Vísir - 12.10.1957, Blaðsíða 7

Vísir - 12.10.1957, Blaðsíða 7
ILaugardaginn 12. október 1957 VlSIB lCATHA 1 HRISTIE //< m ^iiat (eiíir ítíi » • • 40 „Þú sást, þcgar það gérðist?" mælti Edward, og var nú enn meira undrandi en áður. „Viktoria, ertu álveg gengin af vithiu?" „Nei, eg er einmitt við betri andléga heilsu en oft áður. Hlust- aðu nú bara á mig, Edward. Það var barið a3 dýrum í herberg- inu, sem eg bjó í, meðan flugvélin stóð við í Kairo — að minnsta kosti hélt eg, að það hefði veriö ba'ri'ð hjá mér, svo að eg opnaði. en þetta reyndist misheyrn — og þegar eg leit fram á ganginn, sá, eg að barið hafði verið á næsta herbergi, og þar bjó Sir á kvoldvökunni Rupert Crofton Lee. Það var einhver flugþernan og hún spurði hann til skrifstofu brezka flugfélagsins, sem væri þarna við ganginn. Eg for rétt á eftir úr hérbergi mínu, og sá þá merki flugfélags- sem komin var,! Danska lögreglan hefur að hvort honum væri á móti skapi að -koma undanförnu haft mikinn áhuga á skellinöðrum. í Ijós hefur komið að ýmsir skellínoðru- „Og hvers vegna mát.ti hann ekki vera með kýli?" spurði Edward. „Eg veit ekki betur en að fjöldi manns sé oft með kýli á hálsinum." „Já, já, auðvitað. Eg veit það líka.. En aðalatriðið tr það, aö morgunhm eftir — þegar eg sá hánn á svölúnum við gisti- húsið — var hann ekki með það." „Var hánn ekki með hvað?" Edward virtist hvór'ki skilja upp né niSur í skýringum Viktoriu. „Hann var ekki meS kýli morkuninn eftir. ó, Edward, reyndu nú að skilja þetta. Þegar eg sá Sir Rupert í flugvélinni, var hann meS kýli, cn þegar eg sá hann á svölunum á gistihúsi Tios, var hann ekki með kýli. Hálsinn á honum var alveg sléttur, og ekkeft ör á honum — rétt eins og hálsinn á þér." .,Nú, œtli skýringin s'é ekki sú," niælti Edward, „að það hafi hjaðnaS." „Ó, nei, Edward, þaö hefði ekki getað átt sér staS. Það leið aðeins dagur á milli þess, sem eg sá Sir Rupert, og kýlið var að myndast, þegar eg sá hann í fyrra skiptið. ÞaS kemur ekki til mála, aS það hafi getað horfiS algerlega á aðeins einum degi —\ «kki svo, að engin merki ssmst eftir þaS á háJsi hails. Þeg'ar á;< það atriSi er litið, hlýtur þú að geta látiS þér skiljast, að það íáknar — já, þaS hlýtur aS tákna — að maSurinn, sem staddur var í gistihúsi Tios, var alls ekki Sir Rupert, þótt allir héldu jfSðí" j Kún kinkaði kolli af m'iklum ákafa, til l'rekari áherzlu,. en' Edward starði á hana. Svo sagSi hann: „Þú hlýtur áð vera gengin af vitimi, Viktoria. MaSurinn í gisthúsinu hlýtur aS hafa við Sir Rupert. Tókstu eftir nokkurri annari b'reytingu á honum, þegar þú sást hann í síðari skiptiS?" . „Nei, _eg get fekki"s'agt þaS," svaraði' Viktoria, „þvi að eg gat 'ékki veriS að skoða: hann svo í krök og kririg. Eg sá í rauninni aðeins heildarsvip híiris, ef svo má aS orði kveða — háttinn niikla, skikkjuna og reigingslega framkomuna. ÞaS getur ekki veriS svo ýkja erfitt aSiikja eftir slikum manni." „En starfsmenn sendisveitarinnar hefðu áreiSanlega orðið toess varir, ef reynt hefði verið að leika á þá að þessu leyti-------" maldaði Edward í móinn. „Já, en hann bjó ekki í sendisvéitárbústaðnum. Haim tók her- bérgi á leigu i gistihúsi Tios. Það Var einhver lítilfjörlegur starfsmaður sendiráSsíns, sem tók á móti horium, því aS sendi- herrann er í Englandi. Auk þess hefur hann veriS langdvölum íjarri Englandi á ferSalögum sínum." „En hvers vegna-----------" spurði Edwafd, en Viktoria greip íram í fyrir honum. „AuðvitaS vegna Carmichaels. Carmicliael var á leið til Bag- dad, til að liitta háhn, og segja hörium frá því, sem haim hafSi orSið' vísari á síðustu för sinni. Þeir höfðu ekki hitzt áSur. Carmichaél gat því ekki vítað, hvort hann hitti hirin rétta mann — og því hefur harin ekki verið á varðbergi. Það var auð- vitað Sir Rupert Crofton Lee — hinn falsk; — sem stakk Carmichael! ó, Edward, þetta stendur allt heima. „Eg trúi ekki einu orði af því, sein þú segir," mælti Edward ákveðinn. „Þetta er einber heilaspuni. Þú mátt ekki gleyma því, aS Sir Rupert var myrtur síðar í Kairo." „Það er einmitt þaS, sem þaS gerðist. Eg veit þaS nú, þegar eg geri mér þetta ljóst. Ó, Edward, hvað þetta er ægilcgt. Eg sá, Jsegár þaS geröist." ins á hurðinni, og um léið var henni lokiS upp, og Sir Rupert kom þar út. Mér flaug í hug, aS hann heföi fengiS