Morgunblaðið - 22.11.1991, Side 7

Morgunblaðið - 22.11.1991, Side 7
kaupa lítið af skófatnaði miðað við aðrar þjóðir MORGUNBLAÐIÐ FOSTUDAGUR 22. NOVEMBER 1991 MORGUNBLAÐIÐ FOSTUDAGUR 22. NÓVEMBER 1991 Aberandi hvað Islendingar ÞRÁTT fyrir innkaupaferðir íslendinga til Bretlands virðist póst,- verslun ekki hafa dregist saman að sama skapi að undanförnu. Forsvarsmenn bresku póstverslunar Freemans voru að minnsta kosti brattir, þegar blaðamaður Morgunblaðsins heimsótti þá nú í mánuðinum og sögðust ekki hafa orðið varir við samdrátt. Þeir væru að senda reiðinnar býsn af pökkum til landsins, m.a. tölu- vert af leikföngum. Islendingar keyptu vörur frá Freemans fyrir um 140 milljónir króna á síðastliðnu ári, en Island er stærsti erlendi markaður fyrirtækisins. Aðrir helstu markaðir eru Ástral- ía, Nýja-Sjáland og Malta. Einnig er Saudi-Arabía að taka við sér aftur, að sögn Dot Jarvis, markaðsstjóra fyrirtækisins, „en við- skipti þangað minnkuðu verulega í kjölfar Persaflóastríðsins. J2 Þetta er sá árstími, sem íslend- ^ ingar kaupa hvað mest af Free- j mans, en einnig eru janúar og i febrúar vinsælir mánuðir, en þá er sumarlistinn kominn út. . Þegar forsvarsmenn Free- mans eru spurðir að því hvort 1 íslendingar séu frábrugðnir 1 öðrum þjóðum hvað innkaup 1 varðar svarar yfirmaðúr er- lendu pökkunardeildarinnar, June Clayton, að fyrstu árin sem hún vann hjá fyrirtækinu hafi vör- urnar verið allt aðrar en nú tíðkast. „Ég man að við sendum alveg óskap- lega mikið af alls kyns eldhúsháöld- um, pottum og pönnum. En nú eru það aðallega tískuvörur og mikið um þykkari flíkur, svo sem peysur og yfirhafnir. Þetta kemur sér vel, því til dæmjs eru keyptar allt aðrar vör- ur til Ástralíu. Þangað seljum við mikið af léttum fatnaði, þannig að á fyrirtækinu þar sem hægt var að bjóða meira vöruúrval eins og Miss Selfridge, Dolcis, Olympus íþrótta- vörur og Adams barnavörur. - Hvers vegna kaupa Bretar vör- ur í póstverslun, sem er á svipuðu verði og þeir fá í búð? „Það er mjög þægilegt að kaupa inn á þennan hátt,” svarar Will Lew- is, framkvæmdastjóri dreifíng- ardeildar Freemans. „Fólk getur set- ið heima hjá sér með vörulistann og velt fyrir sér í ró og næði hvað á að kaupa. Það fær vöruna á stað- greiðsluverði, en getur greitt hana með afborgunum. Við erum með starfsmenn á síma- vakt allan sólarhringinn. Segjum sem svo, að fólk panti símleiðis kl. 22. Næsta morgun er strax byijað að safna vörunum saman. Það tekur ekki nema 20 mínútur, þar sem við erum með mjög fullkomna tölvu- stýrða vélvæðingu. Síðan er þeim pakkað, þær settar í gám og geta verið komnar til viðskiptavinar- taka, og endursent annað parið. Sama getur það gert til dæmis ef það er í vafa um hvaða lit á peysu á að kaupa. Erlendi markaðurinn er aðeins 2% af heildinni - Nú er þessi sama þjónusta ekki utan Bretlands. Hvað veldur því að fólk kaupir vörur í póstverslun að þmu mati? „Ég tel að það skipti viðskiptavini okkar mestu máli að fá vörurnar á réttum tíma, sérstaklega þar sem þeir greiða hana við afhendingu,” svarar hann „Erlendi markaðurinn er aðeins 2% af heildarviðskiptum okkar. Þar er ísland stærsti mark- aðurinn og íslendingar eru komnir lengst í tölvuvæðingunni. Við bind- um vonir við að á næsta ári geti Island tengst beint inn á vörulager okkar með tölvu, þannig að þegar íslenskur viðskiptavinur hringir í Freemans og spyr hvort viðkomandi vara sé til, þá verði hægt að athuga það og gefa svar samstundis. Gangi verkefni upp munum við leggja áherslu á að allir aðr- ir markaðir okkar tengist vörulagernum beint með tölvum. Þá ætti afhendingar- tíminn að verða hámark 2 í stað 2-3 vikná nú.” (A Hildur Friðriksdóttir xsvm »9! þessir tveir markaðir bæta hvorn annan upp. Það er áberandi hvað íslendingar kaupa lítið af skófatnaði miðað við aðrar þjóðir.” Mið-Austurlönd verður að meðhöndla alveg sérstaklega Þar sem við stóðum og töluðum saman kom ein af pökkunarstúlk- unum og bar undir yfirmann sinn, hvort í lagi væri að krassa lauslega yfir fætur og barm