Morgunblaðið - 30.12.1922, Blaðsíða 3

Morgunblaðið - 30.12.1922, Blaðsíða 3
 MORGUNBLAÐIÐ Leikffjelag Reykjavtkur. Himnaför Hönnu litlu verður leikin á nýársdag kl. 8 síðd. — Aðgóngumiðar seldir á laugard. 30. des. frá 4—7 og á nýársdag frá 10-12 og eftir kl. 2. ast á, hafa líklega verið „branda- jól".Það er sagt, að þegar þau eru, það er að segja, „stóru branda- jól" sje eldhættara en ella. Læknirinn og yfirhjúkrunarkon- an voru um það leyti búin að kveikja á jólatrjenu, er stóð eins og Salómon konungur í allri sinni dýrð. ÞaS var ver'.ð að syngja útgöiigusáhninu í kirkjunni. Þá heyrum við ys og þys, frammi i forstofunni. Einhver hrekkjóttur jólasveinn hefir líklega skotist að jólatrjenu, hallað til kerti eða blásið r baðinullarhnoðra, svo að haun lenti í ljósinu. Þá var bað- mull höfð fyrir jólasnjó á trjenu, síðan hefir slíkur snjór aldrei á það fallið. Og það er ekki að sökum að spyrja: Hnoðrinu stóð í björtu báli. Hann kveikti í öðrum hnoðra og loginn læsti sig í einu vetfangi upp eftir stofn- inum. „Snjórinn" var helst til eldfimur! Trjeð var og óvanalega þurt og tók að breuna. Og sök- um þess að það náði alveg upp í loft, þá kviknaði í loftinu. Lækn- irinn og yfirhjúkrunai'konan höfðu þegar tekið mannlega á móti jóla- sveininum og skutu á hann og hyrrálfa hans ftr tveimur „rex"- bliikkvidæluin. Og iuiiau skams var eldurinn slöktur. Hyrrálfar allir á flótta og horfnir. En þegar reyk- urinn var horfinh sást hvern ó- skunda álfar þessir höfðu gert. Jólati'jeð var hálfbrunnið, gat á loíthm, jólasælgætið skeint og gólfið fljótandi í vatni. Þá var sem jólagleðin ætla'ði ckki að hafa viðnám. En þá sagði læknirinn okkar þessi hetjuorð, er hann kvaðst hafa eftir einhverjum hers- höfðingja: „Það er tími til að vinna annan sigur." Við sem höfðum verið u'ðurlútir og von- ardaufir, rjettum úr okkur. Lækn- irinn okkar stýrði sókninni af hálfu gleðinnar og það svo drengi- lega, að íylkingar ólundar og von- brigða riðluðust og lögðu á flótta á eftir hyrrálfa hernum. Það var far'ð að kveikja aftur á trjenu. Og að lítilli stundu liðinni ljet- um við eins og ekkert hefði í- skorist. Og við suugum og ósk- nðum hvert öðru „gleðilegra jóla" eins og við vorum vön að gera. Og jeg held, að gleðióskin hafi meira að segja orðið enu þá inni- legri, a£ því að auk jólagleðinnar skaut upp þakklátssemi vig f0r- sjónina í huga okkar. Þóttumst við öll sleppa vel, að hyrrálfar gerðu ekki meiri óskunda. Þetta -jóla- ævintýri endaði ljómandi vel, eins og öll ævintýri eiga að gera. — ' n —n 'Oi » ' ¦'¦' var herstjóri Grikkja í Litlu- ! hönd haf ðir og- áður var, að minsta kosti í kaupstöðunum. Hjer kem- ur hið nýja Hallgrímskver til hjálpar. Það er úrval úr „Sálm- um og kvæðum" Hallgríms, 529 erindi alls, þar af 287 úr Pass- íusálunum, og er í því frábrugðið öðrum söfnum er alþýða manna Asíu, Hadjianestis hershöfðingi 'hefir nefnt Hallgrúnskver, að þau lífláthm. Voru allir þessir menn • hafa aldr'ei tekið úr Passíusálm- dæmdir sekir um landráð og auk unum, og hins vegar er þetta dauðadómsins voru þeir dæmdir iu-val gert með alt öðrum hætti: í sektir, frá 200,000 til miljón' „hjer eru ekki tekin heil kvæði drakma (18,000 til 90,000 kr.). '' f,g heilir sálmar, heldur lesið út Gömlu stjórninni var fundið það