Morgunblaðið - 01.05.1932, Blaðsíða 8

Morgunblaðið - 01.05.1932, Blaðsíða 8
MOEG tf N B L A Ð I f) Fermingarkort og férmingarskeyti fást í Safnahúsinu. Halldóra Solveig Thorlacius. Hólmfríður Kristjana Eyjólfs- dóttir. Jóna Guðrún Vilhjálmsdóttir. Katrín Sigríður Hansen. fCristín Þorláksdóttir. Málfríður Laufey Eyjólfsdóttir. Margit Vilhelmína Gústafsson. Margrjet Guðrún Einarsdóttir. Margrjet Soffía Halldórsdóttir. Stógríður Svava Guðmundsdóttir. Cigríður Olafsdóttir. Sngríður Ólafsdóttir. Stólveig Arnadóttir. Talgerður Helga Bjarnadóttir. Þorbjörg Hólmfríður Sigurjóns- dóttir. í fríkirkjunni: Stúlkur: Aðalbjörg Sigríður Ásgeirsdóttir Agústa Steingrímsdóttir. Árný Anna Guðmundsdóttir. Asa Dagmar Jónsdóttir. . Ásta Einarsdóttir. Bergþóra Jóhannsdóttir. Elínborg Margrjet Bjarnadóttir. Gnðrún Hulda Gísladóttir. Guðrún Sigríður Jónsdóttir. Guði ún Sigurðardóttir. Gyða Jónsdóttír. Eaildóra Kristjana Olafsdóttir. Hrefna Brynjólfsdóttir. Hulda Guðrún Nielsen. Hulda P. Vigfúsdóttir. Inga Ketilríður Þorsteinsdóttir. Jnga Torfhildur Magnúsdóttir. Jóna Guðríður Hjörleifsdóttir. Jónína Jónsdóttir. Jónína Ingibjörg Tómasdóttir. Kamilla Pedersen. Kristín SteinunnGuðmundsdóttir Kristín Fanney Jóhannesdóttir. Kristjana Fjóla Guðmundsdóttir. Liddy Alberta Nielsen. Lilja Friðfinnsdóttir. Lydia Pálmarsdóttir. Magnea Lilja Þórarinsdóttir. Marta María Jóhannsdóttir. Nanna Halldórsdóttir. Ragnhildur Eyjólfsdóttir. Sigríður Jóna Jónsdóttir. Sigurbjörg Guðmundsdóttir . Sigurfljóð Jónsdóttir. Sigurrós Ófeigsdóttir. Sólveig E!ín Pálsdóttir. Sveina P. Lárusdóttir. Unnur Runólf.sdóttir. Valborg Guðrún Núpdal. Viktoría Dagmar Guðmunds- dóttir. Vilhelmína Gathrine Biering. Þorbjörg Halklórsdóttir. Þuríðnr Svala Jónsdóttir. D r e n g i r: Ásgeir Haraldur Grímsson. Björgvia Ottó Gestsson. Bragi Olafsson. Davíð Hermann Þorsteinsson. Einar Jón Gíslason. Eyþór Loftur Ólafsson. Gísli_ Óskar Sesselíusson. Guðmundur Stefán KarLsson. Guðmundur Þorleifsson. Gunnlaugur Jónsson. Hákon Guðmundsson. Haraldur Eyvinds. Haraldur Albert Guðlaugsson. Haukur Friðfinnsson. Jón Kjartansson. Jón Sigurður Guðmundsson. •'ónas Hafsteinn Bjarnason. Jörundur Svavar Gíslason. Kjartan Magnússon. Magnús Þorsteinsson. Olafur Hafstein Jóhannesson. OIi Björgvin Jónsson. Ragnar Bóasson. Sigurður Pjetur Tryggvason. Siguroddur Magnússon. Sveinn Ólafsson. Valur Guðmundsson. Þórður Pjetursson. f Heilagur staður. Tilefni misklíðar þeirrar sem varð milli' síra Einars Thorlaciusar og safnaða hans, er nú orðið lýðum ljóst, þar sem nokkrir menn úr Saurbæjarsókn tilgreindu opinber- lega ástæður fyrir því að þeir gætu ekki notað prestsþjónustu hans lengur. Aftur á móti hefir ekkert heyrst úr Leirársókn í því efni, utan það sem meiri hluti safnaðarins óskaði eftir, með brjefi til biskupsins, í vetur, sem var, að hann gerði það sem í hans valdi stæði', til þess að fá síra Ein- ar til þess, að hætta við þá ákvörð- un sína, að flytja að Saurbæ aftur. Þrátt fyrir það, þótt margir góðir menn hafi ráðlagt síra Ein- ari að hætta við það áform sitt, a8 flytja aftur upp eftir, móti vilja safnaðanna-, hefir 'hann látið slíkt sem vind um eyrun þjóta, og haldið fast við þann ásetning sinn, þótt honum megi vera ljóst að vera hans í Saurbæ verður aldrei til andlegrar uppbyggingar fyrir söfnuðina. Að mínu áliti held jeg að síra Einar, í byrjun starfsára sinna, hafi ekki komist á rjetta hillu, og orðið því að andiegu nátttrölli. Nei, sálnahirðir hefði hann aldrei átt að verða, en fje- hirðir er hann ágætur, að minsta kosti fyrir sjálfan sig. Þótt grein síra Einars um Saur- bæjarmálið, hafi verið