Oyggjarnar - 25.05.1905, Blaðsíða 4

Gott húshald.
at spara er ikki eins við at
knípa. At vera skjót fyri at j
geva er ikki eins við at oysla !
og- skvatla við sínum midlum. I
Væl tonkt sparsomheit-i hús-
inurn, sum annars í lívinum. er
at fáa tað mesta og besta burtur
úr øllum, ein hevur millum
hendur; men tað er ikki sum
»fótir í hosu«. nógv lættari er
at »píra«, hvar ein kann koma
framat. At nokta sær, ella j
sínum, hvønn stuttleika, sum
finnst, tað er ikki gott húshald,
men gniara atburð. sum ger
hjartað trongt, sinnið ilfvskut,
og livið til eitt kors — tað má
kallast dýrt.
Alt sum umræður í góðum
húshalđi — í heiminum. for-
rætningi og annans øllum lívs-
vegum — er at læta út eftur
sum ein fær inn, (at seta tering
eftur nering), hava rættan sar.s
fyri hvat sum »terir« og hvat
sum »nerir«. Ikki alt sum vit
læta út er væl fari . . . tað er
at ansa millum tað sum er neyð-
ugt og tað sum ikki treingist.
Príðuligasta húshaldi er ikki
at gera sær ringan vana
ikki hava bekotnað av slíkum
sum oyður heilsina, millar. tíð-
ina og'forstandi, t. d. pípan og
fløskan, kaffi og skrá.
Men tað sum vit aldri skuldu
verið for knípin við er, at fegn-
ast tá ið grannar, slektningar,
og vinur hava held og heilsi.
Misunnilsi tekur megina. og
ergrilsi stjelur matlyst og arbeiðs-
lystin frá okkum. Tað er vert
at hyggja um tað vakra og
góða er millum manna, og
fegnast við tað, tí tað er ánd
og sinni til frama.
Ver tí ikki for knípin á tann
hátt í tínum húshaldi.
Stóri biðudagur var rattur
summardagur við bakandi sól
frá morgun til kvøldseting.
Føroyskar royndir.
Rabarbersuppa.
Skola stelkarnar væl, flis
teir so tunt sum møguligt, sker
teir í pettir og set teir útá við
i V2 potti av vatni pá kvørt
pundi av stelkum og nakað av
óstoyttum kanel og citrónskal,
ella bara nakað av kvørjum.
I.at tað kcka væl sundur, tak
tað so út av og síla tað; set
suppuna so aftur á og javna
hana — ikki for tjúkka — við
sagomjøl, ella rísmjøl, men hava
passuliga søta áðrenn javning-
urinjverður gjørdur út á. Vín kann
koyrast f terrinina, men suppan
er valsmakkandi og leskilig
forutan. Tvebakkar, helstsmágir,
mugu vera afturat.
Stúvaðar sýrir og spinat til
bjørgfugl og stórhvalakjøt,
Sýrir:
Rfv bløkkunar frá stelkinum
og skola sýrinar fleiri ferður í
køldum vatni. Set tær út á
við eitt sindur av vatni — unđir
tættum logi, so tær mest damp-
kóka. til tær eru heilt moyrar;
rør tá í við sleiv. og kroyst tær
væl. til tað er sum rættuliga
tunnur greytur. koyr so ein
klump av smøri, sugur, nakað
lftið av salti í; tá eru tær lidnar
at oysast upp úr.
Sýrinar mugu ikki kóka
longur enn til tær eru moyrar,
annars fer kraftin úr teimum;
stendur vatni omanfyri tær, tá
ið tær eru kókaðar. so má tað
stoytast burtur. áðrenn smør,
sugur og salt fer í. Eru tær
ógvuliga súrar, má takast í
meira lagi av vatni, og so stoyt-
ast burtur straks tær eru sundur-
kókaðar. Við javnt góðum elđi
kunnu sýrinar gerast til í 7—8
minuttur, tá ið tær fyrst eru
avrivnar og skolaðar. Altfor
hart skulu tær helst ikki kóka.
Spinat:
Skola og kóka spinatið
(bløkkunar) til tað er moyrt,
læt so løgin renna frá gjøgnum
sigti, hakka tað ógvuliga fint
saman við nakað lítið av mjøli.
Set tað so út á við stoytt mu-
skat og rør tað væl um, tynn
tað so upp við søtum róma ella
nýmjølk til tað er sum tjúkkur
vællingur. Spinatið nvtist bara
at fáa eitt gott uppkók; tak
tað so út av og koyr smør og
í minsta iagi av salti í.
Bæði fyri útsjánd ogsmakkin
er tað best at brúka emalieraði
ílát til stúvaðar grøntsakir.
A. — Hvatdagkoma »Oyggj-
arnar« út?
B. — Tírsdag — leygardag.
A. — Tað var ein drúgvur
dagur.
B. — Leingi er tað, sum
væl skal vera.
Lýsingar.
Vakurt og bíligt Tapetpapír
fæst f bókhandlinum í Havn.
Tohs. Patursson: Færøsk Politik
I kr.
— Gunløgskvæði 25 oyr.
— Tingstarv 25 oyr.
Sverre Patursson: Dagdvølji
25 oyr.
fæst í bókhandlinum í Havn.
Støk bløð av
„Oyggjarnar“
fáast í
bókhandlinum í Havn
fyri 10 oyr.
Blaðstýrari: Helena Patursson.
Prentað í Prentsmiðja »Dimmaljetting«s.