Morgunblaðið - 10.11.1954, Page 14

14
MORGSJWBLABIB
Miðvikudagur 10. nóv. 1954

N I C O L E
Skaidsaga ®ítir Katherín® Gasin
Framhaldssagan 89
;• telpu síðar. Mætti ég það?“ sagði
Gerry.
■ „Auðvitað“, svaraði Nicole,
„en samt bjóst ég við að enginn
’liefði minni áhuga á börnum en
■einmitt þú“.
„Ég kann ákflega vel við þau“,
sagði hann.
Samtalið snerist um golfíþrótt
og síðan um amerískan knattleik
og ýmsar aðrar íþróttir, sem
Ameríkumenn stunda mikið. Að
lokum stóð Margaret upp frá
borðum og þau fóru öll aftur inn
í setustofuna.
Þangað var kaffið borið. Wilks
sá fyrir því öliu. Þó hann væri
gamall vann hann nú tveggja
þjóna starf — hinir voru farnir.
Og þegar sáust þreytumerki á
bonum. Og hvíld átti hann enga
í vændum, ekki frekar en aðrir.
Nicole lauk við kaffið og lagði
bollann frá sér.
Gerry stóð á fætur. „Tilbúin?"
sagði hann.
Hún leit á hann. „Tilbúin til
bvers?“
„Þú ætlar að lofa mér að kíkja
á hana Judith ykkar“, sagði
hann.
Hún hikaði og leit snögglega
til Lloyds. Hann hallaði sér leti-
lega aftur á bak í hægindastól og
teygði fæturna fram á gólfið, og
veitti því sýnilega litla athygli
livað fram fór í kringum hann.
Henni varð litið til Margaret. —•
Margaret kinkaði kolli.
„Allt í lagi“, sagði hún.
„Komdu þá“.
Gerry gekk á eftir henni út úr
stofunni og er þau fóru upp stig-
ann muldraði hann. „Það er
skrítið að Rick skyldi ekki minn-
ast á Judith litlu“.
„Richard man aldrei eftir börn
um“, sagði hún. „Hann hefur
engan áhuga á Judith“.
„Þú þarft ekkert að vera að
reyna að hafa lágt“, sagði hún
um leið og hún kveikti ljósið.
„Hún vaknar ekki“.
Nicole beygði sig yfir barnið,
lagfærði hana í rúminu og strauk
hárið frá augum hennar.
Gerry gekk að hinni hlið rúms-
ins og starði á litlu telpuna. —
Hann snerti ljósan lokk hennar.
„Ég hélt að hún mundi vera
dökkhærð“, sagði hann lágt.
„Hún líkist í Fenton-ættina; hún
er mjög lík Judy“.
„Já, það er hún“, svaraði Nic-
ole. „Það gleður mig. Ég vil
gjarnan að hún verði það alla
tíð, að hún geti orðið hamingju-
söm og notið lífsins á góðan hátt.
Þannig hefur líf Judy verið“. —
Hún brosti. .,Ef við verðum
hérna lengi, þá gleymir hún því
að hún er bandarísk. Nannie og
Joan hafa mjög hugsað um hana
og þær ala hana miklu betur upp
heldur en að ég gæti gert. Við
höfðum negrastúlkur til húsað-
stoðar vestra og þær spiltu barn-
inu, því svo mjög unnu þær
henni. Hér nýtur hún einnig al-
úðar, en þó á þann hátt að henni
er ekki spillt. Hér er hún alin
upp eftir ströngum reglum
Nannie. Henni er refsað þegar
hún á refsingu skilið. Slíkt hef-
ur hún aldrei þekkt áður. Eng-
lendingar kunna til hlutanna á
því sviði, — þeir kunna að ala
upp börn. Og nú eftir að ég kom
hingað aftur, hef ég fundið að
í fari Englendinganna er margt
•— margt gott, sem ég ekki áður
5 veitti eftirtekt. Þeir eru elsku-
legt fólk, Gerry. Og þegar á þarf
*ð halda, standa þeir saman sem
jinn rnaður“.
