Morgunblaðið - 27.04.1958, Blaðsíða 9

Sunnudagur 27. apríl 1958
MORCVISBLAÐIÐ
9
KVIKMYNDIR
Denise (Nicole Stephane), Lillian (Anne Leon) og Violette
Szabo (Virginia McKenna)
Fréttir frá Lundúnum
lítið heim. Þannig var björnin
unninn og hefði þó enginn trúað
því í upphafi að hann myndi láta
sér segjast svo skjótt. Velflestir
folarnir sem tamdir voru í Varma
hlíð í vetur voru hrekkjalausir
eða hrekkjalitlir og er það að
sjálfsögðu mikill munur.
Folarnir þjálfaðir daglega
Alls tömdu þeir félagar 42
hesta á tveimur námskeiðum í
vetur á vegum tamningastöðvar
hestamannafélagsins „Stíganda“.
Páll tamdi fyrst og fremst sína
eigin fola og var því tamningin
á vegum félagsins aðallega í hönd
um Gísla og Péturs. Af þessum
42 folum voru aðeins fimm hest-
arnir, sem engan gang sýndu ann
an en brokk og þrír, sem engan
gang sýndu annan en skeið. Allir
hinir voru ýmist klárgengir tölt-
arar eða vekringar með tölti.
Námskeiðin voru tvö, sem fyrr
segir, 21 hestur á hvoru nám-
skeiði. Fyrra námskeiðið stóð í
6 vikur en hið síðara i 4 vikur.
Öllum hestunum, nema einum,
gat hvaða hestfær maður sem var
riðið að loknum tamningatíman-
um. Auðvitað verður ekkert um
það sagt hve haldgóð þessi tamn-
ing er. Hestarnir voru mjög
þokkalega tamdir þegar þeir fóru
en svo fer það auðvitað eftir
f
hæfni viðtakanda hvernig til
tekst með framhaldið. fyrst fram
an af var ekki hægt að hreyfa
alla hestana á hverjum degi, en
síðasta hálfan mánuðinn að
minnsta kosti var hverjum fola
riðið einu sinni á dag. Brúkunin
var mjög mikil eins og af þessu
má sjá og reyndist þvi fullerfitt
að láta folana halda holdum þótt
þeir væru bæði fóðraðir á góðu
heyi og gefinn talsverður matur.
Nokkru getur einnig ráðið að
margir þessara hesta voru ekki
húsvanir þegar þeir komu. Geta
má þess einnig að af þessum hóp
voru 10 stóðhestar, en þeir eru
að öðru jöfnu erfiðari viðureign-
ar.
Ekki verður annað sagt en að
þessi árangur sé mjög góður,
enda má fullvíst telja að vart
sé völ bæði duglegri og hæfari
tamningamanna en Páll hafði hjá
sér í vetur.
Velflestir hestarnir voru reynd
ir af stjórnarnefndarmönnum
hestamannafélagsins áður en
þeim var skilað og luku þeir
lofsorði á tamninguna.
Myndarleg hótel
En fyrst við erum á annað
borð norður í Varmahlíð er ekki
úr vegi að ræða lítillega starf-
semi Páls þar. Hann er sem kunn
ugt er nýlga fluttur þangað norð
ur frá Fornahvammi. Síðastliðið
sumar rak hann þarna myndar-
tega greiðasölu og gistingu. Hann
leigði hesta bæði til lengrí og
skemmri ferðalaga. Slík ný-
breytni hér á landi er einkar vin-
sæl og allir ljúka upp einum
munni um hina miklu hæfni Páls
sem fararstjóra og fylgdarmanns.
Allt er með myndarbrag sem Páll
snertir á. Hestar hans eru yfir-
leitt gæðingar, viðurgerningur
allur er eins góður og völ er á.
