Morgunblaðið - 03.08.1952, Blaðsíða 3

r Sunnudagur 3. ágúst 1952
MORGUNBLAÐIÐ
Vöruhappdræfti S.Í.B.8.
; r +
A þriðjudaginn verður dregið um 712 vinninga — Hæsli vinningur 50 þus. kr.
f *
A morgun eru síðustu forvöð að endurnýja — Lmboðin opin allan daginn (mánud.)

Halldór Jónsson, Litln-
bæ ó Grimsstnðaholti
Minningarorð
'Á MORGUN, mánudaginn 4.
ágúst, verður einn af okkar elztu
samborgurum borinn til hinnar
hinztu hvíldar. Halldór Jónsson i
Litlabæ sem nú er búinn að vera
lijá okkur nærri um heila öld,
mun því mín fáu kveðjuorð lítil
skil gjöra um svo langa starfsæfi
en það orkar ekki tvímælis’að þeir
sem nú komnir eru um miðjan
aldur og eldri, sem þekktu hann
og hans látlausu æfi og störf, sem
hann ávallt vann meðan heilsa
leyfði með sérstakri trúmennsku
og skyldurækni. Og þeir eru eltki
fáir sem nú eru líka gengnir á
bak við fortjaldið mikla, sem með
vinsemd og þakklæti bjóða hon-
um góða heimkomu. Halldór sál.
Jónsson var í sannleika látlaus
maðuf og hógvær, sem dásamaði
Guð sinn og öll hans verk.
Ég sem nú hugsa um hinn látna
vin minn mun ætíð vera það hug-
Ijúf minning hvernig hinn góði
©g hógværi maður las sínar helgu
bækur með auðmjúkri lotningu
fyrir Guði sínum og frelsara, sem
hann alla daga fram á síðustu
stundir lofaði fyrir náð og bless-
Un sér og sínum til handa. Já,
Halldór sál. var í sannleika lát-
laus maður sem krafði ekki með-
bræður sína um það sem honum
ckki bar með réttu, því réttsýnm
mann en hann og afskiptaminni
um hagi annarra og málefni, get
ég vart hugsað mér nokkurn hon-
um fremri. Það er sagt að hóvær
msður sé undantekningarlítið
góður maður, enda var hinn látni
vinur minn það, hann var svo
barngóður að hrein unun var að
sjá og aldrei var hans ásjóna eins
lifandi og hýr og er hann hafði
einn af sínum ungu vinum 'i
faðmi sínum. Hinn látni vinur
minn var ávallt vinur allra mál-
leysingja og allra þeirra sem
máttu sín lítils og var alltaf reiðu
búinn til að rétta þeim hjálpar-
bönd, og láta það af höndum sem
kom að beztum notum og hann
átti til að miðla þeim.
Halldór sál. Jónsson var í þenn
an heim borinn 14. maí 1859 á
Grund á Kjalarnesi, sonur hjón-
anna Jóns Jónssonar og konu
hans Margrétar Árnadóttur, er þá
áttu þar heimili sitt og bú.
Ungur að árum fór hann í fóst-
Ur til hinnar mætu konu frú Guð-
rúnar Jónsdóttur, ekkju Magnús-
ar Grímssonar prests að Mosfelli.
Fyrir fósturmóðir sinni bar hann
ætíð mikinn hlýhug og þakklæti.