úr ljóðum hans hið allra dýrasta, til saka, að hún heí'ði haldiS á-j eitt vers, tvö eða fleiri í staS, fram ófriðnum við Tyrki, þrátt! eftir því sem verkast vildi, og fyrir fulla vissu um, að gríski þessu svo raðað nokkurn veginn herinn hlyti að bíða ósigur. Enu-' ciður eftir efni. Tilgangurinn fremur að stjói-nin hefSi stutt n.eð þessu má hverjum vera aug- Konstautín konung til valda á ný, jjós. Hann er sá, að ná saman þó hún vissi að það mundi verða' í eitt kver því, sem Hallgrímur þjóðinni til tjóns og bandamenn hefir allra fegurst sagt um hitt mundu snúa við henni bakinu. ! 0g þetta, um Krist, um bænina, Bretar og Italir gerðu alt sem mn dauðann, um veröldina o. s. þeir gátu til að afstýra aftökunni i frv.", eins og útgefandinn segir en það varð árangurslaust. Hótuðu. í formálanum. þeir að slíta stjórnmálasambandi í fljótu bragði kynni þessi að- við Grikki ef ráðherrarnir væru ( ferð að virðast órjettlát við skáld- líflátnir, og það efndu þeir. Enski (iö. Erindi hans koma þarna ekki sendiherrann, Lindey hjelt á stað: í því sambandi sem hann hefir til Englands frá Aþenu undir s.iálfur sett þau í, heldur sjálf- eins eftir aftökuna og sama gerði'stæð, líkt og dýrir steinar, er ítalski sendiherrann. Hinn nýji teknir væru sínir úr hverju sörvi konungur Grikkja hafði einnig J og raðað saman eftir skyldleik. gert alt sem í hans valdi stóð' En þar til er því að svara, að til að bjarga lífi ráðherranna, en þeir sem vilja kynnast kvæðum það varð árangurslaust. Stjórnin J skáldsins sem 'heild, geta það jafnt fór sínu fram. eftir sem áður og þetta kver Ýmsir fleiri hafa verið dregnir ætti einmitt að vera hvatning til fyrir herrjett útaf óförum Grikkja þess og hinn besti undirbúningur. í sumar þar á meðal Andrjes prins , Hins vegar verður rjettlætingin í sem er bróðir Konstantíns kon- því fólgin, hvernig erindin verka ungs og fjórði sonur Georgs ut af fyrir sig og í því sam- Grikkjakonungs. Eigi var hann bandi sem þau nú eru í. Jeg tilheyrir nýársdagskvöldi í Ev- rópu. En við verðum að halda áfram. BifreiSin bíður. Á stað. Við nemum staðar við gistihús eitt. Göngum inn. Kvöldkápur kvenfólksins eru teknar og bornar á burtu af einkennisklæddum þjónum. Alt í einu stöndum við i stærðar danssal. Hringinn íkring eru borð og við þau sitja konur, er drekka kampavín og karlmenn með heiðursmerkjum. Um hljóð- færasláttinn sjer margmenn sveit. Pólkið gengur um og heilsar hvað öði'u og býður gleðilegt ný- ár. Dansinn heldur áfram. Funöur í kvenfjelagi frikirkjunn- ar þriðjudaginn 2. jan. á venju- legum 8tað og tima. Rætt um jólatrje o. fl. Stjórnin. í lok síðasta mánaðar ljet bylt- ingarstjórnin gríska, er við völd- um tók eftir að Konstantín var rekinn frá vóldinn í haust, taka af lífi fimm af ráðherrum þeim 'ís verið höfðu í fyrri stjórninni. Var þeim stefnt fyrir herrjett, er kvað upp dauðadóm þeirra, Ráðherrarnir voru Gunaris, er var forsætisráðherra síðustu stjóm ar, Theotokis, Stratos, Baltazzis tg Protopapadakis. Ennfremur dæmdur til dáuða en sviftur met- oi'ðnm sínum í heruum og dæmd- ur xitlægur ár landi. Hjelt hann burt frá Grikklandi undir eins og dómuriun var fallinn, ásamt fjölskyldu sinni. Hann cr fæddur 1882 og óist upp sem hermaður. Hafði hann herdeildarstjóm í Balkanstyrjöldinni og þótti dug- andi hermaður. 