Morgunblaðið - 30.03.1946, Qupperneq 12

12
MORGDNBLAÐIB
Laugardagur 30. mars 1946
Brjef
FramLald af bls. 8
efnum. En við ramman reip
var að draga og skilningsleysi
mikið hjá þeim, er hjeldu þarna
á málum. Nú er tekið að rofa
til og tökum við því tveim hönd
um. Nú þurfum við ekki leng-
ur að óttast lögsókn og fordæm
ingu fyrir að segja satt og rjett
um hlutina og vilja þar lagfær-
ingu, sem var þó sjálfsögð
skylda okkar — fögnum við
því.
Alveg hefir það komið á dag-
inri, að það sem Húsmæðrafje-
lagið fann nýju mjólkursölulög
unum til foráttu hafði við rök
að styðjast.
Þökk sje þevm, sem haía bægt
þokunni frá og vilja koma þar
á betri skipar., því þörfin er
mikil fyrir að til framkvæmda
komi sem fyrst.
S. M. Ó.
— Milli hafs
og heiða
Framh. af bls. 6.
ið kvefpest í bænum og margt
af fólki legið nokkra daga. —
Þetta hefir valdið verulegum
töfum á Alþingi því þing-
menn eins og aðrir eru háðir
næmum kvillum.
Tíminn er hvað eftir annað
að gera sjer mat úr þessu af
því stundum hefir hent, að
hlutfallslega fleiri Fram-
sóknarmenn hafa verið á
íundi, en þingmenn annara
ílokka. Hinu hafa þeir Tíma-
menn alveg gleymt, að stund
um áður á þeirra valdatíma
hafa þingfundir alveg fallið
niður marga daga þegar kvef-
pestir hafa gengið í bænum.
Arás þessi missir því marks.
Orðsending Byrnes
iil Búlgaríu
Washington í gærkvöldi.
BYRNES, utanríkismálaráð
herra Bandaríkjanna, hefir
sent Búlgurum orðsendingu.
Frjettamenn í Bandaríkjun-
um telja, að orðsending þessi
standi í sambandi við tilraun
ir þær til stjórnarmyndunar,
sem fram hafa farið í Sofía að
undanförnu.
— Verkamannabú-
siaðirnir
Framhald af bls. 11.
Minningarorð:
Gunnlaugur Þorsteinsson
alrr.enn óána;gja yfir þessu
þvingunarákvæði.
Það væri að vísu ekki nema
eðlilegt að fjelagsmenn hefðu
forkaupsrjett af hverri seldri
íbúð. En verðið ætti að miðast
við verðlag þess tíma, sem sal-
an fer fram. Og það er áreið-
anlegt, að þetta byggingafyrir-
komulag, verkamannabústað-
irnir, nær aldrei þeirri þátt-
töku, sem þaö á skilið. nema
það verði .frjálsara. Hugmynd-
in að verkamannabústóðunum
er ágæt, ef vankantarnir eru
sniðnir af. Jeg vona að það
verði gert og framkvæmdir
auknar að miklum mun.
Nú er tækifæri til leiðrjett-
inga, oví endurskoðun á lög-
unum um verkamannabústaði
fer nú fram á Alþingi.
Hannes Jónsson,
Asvallagötu 65.
Ferðamenn til Sviss.
LONDON: — Ferðamanna-
straumur til Sviss er nú aftur
farinn að aukast. Munu bresk-
ir ferðamenn geta ferðast
beint til Sviss með járnbraut
eftir 1. maí næstkomandi og er
búist við að fjöldi fari þang-
að.
1ÞETTA I
3 i
3 er bókin, sem menn lesa i
1 sjer til ánægju, frá upphafi |
til enda.
2 E
3 Bókaútgáfan Heimdallur. =
inimiiiiiiiiimiiiRnimimnimiiniiiiiiiiuiiiiiiiiiiiuii
hjeraðslæknir
GUNNLAUGUR Þorsteinsson
hjeraðslæknir á Þingeyri and-
aðist 22. þ. rii. á 62. aldursári.
Banamein har.s mun hafa ver-
ið heilablóðhJl. í dag verður
hann jarðsunginn frá heimili
sinu.
