Morgunblaðið - 09.08.1959, Blaðsíða 6

f
MOROUNBLAÐIÐ
Sunnudagur 9. ágúst 1959
Ef við förum, irerðið
að loka óperunni
— segjum við ísiendingarnir hjá „Konung-
lega", þegar við viljum stríða þeim dönsku
Stutt samtal við
Sfefán Islandi,
óperusöngvara
STEFÁN ÍSLANDI, óperu-
söngvari, hefir dvalizt hér
heima í sumarleyfi sínu und-
anfarið — kom hingað í byrj-
un júní, en mun hverfa aft-
ur utan nú um miðjan mán-
uðinn.
„List um landið"
Tíðindamaður blaðsins náði
smöggvast tali af söngvaranum
um daginn, en samtalið varð
ekki langt, því að hann var önn-
um kafinn. — Sagt var áðan, að
Stefán dveldist hér í sumarleyfi,
en hann hefir éiigan veginn setið
auðum höndum síðan hann kom.
— Flestir kannast orðið við til-
kynninguna „Ríkisútvarpið og
menntamálaráð senda list um
landið" — og Stefán íslandi hefir
einmitt flutt list sína um landið
undanfarið, ásamt þeim Fritz
Weisshappel, sem var undirleik-
ari hans, og Andrési Björnssyni,
cand. mag., sem las upp ljóð. —
Blaðamaðurinn innti Stefán
frétta af listkynningarför þess-
ari, og lét hann hið bezta af.
Þeir félagar heimsóttu tíu
kaupstaði og kauptún á Vestur-
landi, byrjuðu í Ólafsvík og end-
uðu á Flateyri, en lengst fóru
þeir til Bolungarvíkur. Og nk.
mánudag heimsækja þeir einn
staðinn enn, Borgarnes. — Stefán
kvað aðsókn yfirleitt hafa verið
mjög góða og undirtektir áheyr-
enda undantekningarlaust ágæt-
ar, sem nokkuð mætti marka af
því, að í stað 11 laga á söng-
skránni, hefði hann víðast hvar
sungið 15—17 lög.
Góður árangur
— Svo þér eruð ánægður með
árangur fararinnar?
— Já, segir Stefán. Mér virtist
fólkið kunna vel að meta, það
sem við höfðum að flytja, óg það
var okkur áreiðanlega -þakklátt
fyrir komuna. Og ég vil gjarna
nota tækifærið til að koma á
framfæri alúðarþökkum fyrir
höfðinglegar móttökur og margs
konar fyrirgreiðslu hvarvetna
þar sem við komum. Veit ég, að
ég mæli þar fyrir munn okkar
félaga allra.
— Ætlið þér að halda nokkr-
ar sjálfstæðar söngskemmtanir
áður en þér farið?
— Það verða sennilega ekki
nema einir sjálfstæðir hljómleik-
ar, sem ég held að þessu sinni.
Ég syng á Akranesi á föstudags-
kvöldið, þann 7. En svo mun ég
syngja inn á segulband fyrir út-
varpið áður en ég fer.
L.a Boheme — 60 sinnum í lotu
— Og þegar til Hafnar kemur?
— Þá hefjast sennilega æfing
ar á Don Carlos eftir Verdi, sem
mun verða fyrsta hlutverk mitt
hjá óperunni í haust.
Blaðamaðurinn spurði Stefán,
hvað hann hefði sungið mörg
óperuhlutverk til þessa, og sagði
hann, að þau væru að líkindum
tæplega tuttugu talsins. — En
oftast mun ég hafa farið með
hlutverk Rodolfo í La Boheme,
bætti hann við. — Það söng ég
t. d. eitt sinn 60 sinnum svo að
segja í striklotu, er farin var
sýningarför með óperuna lun
Danmörku, en alls munu þær
sýningar á La Boheme, sem ég
hefi sungið í, vera orðnar mikið
á annað hundrað.
— Er ekki þreytandi og erfitt
að syngja sama hlutverkið svona
þindarlaust — allt upp í 60 sinn-
um?
— Læt ég það vera, segir
Stefán, brosir og þykir sennilega
fávíslega spurt. — Þegar maður
er einu sinni búinn að þrautæfa
eitthvert hlutverk, er eins og
þetta komi nokkuð af sjálfu sér,
og maður þreytist ekki svo mjög.
