Alþýðublaðið - 31.07.1920, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 31.07.1920, Blaðsíða 1
Alþýðtt CareíiÖ lit sEtí ^lþýöwílolslraiiim. 1920 Laugardaginn 31. júií 173. tölubl. Kauphækkun norskra húsagerðarmanna, 16. júií féll úrskurður gerðar- "^óms í málinu milli norskra húsa- Serðarmanna og atvinnurekenda. ^ar hann á þá leið að kaupið sfeyldi hækka um 25 aura á tím- ann, nema um 30 aura hjá pípu- Serðarmönnum og smiðum í ^ergen. Verkamenn fá 14 daga sumarleyfi með fullu kaupi, er greiðist daginn áður en leyfið %rjar. Lámarkslaun er nú 2,10 kr. á ^•ímann nema hjá múrsmiðum er það 2,00 kr. Vinnutíminn skal ekki fara fram úr 48 kl.tímum á viku (8 klt. á dag). Eftirvinna er greidd með ioo°/o uppbót á laugardögum og aðfangadögum helgidaga og sunnu- og helgidög- 'Wm, og með 50% uppbót endranær. Akkorðsvinnulaun hækka hlut- íallslega. Dómendur voru langt frá því sammála, vildu sumir hækka tcaupið meira. Þessi kauptaxti gildir fyrir ýmsa íjölraennustu bæi í Noregi, nema Haugasund og Álasund, þar er •lcaupið alt að 2,30 kr. á tímann. (Norsk Soc.-Demokr.). Dýrtíðin. Hvað Norðmenn gera til Jess að minka haiia. 14. júlí s. 1. var eftirfarandi þingsályktunartillaga borin fram í aorska þinginu var samþykt í einu hljóði. Virðist ólíkt hyggi- legri þær ráðstafanir, en þær, sem ísíeazka stjórnin hefir hingað til gert til þess að draga úr dýrtíð- inni hér á landi. Norðmenn vilja •öinka dýrtiðina með því að draga úr álagningu kaupmanna og heild- sala, en íslenzka stjórnin virðist helzt telja öfugu leiðina heppilegri, þá, að stuðla að því, að kaup- menn óg heildsalar auki álagningu sína hér á landi. Reyndar virðast verðlagsnéfndir hér gagnslausar, sbr. fyrri reynslu. Tillagan tekin úr Social-Demo- kraten norska. Dýrtíðarástandið og hin stöð- uga verðhækknn gerir það afar- nauðsynlegt, að þegar í stað séu af hendi hins opinbera, gerðar öfl- ugar ráðstafanir til þess að þvinga niður vöruverðið. II. Stórþingíð felur stjórninni að framkvæma: i. Verðlagseftirlit, sem gagn sé að, og að ákveða hámarksverð á helztu nauðsynjavörum í sam- bandi við söluskyldu. / 2. Breytingu á verðlagsnefnd- unum, þannig, að sett verði ein höfuðverðlagsnefnd, er sé skipuð meiri hluta neytenda, og að hún fái vald til að sitja hámarksverð. 3. Stofnun nefndar er hafi eftir- lit með vöruverði, sem skipi hæfi- lega marga eftirlitsmenn í héruð- unum og veiti þeim nauðsynlegar leiðbeiningar og vald. 4. Hækkun sektarákvæða fyrir brot á verðlagsreglunum. 5. Bráðabyrgðaafnám á tolli af nauðsynjavörum, svb sem sykri, kaffi, skófatnaði, svínafieski og keti. 6. Landsverzlun með nauðsynja- vörur. Hald lagt á smálestatal skipa nægilegt til innfiutnings á þessu og innflutningsbann á óhófs- vörum (þar með einstakra manna bifreiðum). Að vörubirgðir verði gerðar upptækar ef nauðsyn krefur. 7. Styrk til þeirra héraða, sem koma á beinutn vöruskiftum milli framleiðenda og neytenda. 8. Styrk til héraðanna, svo þau einnig í ár, geti veitt fátæklingum hjálp, með því að selja nauðsynja- vörur undir verði. III. Stórþingið samþykkir, að veita í reiðum peningum 25 miljónir króna undanfarandi ráðstöfunum til framkvæmda. IV. Þar eð aliar þessar ráðstafanir leiða að eins til bráðabirgðabóta á núverandi dýrtiðarástandi, sem er afieiðing af drotnandi stjórn- leysi á framleiðslunni og verzlun- inni, vísar þingið því ennfremur til stjórnarinnar, að gera áætlun um og hraða sem mest því, að framleiðslutækin og atvinnurekstur verði þjóðareign. £eik|iiissýsti!sp í gærkvöldi var dável sótt, en þó ekki eins vel og búast hefði mátt við, því það er sjaldséð hér í Reykjavík, að sjá kvenfólk sýna fimleika. Leikfimi virðist hér alt of lítið iðkuð, þegar þess er gætt, að það má heita sjaldgæft að sjá heilan fíokk karla eða kvenna, sýna hana. En á, að minsta kosti hverju íslandsmóti, ætti að keppa f leikfimi, næst fslenzku glímunni. Hér í bæ er orðið nóg af skrifstofufólki og iðnaðarfólki, sem ekki veitir ai því, að hreyfa sig eftir dagsverkið, og tæplega fæst betri hreyfing en leikfimi. Að þessu sinni mun konungs- koman hafa verið sú driffjöður, sem hélt þessum kvennaflokk saman, og væri betur, að þeirra áhrifa nyti sem lengst, svo flokk- urinn sundraðist ekki. Ymsar æfingar voru vel gerðar og allar laglega, en varla má búast við því, að fullkomnasta leikfimi sjáist hjá flokki, sem ekki hefir æft sig lengur. En vafalaust munu þeir smágallar, er á leikfiminni voru æfast af með tímanum. Fyrirskip- anir Björns Jakobssonar leikfimis- kennara voru skýrar og ákveðnar

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.