Morgunblaðið - 30.01.2005, Síða 42

Morgunblaðið - 30.01.2005, Síða 42
42 SUNNUDAGUR 30. JANÚAR 2005 MORGUNBLAÐIÐ MINNINGAR ✝ Guðrún Helga-dóttir fæddist á Neðra-Núpi í Miðfirði 27. október árið 1911. Hún lést á Dvalar- og hjúkrunarheimilinu Grund í Reykjavík 6. janúar síðastliðinn. Foreldrar hennar voru hjónin Helgi Jónsson frá Huppa- hlíð, f. 14.7. 1884, d. 2.9. 1965, og Ólöf Jónsdóttir frá Hömr- um í Þverárhlíð, f. 15.2. 1880, d. 11.10. 1969. Guðrún var þriðja í röð átta systkina. Hin voru Jóhannes Ólaf- ur, f. 30.5. 1909, d. 21.3. 1999, kvæntur Jónu Sveinbjarnardóttur, f. 14.9. 1912; Jón, f. 11.9. 1910, d. 20.9. 2000, kvæntur Pertónellu Pét- ursdóttur f. 9.8. 1911, d. 22.6. 1987; Marinó, f. 4.6. 1913, d. 29.3. 1991, kvæntur Ástu Maríu Jónasdóttur, f. 18.1. 1909, d. 18.6.1967; Jóhann, f. 14.9. 1914, d. 24.11. 2001, kvæntur Jóhönnu D. Jónsdóttur f. 28.12. 1923; Ólöf, f. 30.1. 1918, gift Bene- dikt Sveinbjörnssyni f. 4.3. 1915, d. 29.12. 1989; Björn, f. 4.7. 1921, kvæntur Jó- hönnu Hjaltadóttur, f. 17.8. 1919; og Aðal- steinn, f. 15.10. 1925, var kvæntur Signýju Þ. Óskarsdóttur f. 19.5. 1930. Guðrún fluttist með fjölskyldu sinni að Hnausakoti árið 1921 þegar for- eldrar hennar festu kaup á jörð- inni. Hún stundaði nám við Kvennaskólann á Blönduósi vetur- inn 1934–35. Eftir að hún fluttist til Reykjavíkur um þrítugt starfaði hún lengst af við gólfteppagerð en síðustu starfsárin vann hún við ræstingar á Borgarspítalanum. Útför Guðrúnar fór fram frá Há- teigskirkju 19. janúar, í kyrrþey að ósk hinnar látnu. Í dag verður til moldar borin Guð- rún Helgadóttir og langar mig til að minnast hennar með nokkrum orð- um. Ég kynntist Gunnu frænku þeg- ar ég flutti til Reykjavíkur fyrir tæp- um tíu árum. Þá var mér bent á að Gunna frænka byggi rétt hjá mér eða hinum megin við Miklubrautina, bara yfir eina götu að fara. Ég brá mér í heimsókn til hennar og var strax vel tekið. Með okkur tókst mik- il vinátta og heimsótti ég hana oft eftir þetta skipti og hafði gaman af því að spjalla við hana. Gunna frænka var róleg, glöð, kát og gam- ansöm. Hún gerði ekki kröfur til eins eða neins og var sátt við það sem hún hafði og vildi bjarga sér sjálf eins lengi og hún gæti. Síðan fór heilsan að versna og hún fór á sjúkrahús en þegar hún kom aftur treysti hún sér ekki til að vera lengur ein heima. Þá hafði hún fyrir nokkru verið búin að sækjast eftir plássi á hjúkrunar- heimilinu Grund og fékk um sama leyti. Hún hafði verið þar í nokkur ár þegar hún lést 93 ára. Gunna var orðin tilbúin að fara og ræddi það oft á tíðum. Ég vil þakka Gunnu frænku allar þær góðu stundir sem við áttum saman þessi ár, þær voru mér mikils virði. Blessuð sé minning hennar. Við þökkum fyrir ástúð alla, indæl minning lifir kær. Nú mátt þú vina höfði halla, við herrans brjóst er hvíldin vær. Í sölum himins sólin skín við sendum kveðju upp til þín. (H.J.) Ég sendi öllum aðstandendum samúðarkveðjur. Ólöf Björnsdóttir. Tilvera okkar er undarlegt ferðalag. Við erum gestir og hótel okkar er jörðin. Einir fara og aðrir koma í dag, því alltaf bætast nýir hópar í skörðin. (Tómas Guðmundsson.) Ferðin hennar Gunnu var orðin löng og hún var