Morgunblaðið - 24.12.1946, Blaðsíða 9

Morgunblaðið - 24.12.1946, Blaðsíða 9
Þriðjudagur 24. des. 1946 MORGUNBLAÐIÐ 9 ELIZABETH KENNY OG MÆNUVEIKIN DR. AENEAS John Mc Donnell, yfirskurðlæknir við Toowoomba General Hos- pital í Queensland, Ástral- íu las langt símskeyti dag nokkurn 1910, og hristi höf- uðið raunamæddur. Eliza- beth Kenny, hjúkrunar- kona, sem starfaði ein í skóg- lendinu 100 mílur í burtu bað um ráðleggingar um hjúkrun fjögurra barna, sem tekið höfðu einkennilega veiki. í skeyti sínu lýsti hjúkrunarkonan sjúkdómi þessum, en dr. McDonnell svaraði um hæl: MÆNU- VEIKI. ... ENGIN ÞEKKT LÆKNISAÐFERÐ. GERIÐ HVAÐ ÞJER GETIÐ. Ári seinna kom hin unga Elizabeth Kenny — há stúlka og útitekin — í frí. Dr MacDonnell spurðist fyrir um mænuveikistilfellin. „Það komu upp tvö önnur tilfelli — verri en þau fyrri“, sagði unga hjúkrunarkonan. „En öllum 6 sjúklingunum er nú batnað." „Ágætt!“ sagði læknirinn. „Hversu mörg barnanna eru lömuð?“ „Þau eru ekki lömuð. Hvert einasta þeirra er stál- hraust.“ Dr. MacDonnell starði á frk. Kenny. Því næst dró hann fram símskeyti hennar „Eftir skeytinu að dæma hafa þetta verið alvarleg til- felli — sumir sjúklinganna hafa þegar verið búnir að fá lömun,“ sagði hann. „Löm- unartilfelli á borð við þetta verða ekki læknuð svona vel.“ „En sjúklingarnir eru heil brigðir,“ endurtók hjúkrun- arkonan. „Hvað gerðuð þjer?“ spurði læknirinn og var mik- ið niðri fyrir. „Jeg notaði það, sem jeg hafði við hendina — vatn, hita, teppi og hendur mín- ar,“ sagði hjúkrunarkonan. „Börnunum batnaði.“ Dr. McDonell, er enn var vantrúaður, flýtti sjer til spítalans með hjúkrunarkon unni. I emu hvítu rúmanna lá lítill drenghnokki, fætur hans voru reirðar í spelkur, en andlitið var afmyndað af kvölum. „Hjerna er nýr lömunar- sjúklingur,“ sagði læknirinn „Jeg fel yður algera umsjón hans. Sýnið okkur nú, hvað þjer gerðuð.“ Læknar og hjúkrunarkon- ur söfnuðust saman, til að horfa á þessar óvenjulegu aðfarir. Áður en nokkur gæti komið við mótmælum, hafði frk. Kenny varlega flett umbúðum og spelkum af hinum fölu og þjáðu fót- leggjum barnsins. Að því loknu ljet hún færa sjer sjóðandi vatn og þykkt teppi og tók til starfa. Hún reif teppið niður í ræmur, vatt Læknisaðferðir hjúkrunarkonunnar eru nú viðurkenndar um allan heim Eftir Lois Mattex Miller þær upp úr heitu vatni og vafði þeim um fótleggina. Jafnóðum og teppisræmurn- ar kólnuðu, skifti hún á þeim og öðrum. Sjúklingnum batnar. ÖLLUM til mikillar furðu byrjaði litla sjúklingnum að batna. Að nokkrum dögum liðnum var allur verkur horf inn úr fótunum og sárin með Fölvinn hvarf, en í hans stað kom nýr litur og aukinn þróttur. Þegar hjer var kom ið, byrjaði unga hjúkrunar- konan að hreyfa til hand- leggi og fætur barnsins og nudda vöðvana. Loks ljet hún sjúklinginn sjálfan reyna að hreyfa limina. Nokkrum vikum seinna var drengurinn kominn á kreik og eins hraustur og hann hafði nokkurn tíma verið. Og þannig var það, að syst ir Kenny — Bretar kalla yf- irhjúkrunarkonur ,,systur“ — hóf hina hetjulegu bar- áttu sína gegn hinum hrylli lega sjúkdómi, mænuveik- inni. Að fyrri heimsstvrjöld inni undanskilinni, fórnaði hún öllu lífi sínu til þessarar baráttu. Hún kynti læknum aðferðir sinar, þjálfaði hjúkr unarkonur og beitti áhrifum sínum af áhuga trúboðans. Hjúkrunarkona, sem notaði Kenny-aðferðina, kemur ekki í stað læknisins, held- ur vinnur með honum. Hún læknar ekki sjúkdóminn — læknavísindin vita um enga aðferð til að lækna hann. En aðferðin gerir það að verk- um, að auðveldara er að standa undir sóttinni og hún minkar eða kemur ósjaldan alveg í veg fyrir eftirstöðv- ar hennar. í Ástralíu hefur systir Kenny unnið algeran sigur. Yfirvöldin halda uppi Eliza- beth Kenny deildum í átta stórum sjúkrahúsum. Hundr uð hjúkrunarkvenna taka tveggja ára námskeið, sem fullkomnar þær í Kennv-að- ferðinni.Læknar viðurkenna gildi hennar. Almennmgur tlibiður systir Kenny. Líknarstarfsemi. EN enda þótt þetta hefði áunnist, lagði hún ekki árar í bát. Hún hafði tileinkað sjer það starf, að kynna líkn- arstarfsemi sína eins víða og mögulegt væri, og Ameríka var takmark hennar. Mænu- veiki kemur alstaðar fyrir, en af einhverjum óþekktum ástæðum, koma fvrir fleiri tilfelli í Bandaríkjunum og Kanada en í