Morgunblaðið - 22.07.1956, Blaðsíða 12

12
MORCVNBLAÐIÐ
Sunnudagur 22. júlí 1956
ííf menn i sipnum
Framhaldssagan 46
hæfni. Þegar síðasti elskhugi
hennar var meira eða minna
ylirborðskenndur að eðlisfari,
ákvað hún, þar sem hún var
hrædd við að vanrækja sitt eigið
sálarlíf, að afla sér róttækra lækn
isaðgerða. Hún ætlaði að bindast
miklum hæfileikamanni. Og það
átti að vera ég. En nú er moð-
urinn hennar jú kominn á vett-
vang.“
Þau'gengu eftir veginum, sem
lá niður til stöðvarinnar. Næsti
vagn var einmitt alveg nýkom-
inn. Fyrst allra farþeganna
klöngraðist frú Casparius út úr
þessu kassalagaða farartæki. Því
næst stakk hún höndunum í
buxnavasana og brokkaði ákveð-
in í fasi áleiðis til gistihússins.
Á eftir henni kom Lenz frá
Köln, stynjandi og olásandi, vopn
aður tvennum skíðum.
Hin ljósa þokkagyðja frá
Bremen kom auga á þau Hage-
dorn og Hilde, lét brúnit síga og
kallaði: — „Hallo doktor. Hvern-
ig gengur það með iitlu kettina
yðar? Berið þeim beztu ltveðjur
mínar“.
Hún stikaði áfram löngum
skrefum og hvarf inn í gistihúsið.
Hildegard gekk þegjandi við
hliðina á Fritz. Það var fyrst er
þau höfðu gengið fyrir beygju
á veginum og voru orðin ein, að
hún spurði: — „Vildi þessi óvið-
feldna manneskja einnig láta
bjarga sér?“
Hjartað tók snoggan kipp í
brjósti Hagedorns. — Hún er þeg
ar orðin afbrýðissöm — hugsaði
hann með sér, hræröur. Svo sagði
hann: — „Nei, hún hafði önnur
áform. Hún hélt þv. fram að við
værum ung, blómstrandi og
hraust. Slíkt og þvílíkt legði
manni skyldur á herðar."
„Og hvað vildi hún með kett-
ina yðar?“
„Fyrir nokkrum dögum var
bankað á dyrnar hjá mér. Ég
kallaði: — Kom inn — vegna þess
að ég hélt að þetta væri Eduard.
En það var þá frú Casparius. Hún
lagðist niður á fínu, persnesku
ábreiðuna og lék sér við kettl-
ingana. Seinna kom svo Eduard
og þá fór hún. Hún heitir
Hortense."
„Það var nú nokkuð mikið af
svo góðu“, sagði Hildegard. —
„Ég held að þér þyrftuð að hafa
einhvern til þess að líta eftir
yður, hr. doktor. Ella gerið þér
allt of mörg heimskupör."
Hann kinkaði kolli örvænting-
arfullur: — „Svona getur það a.
m. k. ekki haldið áfram að ganga.
Það er að segja: Eduard gætir
mín jú.“
„Eduard?“ spurði hún hæðnis-
lega. — „Eduard er ekki nógu
strangur. Auk þess er það ekki
verkefni fyrir kailmann.
„Þér hafið algerlega á réttu
að standa", sagði hann. — „En
hver ætti þá að gera það?“
„Þér gætuð t.d. reynt einu
sinni að auglýsa", stakk hún upp
á. — „Barnakona óskast....“
„Barnfóstra", leiðrétti hann
samvizkusamlega. — „Ókeypis
fæði og húsnæði. Góð, hugulsöm
meðferð."
„Já“, sagði hún. — „Minnst
sjötíu ára gömul. Skilyrði: Skal
bera vopn.“ Röddin var reiðiieg.
Hún gekk út af veginum og kaf
aði yfir skjannahvíta fannbreið-
una.
Honum tókst rétt með erfiðis-
munum að fylgja henni eftir.
Einu sinni leit hún við: „Hætt-
ið þér að hlæja“, hrópaði hún yf-
ir sig reið. „Annar eins flagari
og þér eruð“. Svo hljóp hún í
æsingi miklum áfram.
„Viljið þér gera svo vel og
nema staðar undir eins“, skipaði
hann.
Á sama andartaki datt hún
áfram í snjónum og sökk alveg
uod að mjöðmum. Fyrst varð hun
óttaslegin á svipinn, en svo tók
hún að sprikla og berjast um af
öllum lífs og sálar kröftum. En
hún sökk alltaf dýpra og dýpra
í snjóinn. Það var engu líkara en
hún ætlaði að hverfa með öllu af
yfirborði jarðar.
