Vísir - 30.12.1935, Blaðsíða 2

Vísir - 30.12.1935, Blaðsíða 2
G VlSIR Fjárlög Frakklands til umræðu í fulltrúadeild þjóðþingsins í dag. París t,o. desember. UmræSurnar í fulltrúadéild þjóSþingsins héldu áfram þar til kl. i aSfaranótt sunnudags. Sam- þyktar voru o.g afgreiddaf breyt- ingar á lögum þeim um hinar vopnuðu deildir fascistafélaganna, sem efri deild hafði samþykt. Fjár- lögin verða rædd í fulltrúadeildinni í dag. .(United Press—FB). Olíukaup ftala. Oslo 29. des. FÚ. ítalir leggja mjög mikið kapp á að kaupa olíu og kaupa hana hvar sem feng'in verSur. Megin- hluti þeirrar olíu og bensíns, sem Italir hafa keypt undanfarið, er frá Bandaríkjunum og Rúmeníu, og sama máli gegnir um það sem þeir nú festa kaup á. Farmgjöld með tankskipum hafa mjög stigið vegna aukinna flutninga upp á síö- kastiS. Eru dæmi þess, að norsk tankskip hafa gert samninga um l8s. 6d. farmgjöld á smálest. ítalir setja meginið af þeim olíu- birgðum, sem ætlaðar eru til hern- aðarins á land í Mongolishu í Somalilandi, og er talið að þeir eigi þar orðið miklar birgðir. Landskjálftakippir í ÞíslaiandL Loitdbrii 30. des.FÚ. í gær varö vart við tvo snarpa jarðsjálf lakippi í Þýskalandi, og er álitið, að þeir hafi átt upptök «ín nálægt Baden-Baden. Fólk á jarðskjálftasvæðinu var svo skelkað, að það flýði út á göt- urnar, enda eru jarðskjálftar mjög sjaldgæfír um þessar slóð- ir. —' í- *•: Sigrar Abesiiafomanna hafa híeypt kjarki í her- inn og þjóðina. . . London 30. des. FÚ. Sigrar þeir, sem Abessiniumenn hafa unnið hér o'g þar á norður- vígstöðvunum undanfarna daga, hafa hleypt kjarki bæði í herinn pg þjóðina í heild sinni. í gær kom fregn um það, að keisarinn hefði sent út boð frá Dessie til hersveita sinna í Norður-Abessiniu um að hefja sókn fyrir alvöru á næstunni. Þrjár hersveitir eru sagðar á leið- inni til Makale. OfviSri 00 flóS í Porógal London, 30. des. FU. Enn eru stórrigningar með stormum í Portúgál, og flóð í mörgum úiri.a Tagusfljótið við Lissabon hefir stígið um 13 fet, og var skipum i gær boðið að hafa sig út á sjó, vegna fyrirsjá- anlegs hvassviðris. Tvö bresk skip, sem stödd voru þar, gátu ekki komist á brott nógu skjótt og varð að bjarga skipshöfnum þeirra í land með fluglinum. Á þessum tveittiur skipum voru alls 41 maður. Primo Carnera kvaíiflnr i herinn! Kalundborg, 28. des. FÚ. Ifalski hnefaleikakappinn, Primo Carnera, hefir nú orðið að láta aflýsa ýmsum kappleik- um, sem hann hafði sániið um i Ameriku, vegna þess að hann hefir verið kallaður heim til þess að gegna að minsta kosti tveggja mánaða herþjónustu í her ítala í Abessiniu. Carnera gerir sér vonir um að geta kom- ið aftur vestur með vorinu og taka til sinnar fyrri iðju. Kaupmannahöfn, 28. des. Einkaskeyti FÚ. Síldarkaup Rússa. Rússar standa nú í samning- um um að kaupa 18 þúsund tunnur af saltsíld í Bergen. Kalundborg, 28. des. FU. Landskjálfti, sem stóð yfir"'í 2 klukkustundir. Jarðskjálftamælir í Lundi sýndi í morgmi jarðskjálfta er staðið mundi hafa í tvær klukkustundir. Fjarlægðin frá Lundi reiknaðist að hafa verið um 9400 km. og telja menn að jarðskjálftinn hafi verið annað hvort á Súmatra eða Philips- eyjum. (SwHW-,, GRAF ZEPPELIN. Myndin tekin. er lofskipið flaugyfir Boden-vatn í Sviss. Alþýðublaðið segir í gær, að bifreiðaverkfallið virðist ekki hafa samúð alþýðunnar. En það er óhætt að fullyrða, að alkir almenningur hefir einmitt mikla samúð með varkfallinu. Og í rauninni dylst það eng- um, að Alþýðublaðinu og nán- ustu aðstandendum þess muni vera þetta full-ljóst. Fyrst eft- ir að verkfallið hófst, var Al- þýðublaðið látið ausa skömm- um og svivirðingum yfir