öllum hinum mentaða heimi samanlögð- um. Bandaríkin höfðu einn- ig glímt af mestri raunhæfni við vandamálið og þar hafa veigamestu rannsóknirnar verið framkvæmdar. Snemma á árinu 1940 varð stærsti draumur systur Kenny að raunveruleika. Henni var boðið að sýna bandarískum læknum aðferð ir sínar. Fyrsta skýrslan, sem birt var í Journal of the Ameri- can Medical Association í júní 1941, ári eftir að turaun ir byrjuðu sýnir að Kenny- aðferðin hefur hinn furðu- legasta árángur. Skýrslan bendir til þess, að fjórir af hverjum fimm sjúklingum, sem njóta þessarar lækn- ingaaðferðar nógu snemma, batnar eftir fjórar til sex vikur, án þess að á nokkurri lömun beri. Læknarnir Wall ace H. Cole og Miland E. Knapp, sem fvlgdust með til raununum, lýstu því yfir að þessi aðferð mundi verða grundvöllur framtíðarlækn- ingar mænuveikinnar. Það virðist öruggt, að starf semi systir Kenny í Banda- ríkjunum verði haldið áfram Ríta litla. FÓLKIÐ í og í kringum Minneapolis kannast við ár- angurinn af starfi systir Kenny. Lítið bara á það, sem kom fyrir Rítu litlu. í nóv- ember 1940, var Ríta, þá tíu ára gömul, flutt á sjúkrahús hættulega veik. Vinstri hlið hennar var algerlega lömuð. Læknarnir höfðu gefið upp alla von, þegar systir Kenny var sótt. Eftir að hafa skoð- að Rítu, tilkynti hún, að á- kaflega litlar líkur væru fyr- ir því, að litla stúlkan mundi lifa. Þó tók hún til starfa. Tveim dögum seinna gat jhún látið annað álit í ljós: ekki var nóg með það, að alt benti til þess, að Rítu mundi batna, heldur var mjög senni legt, að hún mundi ekki verða lömuð. Tuttugu og einum degi seinna fekk hún að fara úr sjúkrahúsinu, al- heilbrigð ög hraust. — Um þetta segir móðir hennar: „Þetta líktist kraftaverki - við vorum orðin algerlega vonlaus“. Fáir læknar vita, að í meir en 20 ár, hefir systir Kenny ekki tekið nokkra þóknun fyrir starf sitt. Þeir, er þetta vita, velta því fyrir sjer, á hverju hún lifi. Svarið er afar einfalt. Þegar systir Kenny starfaði sem hjúkr- unarkona í heimsstyrjöld- inni, fann hún upp og fekk einkaleyfi á sjerstakri gerð af sjúkrabörum. Þeir litlu peningar sem þetta gefur af sjer, hafa nægt henni til að ^lifa af. Osjerplægni. j í SAMBANDI við þetta ' segir dr. John H. Pohl, lækn ir við Minneapolis General Iiospital: „Herferð hennar hefir bygst á ósjerplægni, þar sem hún hefir hvorki ætlast til frægðar nje pen- inga, en aðeins þess, að kenn ingar hennar verði viður- kendar, svo að börnin njóti góðs af því“. Elizabeth Kenny er greitt í annari mynt. í Queens- landi minnast börnin henn- ar í morgunbæn þeirri, sem þau fara með á morgnana í skólunum. Og síðastliðið ár var í Townsville opnaður skemtigarður, sem ber nafn hennar. í garðinum hafa ver ið gróðursett uppáhalds trje hennar, og þaina er henni ætlaður sjerstakur staður, til að dveljast á á elliárunum. Þegar garðurinn var opin- berlega opnaður almenn- ingi„ sat á ræðupallinum vel þektur ástralskur verslun- armaður, ásamt sonum sín- um tveimur. Hann var einn barnanna, sem hún gat um í skeyti sínu fyrir þrjátíu árum — fyrsti sjúklingur systur Kenny. (Stylt). — Skipa-radar Framh. af bls. 7. um Fiskifjelags íslands hafa nemendur aðganga að mörgum tegundum mótorvjela og er veitt fræðsla um hverja tegund sjerstaklega. Það er enginn vafi á því, að með Radarttækinu eykst mjög öryggi þeirra skipa er það nota (og jafnvel annarra skipa líka), og notkun þess mun leiða af sjer minni útgerðarkostnað, t. d. með því að stuðla að fijótari og öruggari ferðum skipsins. Það er því mikið atriði að notk- unaröryggi þess sje fyrst og fremst tryggt um borð í skip- inu sjálfu, en ekki á verkstæð- um eða vinnustofum í landi, en það er aðeins hægt með því að loftskeytamanninum sje gef- inn kostur á að kynnast því Held jeg að mjer sje óhætt að fullyrða að allir starfandi skipa loftskeytamenn óski eftir þess- ari fræðslu. Nóv. 1946. Eldsvoði getur valdið dauða Farið gætilega með eldinn og varist eldhæítuna nvina um skilja ekki eftir straum á straujárninu. 4) Að hreinsa ekki jólin, með því — fatnað upp úr eldfimum efnum. 5) Að hafa rafmagnsöryggi 1) Að reykja ekki ,eftir að þjer eruð háttuð. 2) Að leita í lagi. ekki með logandi Ijósi í fataskápnum, nje skúffum. 3) Að

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.