Snyrtimennska hefir ávallt verið
rómuð þar sem Páll ræður rikj-
um. Varmahlíð er sérstaklega vel
kjörinn staður til þess að setja
upp hvort sem vera skal sumar-
hótel eða vetrarhótel. Keiðvegir
lengri og skemmri eru tilvaldir í
Vallhólminn, sundlaugin er við
bæjarvegginn. Á vetrum má
stunda útreiðar á ísbreiðum, sem
myndast i Hólminum, einnig eru
skíða- og skautaferðir tilvaldar
þegar færi er til slíks. Þrátt fyrir
snjókyngina í vetur má heita að
aldrei brygðist reiðfæri. í Várma
hlíð dvöldust nokkrir hestelskir
gestir um páskana og nutu gæð-
inganna og útilífsins. Luku þeir
upp einum munni um að það
hefði verið sannkölluð sæluvika.
Það kann að vera gott og bless-
að að flytja Islenzku hestana úr
landi og gera þá að vínum og
félögum annarra þjóða, en það
hezta er að þeirra geti notið sem
flestir íslendingar sér til yndis
og þroska. Að því málefni vinnur
Páll Sigurðsson í Varmahlíð gott
starf.
vig.
Málfluíninpsskrifstoía
Einar B. Cuðmundsson
Guðiaugur Þorlákaaoa
Guðmundur Pétursson
Aðalstræti 6, III. hæS.
Símar 1200? — 13202 — 13602.
í LUNDÚNUM er verið að sýna
nýja brezka kvikmynd: „Carve
her name with pride“. Kvik-
myndin er byggð á sarntri sögu
úr síðasta stríði eftir K. J.
Minney og gerð af J. Arthur
Rank Productions Ltd.
Myndin fjallar um unga stúlku,
Violette Szabo, frekar fátæka af
auðæfum en ríka af hugrekki.
Móðir hennar er frönsk en fað-
irinn enskur. Á þjóðhátíðardag
Frakka, 14. júlí 1940, dettur móð-
ur hennar í hug að það minnsta,
sem hún geti gert fyrir þjóð sína,
sé að bjóða einmana Frakklend-
ingi heim og gera honum daga-
mun. Violette fer í leit að slík-
um og kynnist Lt. Etienne Szabo.
Þau verða ástfangin hvort af
öðru og giftast eftir fáa daga,
því hann á á hættu að verða
sendur til Afriku. Tveim árum
seinna er hann skotinn niður í
áhlaupi og Violette er orðin
ekkja 21 árs gömul, með litlu
dóttur sína, Tania, sem faðir
hennar fékk aldrei að sjá. Þegar
hún fer að sækja ekkjulaunin sín
er hún beðin um að fara til
Frakklands, sem njósnari. Það
hefur tekið langan tíma fyrir
stjórnarvöldin að finna persónu,
sem hefur þá eiginleika, sem þarf.
Hún talar frönsku eins og inn-
fædd, er lagleg og kvenleg, góð
íþróttakona og ágæt skytta.
Henni er gerð ljós áhættan sem
fylgir starfinu en eftir nokkra
umhugsun gengur hún í herþjón-
ustuna og lærir ýmislegt hættu-
legt, t. d. aS stökkva úr flugvél í
fallhlíf. Myndin er sérstaklega
spennandi á hættusvæðunum í
Frkklandi, þar sem Violette slepp
ur naumlega úr höndum Þjóð-
verja. Að lokum eftir hetjulegan
bardaga er hún særð, tekin hönd-
um af Þjóðverjum og pind til
sagna um leyniþjónustuna. En
þrátt fyrir kvalir og pyndingar
þegir hún, og þeir verða einskis
vísari. Endalokin geta aðeins orð-
ið á einn veg.
Violette Szabo, er frábærlega
vel leikin af Virgina McKenna,
sem er kornung brezk leikkona,
fædd í London 7. júni 1931. Hún
stundaði leiklist við Central
School of Drama og hefur komið
fram í mörgum leikritum og
kvikmyndum. Félaga hennar í
ieyniþjónustunni, Tony Fraser,
leikur Paul Scofield, Hann er vél
þekktur enskur leikari á sviði,
en hefur ekki komið mikið fram
í kvikmyndum. Eitt af hans
beztu hlutverkum var „Hamlet“,
leikið bæði í London og Moskvu,
við miklar vinsældir.