Með Gunnlaugi er hniginn í
val einn meðal merkustu hjer-
aðslækna landsins, eftir frá-
bærlega dygga þjónustu frek-
lega hálfan fjórða tug ára, og
einn mesti sómamaður í emb-
ættisstjett.
Gunnlaugur Þorsteinsson var
fæddur í Norður-Vík í Mýrdal
og vóru foreldrar hans hin
merku hjón Þorsteinn hrepp-
stjóri .Jónsson og Ragnhildur
Gunnlaugsdótdr, bónda í N,-
Vík Arnoddssonar, en móðir
Ragnhildar var Elsa Dóróthea
Þórðardóttir, systir Margrjetar
móður Magnúsar landshöfð-
ingja Stephensens. Var ætt-
tofninn góður og þetta kyn-
fólk vel metið í Skaftafells-
sýslu og víðar. Bróðir Gunn-
laugs heitins °r einn á bfi, Jón
Þorsteinsson í Norður-Vík, nú
sýsluskrifari og hreppstjóri, al
kunnur myndarmaður og hefir
gegnt mörgum trúnaðarstörf-
um. Þannig skipaðist hjá for-
eldrum þeirra, að hinn eldri
sonurinn, ' Gunnlaugur, gekk
„langskólaveginn“, þótt mjög
væri hann einnig hneigður, til
allra bústarfa, en hinn yngri,
Jón, gekk á verslunarskóla og
stundaði síðan slík störf um
hríð og tók seinna við búi í N,-
Vík. Hafði Þo/steinn hreppstj.,
faðir þeirra, andast síöla árs
1916, en Ra^nhildur móðir
þeirra fluttist eftir nokkur ár
alfarin vestur að Þingeyri til
Gunnlaugs læknis sonar síns,
og hjá honum andaðist hún.
Gunnlaugur Þorsteinsson varð
stúdent 1904, tók embætt-
ispróf i læknisfræði við Lækna
skólann 1909. Sigldi hann síð-
an, eins og þá var títt, til frek-
ari æfingar og dvaldi í Dan-
mörku. Og enn fór hann utan
1923 til kynningar í Jæknis-
fræði. Að fullnaðarnámi loknu
fór ha.an til Þingeyrar og fjekk
veitingu fyrir Þingeyrarlækn-
ishjeraði skör.-.mu síðar. Hafði
hann þannig, er hann fjell frá,
starfað þar sem hjeraðslæknir
samfleytt síðan 1910. Var hjer-
aðið framan aí öll Vestur-ísa-
fjarðarsýsla og hið erfiðasta,
en seinna skiftist hún í tvö
læknishjeruð. Lengstum var
Gunnlaugur hraustur, eins og
hann átti kyn til, og þreyttist
lítt, en síðari árin kendi hann
þó vanheilsu og fjekk sjer þá
nokkurn tíma aðstoðarlækni, en
lífið og sálin var hann sífelt í
öllum læknisstörfum þar. —
Hafði hann nú fengið lausn frá
embætti.
Það mun, óhætt að fullyrða,
að vart geti áhugameiri og sam
viskusamari mann í starfi en
Gunlaugur læknir var. Hann
var og góður læknir og hepp-
inn, laginn mjög til allra hand-
lækninga, enda hagur á hvaða
verk, sem hann snerti við, og
listhrteigður. Hann virtist hafa
tekið „ástfóstri“ við sitt lækn-
ishjerað vestra, og ljet ekki til-
leiðast að hverfa þaðan nokkru
sinni, bótt honum kunni að
hafa flcgið það í hug einhvern
tíma, jafnvel ekki þótt honum
byðist ættaróðal og heimahjer-
að, þar sem hann var upp runn
inn, Mvrdalsh' erað, en þangað
vildu Kunningjar hans og ætt-
menn eðlilega fá hann fyrrum,
enda hafa menn þar, ems og í
fleiri læknishjeruðum, oftar en
einu sinni átt í brösum með að
ná í góða lækna. Sannarlega
máttu Þingeyrarhjeraðsbúar
hrósa happi yfir að halda hon-
um. Mun hans og lengi minst á
þeim slóðum með þakklæti og
virðingu.