bíl- stjórana, sem að verkfallinu stóðu. Síðan hefir ritháttur þess gerbreytst. Nú er það fult af fleðulátum og föðurlegum heilræðum til bílstjóranna. — Blaðið veit það, sem líka al- kunnugt er, að allur þorri verkamanna er á bandi bil- stjóranna. Og til þess eru eðli- le'gar ástæður. Sannleikurinn er sá, að bif- reiðaverkfallið og hin almenna þátttaka bílstjóra í því, er fyrst og fremst verklegt tákn þeirr- ar allsherjar óánægju, sem hér er ríkjandi, út af framferði nú- verandi valdhafa, sem frá því að þeir tóku við völdum, hafa altaf verið að auka álögurnar á almenningi, og með ýmsum ráðstöfunum öðrum aukið dýr- tíðina í landinu, en engu feng- ið áorkað til að bæta úr þeim örðugleikum, sem fyrir voru. Það þarf enginn að ætla, að hægt sé á tveimur árum að bæta 4 rililjón króna nýjum á- lögum á almenning, án þess að vart verði nokkurrar ó- áriægju eða þolinmæðin jafn- vel bresti. Óg nú er þolinmæði almennirigs þrotin. Þess vegria hefir lika bifreiðaVerkfallið svo að ségja óskifta samúð al- mennirigs. Það er alment skoð- að sem sameiginleg mótmæli allrar alþýðu gegn rúningar- stefnu stjórnarinnar i tolla- og skattaiftálum. Það er fullyrt, að félagsmenn í verkamannafélaginu „Dags- brún", hafi svo hundruðum .skiftir skorað á stjórn félags- ins aðboða til félagsfundar, til að ræða verkfallið. Stjórninni er samkvæmt lögum félagsins skylt að verða við þessum á- skorunum, en samt gerir hún það ekki. í stað þess er AI- þýðublaðið látið tæpa á því, að stjórn alþýðusambandsins kunni að grípa til þess úrræð- is, að gera bilstjórafélögin ræk úr sambandinu! Það e.r nú alveg augljóst, að ef stjórn „Dagsbrúnar" væri þeirrar skoðunar, að verkfall- ið hefði ekki samúð alþýðu, þá mundi hún tafarlaust kveðja saman félagsfund og láta þann fund taka af öll tvimæli um þetta. Og ef hún gæti komið fram ályktun gegn verkfallinn á slíkum fundi, yrði það að sjálfsögðu verkfallinu hinn mesti hnekkir. Er vart hugsan- legt, að samtök verkf allsmanna rofnuðu þá ekki, ef sýnt yrði, að verkamenn væri þeim al- ment móthverfir. En stjórn fé- lagsins hefir enga trú á því, að svo mundi f ara. Hún óttast, og ekki að ástæðulausu, að niðurstaðan mundi verða þver- öfug, bílstjórarnir bera sigur úr býtum og „foringjarnir" standa uppi einir og yfirgefnir. En hvernig hyggjast þeir þá að ráðá fram úr þessu? Þeir virðast standa ráðþrota. Víst er um, að af þeim er nú allur móðurinn. Ræða forsætisráð- herrans, sem hann flutti á þingi sunnudagsmorguninn 22. des., og'lét birta i blaði sínu, eins fljótt og við varð komið, stendur eins og háðungarmerki yfir úrræðaleysi þeirra og bjálfahætti. Það var talsverð- ur völlum á þeim þenna sunnu- dagsmorgun. Þeir höfðu gert ráðstafanir til að bjóða út liði, til að „berja niður" „uppreist- armennina". En þeir fengu ekkert lið! Tilraunir hafa yer- ið gerðar til að draga lið sam- an austur um sveitir, en það hefir líka mistekist. Samúðin er alstaðar méð verkfallsmönn- um. En þeir eru fátækir af fé, allur þorri þeirra. Og á því virðast allar vonir stjórnar- herranna og alþýðubroddanna um.sigur bygðar. Það er sult- urinn, sem á að binda enda á deiluna. Iþví trausti heldur ríkisstjórnin að sér höndum. I þvi trausti trássast stjórn „Dagsbrúnar" við að kyeðja saman félagsfund. —- Þ&ð er beðið eftir þvi, að verkfalls- menn gefist upp, af því að þeir geti ekki séð sér og sínum f ar- borða, ef verkfallið á að halda áfram. Flugferðir milli íslands og Skotlands næsta sumar. Kaupmannáhöfn, 28. des. Eihkaskeyti FÚ. Skoskt flugfélag „Highland Airways" er nú að undirbúa fastar ferðir til Færeyja og ís- lands frá Skotlandi. Er búist við að þáð