Á síðasta tugi 19. aldar flutti
hann hingað til Reykjavíkur og
reisti sér heimili í Litlabæ á
Grímsstaðarholti sem vpr heimili
hans til hinztu stundar. Halldór
var maður tvíkvæntur. Fyrri
kona hans var Sigríður Gamaliels
dóttir, en þeim varð aðeins fárra
ára sambúðar auðið, hún andað-
ist árið 1901, og áttu þau engin
börn. Seinni kona hans var Guð-
björg Magnúsdóttir, sem nú er
látin fyrir nokkrum árum eða
1946. Þeim varð þriggja barna
auðið. Tvö þeirra misstu þau ung,
en sonur þeirra iifir, Þórður múr
arameistari hér í bæ, mætur mað
ur og drengur góður, sem hann
á ættir til. Ennfremur áttu þau
þrjú fósturbörn, sem þau tóku á
heimili sitUvið fæðingu og önn-
uðust með sömu ást og kostgæfni
sem sinn eina son, eina stúlku og
tvo drengi, sem nú þakka sínum
ástkæra fósturföður alla hlýju
og ástúð sem hann ávallt lét þeim
í té og hans umönnun þeim til
handa, sem þau þalcka með
hrærðu hjarta. Síðustu ár æfi
Halldórs sál. dvaldi á heimili
hans Guðni Jónsson og kona hans
frú Lena Bjarnadóttir, sem með
sérstakri umhyggju annaðist
hann þá er sjúkleikinn kom og
allt fram á síðustu stundir, þar
sem sonur hans var fluttur í ann-
an borgarhluta fyrir nokkrum
árum. Veit ég að hinn góði látni
vinur minn þakkar og öllum vin-
um sínum fyrir umhyggju þeirra
við sig á öllum tímum.
Kæri vinur, ég þakka þér af al-
hug fyrir alla þá vináttu sem þú
ætíð sýndir mér og mínum og bið
góðan Guð að leiða þig til ljóss-
ins sem skín frá hans mikla náð-
arstóli. Blessuð sé minning þín.
Á. Ó. G.
Sr. Ulsrial enn á ierð
SÉRA POUL ULSDAL, sem les-
endurnir munu kannast við,
skrifaði nýlega tvær langar
greinar um kirkjumál Norð-
manna í Kristilegt dagblað. —
Grípur hann niður hér og hvar
þar sem hann sér snögga bletti
í kirkjusögu Norðmanna undan-
farin 100 ár. Hann telur flest
kirkjumein þeirra af þv! stafa,
að Grundtvigs-stefnan varð að
lúta í lægra haldi fyrir stefnu
Gísla prófessors Johanssonar.
Ekki nefnir hann samt, að afi
þessa Gísla var borinn og barn-
fæddur á íslandi. Sennilega hefir
séra Ulsdal verið ókunnugt um
það.
„Pútisminn norski“, „liberal-
isminn“, „sérlunduð leikmanna-
stefna“ og illa kristnar stjórn-
málastefnur, fá þar mörg högg og
stór. Hins vegar er lauslega drep-
ið á allan grænan gróður.
En nú er eftir að vita, hvort
kirkjuleiðtogar norskir verða
jafn ' hörundsárir og frænur
þeirra á íslandi.
Órieitanlega eru þessar „hundr
sð ára kirkjumálalýsingar" ærið(
einhliða, en hvort Norðmönnum
finnst það taka því, að gjöra
úlfaþyt að sr. Ulsdal og öllum
þeim, sem hafa talað við hann
í Noregsförum hans — er annað
mál.
S. Á. Gíslason.
BEZT AÐ AUGLÍSA
t MOHGUIVBLAÐUVV
Frá Steindóri
Hraðferðir til Stokkseyrar
Tvær ferðir daglega — Aukaferðir um helgar
Frá Reykjavík
kl. 10.30 í.h. og 2.30 e.h,
Frá Selfossi
kL 2.00 e.h. og 5.30 e.h.
Frá Stokkseyri
kl. 1.15 e.h. og 4.45 e.h.
Frá Hveragerði
kl. 2.30 e.h. og 6.00 e.h.
Kvöldfeiðir að Selfossi alla laugardaga og sunnudaga.
Frá Reykjavik kl. 7.30 sd. — Frá Selfossi kl. 9 sd.
Bifreiðastöð Steindórs
Sérleyfissími 1585
'fírestone
ALLTAF FYRST!
FYRSTISLÖNGIMUSI
ÓSPRINGANLE6I HJQL-
BARDINN ER KOMINN
TIL LANDSINS!
TIL SÝNIS NÆSTU DAGA
IYERZLUNINNI
LAUGAVEG 166