Morgunblaðið - 05.12.1972, Side 6

:>8
MORGVJtNeLAÐIÐ, ÞftlÐJUDAOUR 5. DESB8WBBR 1-972
Jén Ásgeirsson fréttamadnr:
Æskan á að geta stundað þær íþróttir
sem hún kýs
— hagsmunir skólanna og
hins frjálsa íþróttastarfs
fara víða saman
Laug-ardalshöllin — eina íþróttahúsið í Reykjavík, sem hefur lög-
legan vöil fyrir handknattleikskeppni.
Fyrir nokkru var haldinn
fundur á vegum fþróttakennara
félags íslands þar sem m.a. var
tekið til umræðu hið frjálsa
iþróttastarf og skólaíþróttir.
Meðal framsögumanna var -lón
Ásgeirsson fréttamaður, og
fliitti hann athygiisvert erindi
um mál þessi. Að beiðni íþrótta
frétta Morgunblaðsins tók Jón
helztu atriði erindis síns saman
og fara þau hér á eftir:
1 framsöguerindi mínu á fyrr-
greinditm fundi íþróttakennara
tfélags fslands ræddi ég einkum
um tengsl miili skólaíþrótta og
hiinnar frjálsu iþróttahreyfingar
sem svo hefur verið nefnd. f
þessari grein verður vikið að
nokkrum atriðum, sem fram
Ikomu í því sambandi, — eink-
um varðandi íþróttamaninvir'ki,
— og einnig settar fram skoð-
aniir, sem ekki komu fram á
tfundinum.
Rétt er að geta þess í upphafi
að einhvers konar endurskoðun
er víst að hefjast á vegum
menntamálaráðuneytisins, —
endurskoðun á skófakerfinu, og
námsskrá skólanna. Það er því
ailt eins víst að einhverjar
breytingar verði gerðar á nú-
verandi trlhögun leikfimikennsl
unnar, eftir nokkur ár. Og þá
hefur orðið veigamikil breytinig
á ailri starfsemi íþróttakennara
skóla fslands að Laugarvaitni
og námstími nemenda lengdur
uim meira en helming frá því
sem áður var, og eir nú tvö ár.
— Raunar var varla hægt að
tala um skóla í venjulegri merk
ingu þess orðs, þetta var ekkert
annað en níu mánaða námskeið,
og að því loknu áttu nem-
endumir að vera fulifærir um
að taka að sér það veigaimikla
verkefni að aia heilbrigða sál j
hraustum likama. Allur aðbún-
aður kennara og nemenda þar
eystra hefur titl skamms tíma
verið til skamimar, og það er
ekfki langt síðan þorri nemenda
varð að búa í timburkofa, sem
reistur var sem afdrep fyrir þá,
sem unnu að mannvirkjagerð
þama í grenndinni. — Lætur að
líkum, að á vetrum var Kulda-
boli heiðursgestur nemendanna,
sem þar bjuggu.
SAMVIXNA FORSENDA
ÁRANGURS
Á fundinum ræddi ég nokkuð
um fþróttakennaraskólasnn,
enda vart unnt að sleppa sjálf-
um kettinum, þegar rætt er um
mýsnar, en ég ætla ekki að fara
frekar út í þá sálma hér. Það
vil ég þó taka fram, að ég tel
námstilhögun við skólann að
verulegu leyti meingallaða, og
ég er þeirrar skoðunar, að mun
meiri samvinna edigi að vera
mil'li íþróttakennaraskólans og
íþróttasambands íslands, heid-
ur en gert er ráð fyrir með
nýju lögunum. Hingað til hefur
ekki verið um að ræða neina
samvinnu, sem orð er á gerandi.
— Samstarf þessara tveggja að-
ila er hins vegar álgjör for-
senda fyrir því, að nemendur
Jón Ásgeirsson fréttamaður
kynnist almennum íþróttum í
skólanum, — hún er nefnilega
líka í fullu gildi í íþróttahúsun-
um reglan um að búa nemend-
ur sem bezt undir lífið sjálft.