„Carve her name with pride“,
er áhrifamikil kvikmynd, og því
miður alltof sönn.
Á
„Tlie Seventh Seal“, er einhver
mest umtalaða sænsk kvikmynd,
sem hefur komið til Lundúha.
„Klassísk" sænoi. ;njnd, með
dásamlegri ljósmyndun. Torskil-
in og táknræn saga af kross-
fara, sem kemur til lands síns og
finnur dauðann bíða sín á strönd-
inni. Honum finnst hann ekki
tilbúinn að deyja og skorar á
dauðann að 'tefla við sig og ef
hann vinni taflið, fái hann að
halda áfram leit sinni dálítið
lengur, að guði, manninum og
sjálfum sér.
„The Bridge on the River
Kwai“, (Columbia Pictures Ltd.),
er stærsti sigur brezkrar kvik-
myndagerðar í ár. Kvikmyndin
hefur fengið öll Oscars-verðlaun-
in fyrir: efnisval, kvikmyndun,
leikstjórn, og ekki hvað sizt leik
aðalleikarans, Alec Guinness, sem
hefur með réttu verið heiðrað-
ur, sem bezti leikari ársins.
Myndin er byggð á sögu Pierre
Boule, sem ber sama titií, og fjall
ar um brezka fanga, handtekna
af Japönum í stríðinu og um líf
þeirra í japönskum fangabúðum.
Myndin ristir dýpra og sýnir þýð-
ingarleysi stríðsins. Einhver al-
bezta kvikmynd, sem ég hefi séð.
London, 8. apríl 1958.
Krf.
Fegursta kona
heims
ÞESSI ítalska breiðtjaldsmynd í
litum, sem Bæjarbíó í Hafnar-
firði sýnir, er byggð á ævi ítölsku
söngkonunnar Linu Cavalierie,
sem uppi var í kringum síðustu
aldamót. Leikur hin fagra ítalska
kvikmyndadis, Gina Lollobrigida
hlutverk söngkonunnar og kem-
ur manni mjög á óvart, ekki þó
með leik, endá er hann rétt í
meðallagi, heldur með söng sín-
um, því að hún hefur prýðilega
söngrödd og fer vel og skemmti-
lega með það sem hún syngur,
en það eru fimm ítölsk lög og
endirinn úr 3. hluta óperunnar
„Tosca“. Hins vegar syngur hún
ekki sjálf „turnaríuria“ í þeirri
óperu. — Myndin fjallar að mestu
um söngframa Linu Cavalieri og
baráttu hennar til að komast
áfram á listabrautinni og jafn-
framt um ástir hennar og hins
tígna frænda Kússakeisara, Sergei
Bariatine, er Vittorio Gassman
leikur, að vísu elcki verulega
sannfærandi.
Myndin er mjög skrautleg og
íburðarmikil, gamansöm á köfl-
um en jafnframt all „dramatisk".
Eitt allra skemmtilegasta atriði
myndarinnar er einvígið er þær
heyja Lina og söngstjarnan
Manolia. Leikurinn er yfirleitt
góður og sviðsetning og stjórn
Roberts Z. Lnoards r prýðileg.
Er óhætl að mæla með þessari
skemmtilegu mynd, því að hún
hefur margt sér til ágætis.
Ego.
„Grænn eldur"
ÞAÐ fer nú senn að verða sjald-
gæft að sjá kvikmyndir með nú-
verandi furstafrú, Grace Kelly,
í aðalhlutverki. Það mun því
mörgum þykja girnilegt til fróð-
leiks að leggja leið sína í Gamla
Bíó þessa dagana, því að þar er
sýnd efnismikil kvikmynd í lit-
um er nefnist „Grænn eldur“ og
leikur þar Grace Kelly annað
aðalhlutverkið. Er þetta amerísk
mynd og gerist í Suður-Ameríku.
