Vísir - 12.10.1957, Blaðsíða 4

Vísir - 12.10.1957, Blaðsíða 4
VÍSIB Laugardaginn 12. oMóber 1957 VESIK. D A G B L A Ð Vísir kemurjút 300 daga á ári, ýmist<8*eða 12 blaðsíður. Ritstjóri og ábyrgðarmaður: Hersteinn Pálsson. Skrifstofur blaðsins éru í Ingólfsstræti 3. Ritstjórnarskrifstofur blaðsins eru opnar frá kl. 8,00—18,00. Aðrar skrifstofur frá kl. 9,00—18,00. Afgreiðsla Ingólfsstræti 3, opin frá kl. 9,00—19,00. Sími: 11660 (fimm línur). Útgefandi: BLAÐAÚTGÁFAN VÍSIR H.F. Vísir kostar kr. 20,00 í áskrift á mánuði, . ! kr. 1,50 eintakið í lausasölu. Félagsprentsmiðjan h.f. Kirkga o«jr trútnálz Árás svaraði Sambandslaust hvarvetna? Jæja, þá er svo komið, að ríkis- stjórnin og stuðningsmenn hennar innan þingsins talast ekki lengur við. Að minnsta kosti er sagt svo frá í grein- árgerð méð frumvarpi því til fjárlaga, sem lagt var fram fyrir tveim dögum, að ríkis- stjórnin háfi ekki haft neitt tækifæri til þess að tala við þessa aðila. Og afleiðingarn- ar eru býsna alvarlegar, því að fyrir bragðið er gert ráð fyrir meira en 70 milljóna króna greiðsluhalla í frum- varpinu, og stjórnin sér ekki með neinu móti, hvernig hún V eigi að fylla það skarð, sem þar hefir myndazt. , : 'SHafi menn nokkru sinni heyrt ¦ aðra eins afsökun fyrir úr- ræðaleysi ríkisstjórnar, hvort sem er hér á landi eða í öðr- um löndum, þá eru þeir Vin- samlegast beðnir að gefa sig fram. Það mundi sannarlega vera mikil fregn, 'ef þess væru einhver dæmi, að ríkis- stjórn legði í rauninni svo ár ar í bát sem þessi. Og ekki F. verður furða almennings minni, þegar höfð er í huga kokhreysti þessarra miklu garpa, sem tóku við stjórn- artaumunum fyrir hálfum fimmtánda : mánuði. Þeir, menrt höfðu ekki aðeins ráð undir rifi hverju, heldur var hvert ráð varanlegt og vel það. Hverjum skyldi vera ætlað að trúa því, að ríkisstjórnin hafi ekki haft.tök á að hafa sam- ráð við stuðningsf lokka sína? Það er ekki fyrirbæri, sem gert hefir vart við sig fyrir viku eða tíu dögum, að ríkissjóður er í mestu vand- ræðum, af því að hann skort- ir fé. Nei, það gerði fyrst vart við sig fyrir nokkrum mánuðum, en einkennin haía r | ;r " r ¦T f w .r. T ¦ ¦J : T ¦' r T: r r T verið að smáaukast, þar til þau eru nú orðin svo mikil og alyarleg, að tveir af ráð- herrum stjórnarinnar efna til funda í félögum hér í bæn- um til að skýra þeim frá því ; að nú sé allt í voða. Starfaði stjórnin eftir því forna orðtaki, að frestur sé á illu * beztur? Var það þess vegna, ! að hún gerði enga tilraun til að finna leið út úr vandan- um, en fleygír honum fyrir þingheim og segir honum, að hann eigi að bæta úr ástand- inu? Það virðist sennjlegasta skýringin, því að eins og samgöngum, er háttað nú í dag er hægt að- boða menn, hvar. sem er á landinU, til fundar í Reykjaýík méð dags fyrirvara eða svo, éf þörf er á að efna tiliskyndi- legrar ráðstefnu. Vairla hafa allir stuðningsmenn ríkis- stjórnarinnar lagt fyrir sig laxadráp í sumar, enda þótt einhver prósenta ríkisstjórn- armnar hafi slíkt sér til dægrastyttingar og hugar- hægðaiv. Af þeim vesaldómi, sem fram , kemur í fjárlagafrumvarp- inu — ög bætist ofan á állt, •.sem fyrir er — verður ekki : dregin önnur ályktun en sú; ; sem menn hafa dregið af kveinstöfum ráðherranna