— Miklu erfiðara er að þurfa að
syngja kannski 4—5 hlutverk í
sömu vikunni, eins og komið
hefir fyrir mig.
— Nokkurt eitt óperuhlutverk
hugstæðara en önnur?
-— Því á ég erfitt með að svara.
— Ekki liggja að vísu öll hlut-
verk jafnvel fyrir sama söngv-
ara, ef svo mætti segja — en
það sem maður leggur sig fram
við að flytja, verður allt eins og
nokkur hluti af manni sjálfum.
Hafnargagnrýnendur harðir
í horn að taka
— Er ekki alltaf mikið fjör
í músíklífinu í Höfn, Stefán?
— Jú, það er óhætt að segja.
Og ýmsir af heimsins frægustu
tónlistarmönnum eru þar tíðir
gestir. En ekki fá þeir allir tómt
lof að heyra hjá hinum vand-
fýsnu gagnrýnendum borgar-
innar, enda er það haft á orði,
að tónlistargagnrýnendur í Höfn
séu harðari í horn að taka en
flestir aðrir, a. m. k. í Evrópu
— kalla sem sagt ekki allt ömmu
sína. — Úti á landsbyggðinni i
Danmörku virðist tónlistaráhugi
miklu minni en í Höfn og heldur
fara dvinandi. Er ýmsu um
kennt. Margir vilja nefna þar
fyrst hin svokölluðu „Andespil",
sem geisa eins og faraldur um
landið. Þetta eru eins konar
spilaklúbbar, þar sem verðlaun
eru veitt — og er satt að segja
víða stundað sem rammasta fjár-
hættuspil. — Einnig mun t. d.
sjónvarpið, sem er orðið allút-
breitt í Danmörku, hafa orðið til
þess að draga úr aðsókn fólks
að tónleikum. Svo eru það ungl-
Stefán íslandi: — Þá kem ég
heim — á hreppinn ....
ingamir. Og ég held, að mikill
hluti þeirra sé okkur, sem erum
að streitast við að flytja sígilda
tónlist, eilíflega glataðir áheyr-
endur.
Magnús — „maðurinn, sem
koma skal“
— Hvernig líkar Dönum, að
íslendingar skuli eiga þrjá aðal-
tenóra Konunglegu óperunnar?
— Ekki hefi ég orðið var við,
að þeir gerðu neitt veður út af
því. En úr því að við minnumst
á þessa íslenzku „nýlendu" við
óperuna, skulum við ekki gleyma
Önnu Borg. — Ég get ekki neit-
að því, að stundum leikum við
okkur dálítið stórveldi, og ef við
viljum stríða hinum dönsku
„kollegum" okkar svolítið, þá
segjum við bara, að nú förum
við, íslendingarnir — og þá verði
þeir að loka óperunni!
— Okkar unga óperusöngvara,
Magnúsi Jónssyni, vegnar vel hjá
„Konunglega" — er það ekki?
— Jú, hann hefir hlotið góð-
an frama, og ég tel, að hann eigi
mikla framtíð fyrir sér — að
hann sé „maðurinn, sem koma
skal“ við Konunglegu óperuna,
ef svo mætti segja.
— Hvað hyggizt þér fyrir,
Stefán, þegar að því kemur, að
þér yfirgefið óperusviðið?
Stefán lítur upp á spyrjand-
ann með kankvísu brosi.
— Þá kem ég heim — á hrepp-
inn, segir hann glettnislega.
— II. E.
Viðskiptaskráin
7959 komin út
TUTTUGASTI og annar ár-
gangur Viðskiptaskrárinnar
er að koma út þessa dagana
og hefur tekið miklum
stakkaskiptum frá síðasta ár-
gangi. — Fyrsti árangur Við-
skiptaskrárinnar kom út
1938 og var ekki mikill að
vöxtum, rúmar 250 síður í
Skírnisbroti. En hún fór
Kommúnistar draga að
sér visfir og vopn
VIENTIANE, Laos 7. ágúst.: —
Stjórnin í Laos birti í dag til-
kynningu þar sem sagði, að kom
múnistastjórn Viet-Nam héldi
áfram að senda vopn og vistir til
hinna kommúnisku skæruliða,
sem nú reyndu að efna til alls-
herjar uppreisnar í Laos. Kom-
múnistar teldu Genfar-samþykkt
ina frá 1954 bara pappírsmiða.