Gunnlaugur • Þorsteinsson
hjéraðslæknir kvæntist aldrei.
Hann var maður fríður sýnum
og vel á sig kominn. Prúðmenni
var hann hið mesta í hvívetna
og vildi aldrei vamm sitt vita,
tryggur í vináttu, en blandaði
sjer lítið í annara mál. Þó
tókst .hann á hendur að sinna
ýmsum mikilsverðum störfum
í hjeraði sínu öðrum en lækn-
isstörfunum. Rak hann þar
jafnvel nokkurn búskap, sem
hann undi hið besta við í hjá-
verkum, en naumur varð hon-
um tími til þess Dýravinur
var Gunlaugur heitinn ekki
síður en mannvinur, og mátti
segja að hann elskaði náttúru
landsins í öllum myndum og
vildi hlúa að öllum gróðri, Er
það góðra ma.ina einkunn.
Þótt Gunnlaugur Þorsteins-
son væri að eðlisfari nokkuð
hljedrægur, að því er virtist á
stundum, hafði hann þó mikla
ánægju af því að njóta glað-
værra stunda í vinahópi; hafði
hann einnig til þess ýmsa hæfi-
leika, var t. d. maður mjög
söngelskur og sjálfur söng—
maður góður. Og prýðilegur
fjelagi í sanwistum við aðra
menn. Jeg' flyt honum liðnum
með þessum fáu línum hinstu
kveðju átthaganna og árna
honum gleði og sannra: bless-
unar, þar sem hann nú mun
farsællega kominn „heim“,
G. Sv.
Áheit og gjafir til Barna-
spítalasjóðs Hringsins. Áheit
afhent verslun Aug. Svendsen:
Frá Unnur kr% 506,00, Áslaugu
50,00, Kristni 50.00, Siggu
25.00, Elísabetu Helgadóttur
25.00, Ellen 50.00, Sirrý og
Mumma litla 500.00. — Áheit
afhent fjáröflunarnefnd: Frá
N. J. kr. 50.00, S. V. 25.00, A.
O. 100.00, G. Ó. 50.00. — Áheit
afhent Litlu Blómabúðinni:
Frá N. N. kr. 250.00. Áheit frá
Áóra kr. 10.00. Áheit merkt 26.
febrúar kr. 70,00. — Gjafir:
Frá Sigrid Sander kr. 100,00.
Frá K. K. kr. 30,00. — Kærar
þakkir til allra gefenda. Stjórn
Hringsins.
ggilllllllllllllllllllllll[millllinillinillilllllllHinlllllllllllllllllllllllllllllllllllllllffll[llllllllllllTililinilllllllllllllllliiiBBiniBnniiiinnnBnmnBmlnmim,||,m,[m|i.r|
X-9
Eftir Roberf Sform
asiiHiiiiiiiiiimiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiíiiiiiiiiiitiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii
niiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiimii
V'DON'T MAVE
T’OET NA5HTV
ABOllT IT -
U6M! Another
PUT DCm THAT
QUN,"REDNECK",
DOWN WITH
IT, OR l’LL
PLUG YOUÍ
/VUNUT6 AND /MV DREAM
W0ULD MAVE TURNED
mQ A WALKIE-TALKIE!
r HOPE NOONE
L MEARDME...
Ccpi. iC’45. Kin2 Fcatiifcs .Sy.idicate, Inc., Worl l riphts rcscrved. j
í lestinni á leið til Washington, heldur yngri bróð-
ur X-9, sem ætlar að ganga í lögregluna, áíram að
dreyma: —•' Hentu byssunni, Rauður, niður með dót-
ið, eða jeg skýt þig. í næsta klefa heyrir maður, sem
er að súpa á whisky, að sagt er, niður með dótið,
eða jeg skýt. Hann heldur að hann eigi að hella í sig
öllu úr flöskunni, eða hann hafi verra af. Hann
rembist og rembist, en það er svo sterkt. Þá hrekk-
ur Bing upp: Þetta var ljóti draumurinn. Jeg vona,
að enginn hafi heyrt til min.