undanfarið. Stjórnin hefir siglt öllu í strand, og hún er meira að segja svo aum, að laún gerir ekki einu sinni til- ;raun til að bjarga neinu — nema hún fái til þess aðstoð þeirra, sem hafa þó fyrst og fremst talið, að hægt væri að njóta handleiðslu hennar og ekki væri þörf á að taka , hana við hönd sér. Þeir, sem buðu upp á varanlegu ráðin, er.u nú orðnir gersamlega ráðþrota. Ekki nema eðlilegt. Éýsteinn Jónsson fjármálaráð- herra hefir fyrir löngu verið tekinn í guða tölu af Tíma- mönnum, er vel kunna áð meta hið sérstæða fjármála- i vit hans. Þeir telja honum alla vegi færa um völundar- hús efnahags- og peninga- 1 mála, og þegar svo að 'því ¦F kemur, að hánn birtir það í T greinargerðinni með fjár- f lagafrumvarpinu, að nú þurfi T hann að íá ráð til að komast T út úr ógöngunum, þá sér F Tíminn' ekkert athugavert viðþáð. Hann birtir umniæli fjármál*- ráðherra og rikisstjórnar :um það, að þessir aðilar verði' að fá ráð þingflokkanna, ánl þess að telja það neitt at- hugavert, að sjálft „séníið" hefir ekki úrræði á hrað- bergi. Það hefði víst þotið í skjánum, ef einhver annar! ráðherra og úr einhverjum öðrum flokki — að maður' tali nú ekki um einhvern úr' hópi „íhaldsmanna" — hefði, gert sig beran að slíku úr-j ræðaleysi. En Tímamenn erU eihs og dáleiddir. Goðið er fallið'af stalli,1 og þeir taká ¦:'i ekkf«ftir því. í blaðinu „Dagrenningu", 3. tbl. þ. á, er grein eftir ritstjór- ann, Jónas Guðmundsson, skrif- stofustjóra. Nefnist hún: „Þeir dagar koma" og yfirlýst tilefni hennar er tvær greinar eftir und- irritaðan, sem birzt hafa á þess- um stað í Vísi, 2. marz og 24. á- gúst s. 1. Þeim trúmálaþáttum, sem Vís- ir hefur góðfúslega léð rúm um þriggja ársfjórðunga skeið, var ekki ætlað að vera vettvangur fyrir deilumál um trúarefni. En opinberum árásum á sjónarmið, sem hér hafa verið túlkuð, er ó- hjákvæmilegt að svara, ,óg bein- um rangfærslum verður ekki lát- ið ómótmælt. Þess skal fúslega getið, að hr. Jónas Guðmunds- son tók líklega og kurteislega, fýrirspurh um það, hvört hann myndi lja svargrein rúm í blaði sínu. En að ósk ritstjora Visis varð hitt að ráði, að ég svaraði hér. Mun það þvi gert í þessum og næstu laugardagsþáttum á þessum stað. Vona ég, að það megi verða einhverjum lesend um þéssara þátta til upplýsingar um mikilvæg atriði varðandi Bibliuna. Fyrri grein mín, sem hr. Jónas Guðmundsson gerir aði-umtals- efni, héitir „Lind æðstu vizku". Urh hana er það fyrst að segja, að hún er önnur i flokki fimm greina, sem allar fjölluðu um Bibliuna og hagnýtan lestur hennar, og birtust hér í blaðinu 23. febr. til 23. marz s. 1. Sú stað- reynd, að greinin er hluti af stærri heild, nægir ein til þess að hnekkja þeirri ályktun hr. J. G, að hún sé rituð til þess eins að koma að stuttri athugasemd, sem var í niðurlagi henhar, um „rangeygðan biblíulestur", m. a. þess háttar lestur, sem styðst við egypzka - pj'ramída. Raunar ber greinin sjáif það með sér ein út af fyrir sig, að hún miðar að allt öðru. Tilgangur hennar er mjög svo- auðsjáanlega annai' en sá að koma að neinni ádeílu, þótt bæði í henni og hinum þátturi- urii, sem hún er hluti af, gætí andmæla, Iieinna - og óbeinna, gegn skoðunum af ýmsu tagi, sem ég tel rangar. Menn ræða