Freyja - 01.02.1898, Side 8

Freyja - 01.02.1898, Side 8
8 FREYJA. FEBRÚAR, 1898. SELKIRK í Selkirk eru mn 600 Islendinjjar. Félöjí ern héJ nú 7 að tölu: I. O. G. T. ið fjöltnennas'a, tala medlima nokkuð á annað Itundrað. Mattías Þórð arson núverandi œðsti templar. Lúth. safnaðar félag; heytst heör að þtð sé að ráða séra J. A. Sigurðsson fyrir prest sinn. Forseti Clemenz Jónasson. Únítara söfnuður; forseti, Baldvin Helgason. Lúth. safnaðar kv. félav; forseti mrs H. Sígtryggsson. Stefna þess er að hlynna »ð kyrkjn malum. iwf. Vonin; forseti, mrs. S. Hertnanns- son. Stefna þess er j ð styðja að bindlndi sg menningu kvenna og öllntn nytsöm- nm fratnförnm Meðlima tala 27. Kappræðnfélag; forseti Sigurgeir Stef- ánseon. Stefna þ ss er að æfa meðlimina í að hugsa og tala skipnlega, og lilynna að inaunúð og menningn eftir megui. Söngfélag; formaður mr. ,Tón Gíslason. ÞAKKARÁVARP. Við álitnm það .-iðferðisleva -kyldugt að votta mrs. Marjrétu G. Norðdal, þakk- |æti fyrij hennar faamúrskarandí veg' lyud". lijálpokknr til handa með lækn- inga að erð sii ni (nvininai).—sem heflr bætt okkur að stórum inun heilsu okk- ar þrátt fyrir haan aldur, t« þvratieið andi eðlilegt slit og taugaveiKlnu—áu Þess að taka nokkuð fyrir fyrirhöfn sína. Vio voiium að þessi opinbera víður kenning geti orðið t 1 þess ,að aðrir, seiu betur geta sýnt þakklæi titt í verkliiu veiti ht-nni verðuva eftirte-t. Hlíf Guðmuod-dóttir. Geirlög Guðinundsdóttir. NÝR LÆKNINGA MÁTI meðal í-il. helir oss opinberasi af mrs. M. Nu ðdaj Hún kvað lækna eingöiiL’u með núuingí og takast vel. Hún hefir þugar bætt Ijölda fólks liér í Selkirk; suiniiin, sem læiðir lækuar liafá verið gengnir frá. þó vér höfum ekki talaö við inrs- 'Norðdal. þá fullyiðuin vér pessa f egn að vera sanna, þar eð vér höfum það eftir tiú- verðugu tólki. Mrs. Norðdal iiiiin vera Jyrsta Isl, kom-, sem lært hefir þess i lækiiisgreiu. Sma vegis. HENNAR SÖK. ’Það er svo sem uuðsjáanle.t sjá nlegt segi ég að ég hef i-l- ki frið með nokknru skapaðan hlnt í þessu húsi’s.gði Jak- obsen við konu síiri, ’sem náttúrlega s afar af þessari sífeldu óreglu sem hér er á öllu innan húss. leggj >-g einhver«i hlut frá mér er liann óð ira fariun. ’Hvað i r nú vinr iniiin?’ ’Se ðu ekki vinr minn,— væri ég 'inr þinn, hefðirðu betrl reglu inuanhúss en þú gjörirsvo égfindi fötin . Hvar skyldi nú hattrinn miun vera? ég heingdi hann þarna á snagan, þegar ég kom heim, og nú sést hmn livergi. Ég hefði éins vel mátt heingja liann á horn vind- anna, eius og reyna að láta hann, á vís an stað hér. ’En vóði— ’Góði, enginn góði; livar er hattriun minn? geturðu ékki hjálpað mér til að finnn hann? ’En Himik — ’Þú stendr og starir á inig eins og flón fiimdii heldr liattin minn; ég hefðí átt «ð vera komiiin á skrif-ti fun i fyrir kl kkn tíma síðan, o: nú verð ég að fara með stráhatt.iu ininn út í rigningiina og láta svo fólkið narr'i mig; ó að ég hetði reglu legt heimili eins og annað tólk. ’Hinri k!’— ’Ég gjöri eitthvað íllt af mér áðr, ef ég finn e.ki hattin, því leitarðu ekki að honum? því lætrðu ekki krakkun leita að h-> ■ iini? Eu til hve^s skyldi vera sð leit •, þad er uáttúrlegn búið að lát’ann ofan yfir salt krukkuna eða vnskafitið- ’Viltu gjöra svo vel að þeigju eitt augmbhk?’ ’Nei; ég vilekki þ -i ja, ég vil fá hatt- in ininii.’ ,Þú hefur liami á höfðinu inaðr.’ ’Hvað! hvað þó ekki; er ég tneð luinn; Jæja það er þér að kenna samt, ég lia'ð- i liaun ekki áðan; þú— þú hefur latið h iiiii þar.’ O; Bio <ór Jakobseu a -krifstoluna. Komið með Ur yðar —o— ’Hvnð hafið þér í þessu eski. hr ívar- sen?’ ’Hárlokk. til endrminningar nm knn- una míua sálugu.’ ’Einmitt það, en húu var þó ekki Ijós- 1 æið.’ ’Nei; en ég er ljós'nærðr.’ Klukkur og gullstáz til 1«. H- WAEKEK. —o— Hún'— Elsk rðu mig sjálf ar iriinnar vegi a?’ Hann:— ’Svo sem anðvitað, heldurðu kaunske að ég kæri mig um hana móð- ur þína altaf í kringum mig?' SELKIRK. Man. Hami gjörir verkið fljótt og vel.allt við lægsta verði og ábyrgíst verkið 'Vesaligur, kouau tians jagað’ anu til d i uða.’ ’Dó ann virkilega?— h-ósköp! ’Hu auðvitið. ’En hvað varð þi af ekkjnnni?’ ’O, hún fór rétt á ettir onum, því húu var so hrædd iim ann ' —o— Mamma:—Etbel, hvað á það uð þýða að hrópa í pessum vitlausa óh -mju róm sjiíðu hvað Villi er stiltur. Eiliel:— Anðvitað; fiami er stiltur, þið er okkar leikur, banu er pabbi að koma heim seint, en éir er þú. Nytsöm Þekking. Það, sem hver hússmóðir ætti að vita er; Að salt á að ^eimast á þurrum stað. Að úr btræddu sinjöri býr hún ekki til eott brauð. Að því kaldari sem egain eru þess bet- ra er að slá þiu. Að góðfýririivggja er betri en innlekt. Að i ema alifnglar lia.fi þétt hold og aul a fætur, eru þeir ekki ætir. Að ein skeið »f ediki í vatni se-u fugla kjöter soðið i, gjörir kjötið nijúkt og brarðgott. Að sápa og krít brært saiiian. te >ur miglubletti úr fötum. Að með því að láta edik sjóða á stóuiii, er liúu matreiðir lauk og káiliöfuð kem- ur liúii í v-j fyrir liina óþægilegu lykt af því. Heilræði. Sofið allrei með skó á fótam. Takið börnin oft út og mun þeiiu síður liætt við kvefi. Mæðnr—látið það ekki skerða rósemi yðar, þó börnin yðar gjöri föti i sín ó- lirein. reynið iieldur að koma í veg fyi- ir að á þuim sé siðferðisblett r, er öd yð- ar tár get i ekki þvegið »f. Efti’ W. H C. KAPPRÆÐU DÁLKUR FREYJU. Spurning No. 1. Hvort er nauðsynlegri eudiileiki fyrir stjórnandan; siðgæöi eöa vitsniunii? Olhini er velkomið nð reyu i sig á aö svara Þessari spuriiiugu, svörin sHu ljós oj stutt, úr öliuin þ-iui svörnin sem iun kuunai.ð kom i, verða fjögur tekm. tvö iieftandi, oj tvö jítandi;S. niui'ia nef d verður kosin úr kapprædHfélaainu í Sel kirk til að velja 4 þau bestu af báðum liliðum og þoi svo byití nœsta r.úmeri Freyju með nöfnnm h ifundanna. C 011n(ii þeim sem tuka þátt í kappræð- nnuni er heimilt »ð senda oss spurning. ar; t-f fleiri en eiu keinr, mæia þ i-r söuiu forlögum og svöriu, vei ða nfl. feugin áðr nefndri nefnd í liendur, tili.ð velj > liið b -staúr, ou það svo byrt sem Rappræðu efni í næstu úmeri. Tilgangrinn ineð ressari k ppræðu- stofnun er, aðfá fólk ti! að skrifa, einkun- lega iinghnga,og þi erekki li ifa skrif- að í biöð áður; kappræðufél 'ig eru stofn- uðí þ-iiii tilgangi, að venja sig á að tala og hugsa skipulera. og meun kaiinastal ment við að það sé naiiðsynlegt. því skyldi þið þiekki vera nauðsynlegt «ð venja sig við að iiuvHa og rita skipule,- a? Vér álftuin það einmitt injö: nauð- synleat, og þess ve.-na efum vér með þessu fyrirkomnlagi öilum tækifæri að reyna sig, m-ð því einu skilyrði j-.ð þeir sén áskrifendur að Frevjii. riöfnnm hlufaðeitranda verðu'- haldið levudum ef óskað er eftir, og þær greinar endur- sendar sem ekki verða teknar í bfaðið ef B c. fylgja til að borga burðargjald v,tgefandinn.

x

Freyja

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Freyja
https://timarit.is/publication/33

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.