farin að óska þess að ferðalagið tæki enda. Hinn 6. janúar sl. varð henni að ósk sinni og hún kvaddi hljóðlega um leið og jólin runnu sitt skeið. Á leið okkar í gegn- um lífið eigum við samleið með mörgu fólki, langar eða stuttar dag- leiðir eftir atvikum. Við dveljum á margskonar hótelum og samferða- fólkið hefur mismikil áhrif á okkur. Gunna var föðursystir mannsins míns og við tvær áttum samleið í nær fjörutíu ár, þó að við þekktumst ekki mjög mikið framan af. Fyrir um ald- arfjórðungi fluttum við hjónin með börnin okkar þrjú í Safamýrina og urðum nágrannar Gunnu og tengd- umst henni þá traustum böndum. Oft lá leið okkar í Hvassaleitið og hennar leið lá oft til okkar. Þegar Hrafnhildur okkar fæddist kom Gunna oftast vikulega í heimsókn og hafði mikla ánægju af að fylgjast með þessari litlu frænku sinni. Gunna giftist ekki og átti ekki börn en öll systkinabörnin hennar og þeirra börn voru hennar börn og hún lét sér mjög annt um hvert og eitt þeirra. Gunna tók virkan þátt í okkar bú- skaparstússi og það munaði um þeg- ar hún kom og saumaði keppi þegar tekið var slátur á haustin, steikti laufabrauð með okkur eða hjálpaði til við að sulta rabbarbara og ber. Oft kom hún með nýsteiktar kleinur með sér og það kunni unga fólkið á heimilinu vel að meta. Hún var dug- leg og velvirk að hverju sem hún gekk. Það var alltaf gaman að ræða við Gunnu, hún fylgdist vel með, var fróð og minnug. Hún velti gjarnan málum fyrir sér á dálítið heimspeki- legan hátt. Gunna hafði ánægju af að ferðast og átti þess nokkrum sinnum kost að ferðast til fjarlægra landa, þar áttum við sameiginlegt áhuga- mál og mikið gladdist hún alltaf fyrir okkar hönd þegar ferðalög á nýjar slóðir voru á döfinni. Við leiðarlok færi ég Gunnu frænku, fyrir hönd fjölskyldu minnar, innilegar þakkir fyrir samfylgdina og fyrir allt sem hún gaf okkur með umhyggju sinni og hlýju. Guð blessi minningu hennar. Margrét Benediktsdóttir. Þá hefur Guðrún Helgadóttir frá Hnausakoti, eða Gunna frænka, kvatt okkur rúmlega níutíu og þriggja ára gömul. Þar sem ég og fjölskylda mín eigum þess ekki kost að fylgja henni síðasta spölinn lang- ar mig að senda fáein kveðjuorð héð- an frá Tennessee. Fyrstu minningarnar um Gunnu eru frá sumrunum í Hnausakoti þeg- ar hún kom að heimsækja okkur í sumarfríinu sínu. Þá fór hún stund- um á morgnana niður í kjallara til að ná sér í hnausþykkan rjóma úr Hnausakotskúnum til að hafa út á hafragrautinn, enda jafnast fátt á við hafragraut með rjóma og slátri. Oft komu einhver af systkinabörn- um hennar með henni sem hún vildi sýna sveitina sína. Síðar þegar börn systkina hennar eignuðust börn lét hún sér eins annt um þau. Gunna bar alltaf sterkar taugar til Austurárdalsins og eftir að aldurinn færðist yfir kom hún norður á sumr- in með einhverjum af yngri Hnausa- kotssystkinunum. Hún sat þá ekki auðum höndum, sá um uppvask, sem oft var mikið þegar margir voru á staðnum, og sinnti fleiri verkum sem til féllu. Henni var afar annt um ætt- ingja sína og fylgdist vel með öllu sínu skyldfólki, þekkti, held ég, alla í ættinni og ef einhver vildi fræðast um eitthvað þar að lútandi var nóg að spyrja Gunnu, hún hafði alla þessa