Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Dvöl

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Dvöl

						DVÖL
17
Á brattann
Eftir Hermann Hesse
Er ég stóð uppi í fjallshlíðinni
og var í þann veginn að fara inn
í djúpt gil, sneri ég mér við og
renndi augum yfir dalinn. Sólin
skein í hinni grænu veröld þarna
niðri, og yfir ökrunum var sem
lægi brúnleit blæja. Þama niöri
var ofurlítið himnaríki, og hlýrri
mildi andaði upp til manns frá
því. Þar var söngur í sálum, og
hunangsflugurnar suðuðu ánægju-
lega, þegar blómilmurinn barst að
vitum  þeirra.
Og allt þetta hafði ég yfirgefið
til þess að klífa fjallið.
Fararstjórinn snerti handlegg
minn. Ég varð að beita mig hörðu
til þess að geta litið af þessari
í'ögru  og ástfólgnu mynd.
Og fram undan var gilið dimmt
og draugalegt. Enginn sólargeisli
komst þangað inn. Lítill, svartur
lækur niðaði þar í klettasprungu.
Fölt gras óx á báðum bökkum
hans. Það stóð í ofurlitlum topp-
um. Steinar, sem vatnið hafði
skolað með sér, lágu nú á lækjar-
botninum og litu út eins og hvít,
lifandi bein.
— Nú hvílum við okkur stund-
arkorn, sagði ég og sneri mér að
íararstjóranum.
Hann hló við með vorkunnsemi,
og svo settumst við. Þarna var
svalt. Myrkrið læddist eftir fjalls-
hlíðinni. Ég hugsaði um það, hve
mér fannst þessi leið, sem við
gengum; andstyggileg, hve þessi
kaldranalega fiallshlíð þjáði mig,
iústi mig, hve viðurstyggilegt það
var að busla yfir kalda læki, og
svo þetta dimma klettagil, sem
við  urðum að klifa.
—  Þetta er ekki árennileg leið,
sagði ég til þess að reyna fyrir
mér. Ofurlítill vonarneisti lifnaöi
i brjósti mínu. Hann flökti eins
og deyjandi logi. Ef til vill gætum
við snúið við, ef til vill var hægt
að telja fararstjóranum hughvarf.
Við mundum kannski losna við
margs konar óþægindi, ef við
snerum við.
—  Já, því ættum við ekki að
snúa við? Var það, sem við höfð-
um yfirgefið, ekki þúsund sinnum
fallegra? Var lífið þar ekki auð-
ugra, fegurra og hlýrra, og var ég
ekki aðeins maður, þegar öllu var
á botninn hvolft? Og lífið er svo
stutt. Eigum við ekki rétt á ham-
ingjunni, eigum við ekki rétt á
sólarbrosi, eigum við ekki rétt á
að spegla augu okkar í bláu, tæru
					
Fela smįmyndir
Kįpa I
Kįpa I
Kįpa II
Kįpa II
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52
Blašsķša 53
Blašsķša 53
Blašsķša 54
Blašsķša 54
Blašsķša 55
Blašsķša 55
Blašsķša 56
Blašsķša 56
Blašsķša 57
Blašsķša 57
Blašsķša 58
Blašsķša 58
Blašsķša 59
Blašsķša 59
Blašsķša 60
Blašsķša 60
Blašsķša 61
Blašsķša 61
Blašsķša 62
Blašsķša 62
Blašsķša 63
Blašsķša 63
Blašsķša 64
Blašsķša 64
Kįpa III
Kįpa III
Kįpa IV
Kįpa IV