Morgunblaðið - 02.11.1933, Side 5

MORGUNBLAÐIÐ
7
Starfsfólk Morgunblaðsins 1933.
/ fremstu röö: Aöalsteinn Ottesen afgreiðslumaður, Engilbert Hafberg auglýsingastjóri, Jón
Kjartansson ritstjóri, Valtýr Stefánsson ritstjóri, Sigfús Jónssoon gjaldkeri, Árni Óla blaðamað-
ur. í annari röð: Björgvin Benediktsson afgreiðslumaður, Óli V. Einarsson afgreiðslumaður, Þór-
unn Hafstein skrifstofustúlka, Helga Jónasdóttir símavörður, Jóhanna Ólafsdóttir sknfstofu-
stúlka, Guðmundur Kristjánsson innheimtumaður. í efstu röð: Sigfús Valdemarssón setjari, Ól-
afur Stefánsson setjari, Guðmundur Kristjánsson prentari, Karl Jónasson vjelsetjari, Sigmar
Björnsson vjelsetjari, Magnús Stefánsson prentari. Eru þeir o.llir starfsmenn ísafoldarprent-
smiðju, en hafa daglega setningu og prentun blaðsins með höndum. En fleiri leggja þar hönd að
þegar blaðið er stærra en U síður.
Hraíl endurminninga
frá fyrstu árum Morgunblaðsins.
Eftir Árna Óla.
Hvemig jeg rjeðist hjá
Morgunblaðinu.
í október 1913 hafði jeg
ekkert að gera, en þá um miðj-
an mánuðinn kom Þorfinnur
Kristjánsson prentari til mín og
skaut því að mjer í trúnaði, að
Ólafur Björnsson og Vilhjálm-
ur Finsen ætluðu að fara að
gefa út dagblað, og mundi þá
vanta starfsmann við - blaðið.
Ráðlagði hann mjer að fara til
Ólafs Björnssonar og tala við
hann, ef jeg treysti mjer til
þess að fást við blaðamensku.
Jeg treysti mjer til þess. Auð-
vitað. Jeg byrjaði blaðamensku
þegar jeg var 9 ára gamall, og
þá var jeg meira að segja rit-
stjóri. Við vorum fjórir strákar
á sama bæ og gáfum út sitt
vikublaðið hver, lásum þau svo
og bárum þau saman í okkar
hóp. Þetta blað gaf jeg út í
mörg ár og seinna komst jeg
í það að vera ritstjóri að mál-
fundafjelagsblaði, og einu sinni
að sveitarblaði. Jú, jeg held að
jeg hafi treyst mjer til þess að
verða blaðamaður! Annars skal
jeg geta þess hjer, að jeg hefi
um æfina hitt fáa menn, sem
treystu sjer ekki til hins sama.
Jæja, jeg fór nú á fund
þeirra Ólafs Björnssonar og
Vilhjálms Finsens og það varð
að samkomulagi, að jeg skyldi
þýða til reynslu einn kapítula
úr skáldsögu eftir Övre Richter
Frich, sem átti að koma neðan-
máls í blaðinu. —-Jeg skilaði
handritinu daginn eftir og á
þriðja degi var jeg ráðinn
blaðamaður við ,,Dagblaðið“,
sem seinna hlaut nafnið ,Morg-
unblaðið'. Var jeg þá hinn eini
— og líklega fyrsti — blaða-
maður á Islandi, því að allir
aðrir voru ritstjórar.
Fyrstu dagamir.
Jeg byrjaði að vinna nokkr-
um dögum áður en blaðið kom
út. Skrifstofa þess var í lítilli
kompu innar af skrifstofu ísafold-
arprentsmiðju. Var þar áður
skrifstofa Björns heit. Jónsson-
ar ritstjóra. Hið ófædda blað
átti ekki neitt til neins, nema
skrifföng. Finsen lagði sjer
sjálfur til skrifborð, en stóla,
setubekk og tvo skápa lagði
ísafold til, og enn fremur lítið
og óvandað skúffulaust borð.
Það var skrifborð mitt fyrstu
árin. Ekki var neitt til af þeim
handbókum, sem nauðsynlegar
eru taldar í hverri blaðaskrif-
stofu, nema gömul útgáfa af
,.AHers Konversations Leksi-
kon“. Varð manni talsvert lið
að henni, vegna þess að öðru
var ekki til að dreifa, en þrá-
faldlega þurfti maður þó að
fara upp í Landsbókasafn til
þess að útvega sjer upplýsing-
ar í handbókum þess.
Hinn 29. október var auglýst
í ,Isafold‘ að hið nýja blað ætl-
aði að hefja göngu sína sunnu-
daginn 2. nóvember. Var þar
skorað á menn að gerast áskrif-
endur. En undirtektir urðu dauf-
ar og á laugardagskvöld 1. nóv.
voru aðeins komnir 38 áskrif-
endur. Fólk vildi sýnilega bíða
og sjá hvernig blaðið yrði.
Fyrsta daginn var blaðið af-
greitt í skrifstofu prentsmiðj-
unnar og er mjer fyrir minni
hver ös var þar þann dag, svo
að segja frá morgni til kvölds.
Blaðið var prentað í einu lagi
og varð því að tvíbrjóta það,
og var það mikið verk, en ekki
kunnu það aðrir en Ólafur heitinn
Rosenkranz, Ástráður Hannes-
son, afgrm. ísafoldar og fólkið
í bókbandsvinnustofunni. Það
þýddi ekki fyrir okkur hina að
fást við það, því að ekkert gekk
undan okkur. Mesti grúi sölu-
stráka þyrptist að og heyrðist
vart mannsins mál fyrir ákaf-
anum og köllunum í þeim, því
að allir vildu verða fyrstir. •—
Blaðið rann út á götunum —
það kostaði ekki nema 3 aura
— og þegar fólk hafði litið yfir
það, kom það hópum saman inn
í skrifstofuna til þess að gerast
áskrifendur, aðrir hringdu, og
glumdi í símanum allan daginn.
Það var nóg að gera þann dag-
inn og ekki viðlit að stinga
niður penna til þess að skrifa
í næsta blað, fyr en komið var
langt fram á kvöld.
| En þá var líka meira eftir.
Þá varð að skifta bænum niður
í hverfi, færa nöfn allra áskrif-
enda inn í bækur, eftir því í
hvaða hverfi þeir voru, ákveða
hve marga stráka þyrfti daginn
eftir til þess að bera blaðið til
þeirra — og ná í áreiðanlega
m
«
m
«
m
m
bækur eru strax er
þær koma út til sýnis
— og sölu í —
Bókaverslun Sigíúsar Eymundssonar g
og Bókabúð Aiistnrbæjar BSE Lv. 34 1§
og þar eru allir, sem
bækur vilja sjd og
- kaupa velkomnir. -
ft
&
&
Treystið
ekki á minnl
Látið D. S. KÆLILÖQ
%
á bifreið yðar og verið
öryggir fyrir frosti.
Bcnsínsala
Garðars Gíslasonar
HveHisgötu 6.
Eldtranslir
peningciskópar dvcilt
fyrirliggjandi hjá
Heildverslun
Garðars Gíslasonar.