ekki hugðarmál án þess að í því felist mótmæli gegn sjónarmið- um, semþeir telja varhugaverð og villandi. Orð mín um pýra- mída-spár voru ber og ótvíræð og sögð í fullri meiningu og alveg opinskátt. Hr. Jónas Guðmúnds- son hefur ekki farið svo dult með' skoðanir sínar á slíkri- spá- mennsku, að. óeðlilegt sé, þótt hánn tæki þau orð til sín. Várla getur hann talið sig hafa einka- rétt á að kynna skoðanir í trú- málum. Er og óþarft að minna hann á það, að hann hefuroft verið næsta ómjúkmáll i rití sínu. Skal ósagt látið með öllu, hversu sanngjarn hann er að jafnaði, en aðeins minnt á það, sem honum er fullkunnugt um, að hann hefur verið óáreittur lengstum, alltent af mér. Orð mín í umræddri grein voru ekki heldur örvarskot á móti ítrekuð- um aðförum og persónulegri á- reitni, f jarri þvi,. heldur aðeins ábending — ein meðal annarra' — úm skaðsamlegá og fráleita nieðférð á Biblíuhni, h.áuðsyhle^' ábénding bg í fullu samrælhí yið' jákvæðan tilgang greinarinnar. Hr. Jónas Guðmundsson er býsna stórorður í grein sinni. Stórmæli hans um heiðindóm minn og niðurrif á Biblíunni eru á hans ábyrgð fyrir Guði og er þar með útrætt um þau af minni hálfu. Hjá hinu verður ekki komizt að benda á, hvernig hanrt fer að því að finna höggstaði á viðhorfi minu til Biblíunnar. Hann tekur grein mína frá 2. marz, en hún er, eins og áður segir, önnur af fimm um sama efni. Auk þess er hún í tveimur skýrt aðgreindum köflum. 1 fyrri kafla er rætt nokkuð um almennt menntagildi Biblíunnar, bent á það, að hvað sem öðru líði, geti sá varla tal- izt menntaður maður, sem sé alls ófróður um rit henriar. V Hr. J. G. tekur upp fáein um mæli mín úr þessum kafla, sem lúta að þessu, og segir síðan, að .af greininni megi helzt ráða, að ég telji Biblíuna „ekki Guðs orð, heldur samsafn mannlegra skáld- rita og mismunandi áreiðanlegra sagnfræðirita auk spámannarit- anna", sem ég „forðist að ræða nánar, eins og flestir aðrir nú- timaguðfræðingar"(!) . Ekki getur hjá því farið, að hr. J. G. hafi líka lesið síðari kafla greinar minnar (hvort sem hann hefur lesið hina þættina í þessum flokki eða ekki), því að siðast i honum eru þau orð, sem urðu honum ásteytingarefni. En síðari kafli greinar minnar hefst á þessum orðum: „En nú er það ekki almennt menntagildi Bibli- unnar,. sem mestu varðar,. Þá, fyrst lestu Biblíuna eins og hún ætlast sjálf til þess að yera les- in, þegar þú leitar í henni að orði frá Guði handa samvizku þinni, sálu þinni til hjálpar og lífs." Og greininni lýkur með þessum orðum — þau eru fram- hald þeirra ummæla um „ólestur í meðferð Biblíunhar", sem stungu hr. J. G. og undirbyggð af þeim: „Biblían og Drottinn hennar vilja þér eitt: Að þú. verð- ir hólpinn, þ. e. að þú finhir frelsár.a þinn og fylgir honum lífs og liðinn. Heilagar ritning- ar geta veitt þér speki til sálu- hjálpar fyrir trúna á Krlst Jes- úm (2. Tím. 3,15). Þaðer þeirra hlutverk, hvoi'ki annað né minna." Það fer ekki á milli mála, að tilvitnanir hr. J. G. og ályktanir, út f rá þeim eru furðu óvándaðar. JÞarf minni greindarmann en hann til þess að sjá það. Væri og gott að mega trúa því um dreng- skap hans, að hann kannaðist við það. Að öðrum kosti mun mörg- um þykja sem blað hans sé ekki öðrum blöðum til fyrirmyndar um siðgæði og heiðarleik i mál- flutningi, þótt hann vandlæti mjög um ávirðingar dagblað- anna í þeim efnum. Siguibjörn Einaisson. Áfengisvarnarnefnd Reykjavíkur veitir upplýs- ingar og leiðb.