Vísir - 12.09.1916, Blaðsíða 3

Vísir - 12.09.1916, Blaðsíða 3
VISIR Drekkið LYS CARLSBERG Heimsins bestu óáfengu drykkir. Fást alstaðar Aðalumboð fyrlr ísland N athan 8* Olsen Ódýr fataefni! Stórt úrval. ^ Afar-heppileg í drengja og unglingafatnað. Verð frá 3—6,75 pr. mtr. Nýkomin í VömMsið. g»\aTS^om foe\ftfov\fau ósfeait e$tu WfeoSum \ fcööö toxw aj ojtifeotum. %\tfe<A set\d\^ bor^av^óra. Malning Zlnkhvlta, blýhvíta og margskonar Htlr a Laugaveg 73. Böðvar Jónsson DRENGUR óskast nu þegar til að bera Vísi út um bæinn. Sími 251. ETRYGGINGAR 1 WHHRMHB Det kg,L octr» Brandassurance Comp. Vátryggir: Hus, húsgðgn, vöru- alskonar. Skrifstofutími8-12 og 2-8 Austurstræti 1. N. B. Nlelsen. Hlð ðfluga og alþekta \ brunabótafélag $mr WOLGA TW (Stofnað 1871) tekur aö sér alskonar brunatryggingar Aðalumboösmaður fyrir fsland Halldór Eirfksson (Bókari Eimskipafélagsins) Brunatryggingar, sæ- og stríðsvátrygglngar A. V. Tulinius, Miðstræti 6 — Talsími|254 Vegejfóður mjög laglegt. Kom nú með e/s íslandi !Laugaveg 73. Prentsmiðja Þ. t>. Clemen Iz. 191 Dóttir snælandsins, Eftir Jack London. 65 ------ Frh. — Ó, hamingjan góða! var nú hrópað yfir öxlina á Corliss, Það var rödd jómfrúarinnar. Og sam- tímis fóru þau, Blanche og Bishop að hlæja og henda gaman að Cor- nell. Corliss setti dreyrrauðan yflr þessum ófögnuði og sagði: — Þér megiö ekki koma inn hér, Frona. Heyrið þér ekki til þeirra? — Já, en eg er neydd til þess, sagði hún átakanlega. Eg er búin að segja yöur að mig er að kala á fæturna. Hann lét undan, gekk til hiiðar °g læsti hurðinni á eftir henni. Fyrst þegar hún kom inn, úr myrkrinu úti, blindaði ljósbirtan haná, en að vðrmu spori gat hún þó gert sér grein fyrir öllu, sern fór þar fram. Herbergiö var fult af tóbaksreyk, og loftið inni var kæfandi, fyrir þann sem utan að kom úr hreinu og ómenguðu andrúmslofti. Á borð- inu stóð stór fata, sem rauk upp úr. Cornell var að eltast við jóin- lrúiia. En hún varði sig með stórri skeið og makaði hann allan út í framan með nenni, hve nær sem litin fékk færi á. Blanche haföi snúið sér við til þess að sjá til þeirra. Og Bishop var auðsjáanlega vel skemt með viðureigninni. Öll voru þau blóð- rjóð í andliti og rennsveitt. Corliss hallaði sér upp að dyra- stafnum, og vissi ekki hvað hann átti af sér að gera — svo mikið skammaðist hann sín fyrir fram- ferði gestanna þar í sínum húsum. En Frona þoldi nú ekki lengur við í fótunum, svo hún var neydd til þess að taka eitthvað til bragðs, og gekk þvi inn í stofuna. % — Gott kvöld, Bishop, sagði hún. Gáskalætin í honum hættu á augabragði þegar hann heyrði þessa vel kunnu rödd, og hann snéri hægt og seinlega höfðinu til þess að mæta augnaráði hennar. Hdn hafði látíö hettuna á yfirhöfninni falla niður á bakið. Alt fólkið, sem þarna var inni, þekti hana, — því hver myndi sá vera á þessum slóð- iini, sem ekki þekti dóttur Jakobs Welse? Jómfriiin slepti skeiðinni og Cor- nell lét fallast niður á stól og fór að þurka framan úr sér. Blanche var sú eina sem ekki tapaði sér neitt, og hélt áfram að hlæja, — — en þó lágt með sjálfri sér. Bishop náði sér þó loks svo, að hann gat sagt: — Gott kvöld, en ekki var hann fær um fremur en það að rjúfa þögnina sem varð í stofunni. Frona beið við citt augnablik og sagði síðan: — Gott kvöld, þið öllsömun. — Komið hér, sagöi Corliss, sem nú var búinn að átta sig aftur, um leið og hann setti Fronu við ofninn, gegnt Blanche. Þér verðið aö flýta yður að komast úr, og gæta yðar fyrir hitanum Eg ætla að reyna að finna eitthvað handa yður til að fara í. , — Látið raig fá kalt vatn til þess að þýða mig með. — Bishop get- ur sókl það. — Það er þó vonandi ekki neitt alvarlegt eða mikið kal. — Nei, sagði hún brosandi og leit á Corliss um leið og hún reyndi að ná af sér gaddfreðnum skónum. Tíminn er of stuttur til þess að það geti verið alvarlegt. f hæsta lagi verður það skinnflagn- ingur. Það var einhver nöpur kyrð yfir öllu í kofanum, sem aðeins rofnaði snöggvast þegar Bishop fór að sækja vatnið. Córliss tók upp minstu og fali- egustu inniskóna sfna og hlýjustu sokkana. Frona, sem sat og nuddaði á sér fæturna af öllum kröftum, hættí og leit upp. — Þið skuluð, um fram alt, ekki mín vegna hætta að skemta ykktir, sagði hún hlæjandi. Haldið þið bara áfram. Jake Cornell ræskti sig, og var harla vandræðalegur á svipinn. Og jómfrúin var mjðg hátfðleg á svip- inn. En Blanche kom og tók handklæöið af Fronu. — Eg fór sjálf niður úr ísnum á sama stað, sagði hún, um leið og hún kraup niður og nuddaði köldu fæturna hennar þangað til blóörásin komst í samt lagaftur. — Eg vona að þér getið svona nokkurn veginn bjargast við þetta hérna. Gerið þér svo vel, sagði Coriiss um leið og hann kastaði skónum og ullarsokkunum til henn- ar, og færðu þær sig strax i þetta hlæjandi, báðar stúlkurnar.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.