Tíminn - 10.01.1959, Blaðsíða 3

f í M •> N N, • iángirdaginn 10. janúar 1950.
3
I, r AKv£«tWr .l'-|
É^nnlÍ£uwtr»J
fiu rc^ijr
', Fc*fiai^
^■hvar
^enn • kB a",at S
i,n i vetturu»n uo‘a«. r
K^iiUir staöir h Mgr0
^SjjsUnd sem/^y*
ÐLIT
J#L
Ein nýjasta aSferðin til
að hjálpa afbrotamönnum er
að gefa þeim inýtt andlit, ef
svo mætti segjja, og hefir
aðferð þessi verið notuð
með góðum árangri bæði í
Svíþjóð og IBandaríkjunum.
Þannig var f»að nýlega, að
fjarlægt var andlitslýti mik-
ið af sænskum afbrota-
manni, jafnframt því sem
hann nauf sálfræðilegrar
meðhöndlunar, og hefir
þetta gjörbreytt manninum
svo, að álitið er óhætt að
sleppa honum lausum.
Þegar árið 1927 var ameríski
sálfræðingurinn John iMinemarker
farinn að gefa gaum að sálfræði-
leguni vandamálum fólks sem leidci
ist inn á afbrota.brautina. Hann
gerði til reynslu upi»skurði á fólki,
sem 'leiddist til afbrota vegna
meiri eða minni líkamslýta. Sál-
fræðilegar orsakir afbrotahneigð-
ar geta verið marg'brevtilegar, en
rannsóknir hafa leitt í Ijós, að fólk,
sem ekki uppfyllir bær kröfur að
vera fullkomlega eðiilegt — er
^ Áfbrotamenn losaðir við líkamslýti
* Gefur góða raun í baráttu við glæpi
^ Leikkonan skipti 4 sinnum um nef
frábrugðið öðru fólki —- finnst það
vera hálfgerðar hornrekur í ver-
öldinni. Til .þessa þarf alls ekki
óeðlilegt sálarlíf. Barn, sem fætt
er utan hjónabands —; og slikt er
ekki álitið glæpur nú á tímum —-
getur þatmig í æsku alið með sér
minnimáttarkennd, sem síðar meir
verður því til tjóns.
Ofaukið
Ai'brotasérfræðingar hafa sýnt
fram á, að mikill hluti þess fólks,
sem .síðar brýtur lögin, hefir um
eitthvert skeið á ævinni einmitt
verið í hópi þeirra, sem finnst
þeim vera ofaukið. Mannfélagið er
nefnilega fremur harðhent í
bægslagangi sínum til að fá hvern
einstakling til að falla inn í þær
skorður, sem það setui'. Svipuð er
afstaða þeirra barna, sem eru á
einhvern hátt frábrugðin öðrum
í útliti, hafa of langt nef, ljótt ör,
eða stama. Oftast er svo fyrir séð,
að'þeim er komið fyrir í einhverj-
um útjaðri mannfélagsins. í flest-
um tilfellum sættir fólk sig við
örlög sín. en svo getur einnig farið
að það snúi hreinlega baki við
j mannfélaginu vegna þeirrar illu
I meðférðar, sem þ\l finnst það hafa
' hlot.ð, og verði afbrotafólk til að
hefna sín.
!
Holgóma
Það er m.a. á þessum sálfræði-
legu staðreyndum, sem sú aðferð,
að hjálpa afbrotafólki með því að
ge'fa því nýtt andlit, er byggð.
Þannig var það með afbrotamann-
inn, sem var holgóma, en var skor-
Eiivígin úr móð - en ekki útdauð
Einvigt eru nú kom-
in úr múð, en sú var
tíðin, að þeir þóttú
bara ■ Jitlir karlar,
sem ekki skoruðu
andstæðinga sína á
hólm, og jafnvel
þótt ekki hefði ver-
ið ýkja mikið gert
á þeirra hluta. Þéfta
kaliaðsst að verja
heiðor sinn, eða eins
og Kinverjar nofna
það „að haida snd-
litlnu". En þó siður-
inn sé úr móð, er
ekki þar meS sagf
að hann sé alger-
lega úr sögunni, og
sannasí það bezt á
meðfylgjandi mynd-
um, sem við fund-
um i amerísku
blaði, og teknar eru
nú skömmu fyrír
áramótin. Þær ero
nefnilega frá eln-
vígi tveggja þing-
manna frá Perú,
auðvifað andstæðinga i stjórnmál-
um. Þeir eru Carlos Bisso til vinstri
og Vicfor Freundt Rossel til hægri,
og munu hafa móðgað hvor annan
það hastarlega Innan þingveggjanna,
að engin lausn deilumála. þeirra hef-
ir þótt tiltæklleg, utan einvígi að
gömlum sið. Svo gengu þeir hvor
gengt öðrum í grárri morgunskím-
unni og námu staðar í 40 yarda
fjarlægð. Þá kváðu við tvö skot, en
bæði geiguðu. Ekkí var hætt við svo
búið, Heldur fjadægðin minnkuð
niður í 27yarda, og aftur reyndu
þingmennirnir skothæfni sína með
hvorn annan að skotmarki. En ann-
aðhvort hafa þeir verið búnir að of-
reyna sig á taugum í þinginu, eða
þá ekki nógu vanir gömlu pístólun-
um, því að aftur geiguðu bæði skot-
in. N’ú þótti nóg koinið af þeim
gráa leik og þingmönnunum var
líka alyeg runnin bræðin, eins og
bezt sást á því, að þeir féllust í
faðma og gáfu hvor öðrum þegar
upp allar sakir. Af þeirri hátíðlegu
sakaruppgjöf er svo þriðja myndin,
sem hér fylgir með.
inn upp og gert við það að fullu.