„Þá er þér farið að skiljast
þetta rugl okkar um gamla skól-
ann og strangt og stíft heimilis-
hald, sem þér þótti svo leiðin-
legt að heyra okkur tala um áð-
ur?“ Hann stakk höndunum í
vasann og vaggaði sér stríðnis-
legur á svip á hælum og tám.
j Þau töluðu um uppeldið og
gamla skólann og Gerry spurði
hana hvort það væri vegna hins
nýja skilnings hennar á lífi
Englendinga, sem þau hefðu
komið aftur.
„Nei, þú ályktar skakkt,
Gerry“, sagði Nicole. „Það var
ekki mín uppástunga að koma
hingað aftur. Lloyd átti hug-
myndina".
„Gat hann ekki komið einn?
Þetta stendur ekki lengi yfir. Þú
hefðir átt að bíða. Það er lítið
við að vera hér núna“.
„Ég elska hann, Gerry“, sagði
hún ákveðin. „Það skiptir ekki
máli hvort við eitthvað er að
vera eða ekki. Ég mundi heldur
vilja vera hér í návist hans, þó
ekkert hefði ég til hnífs eða
skeiðar, heldur en að vera ein
vestra".
Hann sneri sér við og leit á
Judith aftur. Hún bylti sér í
rúminu en vaknaði ekki. ,,Ég
held að T.lovd Fenton hafi fæðst
undir heillastjörnu. Hann talaði
um ánægju. Hversu ánægður get-
ur hann ekki verið. En samt sem
áður langar hann stöðugt í veiði-
ferðir. Getur þú skilið þann
mann, sem langar til að fara í
l veiðiferðir þegar hann hefur
eitthvað þessu líkt til að líta eftir
og annast?"
„Hvers vegna kvænist þú ekki,
Gerry?“ spurði Nicole óhikandi.
Hann rétti úr sér. „Ég er ekki
sú manntegund, sem er fljótur til
að kvænast. Ég hélt að þú vissir
það“. Hann brosti. „Eina konan,
sem ég hef nokkru sinni haft
hug á að giftast sneri baki við
mér og neitaði bónorði mínu. —
Síðan hef ég aldrei beðið neinn-
ar. Ég reyndi að hafa það eins
' gott og ég get. En slíkt líf úti-
lokar mann frá því að eiga nokk-
’ uð þessu líkt“. Hann kinkaði
kolli í áttina til Judith. „Mér
skilst að maður geti ekki bæði
átt kökuna og þó borðað hana.
Svo að ég læt mér nægja að eiga
eitt, en sjá annað hverfa sjónum
mínum. — Finnst þér ég lifa
heimskulega? Heldurðu að ég
ætti að fara að ráðum Lloyds,
staðfesta ráð mitt og vir.na að
einhverju ákveðnu?"
Hann var alvarlegur er hann
mælti þessu síðustu orð. Og Nic-
ole svaraði honum alvarlega:
„Mér finnst það heimskulegt, ef
þú biðir ekki einhvern tíma enn
og fengir hina réttu, áður en þú
hugsar þér að staðfesta ráð þitt.
Gerry, þú getur ekki bara valið
einhverja stúlku og síðan sagt:
„Ja, þessari ætla ég að giftast".
Slíkt tekst aldrei! Ef ást er ekki
fyrir hendi, þá heppnast ekkert.
Hjónaband án ástar er dauða-
dæmt. Ást er ekki hægt að búa
til — hún bara er stundum og
stundum ekki of langt — aðeins
til þess að komast að því að þetta
mun aldrei takast. Það er regin-
fyrra. Það þekki ég af biturri
reynslu".
„Já, það var óheppilegur at-
burður, Nicole. Það setti allt
samkvæmislífið á annan endann“.
