Morgunblaðið - 05.07.1986, Side 3

MORGUNBLAÐIÐ, LAUGARDAGUR 5. JÚLÍ 1986
B 3
„AUtsem gleðuraðm er
ákaúega inikils virði
- segirElínJónsdóttirkennarísemgerði
hökla á syni sína tvo sem eruprestar
u
VEFNAÐUR er listgrein sem ís-
lenskar konur hafa ástundað á
umliðnum öldum. Áhugi á honum
hefur að vísu verið mismikill á
hveijum tíma en það segja þeir
sem vit hafa á að nú færist í
vöxt að konur á öllum aldri sæki
vefnaðamámskeið sér til mikiil-
ar ánægju.
Elín Jónsdóttir er ein þeirra
kvenna sem ætíð hafa I ft lifandi
áhuga fyrir hannyrðum hverskonar
og fyrir 13 árum sótti hún sitt
fyrsta námskeið í vefnaði. Á þeim
tíma sem liðinn er hefur hún sótt
ófá námskeiðin í því skyni að ná
betri tökum á faginu. Fyrir um það
bil ári síðan réðst Elín í það mikla
verk að vefa hökla á syni sína,
Pét'ur og Jón Helga, en þeir eru
báðir starfandi prestar.
„Vefnaðurinn hefur alltaf heillað
mig vegna þess hversu mikla mögu-
leika hann gefur,“ segir Elín við
upphaf samtals okkar. „Svo þegar
Jón Helgi, yngri sonur minn, var
um það bil að ljúka guðfræðinámi
sínu fékk ég þá hugmynd að vefa
hökla handa þeim.
„Eg fór í fyrsta sinn á vefnaðar-
námskeið árið 1973 hjá Ólöfu Þór-
hallsdóttur, sem æ síðan hefur
reynst mér vel. Aðdragandi þess
að ég dreif mig á þetta námskeið
var að ég hafði fengist við handa-
vinnukennslu og alls kyns þjálfun
á Sólborg í 14 ár og svo var það
eitt sinn að ég var beðin um að
taka að mér kennslu í vefnaði þar
og því var mér ekki lengur til set-
unnar boðið. Síðan hef ég sótt
mörg námskeið og haft af þeim
mikið gagn og gaman.
Árið 1979 fór ég síðan í kennara-
réttindanám í handavinnukennslu
fyrir sunnan og lauk því árið 1983.
Þá hafði ég kynnst vefnaðinum enn
betur og þama í handavinnudeild-
inni gerði ég mér fyrst ljósa alla
þá möguleika sem vefstóllinn býður
upp á. Það var einmitt um þetta
leyti sem ég fékk hugmyndina að
vefa höklana, mér leist betur á að
gera heldur en að gera þá á annan
hátt því mér þótti það spennandi
viðfangsefni að búa efnið til um leið.
Ég hafði aldrei áður fengist við
jafn erfítt verkefni á þessu sviði og
þurfti því á ráðleggingum að halda
og þeir sem ég leitaði til voru mér
alveg einstaklega hjálpsamir og
veittu mér ómetanlega aðstoð.
Fyrsta er til að nefna Ólöfu Þór-
hallsdóttur, sem ég sótti mitt fyrsta
námskeið hjá. Fyrir hálfu öðru ári
leitaði ég til hennar og sagði henni
frá þessari hugmynd minni og henni
leist strax stórvel á hugmyndina
og sýndi henni mikinn áhuga. Einn-
ig ráðfærði ég mig við Guðrúnu
Vigfúsdóttur á ísafírði, en hún
hefur fengist talsvert við að vefa
hökla, og hún veitti mér miklar
upplýsingar. Þá leitaði ég einnig til
Sigríðar Jóhannesdóttur í Reykja-
vík, því ég hafði séð myndir af
ofnum höklum eftir hana, sem voru
alveg skínandi fallegir. Frá öllum
þessum konum fékk ég holl ráð, til
dæmis varðandi hvað hentugast
væri að hafa í uppistöðu og ívaf. Ég
notaði hör í uppistöðuna og ívafíð
var úr kambgami, silkigami með
silkiáferð, og gullþræði. Munstrið
var síðan handbrugðið bæði að
framan og aftan.“
Aðspurð um hvort ekki hefði
tekið langan tíma að vefa höklana
sagði Elín að það hefði vissulega
gert það. „Ég sat við í fjóra til sex
tíma hvem einasta dag og lauk
ekki við höklana fyrr en í maí. Þá
átti ég eftir að sauma þá saman
og ganga frá þeim á annan hátt.
Það vildi svo skemmtilega til að ég
kláraði að ganga frá höklunum á
afmælisdegi pabba þeirra, 4. júní,
og þá var hægt að kalla þá bræður
saman til að máta höklana. Það
verður að segjast að ég hafði reglu-
lega gaman af þessu verki. Ég hef
sjaldan getað setið aðgerðarlaus,
alltaf viljað hafa eitthvað í höndun-
um til að vinna að. Mér hefur alltaf
þótt gaman að allri handavinnu og
hef gert mikið af því að búa til
leikfong og annað þess háttar
handa bamabömunum, og ég er
ekki fyrr búin með eitt stykkið að
ég sé ekki farin að huga að því
næsta. Allt sem gleður aðra er ákaf-
legá mikils virði, það gefur lífínu
aukið gildi.
Ég er þeim ákaflega þakklát sem
létu mér í té aðstöðuna í Verk-
menntaskólanum til að vinna að
þessu verki, því engan vefstólinn
hafði ég hér heima. Það vom ákaf-
lega skemmtilegar stundir sem ég
áíti þama í skólanum, annað hvort
við mína vinnu við vefstólinn eða
þegar ég þáði kaffisopa hjá Mar-
gréti, skólastjora, og Erlu á kaffí-
stofunni. Þær vom ófáar stundimar
sem ég átti með þeim og langar
mig að nota tækifærið og koma á
framfæri þakklæti til allra þeirra
sem studdu mig við framkvæmd
þessa verkefnis," sagði Elín að
lokum.
Morgunblaðið/Kristinn
Elín Jónsdóttir ásamt sonum sínum, séra Jóni Helga, tíl vinstri, og Pétri með höklana, sem hún gerði.
Hafnarstræti
83-85, Akureyri,
sími 96-26366.

Einmitt það sem alla dreymir
um:
Lítið, firiðsælt hótel I hjarta
fagurs bæjar.
Hótel Stefanía er nýtt og vist-
legt og herbergin eru m.a. búin
sjónvarpi, vídeói og beinum
síma.
Morgunverður er að sjálfsögðu
framreiddur á staðnum, en
þar fyrir utan geta gestir okkar
valið milli matsölustaða bæj-
arins, sem flestir eru í aðeins
nokkurra skrefa fjarlægð.
Akureyri er ekki aðeins rómuð
fyrir veðursæld og fegurð Listi-
garðsins. Sem höfuðstaður
Norðurlands býður hún upp á
góðar samgöngur og alla hugs-
anlega þjónustu, auk þess sem
menningin er í hávegum höfð
í leikhúsinuogsöfnunum."
Hótel Stefania, sjálfkjörinn
hvíldarstaður sem full-
komnar ferðlna.