sýningardömu í verðlistanum eðá hvort hún ætti að 'lita vandlega yfir, þannig að það liti vel út. „Nei, það er betra að krota bara yfir þetta, því annars halda þær kannski að kjóllinn sé svona síður. Sjáðu, þetta lítur alveg eins út og blúnda á kjólnum.” - Hvers vegna gerið þið þetta? „Þessi listi er að fara til Saudi- Arabíu. Það er mjög flókið að eiga viðskipti við Arabalöndin. Fyrst þarf að senda vörulista til umboðsmanns okkar, sem fer með hann í ráðuneyt- ið. Þar er sagt til um hvaða myndir þarf að strika yfir, því það má nán- ast ekkert sjást af beru holdi kvenn- anna. Þær síður, sem sýna nærföt og baðfatnað, verðum við alfarið að rífa úr listanum. Það eru um 400 listar sem fara beint til viðskiptavina okkar, en ekki í gegnum umboðsmann, og þá verð- ur starfsfólk okkar að strika' yfir allar myndirnar. Jú, það tekur óskaplega mikinn tíma,” segir hún aðspurð, „en það verður að hafa sinn gang.” June benti einnig á að stundúm yrði að segja viðskiptavinum í Mið- Austurlöndum að vörurnar væru ekki til á lager. „Það er í þeim tilvik- um sem vönirnar eru framleiddar til dæmis í Israel. Það er útilokað að senda þær vörur til óvinalanda ísraels. Ef við gerðum það yrðum við sett í viðskiptabann af viðkom- Morgunblaðið/RAX Hann er með selskinn á heilanum og gerir úr þeim loðfeldi „SELSKINN hefur ekki verið notað til loðfeldagerðar hér á landi í um það bil 40 ár. Mér finnst þessi gerð af skinni hafa sterkan karakter. Það hefur listrænan blæ, og vinnslumöguleikarnir eru nánast óteljandi með nýjum aðferðum í sútun og verkun skinnanna. Ég læt Iita skinnin og nota nýja skurðartækni sem gefur möguleika á að nýta hvers konar snið. Það er stórkostlegt að sníða úr selskinni. Hvert skinn hefur einstak- an blæ og stærðin gefur möguleika sem fáar aðrar skinntegundir gefa.” Það veður pínuiítið á Eggert Jó- hannssyni feldskera þegar hann talar um selskinn, en Daglegt líf spjallaði við hann í vikunni um hina nýstárlegu loðfeldi. Hann talar af mikilii innlifun og fylgir hveiju orði eftir með miklum sannfæringarkrafti. „Ég er með sel- skinn á heilanum,” viðurkennir hann og segir að sér hafi komið skemmtilega á óvart vinnan með þennan áður lítt notaða efnivið. Ekki bara spariflíkur Feldirnir úr selskinni kosta á bilinu 125-220 þúsund krónur. „Sko,” segir Eggert og hagræðir sér í stólnum áður en hann heldur áfram: „Mér finnst peningum fólks ekki vel varið þegar keyptur er einn loðfeldur sem hangir meira og minna ónotaður inni í skáp. Yfirleitt þola loðfeldir mun meiri brúk- un en flestir telja. Selskinn er eitt af allra sterkustu og veðurþolnustu skinn- um sem völ er á. Ég vil að fólk noti þessar flíkur! Njóti þeirra! Ég trúi ekki á klassík í fatahönnun. Ef eitthvað er klassískt, má njóta þess í tugi eða hundruð ára. Það getur til dæmis átt við um tónlist eða bókmennt- ir, en gildir ekki í fatahönnun. Við sjáum dæmi þess á hveiju ári að snið, efni og litir breytast. Þegar ég var við nám í London, vorum við nemendurnir látnir sauma klassíska loðfeldi. Þeir voru hnésíðir, með sex tölum að framan, klauf í baki og spæl að aftan sem festur var með tölum. Tveimur árum síðar voru þessir klassísku loðfeldir ekki lengur gjaldgengir.” : ;• >•: ísland er stærsti erlendi markaður póstverslunar Freemans andi landi, þannig að þetta getur verið hálfgerður feluleikur.” Vöruhúsið er stærra en 12fótboltavellir Vöruhús Freemans sem er í Pet- erborough í Englandi nær yfír 111.500 fm svæði, sem er stærra en 12 fótboltavellir. Þar liggja sex milljónir hluta á lager. Bretar sjálfír eru áðal viðskiptavinir Freemans, enda státa þeir sig af áð vera „stærsta póstverslunin í London” og eru með 16% markaðarins í Bret- landi öllu. Hjá fyrirtækinu vinna um 5.000 manns og tvær milljónir manna eru viðskiptavinir þess. Breska samsteypan Sears, sem á jafnframt Selfridges og British Shoe Corporation keypti Freemans árið 1988. Urðu þá töluverðar breytingar ÞYKISTULEIKUR ins síðar um daginn eða kvöldið.” Gerry Gray, yfírumsjónarmaður vöruhússins, segir að