Vísir - 05.03.1957, Blaðsíða 4

Vísir - 05.03.1957, Blaðsíða 4
wtsot Þriðjudaginn 5. marz 1957 D A G B L A Ð Ritstjóri: Hersteinn Pálsson. Auglýsingastjóri: Kristján Jónsson. Skrifstofur: Ingólfsstræti 3. Afgreiðsla: Ingólfsstræti 3. Sími 1660 (finim línur) Útgefandi: BLAÐAÚTGÁFAN VÍSIR HJF. Lausasala kr. 1,50. Félagsprentsmiðjan h.f. Fékk Tíminn fyrirrnæli? A föstudaginn skrifuðu bæði Tíminn og Alþýðublaðið um það, að Einar Olgeirsson einn aðalforingi kommún- ista, mundi eiga að taka við ! nýrri línu frá Moskvu, er fundi Norðurlandaráðs væri < lokið í Helsinki. Taldi Tím- I inn ekki ósennilegt, að fleiri ,,mætir" kommúnistar væru ! á förum eða farnir utan til þess að taka við línunni með Einari, og nefndi meðal j annars Bjöm Bjarnason, fyrrv. formarin Iðju, Stein- þór Guðmundsson kennara, auk Brynjólfs og Kristins E. Andréssonar. En ekki vaið vart neinnar fordæmingar í skrifum þessarra blaða. Þjóðviljinn tók þessum skrifum •mjög illa á laugardag og taldi þau met í pólitísku sið- ieysi og lubbamennsku. Hann leit vitanlega svo á, að ' ef Einar ætlaði að nálgast f hina íslenzku stefnu þar ytra, þá ættu menn ekki að vera hafa orð á slíku, og lét þess getið, að Alþýðuflokk- urinn væri eini flokkurinn hér á landi, sem væri í or- lendum samtökum. Það eru i svo sem ekki útlendu sam- I böndin hjá kommúnista- flokknum islenzka, öðru nær, eins og allir gera sér grein fyrir. Menn biðu þess nú með nokk- urri eftirvæntingu, hver yrði næsti leikur í þessu máli, og hann áttu Tíminn og Alþýðu blaðið. Hið síðarnefnda svaraði fullum hálsi — aldrei slíku vant — og lagði fyrir Þjóðviljann spurningu um það, hvar Einar Olgeirsson væri niður kominn, og hverra erindahann væri. Tíminn mælti hinsvegar ekki orð og er það hald manna^ að hann hafi fengið fyrirmæli um það frá æðri stöðum að vera ekki að vekja reiði banda- mannanni. Það er ull ástæða til þess fyrir þá stjórnarflokkanna, sem telja sig fylgja lýðræðinu og vilja ekkl ganga á mála hjá einræðisstefnum, að þeir geri sér grein fyrir því, hvernig vinnubrögðum er hagað hjá kommúnistum c«* fyrir hverja 'þeir starfa fyrst og fremst. Þjóðviljinn varð að sjálfsögðu æfur, af því að hann hélt að Einar og fleiri slíkir mættu fara frjálsir ferða sinna fyrir öðrum stjórnarsinnum, úr því að kommúnistar veittu svo mikilvæga hjálp við að koma stjórninni í heiminn. Al- þýðublaðið virðist ekki vera sömu skoðunar og kommún- istarnir að þessu leyti, enda þótt það hafi oft verið dauft í dálkinn þegar kom- múnistar hafa æst sig við það, cn Tíminn virðist alveg hafa lagt niður rófuna eins og hann vilji játa, að um frum- hlaup hafi verið að ræða. Bréf: Husmæðrakennaraskólinn á að vera í Reykjavík. Hér eru skilyrðin bezt fyrir hann. Hreyfing virðist vera í þá' sanni, að hann sé að vissu leyti átt, að flytja Húsmæðraskóla háskóli kvennamenntanna, í íslands frá Reykjavík og stað- lndinu. Engum mun koma til setja hann framvegis úti á'hugar að flytja háskóla íslands landi, en helzt mun Akure/.i norður á Akureyri eða á ein- hafa komið til greina sem heppilegur staður fyrir hann. Mér finnst, að við konur gét- um ekki látið því ómótmælt, ef ætlunin er að flytja skólann á brott héðan. Það er áreiðan- legt, að hann er í alla staði bezt settur hér í Reykjavik því að hvern annan stað, en með tíð og tima getur vel verið, að þar rísi annar háskóli, þegar mann- fjöldinn í landinu og aðrar að- stæður eru hentugar til þess. Eins má segja, að Húsmæðra- skólinn eigi hvergi heima ann- ars staðar en hér í Reykjavík, hér er öll aðstaða mun betri enda þótt sá tími kunni að fyrir starfsemi hans, en til koma, að annar samskonar 'dæmis úti á landi, þar sem skóli verði settur á fót úti á fólk er miklu færra. landi. En meðan aðstæður eru í því samband er rétt að hvergi eins góðar og hér — því benda á eitt sem er veigamikið atriði í skólastarfseminni, en það er æfingakennsla. Hér eru vitanlega margfalt betri að- i að húsnæðjsleysi má leysa með góðum vilja en aðrar að- stæður ekki skapar eins fljótt - á skólinn að verða hér og stæður og tækifæri til að stunda^ enginn vafi er á því, að náms- æfingakennslu, af því að eru miklu fleiri skólar og stúlk hér meyjum er það fyrirbeztu.