Tíminn - 03.02.1965, Blaðsíða 3

MIÐVIKUDAGUR 3. febrúar 1965
TÍMINN

ISPEGLITIMANS
Dior hefur lokið sýningu sinni á vor- og sumartízkunni fyrir árið 1965. Þessi mynd var tekin
við lok sýningarinnar. Það eru nokkrar sýning arstúlkur hjá Dior, sem óska Marc Bohan, tízku-
teiknara, til hamingiu með nýju tízkuna.
★
★
Fyrir skömmu kom út í Rússl.
ný bók um sögu Sovétríkj-
anna, og er hún m.a. notuð til
kennslu í menntaskólum. Og
nemendurnir fá í þessari bók
ósköp lítið að vita um mann
þann, sem kallast Nikita Krústj
off. Bókin kom út sex vikum
eftir fall Krustjoffs, og er nafn
hans einungis nefnt á stöku
stað. Hann er t.d. sagður hafa
verið skipaður í herráðið í
Stalingrad 12. júlí 1942, og
kjörinn aðalritari miðstiómar
kommúnistaflokksins í septem
ber 1963. En hvergi er sagt
frá því að hann hafi verið for-
sætisráðherra Sovétríkjanna
um langan tíma, hvað þá að
minnst sé á helztu verk hans,
sem æðsta manns Sovétríki-
anna. Svo að nemendur í sovézk
um menntaskólum hljóta að
spyrja sjálfa sig — hv«r var
hann annars þessi Krustjo^T?
★
Nafnið Las Vegas í Bandaríkj
unum leiðir hugann ósjálfrátt
að spilavítum og milljónamær-
ingum. Þess vegna vekur það
★
★
Skáldið Amulf Overland var nýlega sæmdur hinni konunglegu St. Ólafsorðu við hátíðlega athöfn
í Osló, og var myndin tekin við það tækifæri. Överland, sem lét smygla heitum baráttuljóðum út úr
fangabúðunum, þar sem hann dvaldi í síðari heimsstyrjöld, er t. h. á myndinni.
dálitla furðu svona til að byrja
með, þegar það fréttist, að
hjálparsveitir þær, sem starfa
á vegum „Herferðar gegn fá-
tækt“, sem Johnson forseti kom
á fót, hafa valið Las Vegas sem
eitt fyrsta starfssvæði sitt.
En við nánari athugun kemur
í ljós, að Las Vegas er borg
mikilla andstæðna. Milljónirnar
hverfa í spilavítunum, en jafn
framt búa 20 þúsund af þeim
100 þúsundum, sem þar búa, við
mikla fátækt og örbirgð. Fyrstu
hiálparsveitirnar munu bæði
taka að sér mörg hundruð börn,
flest blökkubörn, og koma á
fót námskeiðum til að veita
ungu fólki þar iðnmenntun, svo
það géti fengið sér sæmilega at
vinnu.
Hér áður fyrr, þegar sam-
bandið á milli Bandaríkjanna
og Kúbu, var nokkurn veginn
vinsamlegt, fengu Kúbubúar
„baseball“-bakteríuna. Nú er
vináttan oirðin að fjandskap, en
„baseball“ er enn þá þjóðar-
íþrótt þeirra á Kúbu.
En nýtt vandamál hefur ris-
ið upp. Nú, þegar Kúbumenn
geta ekki keppt við Banda-
ríkin, þá hafa þeir enga mögu-
Ieika á að fá neitt lið á mót'i
sér í Iandskeppni. Þetta þykir
þeim leiðinlegt, og hefur
Castro nú gert tilraun til þess
að bæta úr þessu. Hefur hann
sent átta útvalda „baseball“-
þjálfara til Sovétríkjanna,
Rauða-Kína og Norður-Viet-
nam. Eiga þeiir að koma þar
upp liðum, það góðum, að
Kúbumenn telji það sér sam-
b«ðið að keppa við þá.
•
Kvikmyndin „My Fair Lady”,
sem nú er sýnd í 32 kvikmynda
húsum í 10 íöndum utan Ame-
ríku, hefur slegið öll fyrri met
alls staðar. Hefur sú fagra
slegið við kvikmyndum, eins og
t.d. „Ben Hur“, „Lengstur dag-
ur“ og „Kleópatra“.
*
Leikarinn Rex Harrison fer
til Tokio í næsta mánuði til
þess að taka þar við heiðurs-
doktorsgráðu við háskólann
þair í borg. Er hann gerður að
heiðursdoktor vegna frábærrar
frammlstöðu sinna í hlutverki
prófessors Higgins í „My Fair
Lady“ f Japan!
★
Sagt er, að Grace furstaynja
af Monaco sé nú í fyrsta skipti
ósammála manni sínum, Rainer
fursta.
Hún á von á barni í þcssum
mánuði, og á hún enga ósk heit
ari en, að það verði drengur,
sem skírður verði John
eftir afa hennar. En það vill
Rainer ekki einu sinni hlusta á.