„Veiztu það að Iris frænka hef-
ur aldrei talað eitt orð við mig
síðan að það skeði?“
„Já, ég komst að því hjá Bent-
ley-f j ölskyldunni".
„Ég býst við að Eleanor hafi
séð um að færa fólkinu einhverj-
ar sögusagnir“.
„Að sjálfsögðu. Hún fékk þar
nægilegt efni fyrir samkvæmis-
lífsdálka sína svo mánuðum
skipti".
„Ég hef heyrt að Millicent
væri trúlofuð".
„Já, það er einhver fram-
kvæmdastjóri í bómullariðnaði í
Manchester, mannsefnið hennar“.
„Hefur þú hitt hann?“
„Já, einu sinni. Hann er við-
kunnanlegur náungi; þögull og
rólegur. Nokkrum árum eldri en
hún“.
„Þau ættu að geta öðlast ham-
j ingjuna. Ekki þarf hann svo mik-
ið að hlaupa á eftir henni — sem
| alltaf fer eftir jafnöruggri braut
Tómatsóso
Fyrirliggjandi
i. BRÚFSSi & KWl !
Jóhann handfasti
ENSK SAGA
49.
Nú var siglt fyrir hagstæðum vindi þangað til við sáum
Límasol, og þar fundum við skip systu^ konungs og unnustu
á hrakningi rétt fyrir utan höfnina. Þær voru jafn fegnar að
sjá okkur og við að sjá þær. Nokkur skipanna höfðu rekið
þarna á land og keisari eyjarinnar hafði tekið skipshafnirnar,
félaga okkar, til fanga. Þess vegna höfðu þær ekki þorað að
leita lands af ótta við að þeirra biði sama hlutskipti, og höfðu
þær þó ekki getað haldizt við í skipinu öllu lengur, því að
þar skorti bæði vistir og vatn.
| Þegar konungur frétti hve svívirðilega ísak keisari hefði
komið fram, gerði hann mann á fund hans og krafðist þess,
að hann bæðist afsökunar. Þessi sendimaður kom nærri sam-
stundis aftur. I
I „Jæja, hvaða svar fékkstu hjá honum?“ spurði konungur.
| „Ekkert svar, herra, sem svar getur heitið,“ stamaði sendi-
maður út úr sér. „Hann aðeins sagði Proupt, herra. Svo
vildi hann ekki tala við mig framar.“ |
| Konunginn setti dreyrrauðan og okkur varð órótt innan-
brjósts, því að nú bjuggumst við við því, að hann mundi fá
eitt af sínum ofsalegu reiðiköstum. Hann þagði í nokkur
jaugnablik, skjálfandi af reiði, svo öskraði hann. „Til vopna!“
I Við klæddumst brynjum okkar og gripum vopnin í skyndi.
Fimm vopnaðar galeiður lokuðu leiðinni milli lands og okk-
ar. Það var svo að sjá, sem allir vopnfærir menn í Kýprusey
hefðu skundað til strandar og þar biðu þeir á bak við skringi-
Ný sending
JERSEY-kjólar
GULLFOSS
AÐALSTRÆTI
Mjai
a
Amerískir kjólar
teknir npp í dag.
Verzlunin EROS
Hafnarstræti 4 — sími 3350
Stúlka óskast
til hreingerninga og þvotta. — Uppl. í skrifstofunni ;
Skólavörðustíg 12, kl. 2—4.
■!
LYFJAVERZLUN RÍKISINS *
■
■
■
■
HHHiin
Bflisnm
Ef hendurnar eru þurrar og
hrjúfar, ættuð þér að reyna
Breining Hánd Balsam, og þér
munuð undrast hve þær verða
mjúkar og fagrar. Breining
Hánd Balsam er fljótandi krem.
sem húðin drvkkur i sig án þess
að þér hafið á tilfinningunni að
hendurnar séu fitugar.
Nýung: Breining Hánd Balsam
fæst nú bæði í túbum og glös
um.

/