éiningar í 3 daglega milli Síra Lárus Arnórsson á ritgerð í bókinni Faxa um „jbezta gæðing sinn", Grána, og segir frá einu afreki hans á þessa leið: \ Yfir Haffjarðará. ! „Þórður Þórðarson, sem átti Grána næstur á undan mér, reyndi nokkuð á afreksmátt hans og meira en ég, þótt ég byggi lengur að honum. Reið Þórður1 Grána stundum á girðingar með góðum árangri, enda hikaði klár- inn hvergi. En einkum reyndi Þórður þó á afreksmátt hans á sundi. Svo var málum háttað, að sumarið 1916 reisti Árni Þórðar- son prestur í Miklaholtspresta- kalli, sér mikið íbúðarhús úv steini, á eignarjörð sinni, Stóra- hi'auni. Var Þórður það sumar við hússmíðina hjá séra Árna. En svo hagar til þar, að Stóra- hraun stendur á syðri bakka Haff jarðarár, þar sem hún renn- ur í sjóinn. Eru fjörur þama miklar og á ánnl á fjörunum, en um flóð er allbreið vík á þeim slóðum þar sem vaðið er um fjöru. Sum- arið, sem áður getur vildi það nokkrum sinnumtil.að Þórð bai^ um háf lóð að vestan árinnar, er hann var á heimleið. Brú er á Haffjarðará einrtár kiukkustund- ar reið ofan óss og vestri vegar1 frá ósi að brú báðum megin ár- innar. Þótti Þórði illt að krækja upp á brú og lagði hestinum til sunds. Synti Gráni þessa leið tvisvar undir Þórði, annað sinn á 7 mín., en hitt á "ilí mín. Svö sagði Þórður mér sjálfur frá síðar, Annað skiptið kraup Þórð- ur á knjám sér, til þess að verj- ast þvi að vökna. Óralangt sund. Er þetta óra langt sund, eftir því sem menn leggja hest undip sér, þótt vitanlega séu smámunir einir móti því, sem hestar geta synt. Geta menn nokkuð gizkáð sér til, hve langt sundið var, þeg- ar þess er gætt, hve miklu hrað- ar hestur syndir heldur en hánn fer á hægagahgi á þurru landi. En þess má geta til marks um traust Þórðar á Grána, að Þörð- ur er með öllu ósyndur maður." Heygður í f| Miklabæj arnesi. Frá mörgum afrekum Grána segir síra Lárus. Hann heygði Grána í jan. 1937 í Miklabæjar- nesl. „Líkfylgdin var fámenn, að- eins 2 grafannenn, ég og sonur minn, átta ára. Sá hafði riðið Grána, fyrstum hesta, fyrir framan mig. En yfir þessum fá- menna hópi rikti þögul kyrrð. Allir fundu, að i hópnum var ó- sýnilegur förunautur: fóstra vor Sorg. En á leiðinni heim frá þess- ari vinargröf lýsti af einni hugg- un, og huggunin var sú, að hér var íokið sögu, sem í raun bg veru var eitt samfélít, undurfag- urt ævintýri." Veltusundi kl. S og 7. • t/oýsþe/nti/ft/ vpjjpfy //J/ tfWPSNIIIH oi v m 'f/ vninsiNun íioia oi« a. Kvenfélag Óhát'-.t sáfnaðarins: Kirkjudagurinn er á sunnu- daginn kemúr, 13. þ. m. og þá verður nýja félagsheimilið vígt. Þar verða kaffiveiting- ar og er heitið á allar félags'- konur ög aðra velunnara safri aðarins að gefa kökur með kaffinu og koma þeim upp í nýja félagsheimilið kl. 9—12 f. h. á sunnudaginn. Félags- konur eru góðíúslega beðnar að aðstoða Við kaffiveiting-. arnar. k •fc Brezkir skóla eu íarnir mY hafa sjónvarpsstundir fyrir" 11—-15 ára börn og kínha ; einkum ianilafræði, >.:^_j(

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.