Vísir - 11.10.1957, Blaðsíða 10

Vísir - 11.10.1957, Blaðsíða 10
Ið VfSIE 'Föstudaginn 11. október 1957 _J^«*XHA_C GATHA IHRISTIE tftía/* kifar fí44ia £//... 41 !„Þess vegna gátu þeir líka stjórnað veröldinni, og komið á reglu í ríkjum sínum.... En væri eg konungur og þú ambátt, Viktoria — veiztu, hvað eg mundi þá gera? Eg mundi leysa þig úr ánauð og setja þig í kvennabúr mitt — þetta þarna." bætti hánn við, og benti á múrsteinahaug, sem var skammt frá þeim. ' En hann hafði hsett sér tít á hálan ís íneð þessu gamni sínu, foví að mættulegur glampi birtist í augum Viktoriú. „Vel' á minhzt, kvennabúr, tók hún til-máls, en komst ekki lengra, því að Edward grunaði, að óveður væri í áðsigi, svo að hann greip fram í fyrir henni og spurði í flýti miklum: „Hvernig semur ykkur Katrínu núna?" ' „Hvernig stendur á því, að þér flýgur Katrín í hug, þegar minnzt er á kvennabúr?" spurði Viktoria mjög tortryggin. • „Hvernig gaztu vitað, að eg var að hugsa um Katrínu?" spurði hún ennfremur. „Nú, það var bara hrein tilviljun," sagði Edward. „Mér er það eínungis áhugamál, Vigga, að þið Katrín verðið vinkonur." „Viltugera svo vel að kalla mig ekki Viggu," svaraði Viktoria Iculdalega. „Gott og vel, eg skal muna það, Viktoria. Eg vil bara, að þið Katrín verðið Vinkonur." „En hvað þetta er gott dæmi um hugsunarhátt karlmanna! ; Altaf vilja þeir koma því svo fyrir, að kærusturnar þeirra verði vinkonur." Edward settist upp shögglega. Hann hafði legið aftur á bak írieð hendurnar undir hnakkanum. „Þetta 'er dæmalaus vitleysa .'hjá þér,. og þú virðist ekki vilja skilja þetta rétt. Þú gerir þig rjeinungis hlægilega með því að rjúka upp, þótt eg gerði að gamni ;;niínu með.því að minnast á kvennabúr-----------" I „Nei, góði minn, því fer mjög fjarri,' svaraði Viktoria fullum jhálsi. „Eins og eg hafi ekki oft séð, hvernig stelpurnar stara á jbig eins og guð, og þrá að gefa þér undir fótinn! Eg verð alveg oð, þegar eg sé það." j „Fyrirtak," sagði Edward. „Eg elska þig líka, svo að eg er alveg löður. En svo að við snúum okkur aftur að Katrínu, þá er sú .ástæðan fyrir því, að eg vil, að þið verðið vinkonur, og eg er Uiokkurn veginn sannfærður um, að bezt sé að koma 'sér vel við jlhana, til þess að verða einhvers vísari um það, sem Olíuviðar- ' greinin starfar að í raun og veru. Katrín veit eitthvað um þaö." I „Heldur þú það raunverulega?" spurði Viktoria. f „Hefur þú gleymt því, sem eg heyrði hana segja um Önnu liScheele?" svaraði Edward. 3 „Ja, eg var alveg búin að gleyma því," mælti Viktoria. „Hvernig gengur þér annars að lesa rit Karls Marx?" spurði Kdward enn. „Hefur það borið nokkurn árangur að láta þau ejást í fórum þínum?" „Það hefur að minnsta kosti ekki borið þann árangur, að mér hafi verið boðið í samfélag. heilagra. Katrín sagði meira að segja *;við mig í gær, að flokkurinn mundi aldrei vilja líta við mér, því að eg hefði ekki næga pólitíska menntun. Og eg verð að segja foað alveg eins og er, að það er ægilegt að leggja það á sig að lesa þetta kargaþýfi — eg hefi ekki gáfur til þess, Edward." „Þú ert sennilega ekki orðin sjáandi enn í stjörnmálum," sagði Jaann og hló við. „Vesalings Viktoria litla. Jæja, það getur verið, að Katrín sé að springa af gáfum, ofu/kappi og stjórnmála- þroska, en eg er samt hrifnari af vélritunarstúlkunni frá London, sem getur ekki skrifað