Spegillinn - 01.12.1949, Qupperneq 18

Spegillinn - 01.12.1949, Qupperneq 18
1B2 SPEGILLINN Spfc menn mundu eigi annað eins. Sanna erlendii’ kunnáttumenn það af lærdómi sínum, að hávaxnir menn sé greindari en hinir lágu, var lagður á þetta misjafn trúnaður, þó eignaðist kenningin nokkra formælendur, svo sem Hjörvar, kvaðst hann hafa á reiðum höndum undantekningu, er myndi sanna regl- una. Sannast með skýrslum, að Island sé mesta templaraland í heimi, engu að síður dafnaði drykkjuskapur vel á árinu, svo að jafnvel heilar stúkur þurfti að endurreisa, svo sem í Ólafsvík vestur, það er undir Jökli, en Ólsarar hafa jafnan þótt höfuðkempur til pela sinna. Efling sæðingarstöðvarinn- ar að Hvanneyri í Andakíl. Tók nú ordres alla sýkna daga vikunnar, og hafði jafnvel stór orð um að gera svo einnig heilaga, síðar meir, að viðlögðum helgidagataxta. Erlend líkamsmenningarfélög fara þess á flot, að framvegis verði íslenzkir skíðagarpar sendir til allra heimsmóta, en þau vóru rök til þessa, að áður fyrir nokkru höfðu menn þessir tekið þátt í einu slíku heimsmóti og þótt hinir mestu skemmti- menn. Kunnáttumenn úr öllum löndum, samankomnir í Nýja- Sjálandi, á suðurhveli jarðar, álykta, að fiskar séu ekki eins þöglir og hingað til höfðu taldir verið, en gerðu bæði að tala og syngja. En er sú fundargerð barst út hingað var af skynd- ingi stofnuð neðansjávardeild STEFS, ritar hún reikninga sína á vatnsheldan pappír og með ditto bleki, sendir síðan rykker sinn á sjávarbotn niður. Hafði STEF áður verið vold- ugt vel, undir liðlegri stjórn Jóns Leifsar, en varð nú hálfu voldugra, og þó miklu meir, er lærðum telst svo til að fjórir fimmtungar jarðkúlunnar sé sævi þaktir. Eykst guðrækni 1 landinu, undir öruggri forustu ríkisútvarpsins, er tróð í menn guðsorði sem fyrr og hóf lestur passíusálma xiv nóttum fyrr en lög og calendaria stóðu til. Kenndu sumir þetta f jármála- bráðlæti upplesara, en var reyndar heimska og fáfræði guð- fræðideildar stofnunarinnar. Má og nokkru valdið hafa, að sálmarnir eru ekki skattskyldir til STEFS. Finna danir blý- náma í grænlandi vestur og fékk Jón Dúason ekki að gert, nema viðbótarkröfur nokkrar til landsins og stjórnar þess. Völskueitrun stóð með miklum blóma á árinu, þrátt fyrir ( samúð fjáransráðs með dýrunum, hrundu þau niður hrönn- um saman, en ný stétt atvinnulausra katta komst á ríkissjóð og tryggingarstofnun ríkisins. Fæðast fimmburar í Chile, það er í Ameríca inni syðri, reyndust sumir óskilgetnir. í* Mölvuð xiii hundruð tólfræð götuljósa í Reykjarvík einni, en á öðrum stöðum landsins vóru slík áður mölvuð og sluppu því að þessu sinni. Undirskriftir miklar með vestrænum í Vaskatúni þar í álfu. Tók Bjarni þátt í flestum, og hlaut af misjafnt orð, en Þjóðvarnarfélagið, sem þóttist eiga örðugt uppdráttar í þeirri mynd, breytti stjórnskipun sinni og heitir nú flokkur, en eigi er getið um bata; tók lítt þátt í kosning- um, sem enn segir. Innstiftaður Prjónleshringurinn, skyldi gæta sameiginlegra hagsmunamála lima sinna, en áður höfðu ýmsir aðrir leshringar existerað í landinu og gefið góða raun. Gerði ísalög og hafþök umhverfis landið, að sögn sæfarenda, þótti mektarmönnum vænkast ráð landsmanna, er markaðs- vara var lítil í landinu, og gerðu út leiðangur fræðimanna á flýgildum, skyldu rannsaka ís þenna og ráða, hvernig til- tækilegast myndi að prakka honum uppá þjóðir þær, er við íseklu eiga að búa. Komu aftur jafn nær, sumir segja öðru nær. Síldfiskirí klént, sem fyrirfarandi ár, var keypt beitu- síld að Austmönnum, við afar verði en gafst verr en verð stóð til, er fiskar hafsins þefuðu uppruna hennar og létu sér fátt um finnast. Umræður miklar og bréfagerðir um svo- nefnt forsetabrennuvín, vóru einkum þeir, er minnst höfðu notið lagar þess, gramir og kölluðu spillingu. Varð þó eng- inn árangur, sem von var til, og hafa forsetar brennuvínið eftir sem áður til styrkingar samúð og skilningi innan flokka sinna, og þykir betur gefast en orðaskvaldur. Liggur Hær- ingur enn við bryggjur og landfestar og hefst ekki að, þrátt fyrir spottglósur vondra manna, er ekki höfðu komizt að fjárfestingu í fyrirtækinu. Ið sama má segja um hina aðra síldarkvörn við Reykjarvík, bíður hún þolinmóð en engin kemur síldin. Færa valdamenn vesturheimskum mennta- stofnunum xxv sortir íslenzkra steina og bergtegunda að gjöf. Vakti þetta tiltæki gremju sumra er sáu fram á rýrn- andi sölugildi landsins, ef af því væri gefið. Á öndverðu ári kómust framsóknarmenn landsins að þeirri niðurstöðu, að íhald væri til niðurdreps eins og ófært til samvinnu að von- um, treystu sér og eigi til stjórnarstarfa síldarlausir, en hugðu gott til væntanlegs samstarfs við þjóðhnöggvinga, er Hermann foringi þeirra taldi þjóðnýtustu menn landsins, næsta sjálfum sér. Var þá Alþing rofið og efnt til nýrra kosn- inga í Octobrí. Kölluðu sumir þetta skrípaleik einn, og reynd-

x

Spegillinn

Direct Links

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Spegillinn
https://timarit.is/publication/349

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.