Morgunblaðið - 25.04.1915, Blaðsíða 5

Morgunblaðið - 25.04.1915, Blaðsíða 5
MORGUNBLAÐIÐ YÁTJSY©GINGAÍ{ <^C Vátryggið hjá: Magdeborgar brunabócafélagi Den Kjöbenhavnske Söassurance Forening limit Aðalumboðsmenn: O. Johnson & Kaaber. A. V. Tulinius Miðstræti 6. Talsími 254. Brunatrygging: Nor'disk Brandforsikr. Sæábyrgð: Kgl. oktr. Skrifstofutími 9—11 og 12—3. Det kgL octr. Brandassorance Go. Kaupmannahðfn vátryggir: hus. húsgögn, alls- konar vöruforða o. s. frv. gegn eldsvoða fyrir lægsta iðgjald. Heimakl. 8—12 f. h. *og 2—8 e. h. í Austurstr. 1 (Búð L. Nielsen) ____________N. B. Nielsen. Garl Finsen Austurstr. 1, (uppi) Brunatryggingar. Heima6Vt—7 */«. Talsimi 331. Vátryggið í »General« fyrir eldsvoða. Umboðsm. SIG. THORODDSEN Frikirkjuv. 3. Talsfmi 227. Heima 3—5 Capf, C. Troííe skipamiðlari. Hverfisgötu 29. Talsími 23$. Brunavátryggingar—Sjóvátry ggingar Stríðsvátryggingar. ¦1^^ LOGMENN -^^¦K Sveinn Björnsson yfird.lögm. Fríklrkjuveg 19 (Staðastað). Simi 202, Skrifstofutími kl. 10—2 og 4—6. Sjálfur við kl. 11—12 og 4—6 Eggert Claessen, yfirréttarmála- flutningsmaður Pósthússtr. 17. Vtnjulega heima 10—11 og 4—5. Slmi 16. Olaíur Lárusson yfird.lögm. Pósthússtr. 19. Simi 215. Venjnlega heima 11 —12 og 4—fr. Jón Asbjörnsson yfid.lögm. Austurstr. 5. Simi 435. Venjulega heima kl. 4—$*/«• Guðm. Olatsson yfirdómslögm. Miðstr. 8. Sími 488. Heima kl. 6—8. Bjarni 1». Johnson yfirréttarmálaflutningsmaður, Lækjarg. 4. Heima 12—1 og 4—5. Sími 263, Alt sem að greftrun lýtur: Líkkistur og Líkklæði bezt hjá Matthíasi Matthiassyni. Þeir, sem kaupa hjá honum kistuna, fá skrautábreiðu lánaða ókeypis. Sími 497. Skrifstofa er opin 3—5 síðdegis á Grundarstíg 7. Sími 287. T Ahlaup á gaddavírsgirðingar. Myndin hér fyrir ofan sýnir hermenn vera að yfirbuga eina af þeim mörgu torfærum, sem þeir verða að sigrast á til að kotnast áfram. Myndin er frá bardögum við Neuve Chapelle og Givenchy í Flandern. Eins og menn vita er gaddavírinn mjög notaður til víggirðinga. I bardögum þeim, sem hér geturum, unnu Englend- ingar við Neuve Chapelle, en lutu lægra haldi við Givenchy, þó áhlaup þeirra þar væri geigvænlegt. Þegar áhlaupsmennirnir, sern voru úr Liverpool-hersveitinni, komu fram að gaddavírsgirðingunum, sáu þeir að þær voru alveg óskaddaðar þráit fyrir alla stórskotahríðina, sem á undan var gengin. Án þess að hika við, gerðu þeir atlögu að girðingunum. Þá hófst áköf skothrið á þá úr skotgeilum Þjóðverjá og notuðu þeir bæði vélabyssur og handsprengjur. Undirliðsforingi, Young að rafni, komst gegnum girðinguna, en féll í sama bili. Á myndinni gefur að líta enskan dáta, sem er að klippa sundur vírstrengina með stórum skærum, en bak við hann stendur -annar og kastar handsprengju. Enskar handsprengjur eru festar á stöng og er það gert til þess að hægra sé að fleygja þeim. Og hinumegin gína við vélabyssukjafíar Þjóðverja. Frá Austfjörðum. — Hið pólitíska líf hór um slóðir virðist, sem stendur, með fremur litlu lífsmarki; í öllu falli er ekki f j ö r u g t um það um þessar mundir. — Varla minst á hvorki ráðherrauu í eða utan ríkisráðs eftirleiðis, nó heldur á fánann eða »útboðið« eða yfirhöfuð á neitt af því sem í sumar var mest um rætt, alt liggur í þagnarþey og »spjalla menn nú í kyrþey«! Útl. tföindi, sem Morgunbl. flytur hingað af ósköpunum í