Hagedorn flýtti sér henni til
hjálpar: „Takið í hendina á mér“,
sagði hann áhyggjufullur. „Ég
skal áreiðanlega draga yður
upp“;
„Þér skuluð bara reyna það.
Ég er ekki ein af þeim, sem læt-
ur bjarga sér“.
Það voru tár í augunum á
henni.
Nú gat ekkert aftrað honum
lengur. Hann laut niður, greip í
báðar hendur hennar, dró hana
upp úr fönninni, faðmaði hana
að sér og kyssti hana beint á
munninn.
Nokkru síðar sagði hún: „Þorp
arinn þinn. Dóninn þinn. Þrjót-
urinn þinn. Kvennabósinn þinn“.
Og svo launaði hún honum koss-
in, svo að hann mátti vel við una.
Og allan tímann lét hún litlu.
krepptu hnefana ganga á öxlun-
um á honum. Síðar rétti hún úr
höndunum. Svo lokaði hún hægt
augunum. Það héngu stöðugt lítil
tár í löngu, dökku augnahárun-
um.
„Nú, hvernig var það svo?“,
spurði Schulze, þegar þau komu
aftur.
„Því er erfitt að lýsa“, sagði
Hagedorn.
„Já, já“, sagði Kesselhuth af
skilningi. „Þessir skriðjöklar. út-
sýni og fannbreiðui alls staðar.
SálarramisókRðfélag íslands
heldur aðalfund í Sjálfstæðishúsinu mánudaginn 23. júlí
kl. 8,30 e.h. — Fundarefni:
1. Venjuleg aðalfundarstörf.
2. Stutt erindi.
3. Skýrt frá breytingu á húsnæðismálum félagsins.
4. Heimsókn skozka miðilsins frú Jean Thompson til
S.R.F.Í. Frúin kemur hingað 10. ágúst n.k. og starfar
fyrir félagið í fullan mánuð. Á fundinum verður sagt
frá allri tilhögun starfsins, og þar getur félagsfólk
sótt um einkafundi.
Stjórnin.
KAUPSTEFNAN I LEIPZIG
Kaupstefnuskírteini, sem jafngilda vegabréfsáritun
afgreiðir:
Kaupstefnan—Reykjavík, Pósthússtræti 13
Símar: 1576 og 2564.
LEIPZIGER MESSEAMT • LEIPZIG C1 HAINSTRASSE 18
Breiðdælingar Reykjavík
Breiðdælingafélagið í Reykjavík efnir til hópferðar n.
k. sunnudag. Farið verður um Þingvöll, Uxahryggi, Lunda
reykjadal, Bæjarsveit, Hálsasveit um Húsafellsskóg og
til baka aftur um Hvalfjörð. Lagt verður af stað kl. 8,30
f.h. Farseðlar verða seldir hjá Ragnari Sigurðssyni í
Málning og Járnvörur, Laugaveg 23, Veitingastofunni
Lokastíg 28, hjá Sigmari Péturssyni sími 82745 og Rós-
mundi Runólfssyni, Melgerði 18, sími 81609. — Farmiðinn
kostar 150 krónur, innifalinn hádegisverður og einu sinni
kaffi. Kunnugur maður verður fararstjóri.
Stjórnin.
J ;

f■ ■
BAMIX
ódýra hrærivélin
létt, handhæg,
hrærir, þeytir,
malar kaffi,
kvarnar möndlur,
sker grænmeti,
ís o. fl.
Heildsölubirgðir:
Vélar & Verkfæri h.f.
Sími 2760 — Bókhlöðustíg 11
EKKERT KALT BORÐ AN
VÉGÉ
MARKÚS
Eftir Ed Dodd
we CANT TAKE NOU TO TME
GOaiULA FOR8ST MR. TRAIL,
FOR THE QOLDCN ON6
MU9T NOT BE MOVED f
R«HT NOW..
1) — Við getum ekki fylgt þér
gegnum Gorilla-skóginn vegna
þess, að við getum ekki fært
Gullbrá með okkur....
2) .... hún er nefnilega kom-
in að burði.
3) — En viljið þið karlmenn-
irnir ekki fylgja okkur og láta dauða.
konurnara gæta kýrinnar.
— Nei, mennimir verða að
vera hér vegna „Blettótta
4) — Er það hlébarði?
— Já og mjög hættulegur hlé-
barði.