sendi bráðlega sérfræð- inga'til íslands og muni leita samvinnu við islensk stjórnar- völd, um undirbúhing málsins. Félagið sækir þegar um 'leyf i donsku stjórnariUnar til þess að reka • flugferðir um Færeyjar. Ráðgert er, að reynsluflug hefj- ist sumarið 1936. Félagið nýtur styrks frá enska rikinu. Það á 10 farþegaflugvélar auk annara flugvéla. Kuldarnir í fiandaríkjnnnm.1' London, 30. des. FÚ. Enn haldast kuldar og hríðar- veður í Bandaríkjunum. í suð- urríkjunum, þar sem venjulega er snjólaust um þetta leyti árs, er nú allsstaðar snjór og fimm til sex stíga frost. Mikið af hveiti og baðmullar uppskeru hefir eyðilagst. Anriar staðar i Banda- ríkjunum hafa einnig orðið miklir skaðar af völdum veð- ursins, og í austurhluta þeirra er tjónið metið á þrjár miljónir dollara. Orostan viö AddþAddi. Oslo 29. des. FÚ. Frá Addis Abeba kemur fregn ufií það í dag að orustan við Addi Addi háfi verið hin skæðasta, ít- alir hafi teflt fram stórskotaliði og vélbyssum og hafi mannfall verið mikið á báðar hliðár. Abess- iniumenn telja sig hafa tekið hundruð ítalskra hermanna hönd- um í þessari orustu. Síðustu daga hefir stöðugt verið barist af kappi á ýmsum stöðum á norðurvíg- stöövunum. P pðrnnn H. pil Ijósmóðir. Fædd 30. des. 1859. Dáin 23. nóv. 1935. \ ^XjIíS í dag er 76 ára afmæli Þórunn- ar Á. Björnsdóttur, ljósmóður. Er mér þá bæði ljúft og skylt að minnast hennar með nokkrum lin- um, um leið og ég renni þakklátum huga til hinna mörgu og gó'ðu minninga, er ég á frá margra ára vináttu okkar og viðkynningu. Hún fæddist að Vatnshorni í Skorradal, þ. 30. des. 1859. F°r" eldrar hennar voru hin góðkunnu merkishjón, Björn Eyvindsson, orðlagður hygginda- og hagleiks- maður, og Sólveig Björnsdóttir, Pálssonar prófasts frá Þingvöllum. Þeim hjónum varð margra barna auðið. Upp komust 9 þeirra, öll hin mannvænlegustu. Þórunn Ást- ríður var á meðal hínna eldri í systkinahópnum. Snemma bar á þvi, að hugur hennar beindist að þvi starfi, sem varð æfistarf hennar, brátt komu og í ljós þau lundareinkenni og hugarstefna, sem mótuðu líf henn- ar og starfshætti, og skipuðu henni í fremstu röð ljósmæðra landsins. Á 70 ájra afmæli sínu, árið 1929, gaf hún út bók, „Nokkran sjúkra- •sögur", í formála fyrir' bókinni kemst hún þannig að orði: „Fyrsta barnahugsunin, sem: ég man eftir, var hlý hjálpscmistilfinning. Mig lang-aði mest af öHu að vera óðrum til hjálpar, helst þó þegar börnin fæddust, því mér fundust nýfædd börn vera helgidómur Guðs". Og síðar í sama formála segir hún: „Þá var það einhverju sinni, að ég heyrði sagt, að hægt væri að óska sér hvers sem vera skyldi, ef mað- ur kæmist undir enda friðarbog- ans. Eg hugsaðimér nú að nota þessa góðu gjöf, og þegar friðar- bögin'n sat á túninu', átti ég niarg'ar ferðirnar um fallegu flatirnar og hólana í Vatnshornstúnihu, til þess að komast undir enda friðar- bogans, sem altaf flýði litlu telp- uná. Óskin, sem, fram átti að bera, var altaf hin sama, að biðja Guð að gefa mér það, að ég yrði góð yfirsetukona, þegar ég yrði stór, eins og börnin segja". — Þeir, sem kyntust Þórunni ljós- móður og starfi hennar, eru í eng- um vafa um að ósk hennar og barnsleg bæn var heyrð. „Nokkrar sjúkrasögur" vöktu athygli þeirra er um þau mál f jalla. Kemur þar glögt fram þekking og reynsla hinnar fágætu ljósmóður. Eg er að visu ekki fær um aS dæma um verSmæti slíkrar bókar, en mér er nær aS halda, að hún sé alveg einstök í sinni röð, og ger- semi hin mesta, vérðugur minnis- varði yfir líf og starf Þórunnar Á. (Björnsdóttur, er hún reisti sér sjálf í lifanda lífi. Þykir mér sennilegt að mörg konan vilji gjarnan eign- ast þessa