Ungur ævintýramaður og námu-
verkfræðingur Rian Mitchell,
kemur á þær slóðir, sem sagt er
að hinar gömlu gull- og gimsteina
námur Spánverja liggi fólgnar í
jörðu og hyggst hann finna
þær og hagnýta sér hin miklu
auðæfi þeirra. — Hann hittir
þarna fyrir unga og fagra stúlku.
Catherine Knowland, sem býr á
búgarði skammt frá námunum
ásamt bróður sínum v Donald.
Fella þau Rian og Catherine þeg-
ar hugi saman, enda er maður-
inn glæsilegur engu síður en
hún. — En margt verður þó þess-
um ungu elskendum til sundur-
þykkju svo að við liggur fullum
fjandskap. Áhugi Rians á nám-
unum og starf hans þar er hættu-
legt kaffirækt Catherine vegna
fljótsins, sem Rian hefur orðið
að leiða í annan farveg og bróð-
ir hennar, sera hefur gerzt félagi
Rians við námugröftinn deyr þar
af slysi. — En eftir miklar
þrautir og bardaga við ræningja,
— fellur þó allt í ljúfa löð með
Rian og Catherinu.
Mynd þessi er ágætlega gerð
j og spenna hennar allmikil, og
I hún er prýðilega leikin. Einkum
er leikur Grace Kelly í hlutverki
Catherine og Stewart Grangers í
hlutverki Rians, afburðagóður,
en þó ef til vill beztur leikur
Pauls Douglas í hlutverki Vic
Leonards, félaga Rians.
Ego.
Sinfóníuhljóm-
sveitin í Keflavík
KEFLAVÍK, 21. apríl. — Síðast-
liðinn þriðjuóag efndi Tónlistar-
félag Keflavíkur til tónleika í
Bíóhöllinni fyrir styrktarmeð-
limi sína. Voru þetta aðrir tón-
leikar félagsins á þessu fyrsta
starfsári. Það var Sinfóníuhljóm-
sveit íslands, sem lék undir stjórn
Roberts A. Ottóssonar. Einsöngv-
ari með hljómsveitinni var Krist-
inn Hallsson. Hljómsveitin lék
forleik að óperunni „Kátu ekkj-
urnar í Windsor", eftir Nicolai,
aríu úr óperunni Don Giovanni
og tvær aríur úr óperunni „Brúð-
kaup Figaros" eftir Mozart, dansa
úr óperunni „Selda brúðurin",
eftir Smetana og „Ófullgerðu
hljómkviðuna" eftir Schubert.
Bíóhöllin var þéttsetin áheyr-
endum, sem ákaft fögnuðu hljóm
sveitarstjóra, hljómsveit og ein-
söngvara. Bárust hljómsveitar-
stjóra blóm og í lok hljóm-
leikanna flutti forseti bæjarstjórn
ar, Alfreð Gíslason, listamönnun-
um þakkir fyrir komuna. Kvað
hann þessa dags jafnan mundu
verða mmnzt, sem merkisdags í
tónlistarsögu Keflavíkurbæjar.
Þorsteinn Hannesson óperusöngv-
ari þakkaði móttökurnar með
nokkrum orðum. Á eftir bauð
bæjarstjórnin hljómsveitinni til
samsætis. — Ingvar.
Rætf um húsakaup
í bæjarraði
Á SÍÐASTA fundl bæjarráðs,
sem haldinn var á þriðjudaginn,
var rætt um kaup á tveimur
gömlum húsum við Vesturgöt-
una, en þau hefir oft borið á
góma i fréttum blaðanna og öðr-
um frásögnum í sambandi við
umferðina á neðanverðri Vestur-
götunni. Er hér um að ræða hús-
in Vesturgata 5A og Vesturgata
7. Á fundinum var borgarlög-
manni, Tómasi Jónssyní, falið
málið til nánari athugunar.
Stundnm geta folarnir verið talsvert baldnir. Hér sjáum við
Gisla Höskuldsson á bleikum hrekkjalóm. Hann situr aftar-
lega í hnakknum og klemmir hnén fast að hnakknefinu, reiðn-
búinn að mæta þvi að sá bleiki stingi sér um leið og hann
hættir að prjóna