rétt neitt orð, sem er meira en eitt atkvæði." Viktoria hleypti allt í einu brúnum. Orð Edwards minntu hana á hið einkennilega samtal hennar og dr. Rathbones daginn áður. Hún sagði Edward frá því, að það virtist setja hann' úr meira jafnvægi, en hún hafði átt von á. „Þetta er alvarlegt, Viktoria," sagði hann, „mjög alvarlegt mál. Viltu reyna að segja mér nákvæmlega frá því, sem ykkur fór á milli í þetta sinn." „Ha?" sagði Edward, eins og hann væri utan við sig. „Þú skilur ekki kvöldvökunni Læknirinn: — Þér gangið með hjartasjúkdóm. Það er -------Góða mín, gerir þú þér ekki grein fyrir því, j vaialaust Angina. Sjúklingurinn: — Ansi fóruð 'þér nálægt því. Hún heitir Angelica. Prófessor í efnafræði: — Svona, komið nú með svarið. Stúdentinn: — Eg hef ekki svarið á reiðum höndum, en það er alveg á tungubroddinúm á að þetta er sönnun þess, að þau vita, hvað fyrir þér vakir'með því að starfa hjá okkur. Það er verið að reyna að hrekja þig úr stöðunni. Mér lízt ekki á þetta, Viktoria, mér lízt engan veginn á þetta, því að það er mjög alvarlegt atriði.:! Hann þagnaði, og bætti svo við alvarlegur í bragði: „Kommúnistar eru óvandir að meðulum, eins og sú veizt. Það er einn þátturinn í trú þeirra, að þeir telja tilgangmn helga meðalið. Eg vil ekki, að þér verði greitt höfuðhögg, og síðan varpað í Tigris, elskan mín." En hvað það er einkennilegt, hugsaði Viktoria, þegar hér var komið, að eg skuli stödd í miðjum rústum Babylons-borgar; og mér. vera að 'hugleiðá horfurnar á'því, hvort eg níúni senn verðaj Prófessorinn: — í guðs bæn- fyrir morðárás, sem Ijúki með því, að mér verði varpaö í Tigris!um látið þáð ekki hrökkva ofa» — að sá möguleiki skuli vera fyrir hendi, ,aö eínhverjir ófyrir- \ j yður. Það er arsenik leitnir náungar. vilji mig feiga, ,af jþvi að eg hafi. af tiiviijún komizt að einhverjum örhtlum hluta leyndarmála þeirra. Hún lokaði augunum til hálfs, og hugsaði eins og í draumi: „Það kæmi mér öldungis ekki á óvart, þótt eg vaknaði innan stundar, og kæmist þá að því, að eg væri enn stödd í London, og mig væri aðeins að dreyma um allar þær hættur, sem yfir mér vofðu innan um rústir Babylons. Hver veit," hugsaði hún enn, og lokaði augunum til fulls, „nema eg sé raunverulega í London þrátt fyrir allt, og vekjaraklukkan veki mig allt í einu með offorsi, svo að eg verði að skreiðast á fætur og hraða mér í skrif- stofuna til hans Greenholtz gamla, sem eg hafði gert ráð fyrir, að eg ætti aldrei að sjá framar.... og Edward hafi aðeins verið draumsýn___" Þessi siðasta hugsun hafði vart farið um huga hennar, þegar hún leit upp í skyndi, til þess að ganga þegar úr skugga um það, að Edward væri raunverulega hjá henni, og þetta væri — til allrar hamingju að nokkru leyti — ekki draumur. Um leið rifjaðist það upp fyrir henni, að hún hefði verið að því komin að spyrja Edward mikilvægrar spurningar, þegar þau voru stödd í Basra forðum, en þá hefði frú Clayton kallað. til þeirra, svo að hún hefði gleymt, hvers hún ætlaði að spyrja "hahh; Og það reyndist svo, að þetta var ekki draumur. Sólin skein í heiði, og I hún var miklu skærari en nokkru sihni í London, rústir Bábylons- borgar voru gular í tíbránni, Edward sat skammt frá henni, og sneri baki við henni. Hún virti hann fyrir sér nokkra Stund, og sagði við sjálfa sig, að það væri gaman að sjá, hvernig hárið yxi aftan