bók, að höfvmdi hennar látnum, til minningar um hina mætustu konu og ljósmóður. Er svo ráð fyrir gert, að andvirði bók- arinnar renni í sjóð til styrktar fá- tækum sængurkonum í Landspítal- anum. Sýnir það, eins og fleira, hug hinnar framliðnu til þess starfs, er hún helgaði krafta sína, og ætti það vissulega að vera hvöt hverri konu, til þess að leggja fram sinn skerf í þessu lofsverða augnamiði, meS því að kaupa „Nokkrar sjúkrasögur". Af ummælum þeim, er ég hefi tilgreint, má glögt sjá, að áuð- fundin var sú fræðigrein, sem næst stóð huga hinnar ungu meyjan Meðfæddir hæfileikar bentu ótyí- rætt á Ijósmóðurfræði. Hún lagSi og brátt stund á þau, fyrst hér heima og síðan í Kaupmannahöfn. Námið stundaði Þórunn af stakrialúð og kappi. Him aflaði sér víðtækrar þekkingar og æf ing- ar til undirbúnings hinu ábyrgðar- rika vandastarfi, sem beið hennar. Hún unni náminu og hún unni starfinu, er áð því kom. Fáar kon- ur hygg ég, að hafi gengið aS starfi sínu með meiri alyöru og á- byrgSartilfinningu, en Þórunn Ijós- móðir. Það er ekki ofmælt þótt sagt sé, að ljósmórjurstarfið var henni heilagt hlutverk og að hún var „ljósmóðir af GuSs náS", svo frábærir,. voru hæfileikar hennar og innræti, svo heil og óskift gekk hún að starfi. Það gat þá heldur ekki hjá því farið, að slík ljósmóð- ir eignaðist óskift traust, ást og virðingu þeirra, er hún starfaði á meSal. Sú varð og raunin á, Marg- víslega kom það í ljós. Þannig heiðruðu konur þessa bæjar hana hvaS eftir annað meS; fjölmennum samsætum, vinagjöfum, þakkará- % vörpum, undirrituðum af hundruS- um kvenna, sem bersýnilega túlk- uSu vináttu og virSingu í hennar garð. í des. 1922 var hún sæmd Ridd- arakrossi Fálkaorðunnar. Munu fáir hafa verðskuldaS þann virS- ingarvott fremur en Þórunn Á, Björnsdóttir. Auk afburSa leikni og þekking- ar í starfi sínu, var Þórunn ljós- móSir gædd óvenjulegu starfs- þreki. Fyrir utan ljósmóSurstörf hennar, sem voru mjög yfirgrips- mikil, eins og gefur. aS skilja, sinti hún öSrum liknar og hjúkrunar- ) störfum á heimilum hér í bænum, því fáir voru þeir ekki, sem vitj- uðu hennar í hverskonar, vanda- málum, bæði vegna sjúkra manna og heilla, eldri og yngri, enda þótt tíðast væri hún sótt til ungbarn- anna. Hún var ráðholl og ráðag'öð. Vinátta hennar brást aldrei. Þess- vegna er hennar saknað. Þessvegna verður hún mörgum ógleymanleg", en þó sérstaklega hinurn' mörgu mæSrum, sem nutu hjálpar hennar á alvöruþrungnum sársaukastund- um. Nærgætni hennar þá, öryggi, ahiS o'g ástúölega gleðin er ljómáði af andliti henhar, er hún aS lokinni þraut, lagSi nýfætt barniS í faðm móSuriftnar, mun varSveitast, sem hin fegursta mynd í endurminning- um margra mæðra. OrSfá var hún raunar þá sem oftar, en augnaráð- ið, svipurinn og hlýtt handcakiS, sögSu, á þeim stundum, meira en orS hefSu gjört. OrSin ná að vísu eyrunum, en þögnin kafar djúp sálarinnar. í meira en hálfa öld (53 ár) gegndi hún Ijósmóðurstórfum, lengst af hér í bænum. Utan fór hún hvað eftir annað, til þess að kynnast helstu nýjungum á sviði listar sinnar. Hún varð aldrei of gömul fyrir hið nýja og nýta. Árum saman kendi hún við ljós- mæðraskólann, og hafði jafnan hóp ungra námsmeyja undir hendi, er hún veitti verklega tilsögn og lét ganga aS starfi meS sér. Var hún þeim fræðari og fyrirmynd í senn, og vita allir, sem til þektu að þar fór saman hin frábærasta tilsögn og hin grandvarasta breytni. Dagsverk Þórunnar ljósmóður varð bæði langt og gott. Guð gaf henni í hendur hátt á fimta þús- und barna (4759). Fyrsta barniS fæddist í hendur hennar 2. jan.

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.