Það á að vera höfuðmarkið með
íþróttakennslu í skólum að
vekja áhuga nemendanna á
íþróttum, og stuðla þannig að
því að þeir haldi áfram að
stfunda íþróttir í skóla lifsins,
þegar skóla kerfisins dleppir. —
Það á að vinna markvisst að því
að minnka bílið á milli skóla-
kennslunnar og þeírrar íþrótta-
kennsiu, sem fram fer utan
veggja leikfimisalarins. Það á
ekki að vera neinn regitimunur
á leikfimi og íþróttum.
EINN LÖGLEGUR
HANDKNATTLEIKSVÖLLUR
f þessu sambandi vék ég á
fundinuan nokkrum orðum að
grein, sem birtist í einu dagblað
amna fyrir skömmu. Hún er
skrifuð af skólamanninum dr.
Brodda Jóhannessyni og kynnir
sjónarmið hans, og margra ann
arra skólanaanna, og sýnir hver
viðhorf þeirra eru til iþrótta.
Harm skrifaði greinina að gefnu
tilefni. Biaðamaðurinn hafði
birt grein, þar sem hann fjall-
ar um stærð íþróttahúsa, og
vitnar í ályktun sem gerð var á
ársþiingi Handknattleikssam-
band-s ísiands 28. október í því
sambandi, en þar kemur fraim
ósk um það, að framvegis verði
góifflötur íþró'ttahúsa, sem reiist
verða við skóia höfuðborgarinn-
ar, ei’g-i minni en 20x40 metrar,
eða eins og lögiegur handknatt
leiiksvöMur. — Það þarf víst
varla að taka það fram, að í
Reykjavík er aðeins einn lögleg
ur handknattleiksvöLlur í
íþróttaihúsi, nefnilega í Laugar-
dalshöMinni. — Nú er byrjað að
reisa íþróttahús við Kennara-
skólann, það verður 18x33 metr
ar að stærð. ínnan skamms
verður byrjað á smíði íþrótta-
húss við Hagaskólann, Mennta-
skólann við Hamrahlíð og Hlíða
skólann. Hvergi er gert ráð fyr-
ir 20x40 metra íþróttasal. En
hvemdg stendur á því? Hvað
veldur því, að ekki má bæta
við þessum fáu metrum?
íþróttafulltrúi ríkisins segir, að
það sé svo voðalega dýrt.
UMMÆLI DR. BRODDA
Doktor Broddi er formaður
bygginganefndar íþróttahússdns
við Kennaraskólann, og hann
hefur þurft að bíða iengi eftir
þvi að fá iþróttahús við skól-
ann sínn. -— Hann hefur því
tndðirr ekki fylgzt með þróun
þessara mála á meðan hann beið
eins og glöggt kemur fram í
grein hans, til dæmis þar sem
hann segir orðrétt: „Þúsundir
ungmenna í skólum í grernid-
inni bíða eftir siíkum mannvirkj
um. Kannski erum við líka að
bíða eftir einhverju öðru.
Kannski hefur sá ráðþrota lýð-
ur, sem hrakizt hefur milli
manna í leit að íþróttahúsd frá
því 1, október 1908, vænzt þess
undir niðri, að áhugamönnum
um íþróttir rynni bdóðið til
skyldunnar, og þeir vektu at-
hygli á hlutskipti þeirra og ann
airra ung- og gamalmenna, er
við sama kost búa í fjölmörgum
Skóluim. í fjórum dagblöðum,
sem ég hef flett í dag, eru 1048
dálksentímetrar helgaðir íþrótt-
um, en þess er skylt að geta,
að Morgunblaðíð skilaði þeim
1560 í fyrradag. Undanfarin ár
mun álíka flatarmál hafa verið
heigað íþróttum í dagblöðum að
staðaldrL — Og viti menn. I
dag- ber því nýrra við, (ieturbr.
mín), þegar athyigili er vakin á
húsi því, sem verið hefur á Jeið-
inni í 64 ár, og skorað er á
menntamálaráðherrann og borg-
arstjórann að hriista af sér s'len
ið og 'Stöðva framkvæimdir um
óá'kveðinn tíma, svo að hagræða
megi húsakynnum til þjónkunar
við alþjóðlegar keppnisreglur
í einni grein (leturbr. míin). Þag
að gat ég þó með samn, segir í
gömlu erindi."