1917 flýði hann hefi nú tvívegis farið yfir kverið með mikilli ánægjn. Virðist mjer valið y'firleitt vel af hendi leyst og jeg efast ekki um að margur mun hjer finna gímsteina, er hon- um liefði láðst að leita uppi i heildarútgáfu af ljóðum skáldsins. Það er í rauninni aðdáanlegt hve mikið hjer er saman komið frá hendi eins manns, af anda, krafti úr land;, er Konstantín var rekin J 0g speki, o.g hve litlu ryði tím frá ríkjum í fyrra skiftið. í ófriðnum við Tyrki stjórnaði hann öðrum aðalher Grikkja, suður- hernum. Aftaka ráðherranna hefir vakið almenna gremju í garð Grikkja og spilt mjög málstað þeirra.- Ný bók. Hallgríiriíjkver. Úival úr ljób'um Hallgríms Pjeturssonar. Safnaö hefir og búið uiidir prentmi M^agnús Jónsson. Kostnaðarin. Steindór Gunnarsson. Reykja- vík — 1922 — Fjelagsprent- smiðjan. Það var gott og rjett að gefa úi „Hallgrímskver". „Sálmar og kvæði", eftir Hallgrim Pjetursson, h;n vandaða útgáfa í tveim bind- um, er Sigurður Kristjánsson gaf ú'. fyrir rúmuin 30 áritm 6r nú öi! seld fyrir nokkru og ófáauleg. V.er6ur líklega nokkur bið á nýrri heildarútgáfu og það því fremur seiu aðalverk Ilallgríms, Passín- sálmarnir, verða auðvitað hjer eftir sem hingað til gefnir íit jafnóðum og upplag þrýtur. Er þá hætt við að unga kynslóðin fái sjaldnar en skyldi ljóð Hall- gríms í hendur, önnur en Pass- iusáltuana, og jafnvel þeir munu uú ekki vera eins alment um inn hefir slegið á Ijóð Hallgríms. Allur frágangur á kverinu er vandaður. G. F. nýársnótt í flþEnu ag á nUðjaröarhafimi. Eftir E. Kornerup. Skrifað á C«ylon, Það er nýárs.dagskvöld. Við sitjuni í stóru veitingahúsi og borðnm vel. Drekkum skál Dau- nicrkur og Ameríku í góðu víni og beinum huganum til Califoi'n- íu eða heim til Danmerkur. Þegar líður á nóttina ætlum við að fara til Grand Bretanía gistihússins. Við ókum þangað i opuum vagni. Hlýtt er í veðri og íólk er ljettklœtt. Stærðar púnsskálar og kampa- vinsbikarar bíða eftir i því, að nienn rjett glas sitt fram og fái þao fylt úr þeim. Og þarna ep dansað. Líðandi, vaggandi, aftur og fram og fram og aftnr One og Two-steps. — SÖmu dansarnir alstaðar á jorð- inni. Hjer ern yndislegar konnr i flegnuin kjólum, í nýtísu bún- aði frá París, hrafnsvart hár og hörundslitur, sem var of guluv- Alla vega lit ljós, alt, sem Við komum frá Akrapolis, ofan af hæðinni við Panthenon, dýrð- legustu byggingu heimsins, semuú er í rústuni, en gefur þó lifaudi mynd af hiuum mikilhæfu Grikkj- um. Við gengum niður í sjálfa borgina og töluðum nm hið dá- samlega safn uppi á Akrapolis, og um mismuninn á joniskum og doriskum myndastyttum. Niðri í Piræus lá gufuskip ferð- búið. Reykurinn þyrlaðist kolsvart ur upp í gulhvítan himinn. .Land- festar voru leystar — og skipið leið út úr höfninni — við sögð- um skilið við borgina og söfn hennar. Grísku eyjarnar fjarlægðust brátt og skipið tók að velta á óró- legum sjó. Öldurnar urðu hærri og hærri. Það leit út fyrir stór- viðri. Himininn var hulinn dökk- um skýjum o,g því lengra sem við komum út á hafið, þess meira óskraði stormurinn í reiða og rám. Sjólöðrið þyrlaðist um framstefni skipsins, og risavaxnar bylgjur brotnuðu inn yfir þilfarið. Par- þegar flýðu niður. Annaðhvort scfnnðu þeir eða þjáðust af óbæri- legum