Ættu konur, hvar í flokki sem þær Míkilvæg stofnun. Heiisuverndarstöð Reykjavíkur var vígð formlega á laugar- daginn, en stofnunin var raunverulega tekin til starfa fyrir nokkru. Þar er nú mið- ' stöð heilsuverndarstarfsins í bænum, og þeir eru því margir, sem þangað eiga ein- hvern tíma erindi. Undir- búningur stöðvarinnar hefir staðið all-lengi, enda eðlilegt að höndunum sé ekki kastað til slíkra framkvæmdá, er snerta hvern bæjarbúa að meira eða minna leyti. Mál- inu var fyrst hreyft fyrir um það bil ellefu árum, þeg- ar bæjarstjÓTnin kaus nefnd til að hafa með höndum u.nd- irbúning á byggingu og skipulagi . fullkominnar heilsuverndarstöðvar. Síðan hefir verið unnið jafnt og þétt að lausn málsins, svo að það er nú komið farsællega í höfn. Það eru sem næst sjö ár siðan hafizt var handa við sjálfa X >ygginguna, og fyrsti þátt- ur heilsuverndarstarfsins í henni hófst fyrir um þrem árum. Síðan hefir starfsemin í byggingunni aukizt jafnt og þétt, svo að þar er nú unnið á einum stað það heilsu- gæzlustarf, sem var áður deift um allan bæinn að kalla. Mikilvægi stofnunar- innar kemur bezt í Ijós þeg- ar þess er gætt, sem skýrt var frá í sambandi við vígsl- una, að þar kæmi svo mikill fjöldi manna að því svaraði, að hver bæjarbúi leitaði þangað einu sinni á ári hverju. Merkum áfanga í heilbrigðis- málum bæjarins hefir nú verið náð, er þessi stofnun cr tekin til starfa af kappi. En ekki má gleyma frumherj- unum í þessu sambandi, þeim, ?em lögðu grundvöll þess starfs, sem nú er unnið í hinni glæsilegu byggingu yið Barónsstig., Fjörutíu ára starf . hjúkrunarfélagsms Líknar verður seint þakkað ur sem hægt er að hafa æf- ingakennslu í sambandi við. Þetta er mjög veigimikið atr- iði, því að þótt kennsla sú, sem námsmeyjarnar njóta, sé vit- anlega mjög mikilvæg, er það ekki síður mikilvægt, að þær geti notfært sér þá þekkingu, sem þær hafa aflað sér, með því að segja öðrum til. Þá kem- ur einnig í ljós, hversu heppi- leg kennaraefni þær eru. Húsmæðrakennaraskólinn hefir verið í húsnæðisvandræð- um, og er illt til þess að vita, því að segja má með nokkrum Akranesbátar beita loðnu. Frá fréttarilara Vísis Akranesi i morgiiri. Frá áramótum til febrúarloka liafa Akranesbátar lagt á Iand 2463 lesttr, en á sama tíma í fyrra var aflinn 2942 lesttr. Siirnrvon er aflahæst með 170 lesttr, Höfrung^ir með 167, og; Skipaskag'i með 165 lestir. Aðrir bátar hafa allniiklu minna. Á þessu timabili hafa þeir bátar, sem flesta róðra hafa, farið róið 32. sinnum. Verður þvi meðalafli í róðri fremur litill, jafnvel hjá þeirn sem bezt hafa fiskað. Fyrsti róðurinn með loðnu var á laugardag. Fengu bátar Har- aldar Böðvarssonar loðnu til beitu á 10 stampa hver, en aðrir beittu sild. Aflinn á loðn- una var heldur betri og voru þeir með. um sjö lestir. Von er á loðnu frá Þorláks- höfn í dag og á morgun munu allir róa með loðnu. Tveir bátar verða gerðir héðan út til loðnu- veiða, eru það Freyja sem farin er út og Skógarfoss frá Reykja- vík, sem verið er að útbúa til veiða. standa, að reyna að beita áhrif- um sínum í þá átt, að skólinn verði framvegis þar sem vaxt- arskilyrði hans eru bezt og öll skilyrði fyrir heilladrjúga starfsemi. Húsmóðir. Pilnik í f jöl- tef lum. Síðastliðinn miðvikúdag tefldi Hermaini Pilnik fjöltefli í Sjómannaskóianum við 56 þátttakendur. Úrslit urðu þau, að Pilnik vann 42 skákir, gerði 12 jafn- tefli og apaði 2 