Smáskærur voru milli skæru-
liða og hermanna stjórnarinnar
í dag, en ekki alvarlegar. Hins
vegar búast hermenn stjórnarinn
ar til aukinna átaka, því að
skæruliðarnir draga nú að vopn
og vistir frá Viet-Nam og búast
til sóknar. •
Stjórn Laos er andvíg því að
eftirlitsnefndin gamla, skipuð
fulltrum Indlands, Kanada og
Póllands, komi saman og sem
svar við brezkum tillögum um
að eftirlitssveitir Sameinuðu
þjóðanna verði sendar til, að
gæta landamæranna, hefur Laos
stjórn lýst því yfir, að slíkt yrði
erfitt í framkvæmdinni. — Um
þessi tilgreindu landamærahéruð
eru engir vegir — og ekki er
hægt að komast að landamærun-
um nema fótgangandi gegn um
þykkan frumskóg.
skrifar úr.
daqleqa lifmu
J
Gangstígarnir orðnir
harðir og fínir.
Isumar hafa margir, einkum
konur, sem ganga á háum
hælum, hvartað undan því, í á-
heyrn Velvakanda, að gangstíg-
arnir í Hljómskálagarðinum fari
illa með skótau, auk þess sem
þungt og erfitt sé að fara þar
ferða sinna í rauðamölinni.
Ég gerði þetta mál ekki að
umræðuefni hér í dálkunum, af
því mér er kunnugt um að stíg-
aranir voru aðeins að hálfu leyti
frágengnir, stóð á ákveðinni teg-
und af leir, til að hægt yrði að
tEfmí®

ganga frá efsta laginu á þeim
Hefur garðyrkjustjóri bæjarins
að undanförnu lagt kapp á að fá
stígana sem bezta og látið vinna
að rannsóknum á því hvemig
bezt mundi reynast að ganga frá
þeim.
Og nú er leirinn kominn sem
notaður er sem bindiefni í efsta
lagið, í rauðamölina, og þessa
dagana er einmitt verið að ganga
frá stígunum. Eru allar helztu
göturnar í garðinum búnar. Ættu
því konur á háum og mjóum
hælum að geta spókað sig á gang-
stígunum í garðinum hvað úr
hverju, án þess eiga það á hættu
að skemma skóna. Og krakkar
hlaupið þar um á hvítum, nýj-
um skóm, án þess að koma mcð
þá upprifna og rispaða á tán-
um.
Reiðhjól eiga ekki heima
í görðum.
EN úr því Hljómskálagarður-
inn er til umræðu, langar
mig til að vekja athygli á því,
að engin farartæki, utan barna-
vagnar, eiga heima á gangstígum
í skemmtigörðum. Þar eiga gang
andi vegfareidur að njóta sama
réttar og á ganstéttunum. Bann-
að er hjóla á ganstéttum og sama
gildir að sjálfsögðu um gang-
stígana. Iðulega koma strákar á
skellinöðrum æðandi eftir stíg-
unum í Hljómskálagarðinum, svo
vegfarendur hrökklast undan út á
grasið. Slíkt er að sjálfsögðu
ótækt, fólk verður að vera ör-
uggt fyrir farartækjum er það
gengur sér til ánægju á gang-
stígunum í skemmtigörðunum,
fyrir utan nú það, að hjólin
spæna upp stígana og eyðileggja
þó
J
Hafmeyjan á heima
við hafið.
ÓN hefur skrifað eftirfarandi
bréf um Tjörnina og hafmeyj-
una:
„Blöðin hafa skýrt frá því, að
nú hafi Reykjavík eignazt sína
hafmey og er búið að koma henni
fyrir úti í tjörninni. Því setti Lsta
verkanefnd bæjarins hafmeyjuna
ekki heldur á Kolbeinshaus fyrir
neðan Skúlagötuna. Hvergi á
hafmey betur heima en við haf-
ið. Það er óþarflega mikill fram-
sóknarmannsstimpill af því ráðs
lagi að demba hafmeyjunni í
Tjörnina".