Norðurálfunni, leiða alla athygli mauna að sór, eins og vonlegt er, enda standa menn eins og á öndinni, þegar póstar koma og er eigi að -undra, því úrslit þessarar voða- styrjaldar geta ef til vill haft alveg ófyrirsjáanleg áhrif og afleiðingar f för með sór fyrir hólmann okkar í avo ótal mörgu tilliti. Fallega var það gert af Morgunblaðinu og frumkvæðis- mönnum þeim, er stofnuðu til sam- skota handa Belgjum. E i g i þ e i r, Belgir, ekki bágt nú sem stendur, þá eiga engir bágt. — Hór í hreppi er verið að sýna lit á að vera með og skjóta einhverju saman; »fair erum vór og smáir«, en samt —. Tíðarfar hefir, síðan snjóinrr mikla keyrði niður á jólaföstu, verið talsvert stirt og umhleypingasamt; oft komið talsvert langir hagleysis-kaflar yegna áfrera, en nú í nokkra daga að und- anfórnu hefir ágætis blíðviðri verið svo svell hefir þorrið til mikilla muna, en á fjóllum er snjókyngi mikið. Þá fara þau nú væntanlega bráðum að s/na sig hór við land »skipin okk- ar«; auðvitað árna allir þeim alls góðs og að þau megi varðveitast frá sprengi- duflunum illrændu og ómannúðlegu. Nöfnin á þeim ágæt; en trúað gæti eg því, að alment yrðu þau nefnd »Gullið« og »Goðinn« svona til hægðarauka og sem gælunöfn. Útlit er fyrir að lítill ætli stuðning- ur að verða fyrir hreppsbúa hór af vesturheimsku vörunum. Aldrei var nú reyndar til mikils mælst, eg held fáeinir pokar, enda ókomið hingað enn. Ekki hefir þó vantað að yfirvald vort hafi ekki gert hvað hægt hefir verið að gera til þess að koma þessum »slatta« frá sér — því á Eskifirði hygg eg þær hafi legið síðan í haust — en skipstjórarnir á þessum skipum, sem helzt eru á ferðinni, virðast ekki sérlega þægir viðfangs; sórstaklega vlrð- ast þeir nú orðið hafa eithvert »auka- horn« í síðu vesalings Berufjarðar, cg veit þó engin hvað »strákur hefir til unnið«. Meira að segja, að síðan inn- siglingin var bætt í sumar með inn- siglingarmerki á svokölluðu Hlífólfs- skeri virðast þeir vera orðnir enn smeikari við BerufjórS, en uokkurn tíma áður, svo það lítur næstum út fyrir, að það só ekki nema til ils eins að vera að fást við umbætur og leið- beiningar við hafnarinnsiglingar, eða í öllu falll að það hafi ekki sýnilegan hagnað 1 för raeð sér — borgi sig blátt áfram ekki. Keykinn af »r ó 11 u n u m!« höfum við þó fengið; því nýlega hefi eg frótt, að sýslumaðurinn okkar hafi þó á ein- bvern hátt getað komið »slatta« þess- um áleiðis til Berufjarðar með ein- hverju skipi — veit ekki nafn þess — sem 1 e i ð átti hór suður um, og auð- vitað mun skipstjóri þess hafa lofað syslumanni því, að skreppa með slatt- ann inn á Berufjörð. En viti minn! Þ a n n dag S6m menn áttu von á glaðn- ingnum, sáu menn skipið halda suður um, án þess að líta við Berufirði; en ákaflega r a u k úr því. — Búið — og »hamingjan má heilög vita, hvort við eignumst n o k k u r n bita af öllum þessum ó g n a m a t«, eins og kveðið var hérna á árunum, er líkt matarhapp úr höndum slapp, ónefndri sveit. — —n. W e 11 e r 1 ó þingmaður frá Elsass, gerðist sjálfboðaliði hjá Frökkum í upp- hafi ófriðarins. Flokksmenn hans á þingl gerðu hann flokksrækan þegar í haust, eins og getið hefir verið í Morgunblað- inu. Þ. 8. þ. mánaðar var hann ger þingrækur. Niðnrsoðið kjðt frá Beauvais þykir bezt á ferðalagL

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.