Ný saga - 01.01.1987, Page 31

Ný saga - 01.01.1987, Page 31
„jólagreinar" alþýðunnar um kerti, hangikjöt og soðbrauð, mannskaðatíðindi og barn- eignir presta. Allt þetta minn- ir með nokkrum hætti á fræði Arngríms lærða, sem ritar töluvert um Kanaansmenn í Crymogœu og staðhæfir að fyrstu íbúar Norðurlanda hafi verið risar af stofni Kanaansmanna. En Sturlu Sighvatsson nefnir hann „Sturlu nokkurn". Vitnisburðir um nýöld ís- lendinga, sem nýtast kunna framtíðinni eru næsta fátæk- legir. Vegna þess hve þjóðfé- lagið er þröngt hefur ekki komið upp viðhlítandi sagn- fræði, en vottur hennar felst í pólitískri sagnaritun, sem fyrst og fremst heldur á lofti þætti pólitískra stefnumiða eða reynir að sanna ágæti kommúnisma eða íhalds. Slík sagnfræði er ómerkileg og gagnslaus og mestanpart í ætt við Kanaansmenn. Það virðist ekki hvarfla að nein- um sagnfræðingi að honum beri siðferðisleg skylda til að rita urn þá snöggu sveiflu úr járnöld til nýaldar, sem orðið hefur á tímabilinu frá 1910- 1940, þegar þjóðin klæðist nýjum búningi og kemur fram í samfélagi þjóðanna af því oflæti að ókunnugum dettur ekki í hug að hér búi færri en þrjár milljónir manna. Við sem höfum lifað helft- ina af þessari öld teljum hana þá merkilegustu sem yfir þjóðina hefur gengið frá lok- um þjóðveldistíma. Við telj- um þjóðveldisöldina þá ör- lagaríkustu og nítjándu öld- ina þá fegurstu með Huldu- ljóð Jónasar Hallgrímssonar eins og galíon í stafni. Þegar menn fara að eldast sest kvíði að í gömium meiðslum og svartsýni í geðið. En ástæða er til að hvetja til varúðar mitt í milljarða stórbúum eft- ir langa og stranga göngu þjóðarinnar í gegnum liðnar aldir. Og þá er það helst tungan sem ber að varðveita. Það er eins og lítilli þjóð skilj- ist seint að það eru ekki inni- stæður í bönkum, viðskipta- jöfnuður eða hundruð milljónir tonna af fram- leiðsluvörum sem ráða úrslit- um að lokum. Við tölum enn hina fornu dönsku tungu eða norrænu, sem í dag er undir- staða tungna Norðurlanda, og ásamt frönsku lykill að enskri tungu. Hér hefur hún varðveist sem móðurmál okkar. En þann dag sem við teljum okkur hafa efni á því að afbaka hana eða snúa henni til verri vegar með gegndarlausum tökuorðum, höfurn við ekki lengur á að skipa brjóstvörn um þjóðern- ið. Hundingjaháttur og kæru- leysi í garð íslenskrar tungu jafnast á við sjálfsvíg. Við er- um vopnlaus og fámenn í samskiptum við þjóðir sem telja milljónir og hundruðir milljóna íbúa, en tungan er vopnabúnaður okkar og styrkur meðan hún varir. Um hana má segja eins og Snorri Sturluson sagði: Eigi skal höggva. Á stakkstæðinu. Fiskurinn varð íslendingum sú auðlind sem gerði þeim kleift að kveðja gamla bændasamfélagið. 29
Page 1
Page 2
Page 3
Page 4
Page 5
Page 6
Page 7
Page 8
Page 9
Page 10
Page 11
Page 12
Page 13
Page 14
Page 15
Page 16
Page 17
Page 18
Page 19
Page 20
Page 21
Page 22
Page 23
Page 24
Page 25
Page 26
Page 27
Page 28
Page 29
Page 30
Page 31
Page 32
Page 33
Page 34
Page 35
Page 36
Page 37
Page 38
Page 39
Page 40
Page 41
Page 42
Page 43
Page 44
Page 45
Page 46
Page 47
Page 48
Page 49
Page 50
Page 51
Page 52
Page 53
Page 54
Page 55
Page 56
Page 57
Page 58
Page 59
Page 60
Page 61
Page 62
Page 63
Page 64
Page 65
Page 66
Page 67
Page 68
Page 69
Page 70
Page 71
Page 72
Page 73
Page 74
Page 75
Page 76
Page 77
Page 78
Page 79
Page 80
Page 81
Page 82
Page 83
Page 84
Page 85
Page 86
Page 87
Page 88
Page 89
Page 90
Page 91
Page 92
Page 93
Page 94
Page 95
Page 96
Page 97
Page 98
Page 99
Page 100
Page 101
Page 102
Page 103
Page 104
Page 105
Page 106
Page 107
Page 108
Page 109
Page 110
Page 111
Page 112
Page 113
Page 114
Page 115
Page 116

x

Ný saga

Direct Links

If you want to link to this newspaper/magazine, please use these links:

Link to this newspaper/magazine: Ný saga
https://timarit.is/publication/806

Link to this issue:

Link to this page:

Link to this article:

Please do not link directly to images or PDFs on Timarit.is as such URLs may change without warning. Please use the URLs provided above for linking to the website.