REYNIR Ármannsson biður Vel
vakanda að koma eftirfar-
andi á framfæri, vegna skrifa í
dálkunum um daginn, um slæma
framkomu hótelstjórans í Hótel
Bifröst. Hann skrifar:
„Það er vani okkar ílslend-
inga að tala meira um það sem
miður fer, heldur en það, sem
vel er gert. Sunnudaginn 26. þ.
m. var ég þátttakandi í hópferð
sem farin var um hir.ar fögru
sveitir Borgarfjarðar. Við höfð-
um pantað mat í Hótel Bifröst kl.
7 um kvöldið. Þegar þangað kom
beið okkar dúkað borð, blómum
skreytt og fram var borinn mik-
ill og ljúffengur matur. Þjón-
ustulið hótelsins var allt hið al-
úðlegasta. Vil ég senda hótel-
stjóranum mínar beztu þakkir
fyrir ágæta fyrirgreiðslu og góð-
ar viðtökur“.
stækkandi með hverju ári og
í fyrra var hún orðin 1070
síður, og hafði þó allt verið
gert til að halda stærð henn-
^r innan meðfærilegra tak-
marka, letur t. d. smækkað
tvívegis og þétt eins og við
varð komið.
k Breytt niðurröðun
Það var því ákveðið, þegar
undirbúningur hófst að útgáfu
þessa árangs, að stækka brotið
á bókinni um helming og breyta
ytra útliti hennar að öðru leyti
til samræmis við kröfur tímans,
Efnisniðurröðun hefur nokkuð
verið breytt, og „kortonum“
þannig komið fyrir í henni, að
miklu auðveldara og fljótlegra
er að leita og fletta upp í bók-
inni en áður var.
Hagnýtt upplýsingaefni bók-
arinnar hefur verið aukið öðru
hvoru á undanförnum árum, og
svo er enn í þetta skipti. Við
er bætt kafla, sem heitir „At-
vinnulíf á íslandi“. Eru þar, að
mestu leyti í töfluformi, upplýs-
ingar um framleiðslu helztu at-
vinnuvega landsmanna, skýrslur
um útflutning, töflur um mann-
fjölda á landinu, allt frá árinu
1703, skiptingu þjóðarinnar eftir
atvinnuvegum o. fl.
k í flokkum
Þá eru og sams konar upp-
lýsingar um atvinnulíf í einstök-
um kaupstöðum og kauptúnum
landsins, og gefa þær einkar
glögga mynd af atvinnuástand-
inu á hverjum stað fyrir sig.
Efni bókarinnar er skipt í 9
flokka og er í stórum dráttum
sem hér segir:
I I. flokki eru upplýsingar um
æðstu stjórn landsins: forseta,
ríkisráð, Alþingi og Hæstarétt;
fulltrúa íslands erlendis og full-
trúa erlendra ríkja á íslandi;
atvinnulíf á íslandi, nýtt vita-
kort með hinum nýju fiskveiði-
takmörkum.
1 II. flokki eru upplýsingar
um félags- og viðskiptamál
Reykjavíkur: um stjórn bæjar-
ins og stofnanir og starfandi fé-
lög í bænum, nafnaskrá þar sem
upp eru talin í stafrófsröð fyrir-
tæki og einstaklingar ,sem reka
viðskipti í einhverri mynd.
I III. flokki eru upplýsingar
um 43 kaupstaði og kauptún á
landinu, sams konar og í II. fl.
um Reykjavík
í V. flokki er varnings- og
starfsskrá. Það er meginkafli
bókarinnar. Starfs- og vöru-
flokkun er þar raðað eftir staf-
rófsröð og undir þeim þýðingar
á heitum þeirra á dönsku, ensku
og þýzku. Undir hverjum lið er
kaupstöðum og kauptúnum rað-
að eftir stafrófsröð, Reykjavík
þó fyrst, og þar undir skráð fyr-
irtæki og einstaklingar á hverj-
um stað fyrir sig.
í VI. flokki er skipastóll Is-
lands 1959, skrá um öll skip 12
rúmlestir og stærri, og er til-
Framih. á bls. 17.