Fram

Tölublað

Fram - 22.11.1916, Blaðsíða 1

Fram - 22.11.1916, Blaðsíða 1
1©0239 Útgefandi: Hlutafélag á Siglufirði. FRAM Ritstjórar: Friðb. Níelsson og Hannes Jónasson. 1. ár. Siglufirði 22. nóvember 1916. 1. blað. Til lesenda. —o— Um leið og hið fyrsta blað af »Fram« kemur fyrir almenningssjón- r, viljum vér gera nokkra grein fyr- ir tilveru þess og tilgangi. Siglufjörður hefir nú um nokkurra ára bil, verið aðalstöð hins mesta peningastraums er að landinu hef- ir borist. Hefir sá straumur verið til mikils gagns fyrir sveitina sjálfa, fólk víðsvegar frá, og ekki síst fyr- ir landsjóð. Eigi að síður hefir Siglufjörður verið settur á lægri bekk, bæði í áliti manna úti um land, og að nokkruleiti í fjárveitingum til opinberra fyrirtækja. Eitt af erindum þeim er þetta blað þykist eiga er það að gefa mönn- um kost á að kynnast Siglufirði nánara, með réttari og sannari frá- sögnum en áður hafa gengið manna á milli. Opinber landsmál mun blaðið ræða án þess þó að taka saman við nokkurn sérstakan stjórnmála- flokk. Innanhéraðsmál munu tekin til rækilegrar íhugunar. Fréttir, innlendar og útlendar mun blaðið gera sér far um að flytja sem mestar og réttastar, og höfum vér til þess fengið góð sambönd. Að svo mæltu felum vér blaðið velviljuðum lesendum. Erlendar símfréttir. „Svartí listínn" A. Obenhaupt, Braun, H. Th. A. Thomsen og einhver síldarbræðslu- verksmiðja hér norðanlands, er sagt að nýlega hafi verið sett á »svarta listann* hjá Bretum. Ýmsum getum hefir verið leitt að því, hvaða verksmiðja þetta muni vera, en senni- lega mun það vera Evangers verk- smiðjan hér á Siglufirði (Siglufjords Olie & Ouanofabrik). Kostnaður við byggingu Loftskeytastöðvarinn- ar í Reykjavík, er áætlaður 100 þús. krónur. Khöfn 18. nóv. Austurríkis keisari er veikur. Búist við að ríkiserf- inginn verði settur til að stjórna með honum. Verzlunarkafbáturinn Deutschland, rakst á annað skip á leið frá Ameríku, og er nú kominn til New-London í Bandaríkjunum. Ókunnugt er um skemdir á kafbátn- um, en hitt skipið sökk. Khöfn 19. nóv. Grikklandi er skipt í tvent milli konungssinna í gamla Grikklandi og þjóðernissinna í nýja Grikklandi. I milli er landræma sem er á valdi Frakka. Serbar vinna stöðugt á við Dsehrne. (Eftir Vísir.) Síðasta sólarlag á Siglufírði 1916. —o— Horfin er sólin af himinsins boga hæðstu við tindana geislarnir loga. Fögur var kveðjan í síðasta sinn. Sól! með þér flýgur burt hugurinn minn. Sé eg þig skína á skrúðgrænann blóma. Skógana háu þar söngraddir hljóma. Hanga þar aldin, á hálfbeygðri grein. Hlýr þýtur vindur um akursins rein. Skín þú á sæinn þar bárurnar bláu, byltast og reisast með faldana háu. Fleyin með blíðvindi flytjast um dröfn, fylgirðu sól þeim í örugga höfn. Klukkudufl & Helluboðanum fram af Sigiunesi. Hjá oss nú situr í hásæti vetur, harðneskju markið á enni vort setur Lundernið stirnar við stórhríða völd Starfsþrekið minkar um skammdegiskvöld. Ei skulum bugast þó vetrarins valdið verkunum geti í dáleiðslu haldið. Ákveðinn tíma, til suðurs fer sól. Svo flyst hún aftur að jöklanna stól. Söfnum því kröftum að vinna með vori vaknandi starfandi nýefldu þori. Mörg eru handtökin óunnin enn. Orðtakið höfum við fram góðir menn! H. J. Sveinbjörn Egilsson ritstjóri »Ægis«, skrifar svo í >Lögréttu:« «Næsta óskiljanlegt er það, að enn skuli eigi komið klukkudufl við Helluboðana fram af Siglunesi við Siglufjörð. Pað er ýmislegt, serri mæl- ir með, að því væri lagt þar hið bráð- asta. Siglingar inn og út fjörðinn munu hinar mestu hér við land; þokur eru tíðar og þá er lóðið, sem dýpið er stikað með, oft hið eina, sem farið verður eftir, og dýpi fyrir fram- an Siglufjarðarmynni er svipað og sumstaðar á Skagafirði, og frá Haga- nesi að Dalatá er ekki að reiða sig á kompásinn, svo sjómennirnir, sem um þetta svæði fara í þoku, verða viltir. Vanalega er stefnan sett rétt frá fiskimiðum á fjörðinn, skelli þoka á áður en inn er komið, þágetur verið hættulegt að halda áfram, en það get- ur orðið dýrt að liggja lengi í þoku með góðan afla innanborðs, auk þess sem kolum er eytt. Að staðurinn sé hættulegur syna skipströnd þau, er þar hafa orðið. Klukkudufl á þessum áðurnefnda stað mundi koma að hinum mestu notum. Ef til vildi mætti taka það upp á haustin og leggja því á vorin, ogdýp- ið, sem það lægi á, væri um 11—12 metrar, hálfa sjómílu í VNV. af Siglunesi. Hljómur klukkunnar mundi heyrast greinilega yfir um fjörðinn að Lambanesi. Á stað eins og Siglu- f irði ætti slíkt leiðarmerki síst að vanta. Væri því lagt á áðurnefndum stað, benti það um leið á hvar grynst má fara fyrir Helluboðana, þegar storm- ur er og sjór úfinn.« Pað liggur nærri, að minkun sé, fyrir Siglfirðinga að maður af öðr- um enda landsins skuli verða fyrst- ur til að hreyfa öðru eins nauð- synjamáli og hér er um að ræða. Hefði það staðið þeim nær, er við hættuna búa, að hefja máls til varn-

x

Fram

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Fram
https://timarit.is/publication/34

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.