rækilega svarað, þá get jeg ekki stilt mig um, að minnast á eina setningu í þe^irri grein hans. Það er um: ..grát og gnístan tanna í Saur- bæ". Gat ekki presturinn svalað reiði sinni með öðrum hætti eu þeim, að samlíkja staðnum við kvalastað fordæmdra? Þarnahafði hann sjálfur dvalið í rúm 30 ár sem þ.jónn kirkjunnar. Þarna átti hann að láta Ijós sannleikans skína, of>- þarna átti liann að láta rödd kærleikans hljóma. — Það er engin furða þótt Ijósið sæi&t ekki og hljómarnir heyrðust ekki. f augum trúaðra manna er Saur- bær á Hvalfjarðarströnd heilagur staður. Þaðan hafa á þriðja hundr- að ár, stigið upp til Guðs, bæn, lof'gjörð og þakklæti trúaðra manna í Ijóðum trúarskáldsins Lallgríms Pjeturssonar og alls. staðar þar sem íslensk tunga er töluð, er börnunum, strax er þau knnna að mæla, kend hin undur- fögru bænarvers hans, sem verður svo veganesti og leiðarsteinn þeirra á lífsOeiðinni. _ Já, Saurbær á Hvalfjarðarströnd er heilagur staður, þar er hlið himinsins. Það hefir verið reistur upp stigi sem nær til himins og upp og ofan þann stiga hafa engl- ar guðs gengið. Vjer skulum ekki fella hann, heldur skulum vjer styðja hann með því að byggja minningarkirkju Hallgríms Pjet- urssonar við hann. Þegar það frjettist að í ráði væri að byggja prestssetrið bónda, jafn- vel í lengri tíma, sló miklum óhug á þá menn, hjer í Leirársókn, sem annars staðar, sem áhuga hafa fyr ir því. að Hallgrímskirkjan verði bygð í Saurbæ. Það er álit margra að verði staðurinn bygður bónda ' að nokkuru eða öllu leyti, þá sje loku fyrir það skotið að Hall- grímskirkjan verði reist. Þetta er tilfinningamál sem snertir alþjóð. Jörðin Saurbær er ekki tvíbýlis- jörð. Það er mjög misráðið að stuðla að því, að prestar stundi ekki landbúnaðar. Það getur vel samrýmst stöðu þeirra þótt þeir stundi þann atvinnuveg og á því sviði geta þeir einnig orðið til fyrirmyndar. Þótt síra Einar flytjist aftur að Saurbæ, þá má hann eiga það víst að hjer í Leirársókn verður hann ekki notaður til neinna kirkju- lcgra athafna. Það guðræknisyfir- skin er búið að ganga nógu lengi. Og þótt Helgi sonur hans verði bóndi í Savirbæ, munu alþingis- kjósendUr í nágrenni við hann ekki verða honum leiðitamir. Kirkjumálaráðherrann verður tafarlaust að skýra frá því, hvað hann er búinn að gera í þessu Saurbæ.iarmáli, eða hvað hann ætl- ar að gera í því. 011 þjóðin á heimtingu á að fá að vita það. Gísli Gíslason í Lambhaga. H. m. Kmgh. í dag verður hinn vinsæli síma- maður H. M. Kragh 70 ára. Hann év fæddur í Fredericia í Dan- liu'irku 1. maí 1862. Xærfelt 30 Starfsár á hann að baki sjer í þágu bæjarsíma Reykjavíkvir. — Kom hann fyrst út til Islands 1904. En þá hafði hann ráðist til .,Tal- símafjelags Reykjavíkur". Verk- efni hans var að koma upp bæjar- símamiðstöð fyrir 100 notendur. Það er kunnara en frá þurfi að segja að Kragh leysti það verk ve! af hendi. ílengdist hann hjer t,(.m fastu.r starfsmaður talsímafje- lagsins til 1912. En þá keypti land- síminn bæjarsímakerfið. Ekki rjeðist Kragh til landsím- anjB enda þ'ótt hann ætti kost á því eftir sameininguná. Mun þar hafa valdið að honum líkuðu ekki launakjörin við símann. Hverfur Kragli af landi burt um nokkur árabil, ea ræðst til símans aftur 1918, sem forstöðumaður viðgerða- stofunnar. Hefir hann gengt þeim siarfa síðan. Ekki verður um það deilt, að árvakari og samviskiLsamari starfs mann en Kragh, er vandfundinn. Starfsgleði og hollusta hafa mótað skapgerð hans og framkoma hans öll ber vott um hinn prúða öldung er ætíð hefir verið vakandi fyrir velsæmi sínu. —' Reglusamur er Fermingargjafir s Dömutöskur og Veski, nýjasta tíska ekta Gobelin — Burstasett — Saumasett — Naglasett — Skrifsett — Herraveski. — Herraúr á 10f kr. — Sjálfblekunga 14 karat gullpenna kr. 8.50 og 10.00 — Sauma- kassar — Hanskakassar o. m. fleira. K. Einarsson & Bjðrnsson* Bankastrœti 11. , .», ¦"¦il '"WRa^^tT!,'; ilemtskfataheeinstttt 05 útun , $a»save9 34 <^únif Í300 Jícabiaoífc. Pullkomnar vjelar. Nýjuatu og bestu efni. Þanlvant starfafótk. 