Þetta segir Broddi orðrétt.
Sjálfsagt er það einmitt vegna
þess, að greínarhöifundur hefur
ekki fylgzt með þessum máSum,
vegna anna og annarra staría
sinna að skólamáSum, að hann
gerir sér ekki grei-n fyrir því,
að það sem hér um næðir esr
ekkert inýtt. Það vita þeir, sem
starfað hafa eitthvað irtnan
í þ r ó ttahrey fin garirun a r, að hér
ber ekkert nýma váð. Það hef-
ur svo oft verið á þetta mimnzt
í dálkum dagblaðanna á undan
förnum árum. En vinsældir
íþrótta eru svo miklar hér á
landi, sem annars staðar, að f jöl
miðlar heiga þeim mikið rúm, og
þess vegna er varla hægt að ætl
ast til þess af Brodda, að hann
hafi lesið a-lla d álksenti metrana,
og þess vegna hefur þetta bara
farið framhjá honum. Og það er
óneitaniega svolítið slæmt, sér-
staklega með tilli'td til þess að
hann er formaður bygginga-
nefndar íþróttahússins.
HVERJIR ERU I
KAPPLIÐUNUM?
Haim heldur átfram í gnein
sinni, og segir þá meðal annans,
orðrétt: „Þó að mér sé annara
um alhliða heilsurækt skólaa-sku
og ótíndra hverfisbúa en sérþarf
ir kappliðs, vona ég að hvoiir
unni öðrum isæmilegs h'lutskipt-
is kappar og alþýða, og öli kjós
um við heilbrigt fólk í landi.“
Þarna talar hann um skóla-
æskuna og ótinda hverfisbúa
annars vegar og kappiið hins
vegar. En hverjir ætli skipi
kappiiðin venjulega. Er það
ekki skóiaæskan og ótindu
hverfisbúamir.
Jú, ÖU kjósum við heilbrigt
fólk í landi. Þess vegna verður
að skapa skólaæskunni þau
skilyrði, sem nauðsynleg eru til
þesis að hún geti iðkað þær
íþróttir sem hún kýs. Og þess
vegna verður að vera samstarf
milli skólayfirvalda og hinnar
frjá'Isu íþróttahreyfingar, sem
hefur milli 30 og 40 þúsund
virka þátttakendiur innan sinna
vébanda. Það er líka miklu
hagkvæmara. Öll iþróttamann-
virki í Reykjavík eru í stöðugri
notkun frá morgni til kvölds,
æskulýðurinn iðkar þar hvers
konar íþróttir, bæði í skólatím-
an-um og utan lians. Handfcnatt-
leiksiðkendur eru á sjöunda
þúsuind, eða fleiri en iðkendur
nokfcurrar íþróttagreinar ann
arrar, sem stunduð er innanhúss.
Það getur því varia taiízt
óeðlilegt að Handknattieiks-
samband íslands fari þess vin-
samlegast á leit við hæstvirta
forráðamenn, að þeir sniðgangi
ekki a'lveg þessa íþróttagrein,
en eins og nú er háttað, þá er
handknattleikur eina greinin,
sam hvergi er umnt að iðka við
Júlíus Þórðarson, Akranesi:
Sementsverksmiðj -
an og sundlaug
í júnímánuði 1973 verður hún
15 ára gömul. Það urðu talsverð
átök um „staðsetningu" hennar
í upphafi, sem verða ekki rak-
in hér, og heldur ekki saga henn
ar þann tíma, sem hún hefir ver
ið starfrækt. — En framleiðsl-
an hefir gengíð vel og stórslysa-
laust.