Hann fékk andlit eins og venju-
legur maður og lærði að tala aftur
svo að ekki bar á neinu, og þetta
varð til þess að hann fór að lifa
eðlilegu lífi og sneri algerlega
baki við afbrotaferlinum.
Ódýr aðferð
Þúsundir afbrotamanna hafa
verið meðhöndlaðir á þennan hátt,
og t.d. í Svíþjóð eru veittir ríkis-
styrkir til þess háttar uppskurða,
og þykir þetta vera ódýr aðferð til
þess að hjálpa afbrotafólki og
k8ma því á réttan kjöl. En auð-
vitað er ekki þar með sagt, að
ihægt sé að hjálpa hvaða afbrota
manni sem er með því að fjax--
lægja eitt eða annað andlitslýti.
Til eru dæmi þess, að afbrota-
menn hafa endurtekið nákvæm-
■lega sönni afbrotin aftur að ný-
afstaðinni aðgerð á andlitum
þeirra, svo að sál þeirra hefir því
verið oi'ðin oí sjúk til að hún gæti
læknazl.
Hjálpar fleirum
En skurðaðgerðir á andlitum
fólks hafa ekki aðeins reynt vel
til aðstoðar afbrotamönnum. Þær
geta hjálpað mörgum sem lifa
þjáningarfullu lífi, aðeins af því að
þeir eru um eitthvað frábrugðnir
öðrum í útliti. Þá eru lika dæmi
til þess, að leikkonur hafa látið
gera aðgerðh- á andlitum sínum,
meira að segja er vitað xim eina,
hina þýzku Hildegard Nef, sem
hefir fjórum smnum látið breyta
á sér nefinu. Einnig hefir franska
leikkonan Martine Carol látið gerq
aðgerð á nefi sánu. Svo hefir lög-
reglan líka komizt 1 kast við glæpa
= Ef lögun nefsins orsakar and ||
II lega vanlíðan, er auðvett =
j§ að fá því breytt. Myndin =
jj§ sýnir unga stúlku fyrir og =
j|j eftir sljka andlitsaðgerð. Hún =
= vildi gjarna gerast leikkona, =
= en nefið var ekki upp á það §|
= bezfa, svo að hún fékk sér =
= bara nýtt nef.
inliiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiitiiiiiiiiiiimii
menn, sem hafa láíið breyta á sér
andlitinu til þess að lögreglan
þekkti þá ekki og gæti því ekki
haft hendur í hári þeirra.
Geim-músík!
Upp á síðkastið hafa lög,
hverra textar fjalla um geim
ferðir, verið sérlega vinsæl
í götu þeirri, sem hús flestra
plötufyrirtækja New York
eru, það er að segja hinni
víðfrægu Tin Pan Alley.
Hvert lagið á fætur öðru hef
ir að undanförnu verið sent
þar á markaðinn.
Sennilega á þetta flóð rælui
sinar að rekja til þess að eldflaug
Sovétríkjanna tókst svo vel sein
raun bar vitni, og er þelta í annað
sinn, semj sovézkar eldflaugatil-
raunir hleypa lífi i dægurlagafram
leiðslu Bandarikjanna!
r g . o *• B f jr \
Norskur leigubílstjöri íékk
0 kr. í drykkjupeninga
Það borgar sig ennþá aS vera kurteis
Þingmenn frá Perú
gengu á hólm.
★
Börðust með pístólum
um morgunstund
★
Lyktaði öðru vísi en
búast mátii við
Leigubílstjóri einn í Nor-
egi fékk á dögunum þá
mestu drykkjupeninga,. sem
einum bílstjóra bar í landi
hefir hlotnazt til þessa. Bíl-
stjóri þessi heitir Eilert
Rognerud, og hann hefir
sannað, aS enn í dag getur
þaS borgaS sig aS vera
kurteis og stimamjúkur.
Drykkjupeningarnir, sem
hann fékk, voru nefnilega
hvorki meira né minna en
einbýlishús, sem metiS er á
30 þús. norskar krónur!
Fyrir nokkru ók Rogner.ud þessi
gamalli konu heim til liennar og
var mjög kurteis og hjálpsamur
við hana. Konan varð svo hrifin
af kurteisi hans að thún bauð ihon-
um heilt hús í drykkjupeninga
fyrir!
Ók henni tvisvar
Rogenrud segir að hann hafi
ekki þekkst kor.una að öðru leyti
en þvi að hann hafi ekið henni
tvisvar. í annað sinnið bað hún
hann að nema staðar fyrir utan
hús eitt við veginn. Hún spurði
hann hvað honum fyndist um 'það.
— Mér lízt ágætlega á það, svar
aði ibílstjórinn. — Eruð þér að
hugsa um að kaupa það?
— Nei, svaraði gainla konan,
— En ég vona að þér viljið taka
við því sem þakklætisvotti frá
mér.
Bílstjórinn sagði að hann gæti
alls eklci tekið við slíkum drykkju
peningum, en engu tauti varð kom
ið við þá gömlu. í dag er Rognerod
hamingjusamur húseigandi og einn
ig er tekið til þess að norskir leigu
bílstjórar liggi nú þókastaflega- lá-
réttir í loftinu þegar þeir opna
bílhurðirnar fyrir gömlum efmið
um konum!