Morgunblaðið - 27.09.1972, Qupperneq 28

Morgunblaðið - 27.09.1972, Qupperneq 28
28 MORGUNBLAÐIÐ, MIÐVIKUDAGUR 27. SEPTEMBER 1972 SAGAN______________________________________________________í frjálsu riki eftir VS. Naipaul hefði skyndilega munað eftir þessari fyrirskipuðu siðareglu. Hárið var greitt vandlega á enska vísu i háan skúf í vinstri vanganum og með skiptingu neð arlega í þeim hægri. „Það er þó alténd huggun að hann er okkar megin,“ sagði Linda um leið og Bobby stýrði bilnum á milli plankanna. „Ég hélt að þeir væru að leita að kónginum í höfuðborginni. Það var altalað í gærkveldi, að hann hefði komizt undan í bíl.“ „Þeir voru að leita að vopn- um. Ég veit að forkólfarnir hafa miklar áhyggjur af því að vopn um sé smyglað inn í Sambands- héraðið í stórum stíl. Með ferða fólki. Það er sagt að kóngshöll- in sé orðin eins og allsherjar vopnabúr. Annars voru þeir bara kurteisir.“ Bobby var komin í hugaræs- ing. Vegatáiminn, lögregluþjón- arnir, regnið á svörtu skikkjun- um, þjóðvegurinn framundan, ör yggi hans sjálfs. Allt þetta kom honum úr jafnvægi. „Það er Simoni Lubero að þakka. Hann vill stuðla að vin samlegum samskiptum við al- menning. Fólk segir að Hobbes ráði öllu, en ég hitti hann á ráð- stefnu í fyrra og hann kom mér mjög vel fyrir sjónir. Það var viðtal við hann í blaði um dag- inn, sem mér fannst líka ágætt.“ „Simon er mjög brezkur i öllu sínu athæfi." „Og það fer honum vel.“ „Þið búin tefjast," sagði Linda og hermdi eftir þeim óeinkennis- klædda. „Ég er viss um það núna, að útgöngubann hefur ver ið sett á. Að vísu erum við hvit og hlutlaus en samt finnst mér við vera á hraðri leið í vitlausa átt. Það er enginn á sömu leið og við.“ Og Bobby var vissulega á „hraðri ferð“, fannst hálfvegis hann vera nýsloppinn úr ímynd aðri hættu, en nú væru honum allir vegir færir. Það rigndi minna þessa stundina og var heldur bjartara í lofti. Úti á flatlendinu glitti í grænan gróð ur og fjallshlíðarnar í fjarska tóku á sig ýms litbrigði. Hann leit á bensínmælinn og sagði: „Við stoppum í Esher og tökum bensín." „Þegar verið var að hrekja Asíumennina burt, gættu menn þess í útlendingahverfunum að hafa nóg bensín á bílunum, til þess að komast fyrirvaralaust til landamæranna, hvort sem var á nóttu eða degi.“ „Já, það voru óróatimar," sagði Bobby. „Og daglegar frétt ir héðan i BBC.“ Linda var orðin föl í framan og þreytuleg til augnanna. Há- degisverðurinn, hvítvínið og þreytandi aksturinn: allt þrennt var farið að segja til sin. „Ég kann vel við þessa birtu" sagði hún eftir dálitla þögn. „Og trefjaplönturnar við veginn. Hér er allt eins og ósnortið, — eins og engin mannlegvera hafi farið hér um. Þangað til litlu kofarnir koma í ljós. Það er jafnvel eins og ekkert hafi nokkurn tíma gerst hér.“ „Þó vitum við, hvað hefur gerzt hér.“ „Voru þeir ekki einir 20—30 sem voru drepnir, þegar rósturnar voru út af Asíu- mönnunum. Ég veit að það voru fleiri en dönsku mjólkursérfræðingarnir sem týndu lifinu. Ég er oft að velta því fyrir mér, hvort það sem gerist en birtist ekki í blöðum, sé nokkurs staðar skráð. Hvort ekki sé til lítil svört bók, sem hafi að geyma ýmsar upplýsing- ar . .. eða stór svört bók.“ Bobby hugsaði: Henni stend- ur á sama. Hún er að hugsa um annað. Hún er bara að gera lítið úr mér að ástæðulausu, koma sínu hugarástandi yfir á mig. Honum fannst aksturinn ekki í þýðingu Huldu Valtýsdóttur. spennandi leikur lengur og beið bara eftir að fyllast gremju til hennar. „Þú varst ekki kominn hing- að, þegar jarðskjálftinn var,“ sagði Linda. „Ég var nýkomin þá. Húsþjónninn kom til min um morguninn með tárin i augumum og sagði að fjölskylda hans hefði búið í einu þorpanna, sem eyðilögðust. Ég fór með hann á lögreglu- stöðina til að fá að sjá listann yfir dána og særða. En hann var enginn til. Og mér var bara sýnd ókurteisi. Ég reyndi á hverjum degi í heila viku. Eng- inn listi og húsþjónninn hætti að hafa áhyggjur af fólkinu sínu. Engar fréttir í útvarpinu. Allir voru búnir að gleyma þessu. Hafði nokkurn tíma ver- ið jarðskjálfti? Skipti það nokkru máli? Ef til vill hafði þetta fólk ekki farizt og þó svo væri, gerði það nokkuð til? Hús Einbýlishús VORUM AÐ FÁ í SÖLU EINBÝLISHÚS Á GÖÐUM STAÐ í KÖPAVOGI. HÚSIÐ SEM ER HÆÐ OG PORTBYGGT (HÁTT) RIS, SAMTALS UM 200 FM, 8 HERBERGI. - VANDAÐ STEINSTEYPT HÚS, 40 FERM BÍLSKÚR. RÆKTUÐ LÓÐ. FASTEIGNAÞJÓNUSTAN, Austurstræti 17, sími 26600. velvakandi Q Hvað verður um gömlu klukkurnar í Land akotskirk jut ur ni ? „Rúmlega miðaldra Vestur bæingur" kveðst óttast svo um örlög gömlu klukknanna í turni Landakotskirkju, að hann óskar eftir svari á prenti í þessum dálkum við eftirfar- andi fyrirspurn: „Hvað verður gert við gömlu klukkurnar tvær, sem varnar- liðsþyrlan tók úr turni Krists- kirkju á Landakotshæð og setti niður á túnið? Verða þær sett- ar i brotamákn eða geymdar i Árbæjarsafni? Svar óskast á prenti í Morgunblaðinu." — Væntanlegu svari yrði veitt rúm í þessum dálkum. 0 Gömul saga úr sjálf- stæðisbaráttunni ,,J“ skrifar: „Kæri Velvakandi! Þú birtir bréf frá „Undar- legum“, 9. sept. s.l. Mér þótti bréfið ekkert undarlegt. Ég þekki svipaða sögu, sem kannski má segja núna, þótt seint sé. Ég var staddur á alþjóða- þingi alþjóðlegra samtaka á þessum árum, rétt fyrir seinna stríð, með umboð héðam að hetonan til að öðliast fulla við- urkenningu á íslenzka félaginu sem fullgildum aðila. Ég vildi vera diplómatískur og fá stuðning danska fulltrú- ans. Ekki um að tala. Þá fór ég i þann norska, sænska og finnska. Þeir voru allir hlynnt ir málaleitan mirjni. En svo kom til alvörunnar. Þá var sá danski búinn að tala bæði þann sænska og finnska til. Honum tókst ekki við þamn norska. Af nitján fulltrúum átti ég aðeins stuðn- ing þess norska og (já, haldið þið ykkur nú) þess enska. Hafði ég þó ekkert talað við enska fulltrúann, en hann hélt smá tölu máli mínu til stuðn- ings. íslamd væri fullvalda ríki með eigin fána, og ekkert ætti að geta verið því til fyrir- stöðu, að það hefði sjálfstæða aðild. Þetta væri i rauninni þegar viðurkennt af Dönum, t.d. með því að viðurkenma fyr ir þinghaldið, að ísland sendi sérstakan fulltrúa. Ekki sendi Jótland sérstakan fulltrúa, ekki Færeyjar, ekki Sjáland, ekki Græniand. Bara ísland. Af hverju? Af þvi að það væri fullvalda. Bauninn brosti himn rólegasti í sæti sínu, en sá finnski og sá sænski flissuðu. Þingforseti (Tékki) sagði graf alvarlegur, að sjálfstæðismál ís lendinga væru ekki til umræðu hér, þau yrðu að afgreiðast á öðrum stað (Þjóðabandalag- inu?). ísland hefði hér fulltrúa fyrir aukaaðildarfélag danska féiagsins! Mér skildist fyrir náð. Mikið dj. . . varð ég vond- ur. 1 þinglokaveizlu sagði Norð maðurinn mér, að Daninn hefði kallað hann ásamt sænska og finnska fuiltrúanum upp í hótelherbergi sitt, hellt í þá whisky-i og tjáð þeim, að ætl- SAMVINNU- BANKINN uðu þeir að fara að viðurkenna sérstaka aðild Islands, væri það stórpólitískt mál, sem gæti kostað úrsögn Dana úr sam- bandinu. Danski fulltrúinn var sósíaldemókrati, ásamt hinum sænska og finnska, allir nokk- uð þekktir vinstri kratar á þeim árum. Norðmaðurinn kvaðst hafa maldað í móinn, en hinir hlógu bara að homum. Hann var íhaldsmaður, eins og ég og kanmski þess vegwa skildi hann málstað Islands betur en hinir. — Svo stóðum við einir ásamt Tjallanum! Fulltrúi bandaríska félagsins sat þó hjá. Síðan hef ég lítið álit haft á orðheldni Svía og Finma, — og lái mér hver sem vill. • „Sóparabíll" „Finnur" skrifar Velvak- anda og segir sér leiðast að heyra börnin tala um „sópara- bilinn"; hvort ekki sé til eitt- hvert betra nafn á þessu þarfa tæki. — Er það til? Annað tæki á vegum borgarinnar var alltaf kaliað „sprautubíllinn" eða „vatnsbíllinn", þegar Vel- vakandi var að alast upp. Hvað heita þessi tæki á skýrsl um Reykjavíkurborgar? • Svar til H+S Velvakandi getur ekki veiitt svör við sldkum spurnimgum, eins og þið hljótið að skilja. Er vandamál ykkar ekki verk- efni handa Ráðleggingastöð Þjóðkirkjunnar? Sími 22406. £ Fangelsismál Allmörg bréf hafa borizt um famgelsismál og verður reynt að gera þeim skil einhvern næstudaga. Þér lærió nýtt tungumál á 60 tímum! LinguapKorte lykillinn aó nýjum heimi ENSKA, ÞÝZKA. FRANSKA, SPANSKA. PORTUGALSKA, ITALSKA, DANSKA, SÆNSKA, NORSKA, FINNSKA, RÓSSNESKA, GRlSKA, JAPANSKA o fl. Vcrð oócins hr. 4.500- AFBORGUNARSKHMMAR Tungumólandmtheið ó hljómplöfum eóa tegulböndumi Hljódítcrflhús Rcyhjouihur laugauegi 96 $imi: I 36 66

x

Morgunblaðið

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.