10 ára reynsla. Fyrirliggjaudi: Epli 2 teg. Kartöflur. Appelsínur, Jaffa, 150 og 180 stk. Laukur kemur með næstu ferð. Eggert Krisfjánsson & Ca, , Símar: 1317 og 1400. Kragh með afbrigðum og þolir engum hirðuleysi. Landsíminn kann vel að meta störf hans, og við starfsmenn sím- ans engu síður. Kragh nýtur virð- íngar og vinsemdar okkar allra, undantekningarlaust, enda gefur hann hverjum manni fordæmi um bverskonar prúðmensku. Gleðimaður mikill er Kragh í vinahóp, og kann frá mörgu að segja. Enda er hann víðförull rcjög. Var hann sjómaður alt frá 'ú-rmingu til þrítugs aldurs. — Sigldi hann víða um höf og hefir i manrri svaðilförinni lent. Kfintýra prinsinn. — El*ki annað, er það ekki nóg ? — Jú, fyrirgefið f'ramhleypnina. Þjer megið ekki misvirða við mig þó jegvilji vita eitthvað um bjarg- vætt minn. Og hvers vegna hjálp- nðuð þjer mjer, jeg sem var alveg ókunnugur yður, eða þekkið þjer i'iiður minn. — Nei, jeg ])ekki ekki föður yðar. — Þjer þekkið ekki föður minn. Danvelt skildi hvorki upp nje nið- ur í þessu. „Hvað kom þá til að þjer hjálpuðuð mjer, ekki gátuð þjer búist við að hafa hagnað af ])ví að h.jálpa mjer alveg óþekt- um manni. — Nei, það var fjarri mjer, það er annars sorglegt að vita til þess hve menn eiga erfitt að skilja ann- að an eigingjarnar hvatir, en vit- anlega er það ekki óeðlílegt í þess- um spilta heimi, þar sem eigin- girnin er látin ráða lögum og lof- um, hver einstaklingur hugsar að- eins nm sinn eigin hag, en gleymir að elska náungan . Menn eiga erfitt með að skilja þá menn sem vil.ia, af innri þörf, fórna ein- hver.iu nátinganum til hjálpar og blessunar. Það gengur svo langt að margir álíta þann mann ekki með fullu ráði. Eftir að hann hætti sigiingum, — um 30 ára .. gerðist hann starfsmaður hjá Fyns Kommunale l'elefon í Odense, og starfaði þar til ársins 1904,. að hann fór út til' íslands. Það er íslenskur málsháttur er- segir: „^ldraða láttu ofarlega sitja", og á hann vel við um Kragh. Við samverkamenn hans við landsímann skipum honum mjög- cfarlega, e.nda verðskuldar hann það sakir hæfileika og manndóms. Heill þjer, sjötugi heiðursmaður.. G. Bach. Það gekk alveg fram af Dan- velt, svona hafði aldrei verið talað yi.ð hann áður. Hann hafði ckki ranist öðru, en gæta hagnaðar í öllum viðskiftum — þessi maður talaði nm náunganskærleika og fórnir — livað hugsaði hann. — Peir riðu nú stundarkorn þegj- andi. Þá tók Danvelt til máls: — Það er eitt sem jeg ekki skil. - Þjer eigið gott, sagði greif- inn. — Gott, hvers vegna? — Að það skuli ckki vera nema citt sem þjer ckki skiliið. Danvclt hló og sagði: — Það i r að segja yður viðvík.iandi. — Hvað meinið þjer? — Það, að landsstjórinn í Ghent skykli láta sjer nægja að þjer- íkrifuðuð undir skjalið án frekari skýringar, ]>að undraðist jeg. — Það er nú svo, sagði grcifinn, en de Vanclare þekkir nafn föður míns, hann er mikils metinn og éþktur maður. — Paðir yðar er þá efnaður rcaður. Hvar á hann heima? — T Nimeguen, sagði greifinn. — Já, það fer orð af því, að nienn sjeu ríkir í Geldern, en jeg hjett að þjer væruð franskur? — Jeg hefi oft dvalið í Prakk- landi, en átthagar mínir eru í Oeldern.

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.