á hálsinum — hversu hálsinn á honum væri fagurlega brúnn af öldum sólarinnar. Þar voru engin ör eftir bólur eða kýli eins og svo margir menn höfðu, þar sem flibbinn hafði ett hörundið — eins og til dæmis á Sir Rupert Grofton Lee, þar sem kýli hafði verið að myndast, þegar hún sá hann í flugvél- inni.... Viktoria rak allt í einu upp lágt óp, séttist upp, og dagdraumar hennar síðustu sekúndurnar voru skyndilega roknar út í veður og vind. Hún var orðin svo æst, að hún vissi varla sitt rjúkandi ráð. Edward hafði heyrt, að hún hafði tekið viðbragð, og hann leit nú á hana, til þess að forvitnast um, hverju það sætti. „Hvað er á seyði?" spurði hann. „Það rann allt í einu upp fyrir mér, svaraði Viktoria, „sem eg hafði vexið að reyna að rifia upp um Sir Rupert Crofton Lee." Edward starði á hana, undrandi, er hún tók til við að útskýra það, sem hún hafði allt í einu munað í sambandi við hinn mikla mann, en sannleikurinn var sá, að henni tókst þétta heldur chönduglega. „Hann var með kýli aftan á hálsinum," svaraði hún. „Hvað segir þú — var hann með kýli á hálsinuni?" spurði Edward forviða. „Já, í flugvélinni. Hann sat fyrir framan mig, eins og eg var búin að segja þér, og hettan á frakkanum hans féll aftur á bakið, svo að eg sá það — kýlið." E. R. Burroughs - TARZAINI - Skelkaður vegna endur- nýjáðs baráttuþreks óvina sinna, synti Jim Cross í land í skjóli við bát sinn og hraðaði för sinni eftir b'eztú getu. En nú var Tarzan aft- ur kominn til sögunnar. George fagnaði honum: „Þetta er allt í lagi með í hamingjubænum notáðu báðar hendur, hrópaði stúlkan í bilnum. — Eg get það ekki, vina min, sagði bílstjórinn. — Eg ve.-ð að stýra með annari. ^ :-i — Af hverju ertu svona föl- ur og sorgbitinn? sagði maður nokkur við ungan og róman- tískan pilt, — Þetta er hræðilegt, sagði pilturinn. — Hún er dásamleg- asta stúlkan í veröldinni og þegar eg hafði loksins öðlazt kjark til að biðja hennar, hafn- aði hún mér. ,. — Hertu upp hugann, ungi vinur, sagði maðurinh- v.Néi" í munnikonu, getur oft þýtt „já". Hún sagði ekki néi, sagði pilturinn. —Hún sagði: „Ja, svei!" • , -¦ — Skollinn hafi það, dóttir sæl, sagði faðirinn. æstur. —\ Þú getur ekki gifst þessurrí ná- unga. Hann hefur ekki nema hundrað pund á viku. — Ó, en, pabbi, sagði stúlkan. — Mánuðurinn er svo fljótur að líða, þegar maður er ástfang- inn, < • —¦ Er fleskið gott, vinur minn? spurði unga konan eftir- væntingarfull. — Já, keyptirðu það sjálf? spurði eiginmaðurinn. • — Segðu mér! Hver er hinn raunverulegi húsbóndi á heim- ilinu? . Ja, konan mín stjórnar þjónunum og börnin ráða yfir hundinum og kettinum. — En þú? — Ja, eg má segja það sem eg vil við blómin. .-------------------j^, Jói: — Meiddirðu þig ekki í fallinu, Sæmi? Sæmi: — Nei, nei, ekki í fallinu. En þegar eg kom niður, fótbrotnaði eg. Rússneski fallhlífastökkvar- inn Nikolja Nikitin setti á þriðjudag nýtt heimsmet, í því að opna fallhlífina á síðustu stundu. Nikitin féll 1400 metra áður en hann opnaði fallhlífina. Það er 2000 metrum lengra en hið 12 ára gamla met landa hans Romanikusar. Hið opin- bera heimsmet er þó í eigu tveggja skozkra fallhlífamanna. mig," sagði hann, „flýttu Þeir veðjuðu um hvor gæti beð_ þér að ná honur 0 lengur með að kippa j streng'- inn. Þeir biðu báðir bana. 2467

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.