— Nei, — segir hann, — Dreng
urinn skal heita Florestan!
Svo að það virðist aðeins vera
ein hugsanleg lausn á vanda-
málinu — að barnið verði
stúlka.
★
Farúk, fyrrverandi konungur,
hefur , að því er virðist, lent
í ævilöngu hjónabandi — með
óhamingjunni. Eins og menn
kannski muna höfðaði hann mál
á hendur fyrirtæki einu í Míl-
anó, sem framleiðir súkkulaði,
fyrir að hafa sent út á markað
inn nýja súkkulaðitegund með
nafninu „Farúk“, án þess að
fá leyfi hans til þess að nota
nafnið. Krafðist hann ca. 26
mjlljónir króna i skaðabætur.
Nú hefur máli hans ekki að-
eins verið vísað frá, heldur var
Faruk einnig dæmdur til þess
að greiða 60 þúsund krónur í
málskostnað.
3
Á VÍÐAVANGI
Blindri þróun hafnað
Dagur á Akureyri segir í rit-
stjórnargrein:
„UM NOKKURT skeið hef-
ur verið svo ástatt í landi okk-
ar, að hverskonar þjónustu-
störf hafa verið eftirsóttari en
vinnan við framleiðsluatvinnu
vegi þjóðarinnar, enda þjón
ustustörf betur borguð. Afleið-
ingarnir hafa heldur ekki lát-
ið á sér standa. Á það bendir
fólksstraumurinn að Faxaflóa,
sem enn flytur með sér fólk
og fjármagn frá öðrum lands-
hlutum og það í svo ríkum mæli
að við landauðn liggur í heil-
um byggðarlögum. Hin blinda
Þróun fjármagns og viðskipta
hefur heldur ekki sncitt hjá
garði ýmissa annarra Evrópu-
þjóða. En þær þjóðir hafa
mætt vandanum með raunhæf-
um aðgerðum. Þær hafa með
löggjöf og ríkisframkvæmdum
snúið fólksflutningunum við á
ýmsum stöðum og fengið af
því þá reynslu, að sú leið væri
ekki aðeins fær, heldur cinnig
hagkvæm og nauðsynleg vegna
þjóðarheiWarinnar. Þar hefur
sú skoðun fest rætur í almenn-
ingsálitinu og hjá hinum leið-
andi öflum, að þjóðfélögin
hlytu að láta sig varða hvar
upp væri sett atvinnu- og fram
leiðslufyrirtæki, hinar ýmsu
stofnanir og hvar fólkið hefði
búsetu. Þar er hafnað hinni
blindu þróun fjármagnsins."
Þörf á nýjum skilningi
„Að sjálfsögðu geta íslend-
ingar ekki sniðið löggjöf sína
eftir erlendum fyrirmyndum,
svo margvíslega sérstöðu höfum
við hér á landi. En hér er þó
við sama vandamálið að glíma
og því nauðsynlegt að kynna
sér, hvernig aðrar þjóðir taka á
sama vandamálinu. Allir kann-
ast við Norður-Noregsáætlun-
ina, svo vel var hún nýl. kynnt
hér í blöðum og útvarpi og svo
glæsilegan árangur hefur hún
borið. í Frakklandi var gerð
10 ára áætlun um flutn-
ing margra ríkisstofnana frá
höfúðborginni og öðrum stór-
borgum Frakklands. Ríkisvald
ið stóð ákveðið að þessu og
einnig því, að þau framleiðslu-
fyrirtæki, sem flyttu meira en
200 km. frá höfuðborginni nytu
hagstæðari lána og annarrar
nauðsynlegrar fyrirgreiðslu.
Árið 1960 var þegar búið, sam-
kvæmt þessari áætlun, að flytja
600 atvinnufyrirtæki, með 170
þús. manns í þjónustu sinni, út
á landsbyggðina.
Bretar gera áætlun um 300
uppbyggingarsvæði hjá sér, þar
sem komið verði á fót nýjum at
vinnugreinum, svo og útborgar
svæðum til að létta á London.
Ríkið sjálft hefur þegar kom-
ið upp fjölda framleiðslustöðv
um og veitir styrki til að aðrir
stefni í sömu átt. í Svíþjóð
vann milliþinganefnd að áætl-
unargerð í þesum málum frá
1959—1963 og lagði m.a. til,
að stórfé yrði varið til hinna
ýmsu svokölluðu þróunar-
svæða. Nefndin Iagði til, svo
dæmj séu nefnd um aðstoð, að
rafmagn á þessum svæðum yrði
mun ódýrara en annars staðar.
En hér á land-i er rafmagnið
dýrast, þar sem strjálbýlast er.
Sú tíð virðist vera liðir hjá
flestum nálægum menningar-
þjóðum, að þjóðfélögin láti
sig ekki varða búsetu manna
og hvar niður séu settar at-
vinnu- og framleiðslustöðvar,
svo og hin ýmsu opinberu
c rainhaJa a 14. ifðu