skákum. Þeir, sem unnu, voru Haukur Bjarna son og Þórarinn Sigfússon. Eru þetta rúm 85% vinninga, sem er mjög góð útkoma. Sagt hefur verið frá nokkrunt atriðum úr sögu fánamálsins í þessum dálki, en rétt er að geta nokkru hins óvænta og mikil- væga atburðar, fánatökunnar, og hver áhrif hún hafði á hugi landsmanna. Fánatakan. Það var hinn 12. júní 1913, að ungur maður hér í bæ, Einar Pétursson (síðar stórkaupmað- ur) var að róa á skemmtibáti hér í höfninni og hafði uppi íslenzka fánann. Þá var hér statt danskt varðskip og var mannaður á því bátur, til þess að elta uppi bát Einars, og taka af honum fánann. Um þetta segir G. G. H. í fyrrnefndri. Andvaragrein: „Nú var íslendingum einu sinni nóg boðið. Danskir fánar blöktu á allmörgum húsum þennan dag i virðingarskyni við varðskipið danska. En þegar fregnin barst um tiltæki hins danska sjóliðsforingja hurfu dönsku fánarnir skyndilega — allir sem einn, og um kvöldið skar skólapiltur niður fánann á sjálfu Stjórnarráðshúsinu. Blá- hvíti fáninn blakti nú á hverri stöng og börn veifuðu honum framan i hina dönsku sjóliða á götum bæjarins." Daninn varð að lúta. Á varðskipinu var tekin ákvörðun um að skila fánanum í Stjórnarráðið og er bátur varð- skipsins kom að landi varð sjó- liðsforinginn, er bar fánann, að Iúta með fánann, þvi að ménn höfðu safnast saman á bryggj- unni, og mynduðu eins konar fánarrjáfur, er hann varð að ganga undir upp endilanga bryggjuna. Setti liðsforingjann dreyrrauðan, en mannfjöldinn hló. Borgarafundur. Fregnin um fáhatökuna barst með eldinghraða um allt land og nú vaknaði slík alda, að allri mótspyrnu gegn fánanum virt- ist sópað burtu i einu vetfangi. 1 Reykjavík var háldinn borg arafundur um kvöldið — og var boðað til hans af þingmönnum bæjarins. Þessi fundur var rnjög fjölmennur. Gengu nú ýmsir I Herman Pilnik, stórmeistari, (fram fyrir skjöldu, sem ekki tefldi f jölskák í Keflavík í gær- kveldi. Var teflt á 50 borðum og fór fjölteflið fram í bíókjallaran- um. Vann hann 41 skák, tapaði' fjórum og gerði fimm jafntefli. Listainannaklúbb- urinn í Naustinu. Listamannaklúbbnrinn heí'ir nú fengið inni i Naustinu, verð- ur framvegis í súðinni. Samkomudagar verða fram- vegis á miðvikudögum, og verð- ur opið frá klukkan fjögur. Sér- stök fundarefni, sem verið hafa hingað til, falla niður, og verður þetta fyrst og fremst staður fyrir menn til að hittast og i skrafa saman. Rétt er aö geta þess, að enginn fær veitingar án þess að framvísa félagsskírteini. til fulls og það má aldrei gleymast því að þá mundi glatast mikilvægur þáttur úr sögu bæjarins. i Heintz , Liibeke landbúnaðar- ráðherra V. Þýzkalands hef- ur lagt í'yrir sombandsþingið í Bonn n>ja áætlun ttl stnðn- ing's landbúnaðlnum og nema úliiiöld samkvæmt henni 1.212 milljörðum marka. höfðu áður barist fyrir fánann. Fánamálið tekið upp að nýju. Þessi atburður leiddi til þess, að fánamálið var tekið upp að nýju. Þeir menn, sem ötullegast og af mestu harðfylgi höfðu barist fyrir því, að þjóðin fengi sinn eigin fána, vildu nú, að skorað yrði á stjórnina að leggja fram frumvarp um sigl- ingafána, og voru þar fremstir Benedikt Sveinsson, Bjarni Jóns- son frá Vogi, og Skúli Thorodd- sen, „en aðrir smátækari vildu láta sér nægja staðarfána. Slík- án fána kallaði Bjarni frá Vogi, „skattlandssvuntu." Fylgismenn staðarfánans fengu samþykkta toeytingartillögu, sem þremenn- ingarnir töldu lemstrun á aðal- tillögunni, og var hin breytta aðaltillaga síðan felld, meðal annars með atkvæðum flutn ingsmanna. Hins vegar sam þykkti síðan Alþingi tillögur í málinu, þar sem að nokkru var farið bil beggja." (G.G.H. í And- vara) í; Austurríki eru nú. 7000 sjónvarptaeki, 3000 fleiri eit fyrir ári, Sjöuvarpa'ð er 14 stundir á viku, ^, . _ ^ j

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.