Tilgangurinn með því að
minna á þetta afmæli, er
að skapa áróður fyrir því að
byggð verði útisundlaug hér á
Akranesi, með aðstoð Sements-
verksmiðjunnar. Það mundi
verða afmælisgjöf hennar til
bæjarins, lífrænt listaverk, sem
gæti einnig komið i staðinn fyr-
ir listaverkin sem voru ekki
„hönnuð“ á byggingar verk
smiðjunnar í upphafi.
Þegar verksmiðjan var byggð,
var lagður undir hana hluti af
Langasandi, sem er ein bezta
baðströnd á landi hér. — Þar er
skeijasandisþróLri „staðsett", lok-
uð í suðurendann með 60 m löng
um steinsteypuvegg. — Þennan
vegg mætti nota í aðra hlið laug
arinnar, sem mundi verða 50 m
löng. — Þarna er því tilvalinn
staður fyrir sundlaug, með
Langasandinn fyrir framan og
íþróttasvæðið litiu sunnar.
Mjög mikið hitamagn 120<’C,
heitt fer ónotað út í loftið frá
þurrkara verksmiðjunnar, sem
er „staðsettur“ ekki alllangt frá
þessu svæði. — Hluta af því
mætti væntanlega beizla á okk-
ar tunglferða og tækniöld, og
hagnýta til upphitunar á vatni
eða sjó í lauginni.
Akumesingar eiga nú framúr
skarandi gott sundfólk og má í
því sambandi benda á, að þeir
áttu helming sundfólks þess
sem sent var á Olympíuleikana
s.L sumar, með góðum árangri.
— Þetta fólk hefír æft í „Bjama-
laug“ sem er aðeims 12% m á
lengd. 1 henni hafa unglingar
skólanna lært sund síðustu 30 ár
in, en nú má segja að hún full-
nægi því hlutverki vel, en síð-
ur þörfum sundkappa og
„tríimmara". — Bjamalaug var
byggð í minningu um hinn vel-
þekkta skipstjóra Bjarna Ólafs-
son, sem fórst hér í lendingu í
Teigavör ásamt þrem háset-
um sínum, árið 1939.
Það er því mikil þörf fyrir
fullkomna sundlaug hér á Akra
nesi. — Vissulega væri það bæði
þarfleg og skemmtileg afmælis-
gjöf, ef Sementsverksmiðjan
legði til efni og hita í sundlaug
á Langasandsbökkum, til afnota
fyrir fólkið í bænum — og ferða
langa, sem fer fjölgandi með
hverju árinu sem líður.
Miklatúns-
hlaup
Fyrsta Miklatúnshlaup Ár-
manns fór fram 26. nóvember
s.l., en Ármann efnir til þessara
hlaupa fyrir ungt áhugafólk um
hlaupaiþróttina. Helztu úrslit i
fyrsta hlaupinu urðu þessi:
Stúlkur f. 1962 og 1963:
mín.
Björk Harðardóttir 3:11,0
Raunar er það staðreynd að
sundmennt er lika máttur og
sement er eitt atf þeim frumefn-
um, sem nauðsynleg eru til upp
byggingar „mannvirkja". — Það
er einnig upplýst, að ráðamenn
Sementsverksmiðjunnar á Akra
nesi, hafa áhuga á heilbrigðis-
málum bæjarins.
Piltar f. 1962 og 1963:
mín.
Jón Gunnar Bergs 2:25,0
Hafiiði Harðarson 2; 47,0
Sigurjón Ragnarsson 2:50,0
Piltar f. 1958 og 1959:
mín.
Ásgeir Þór Eiríksson 1:53,0
Magnús Ólafsson 2:24,5
Piltar f. 1957 og fyrr:
mín.
Gunnar P. Jóakimsson, 1:48,0
Næsta Mikiatúnshlaup fer
fram annan sunnudag í desem-
ber.