einhverja fregnir, sem gerSu að verkum, að hanh gengi öðfu vísi en áður. Skilur þú, hvað hér var að gerast, Edward? Þetta var gildra — maðurinn, sem átti að taka að sér hlutverk Sir Ruperts, beið j þarna í herberginu, og jafnskjótt og hann hefur verið kominn \ inn fyrir dyrnar, hefur hann verið sleginn í rót, en hinn farið úr herberginu og leikið hann eftir það. Eg geri ráð fyrir, að Sir j Rupert hafi veriS hafður í haldi einhvers staðar í Kairo, ef til vill í gistihúsi sem sjúklinguf, þeir liafi dælt í hann deyfi- lyfjum, og myrt hann síðan á rétta augnabliki, þegar svika- hrappurinn var kominn aftur til Kairo." j „Þetta er stórkostleg saga," sagði Edward. „En þú ert vitan- I lega að búa þetta alit til, Viktoria. Það er ekki hægt að sanna þetta með neinu móti." I , „Nú, en kylið----------" svaraði Viktoria. ; „Æ, fari þetta bannsetta kýli ykkar til fjandans," mælti Ed- ward reiðilega. „Og svo eru eitt eða tvö atriði önnur. sem benda til þess sama." „Hver eru þau?" spurSi Edward snögglega. „Spjald brezka flugfélagsins á huröinni. ÞaS var ekki á henni síSar! Eg þurfti aS fara í skrifstofuna, og komst þá aS því mér Dorotheu Romero í Sevillá. til mikill'ar undrúnar, að' hún var á allt öðrum stað í gistihúsinu. Þegár á meðan á brúðkaups- Það var fyrra atriðiS. Svb er hitt. Það var varðandi flugþern- máltíðinni stóð klöraSi hin blóð una, sem hafði barið að dyrum hjá Sir Rupert i þetta skipti. menn hafa ekig farartækjúm sinum langtum hraðar en á þeim 30 km. hraða sem þær eru byggðar fyrir. Nokkrir aka , á 70 km. hraðaö Og nú hefir lausn in fundizt. Lögreglan ' hefur komizt á snoðir um tvo staði, " þar sem menn gátu fengið bor- aðar upp skellinöðrumótoran?!. BannaS er með lögum að auka 1 styrkleika þeirra á þennan hátt (og fyrstu dómarnir eru þegar i fallnir. Hegningin fyrir að nota ólöglega útboraffa mótora er 250 kr. sekt. Mótorinn er gerð- ur upptæk.ur og greiða verSur kostnað við rannsókn og nið- urtekningu mótorsins. Stutt en brosótt varð hjóna- band Antonios Fernandez og 'iiilJka óskaist til afgreiðslustarfa í brauðsölubúð. Jón Símonarsoh, Bræðraborgarstíg 16. ca. 200 ferm. í birgSarskemrnU við Eliiðáárvog. fíeilir la.k". Sími 34550. ____________ "esiiii vanir mótasmíði óskast. Ennffemur nokkra verkamenn strax. — Uppl. í síma 1-7776 eftir kl. 1 í da^ E. R. Burr&ughs XhWl 2-l«'8 Hinir ihnfaeddú lust'u upp fagnaðarópi, þegar Tarzan stalck sér í sjóirin á eííir Jirn Crbss, sem leit sáoggvast við á hihúrii bakk- anuiii. Andlit Háris riáföl'ri- aði, þegar hann sá til T.arz- ans. Apamaðurinn tók hröðf cg. þrekleg siindtÖk. Bilið miiíi övinanria mírinkáði. heita brúður brúðgúmahn ' hræðilégá í framan, þar eð hann sk'ar os'tirin eitthvað vitláltst. Antoriio kvaddi lögregluna á vettvang og kærði brúði sin|- fyrir niisþyrmirigii. Lögréglan kom og nú hófst veizlan fyrst í alvöru. Dorcthea vildi kdriia á skyndirétti og ,taka brúðguiri- árin af lifi þá þegar. — Eftir j veizluna fékk hún þaðaf gjöf- ! unum, er henni bar og Antonio sitt. í hita bardagans fékk svaramaðiiririn illan grun unj hvernig fara myndi og hanri krafðist þegar fatanna, sen> hann hafði lánað brúðguman- um og hann varð að skunda rieim fata- og konulaus. Svo það er ekki tóm vitleysa sem sagt er um stúlkurnar í Sevillai * Ungi maðurinn, sem æ'tlaði að ræna unnustu sinni klifraði upp stigann og bankaði á rúð- una. Hún ópnaði gluggann varléga. —Ertu tilbúin? spurði liann. í —¦ Uss, háfðu ekki svoriá liátt, hvísláði húri. — Eg er' svó;Hrædd tuíi að pabbi kómi og hiridri okkúr. — Það er allt i lági með hann, sagði ungi maðurinn. — Hann er hérna niðri og heldur við stigann. yJ ¦— Eg átti einu sinni elsku- legan unnusta, sagoi konan. i — Hvað varð um hann? spurði vinur líennar. — Eg giftisí honum. —Eruð þið Rjori'iri aldrei á' sínu máli hvcrí? — Jú, vissulo;;a. sagði mað- urinn. — En eg segi hmi það aldrci. Frúin: — Hévna cr fiaska af meðali við hávlc.ú, v'æni minn. — Það var fallego gei i ;:f þér að.hugsa fyrir því, s^'-:"--t eigin- maðurinn. Frúin: — Eg vil: i?* þú gefir einkaritaramim þíii.m það. Það er svo erfítt .lð bursta Hárið af herini af jakkaiYurri b'inirisl -

x

Vísir

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Vísir
https://timarit.is/publication/54

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.