Freemans hafí fengið einkafyrirtæki til að dreifa vörum. „Eftir póstmannaverkfallið, sem var fyrir 2 árum, sáum við að með því að skipta við póstinn vorum við alltof háðir kerfinu. Þess vegna komum við okkur upp annarri leið, sem hefur reynst mjög vel.” Innan Bretlands hefur viðskipta- vinurinn 14 daga til að skoða vöruna áður en hann ákveður hvort hann vill kaupa hana. Þannig getur fólk pantað til dæmis tvö pör af skóm, ef það veit ekki hvaða númer á að Það er laugardagsmorgunn og dóttir mín er orðin leið á teiknimyndunum í sjónvarpinu svo við mæðgumar ákveðum að fara í „þykistuleik”. Hún laumar hendinni sinni í lófann minn og segir „Ég verð mamman og þú stelpan min”. „Það er auðvelt að verða við þessari ósk,” hugsa ég og set mig í stellingar. Leikurinn hefst í stofu- sófanum og hún spénnir mig samviskusamlega í bílstólinn og sest sjálf við stýrið. Unnunnunnunnu heyrist í skijóðnum hennar og áfram ekur hún. „Hvert heldurðu að þú sért að fara?” segir hún og leikur eftir röddinni minni. „Gáðu að því hvar þú keyr- ir” og nú er kominn pirringstónn í röddina. Eftir að hafa ekið áfallalaust erum við komnar á áfangastað og þá segir „móðir mín”:„ Jæja elskan þá erum við komnar á leikskólann. Við þurfum að flýta okkur því mamma þarf nefnilega að vinna í allan dag og er að verða of sein.” Ekki get ég mótmælt því. Hún segist verða komin seinni- partinn, smellir á mig kossi og svo er hún rokin. Ég sit ein eftir, ekki komin úr skónum og náði ekki að kyssa mömmu sjálf. Sektarkenndin er farin að gera vart við sig. Eftir að hafa setið um stund læðist ég fram í her- bergi til hennar og athuga hvað hún er að gera. Um leið og hún sér mig segir hún stuttaralega: „Ekki trufla mig, ég er upptekin. Ég verð að ljúka þessu sem ég er að gera”. Að dálítilli stundu liðinni birtist hún léttari á svip inni í stofu og segir: Jæja ástin mín, mamma er komin. Drífðu þig nú í fötin og við skulum fara og kaupa eitthvað gott í matinn. I bílnum á leiðinni heim spyr hún: „Hvernig var í skólanum í dag.” Ég ákveð að svara ekki, leika sama leikinn og hún gerir venjulega en bráðlega dynur næsta spurningyfír: „Borðaðirðu matinn í dag?” Voðalega eru þessar spurningar innihaldslausar. Er hún að leika þetta eftir mér? Líklega. Ég faðma hana að mér og segi hvað ég gerði á leik- skólanum um leið og ég kreisti hana eins fast og hún gerir iðulega. „Ég elska þig mamma,” segi ég eins og hún er vön að gera en tárin eru farin að renna niður kinnamar mínar. Ég elska þig líka segir þessi litla hnáta mín með valdsmannslegu rödd móður sinnar. Við erum komnar heim og búnar að elda og borða þá segir þessi litla manneskja. „Jæja elskan viltu að mamma lesi fyrir þig áður en þú ferð að sofa?” Hún bætir samt við eftir örskamma stund: „Við skulum samt núna hafa þetta venjulegt, þú ert mamman og ég er bara litla stelpan þín.” Mikið er ég rík hugsa ég og vitlaus að gefa mér ekki oftar tíma til að staldra við segja henni það og hlusta... ■ Þýtt og endursagt GRG Mýkt í tilveruna A nnemarie Börlind er leíðandi abili í jT\.framleiðslu á vöndubum snyrti- vörum unnum úr hreinum jurta- afurðum. Börlind snyrtivörumar eru sérlega mildar og heppilegar fyrir við- kvœma hud, þeer eru framleiddar úr völdumjurtum og ofnœmisprófadar, henta þannig öllum þeim sem ekki þola hefðbundnar snyrtivörur. Éh K ETSS Engar afurðir af daúbum dýrum eru notaðar við framleiðsluna og engar tilraunir gerðar á dýrum, siðast en ekki sist eru umbuðimar umhverfisvœnar. JHðjið starfsfólk okkar um frekari upplýsingar ogprufur. eilsuhúsið Kringlan s: 689266. Skólavöiðustig s: 22966

x

Morgunblaðið

Direkte link

Hvis du vil linke til denne avis/magasin, skal du bruge disse links:

Link til denne avis/magasin: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Link til dette eksemplar:

Link til denne side:

Link til denne artikel:

Venligst ikke link direkte til billeder eller PDfs på Timarit.is, da sådanne webadresser kan ændres uden advarsel. Brug venligst de angivne webadresser for at linke til sitet.