vitneskju á reiðum höndum enda stálminnug. Alla sína tíð vann hún erfiðisvinnu. Í átta sumur var hún í kaupavinnu á Aðalbóli hjá þeim hjónum Ólöfu og Benedikt og hélt tryggð við þau alla tíð síðan. Hún vann í mörg ár við teppagerð í Gólfteppagerðinni og GUÐRÚN HELGADÓTTIR Kæru vinir og vandamenn. Þökkum af alhug þá hlýju og vinsemd sem þið sýnduð okkur vegna fráfalls okkar ástkæru móður, tengdamóður, ömmu, langömmu og systur, JÓRUNNAR KARLSDÓTTUR, Brúarási 7, Reykjavík. Guð blessi ykkur öll. Inger Steinsson, Ólafur Ö. Pétursson, Helga M. Steinsson, Einar M. Sigurðarson, Jóhann T. Steinsson, Jenný L. Þorsteinsdóttir, Unnur Steinsson, Ásgeir Ásgeirsson, Ásdís Sigurðardóttir, barnabörn og barnabarnabörn. Innilegar þakkir og kveðjur fyrir auðsýnda samúð og vinarhug vegna andláts elskulegs eiginmanns míns, föður okkar, tengdaföður og afa, AUÐUNS AUÐUNSSONAR skipstjóra, Valhúsabraut 31, Seltjarnarnesi. Stella Eyjólfsdóttir, Sæmundur Auðunsson, Björn Eyjólfur Auðunsson, Sigurbjörg Hvanndal Magnúsdóttir, Steinunn Auðunsdóttir, Ásdís Auðunsdóttir, Þórður Viðar Snæbjörnsson, Stella Auður Auðunsdóttir og barnabörn. Kæru vinir. Við sendum ykkur öllum innilegar þakkir fyrir auðsýnda samúð og vináttu við andlát og útför elskulegrar móður okkar, tengdamóður og ömmu, KRISTÍNAR MARÍU MAGNÚSDÓTTUR, Háaleitisbraut 14, Reykjavík. Sérstakar þakkir til alls starfsfólks á Land- spítala Hringbraut sem annaðist hana. Guð blessi ykkur öll. Fyrir hönd annarra ástvina, Sævar Óskarsson, Elín Ósk Óskarsdóttir, Arngrímur Þorgrímsson, Anna Maggý Óskarsdóttir, Pálmar Þór Snjólfsson, Óskar Þór Arngrímsson, Eygló Björk Pálmarsdóttir, Arnar Már Pálmarsson, María Rós Arngrímsdóttir, Lilja María Pálmarsdóttir. Hjartans þakkir til allra þeirra sem sýndu okkur samúð og hlýhug við andlát og útför ástkærs eiginmanns míns, föður okkar, tengdaföður og afa, INGÓLFS ARNARS ÞORKELSSONAR fyrrverandi skólameistara. Sérstaklega þökkum við starfsfólki hjúkrunar- heimilisins Sóltúns fyrir frábæra umönnun og ómetanlegan stuðning. Rannveig Jónsdóttir, Jón Arnar Ingólfsson, Þorkell Már Ingólfsson, Þóra Sigríður Ingólfsdóttir, Karl Emil Gunnarsson og barnabörn. Okkar innilegustu þakkir til allra þeirra, sem sýndu samúð, vináttu og hlýhug við andlát og útför elskulegrar eiginkonu minnar, móður okkar, tengdamóður og ömmu, SIGRÚNAR GÍSLADÓTTUR, Álfhólsvegi 70, Kópavogi, sem lést laugardaginn 15. janúar síðastliðinn. Guðmundur Hansen Friðriksson, Gísli Hansen Guðmundsson, Anna Hugrún Jónasdóttir, Friðrik Hansen Guðmundsson, Ingibjörg Ragna Óladóttir, Kristján G. Guðmundsson, Hjördís Svavarsdóttir, Árni J. Guðmundsson og barnabörn. Við þökkum innilega auðsýnda samúð við andlát og útför okkar kæra bróður, FRIÐRIKS FR. HANSEN frá Sauðárkróki. Alúðar þakkir til starfsfólks og vistfólks á sam- býlinu á Hvammstanga. Systkini hins látna. Móðir okkar, STEINUNN GUÐMUNDSDÓTTIR fyrrv. prentsmiðjustjóri, lést á Sólvangi, Hafnarfirði, föstudaginn 28. janúar. Fyrir hönd fjölskyldunnar, Ingibjörg Guðmundsdóttir Guðrún Guðmundsdóttir Guðmundur Magnús Guðmundsson.

x

Morgunblaðið

Beinleiðis leinki

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.