kvölum. Þetta var líka óvenjulega vont veður. Alt lauslegt á 'þilfari skips- ins þyrlaðist í háaloft og skruðn- ingar heyrðust í botni skipsins, svo þeim fanst sem niðri vorn að alt væri að gliðna í sundur, eink- um þeim, sem á sjó voru í fyrsta sinni. Stormurinn jókst heldur. Ýmsar óvenjulegar varúðarreglur voru scttar. Hásetar slöngruðu um þil- farið og fjötruðu fast það sem h.endi náðist til. Sumir körfustól- arnir voru farnir veg allrar ver- aldar og hænsabúrin. Vesalings hænsnin þjáðust eins og aðrir. Nóttin var hin versta. Jafnvel gamlir sjóhundar hjeldu vera komna þeirra síðustu stund. Dauð- s.iúkir Grikkir og náfölir, skjálf- andi Tyrkir sögðu heimsendir kom inn. Það dagaði. Skýin þutu yfir hunininn, en hafið var rólegra; við vorum í skjóli við Kretu, en þó valt skipið enn sitt á hvað. Kreta sýndist tindótt, fjólnblátt fjall, dásamlega fagurt. Hásetarnir sem þaðan voru horfðu löngunar- augum þangao. Nú voru öldurnar ekki orðuar jafn ægilegar. Þær komu breiðari en áður og brotnuðu minna. Dagurinn leið og sólin seig á ný i ægiun. En enginn hafði borðað þennaii dag. Sjórinn var of úfinn til þess að uokkuð tyldi á borð unum og ínatsveinninn gat ekki haft pottana yfir eldinum. Alt vildi fara um. Menn gátu aoeins fengið kex og ávexti. Næsta nótt var ekki betri, hristingur, velting «r> högg á skrokk skipsins af broitsjóunum og bíestir í ölluin klefuni, Kaupmenn: Til þess að búast við góðum árangri af vörusýningu yðar, þurfa gluggarnir að vera vel hrein h utan og innan. Til að halda gluggunum þurum og hreinum a5 innan, þurfið þjer að hafa raf- magns gluggaofn. Aðeins fá stykki eftir. Hi. IlíElfii: Kil! S IS Laugaveg 20 B. Sími 830. Konfekt skrautöskjur í heild- og smásölu, fyltar og ófyltar, selur ódýrast ^Björnsbakarí. |.[iinQlEum, einníg látúnsskinnur á stiga og eldhúsborð hjá matthiasi í fiolti. i_<Skólavörðustíg 22. En þegar dagaði lá hafið loka- ins blátt, blátt eins og Miðjarðar- hafið getur aðeins verið eða hafið við Honkong, skínandi blátt. Ekki skýdepill a himni. Dálítið .vaggaði þó skipið enn, en nú var ekkert löður, aðeins undiralda. Við höfð- um farið gegnum hræðilegt storm- belti nálægt Kreta. Og nú varð skipið alt iðandi. Fóik kom upp nr öllum opum og rifum. Og matarlystin var gífur- leg. Enginn er jafngóður mat- svcinn og sulturinn. Hann hafði gert kraftaverk. Menn borðuðu eins og einhver sjerstakur há- tíðamatur væri í boði. Nú brosti himininn og hafið við manni. Hásetarnir dönsuðu á þil- farinu og munnhörpur og fiðlur, gitarar og önnur hljóðfæri voru knúin víðsvegar. Heitur andvari barst á móti okkur. Afríka lá framundan í brennandi ljóma, eins og mjó, gnl rönd yfir sjóndeildarhringinn. -m Máfaflokkar fóru að koma í ljós, arabiskir seglbátar meS gífurlega stórum seglnm sveimuðu um. —¦ Hafið var orðiS gult eins og stvöiidin, gult af framburSi úr Níl. Aiexandría kom í ljós, turnar hvít hús, hvítar hallir, hvítar kirkjur, hvítt og gult eins og sandurinn. HÖfnin var full af skip um. Guli fáninn blakti í vindinum, Læknirinn kom iit í skipið 'og eftirlitiS ' hófst. Vegabrjefin vorit skoðuð af öðrum yfirvöldum og síSan var skipið gefið frjálst. Og frá því augnabliki var allur fnour úti. ÞaS var eins og styrjöld. Hilf-

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.