkar væri eigi jafn-drenglunduð og á- ræðin og hún er, jafnan fús til að leggja sig í hættu tii að bjarga' peim, sem nauðulega eru staddir. Til slíks ber að hvetja en ekki letja. , Sagán hér að ofan sýnir, hverja hvatningu eigendur og skipverjar ^.Þuríðar" hafa fengið til slíkra -dáða framvegis. H. I?rá bæjarstjórnarfundi 18. p. m. Kosningar í málefnum sveita og kaupstaða. Bæjarlaganefndin flutti allmarg- ar breytingatillögur við stjórnar- frv. um það efni, sem liggur fyrir alpingi. Samkv. peim er hjónum eða nánum skyldmennum ekki bannað að sitja samtímis í bæjar- stjórn eða hreppsnefnd. Þá er konum gert jafnskylt og körlum að taka yið kosningu í bæjarstj. eða hreppsnefnd. Brottvikningu úr hreppsnefnd, sýslunefnd eða bæj- arstjórn má skjóta til dómstól- anna, eftir úrskurð atvinnumála- ráðherra. Tölu bæjarfulltrúa má hækka upp í 21. Varamenn skal kjósa jafnmarga bæjarfulltrúum, og taka peir sæti fulltrúa, sem fara úr bæjarstjórn áður en kjör- tími er liðinn, á sama hátt og varamenn landkjörinna alpingis- manna taka sæti peirra. Alping- iskjörskrá gildir við pessar kosn- ingar með viðbótarskrá peirra annara, sem á kjördegi hafa kosn- ingarétt. Gerðar eru og nokkrar leiðréttingar á ákvæðum um fram- lagningu kjörskráa og um kærur yfir peim. Formaður kjörstjórna skal kosinn á sama hátt og nú. Um pessar breytingar var öll bæjarlaganefndin sammála, en auk peirra fluttu fulltrúar Alpýðu- flokksins, Héðinn Valdimarsson og Stefán Jóhann Stefánsson, breytingatillögur pess efnis, að kösningaréttaraldur sé 21 ár, að sveitaskuld varði ekki missi kosningaréttar, og að bæjarfull- trúar séu kosnir allir í senn og til priggja ára. Tillögur nefndarinnar voru sam- pyktar með samhljóða atkvæðum, en tillögur Alpýðuflokksfulltrú- anna voru allar feldar með 7 atkv. gegn 6 að viðhöfðu nafnakalli. „Já" sögðu Alpýðuflokksfulltrú- arnir sex, en „nei" sagði borgar- stjóri og lið hans, pað, er viðstatt var: Guðm. Ásbj., Pétur Halld., Jónatan, Pétur Magn., H. Ben. og Jón Ásbj. F]"arstaddir voru: B. ÓI„ Þ. Sv. og J. 01. ¦ :^í ia Skyssa hjá forseta. 1 sambandi við tillögur bæjar- laganefndar flutti Pétur Halldórs- son tvær tillögur, sem hann las upp í ræðu sinni og afhenti síðari forseta. Þegar á eftir lýsti for- setinn umræðu lokið, lét ganga til atkvæða og bar upp tillögur Pét- urs. Var honum pá bent á, að tillögunum hefði aldrei verið lýst úr forsetastóli til umræðu eða at- kvæðagreiðslu, og kæmu pær pví eigi til greina að réttum fundar- sköpum. Sinti forseti ekki pessari bendingu, og varð pað til pess, að önnur tillagan féll með öllum greiddum atkvæðum gegn einu, en hin með 9 samhljóða atkvæð- Einar Skálaglam: Húsið við Morðurá. í Norðurá um sumarið og hann átti að vera með. Eiríkur með augað var afar-einkennilegur maður. Hann var einhvers staðar milli prí- tugs og sextugs, en enginn vissi hvar, og flestir mundu eftir honum sem fullorðnum manni í ungdæmi sínu. Hann hafði ofan af fyrir sér með pví 'að ferðast með enskum ferðam'önnum á sumrin, — hann hafði ein- hvern tíma með óskiljanlegu móti orðið góð- (ur í ensku —, en á veturna át hann eða öllu heldur drakk út pað, sem hann hafði unnið sér inn um sumarið, pví að Eiríkur var feikna-drykkfeldur og sætkendur eða paðan , af meira frá morgni til kvölds, ef. hann komst höndum undir. En um viðurnefni hans var pað að segja, að hann hafði hvorki fengið pað af pví, að hann vantaði annað ,augað, né heldur hinu, að hann hefði einu auga fleira en arinað fólk, heldur hafði hann ;hlotið pað af frægu glóðarauga, sem hann ;hafði fengið fyrir æfalöngu í nafntoguðum slagsmálum. Glóðaraugað var að vísu löngu horfið, en nafnið loddi við hann enn og pað svo fast, að hann var aldrei nefndur öðru heiti, og almenningur virtist löngu hafa gleymt, að hann hefði nokkurt föðurnafn. Nú stóð hann parna sætkendur, pótt að morgni væri, og var að skygnast eftir Eng- lendingnum, sem átti að borga fylliríið hans næsta vetur. Fólkið í kring teygði líka álkurnar og var að gizka á, hver pessi eða hinn væri, sem úti á skipi sæist, og að veifa hendi til peirra, sem pað hafði borið kensl á. Á skipinu var handagangur í öskjunni. Menn hlupu fram og aftur og flæktust hver fyrir öðrum, ýmist borgandi fæðisreikninga sína eða tínandi saman föggur sínar. En pess á milli voru menn að hendast upp á pilfar til að gá að kunningjum á landi eða að kneifa síðasta „bitterinn" og bjórinn, áður í aðflutningsbannið kæmi. Þjónninn vann verk sitt með kýmnisbrosi, pví að hann pekti frá fornu fari, hvað pyrstir menn urðu svona á síðustu stundu. Niðri í gangi var einn minni háttar stór- kaupmaður úr Reykjavík að greiða jómfrúnni þjórfé og reyndi um leið að kyssa hana bak við dyratjald, sem ekki tókst nema svona og svona. En inni í einum klefanum stöð Smith majór hölvandi og ragnandi og yar að hjálpa Max- well pjóni sínum að raða whískyflöskum í handtöskuna.

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.