Morgunblaðið - 09.08.1959, Side 18

MORGVNBLAÐ1Ð
Sunnudagur 9. ágúst 1959
BÆJARÚTGERÐ Reykjavlkur,
sem tók við rekstri Fiskiðjuvers
ríkisins á Grandagarði í fyrra-
dag, sendi út fréttatilkynningu
af þessu tilefni. Þar segir enn-
fremur að samningarnir um kaup
Reykjavíkurbæjar á þessu fyrir-
tæki ríkisins, hafi verið undir-
ritaðir þann sama dag, föstudag,
af þeim Emil Jónssyni forsætis-
ráðherra fyrir hönd ríkisstjóm-
arinnar og Gunnari Thoroddsen
borgarstjóra fyrir hönd bæjar-
stjórnar Reykjavíkur.
: ^ Jafnvel grómtekinn fatnaður verður brátt hreinn I freyðandi,
hreinsandi löðri af Bláu OMO. Allur þvotturinn er hreinni,
hvítari en nokkru sinni fyrr. Þú sérð á augabragði, að OMO
skilar hvítasta þvotti í heimi.
ATHUGIÐ
að borið saman við útbreiðslu
er gtum ódýr .ra að auglýsa
í Morgunblaðinu, en í öðrum
blöðum. —
hann sýnist
hvítur
• Já, núna þegar
hún er komin —
það er ekki um
að villast hann
F orsætisráðherra
og borgarstjóri
undirritiiðu kaup-
er OMO hvítur
samningirin
^ OMO er einrficj bezt ffyrir mislitann ^
JftorQunhlábib
XOMO m/cN-«440-90
Þegar þú aðgætir vel, þá veiztu...
Blátt OIMO skilar yður
livitasta þvotti í heimi
—J\venhjóéin o<ý lietmiíifi
Brezkar konur nota 200
! millj. sokkapör árlega
t
TALIÐ er að 20 milljónir brezkra
kvenna gangi alla daga ársins í
nylonsokkum og brezkar konur
kaupi að jafnaði 10 sokkapör yfir
árið. Frá því að fyrstu nylonsokk-
arnir komu á markaðinn fyrir
uqn það bil 14 árum, hefur úr-
valið stöðugt verið að aukast og
hefur nú í ár náð hápunkti sín-
um. Brezkar konur geta nú valið
um 40 mismunandi gerðir af sokk
um af venjulegri gerð, auk þess
handmálaða sokka, netsóla-sokka
og teygjanlega sokka.
Teygjusokkarnir eða „Tante
Mamie“ sokkarnir virðast nú eiga
mestum vinsældum að fagna.
Þegar hinn kunni gamanleikur
„Tante Mamie“ var leikinn í
London, þurfti leikstjórinn að
leysa erfitt vandamál. Aðalleik-
kona, sem lék Beatrice Lille, varð
18 sinnum að skipta um fatnað
meðan á sýningunni stóð. Mestur
tími fór í það að hneppa sokkun-
um, og til þess að losna við þá
töf voru búnir til sokkar ,teygjan
legir sokkar, sem féllu fast að
fætinum, og þar með varð til hug-
I myndin að Tanta-Mamie-sokkum,
og fer sala þeirra ört vaxandi um
heim allar
Sumarið 1959 komu fram á sjón
arsviðið í Londón handmálaðir
kvensokkar. Það var tízkuhúsið
Schiparelli, sem átti heiðurinn að
hugmyndinni og myndirnar eru
oftast blóm eða fallegir fuglar.
Tilgangurinn með þessum mynd-
um er sá, að reyna eftir föngum
að fela eða draga athyglina frá
hugsanlegum göllum og missmíð-
um á sköpulagi fótanna. En aðal-
gallinn er bara sá, — ef það er
hægt að telja það til galla — að
verðið er geypihátt. Þeir ódýrustu
munu kosta um d. kr. 50,00 (ca.
250,00 isl. kr.) og allt upp í d. kr.
100,00. Ef þessir sokkar „slá í
gegn“, eins og almennt er talið,
er ástæða til að ætla að málað
verði á sokkana með vélum, og
þar með myndi verðið lækka.
Ennfremur eru komnir á mark-
aðinn sokkar, sem í fljótu bragði
virðast ekki vera öðruvísi en
venjulegir sokkar, en hafa þann
kost fram yfir nylonsokkana að
þeir eru óslítanlegir. Ekki er gef-
ið upp úr hvaða efni þessir sokkar
eru, en sokkaframleiðendur líta
þá hornauga, því sterkleiki þeirra
og gæði munu minnka að miklum
mun framleiðslu nylonsokka frá
því sem nú er.
Mesti gallinn á nylonsokkun-
um hefur alltaf verið, hve loft
síast illa í gegnum þá. Brezkum
sokkaframleiðendum hefur mjög
verið umhugað að leysa þetta
vandamál og í ár virðist sem þeim
hafi að sumu leyti tekizt þetta.
Ný tegund er komin á markaðinn,
þar sem sólinn á sokkunum er úr
grófriðnu neti, þannig að loftút-
gufunin eykst mjög, og er talið
að ekki sé hægt að svitna á fót-
unum í þessum sokkum. Nýja
tegundin er framleidd í sex lit-
brigðum, bæði p kvöld- og dag-
sokkar.
Þannig lítur sokkatízkan út í
dag. En hvað koma mun, er.ekki
gott að segja um. í London er því
spáð, að gömlu silkisokkarnir
muni koma aftur fram áður en
langt um líður, og kæmi það
mönnum ekki á óvart.
HÉR sjáið þið köflótta satínskó,
sem franski skósmíðameistarinn
Roger Vivier hefur búið til. Það
sérkennilega við þessa skó er, að
í staðinn fyrir beinu, mjóu hæl-
ana, sem undanfarið hafa prýtt
kvenskó, er kominn boginn, mjór
hæll. Þessir bjúguhælar prýða nú
flesta „selskapsskó“ er koma á
markaðinn nú. Annað sem vékur
eftirtekt er að aðeins annar skór
inn er prýddur mec£ svartri
slaufu.
Tilsýndar gæti
sloppurinn verið
hvítur
Hún nálgast . ..
Þessi lögulega stúlka skemmtir
um þessar mundir í veitinga-
húsinu Lido. Hún heitir Mim
Miller og er frá Texas. Hún syng
ur þó ekki eintóma kúreka-
söngva, heldur líka franska,
ítalska, spánska og jafnvel norð-
urlandasöngva, enda hefur hún
á undanförnum árum skemmt í
hún kom til íslands lagði hún
öllum þessum löndum. Áður en
það meira að segja á sig að læra
íslenzkt lag og texta. „Það er svo
gaman að ganga á f jöll“, en komst
svo að raun um að hér þekkti
enginn þetta lag. — Mim Miller
syngur með hljómsveitinni og
hefur auk þess stutta kabarett-
sýningu á hverju kvöldi. Hreyf-
ingar hennar og framkoma bera
þess vott að hún hefur verið
skautadansmær og akrobat, og
hún hefur gott lag á að fá áheyr-
endur til að taka þátt í skemmti-
atriðunum.