Alþýðublaðið - 17.11.1920, Blaðsíða 1

Alþýðublaðið - 17.11.1920, Blaðsíða 1
€&&&&. lit aát >l*l£nii.m. 1920 Míðvikudaginn 17. nóvember. 265 tölubl. Syllnpliafir. (NI) Það er þekt fyrirbrigðl, að þeg- sar eitthvað ilt ber að höndum, |>á kenna menn því um sem mönn- um var eitíhvað í nöp við áður, «f orsakirnar voru óljósar. Eftir að Ameríka fanst, og róikið tók að flytjast til Evrópu af gulli, tóku ¦vörur að stfga ákaft í verði, eða með öðrúm orðum, ýeningarnir féllu. En mena skildu ekkert í því þá, af hverju þessi dýrtíð staf- aði, og víða. var Gyðingum kent Um hana, og þeir ofsóttir! Það sem eiakum heldur við gyðingahatrinú nú á dögum er það, að valdhafarnir <zsa lýðinn ,gegn Gyðingum, til þéss að vera sjálfir í friði. í Rússlandi voru -æsingamar gegn þeira beinlínis föst stjórnarráðstöfun. Almenningi leið þar afskaplega illa, og altaf lá þar við uppþotum og uppreist- um. Þess vegna kom það sér af- ar vel, þar að geta látið æði hins Imngurtrylta lýðs bitna á Gyðing- um; það var fyrirhafnarminst Al- ræmt er málið gegn Gyðingnum Beilis, sem stjórnin lét ákæra fyrir að hafa myrt dreng til þess að aota blóð hans við Gyðinga helgi- athöfnl Tilgangur kærunnar var að koma á gyðingaofsóknum eftir ^tærri mælikvarða en nokkru sinni faafði áður þekst í Rússlandi, og enginn vafi er á að hefði BeiSis verið dæradur sekur, hefðu Gyð- ingar verið drepnir í hefndarskyni í tugaþúsundatali, eða jafnvel svo faundruðura þusunda skifti (og Gyðingastúlkur svívirtar fyrst). En þrátt fyrir ailar tiiraunir reyndist ómögulegt að dæma Bailis, það var ekki hægt aonað en sýkna iiann þó alt væri reynt, og var sýknunin víst mest að þakka ung- um málafærzlumanni, sem af sjálfs- dáðum tók að sér að verja málið. Maður þessi varð sfðar snögglega heirnsfrægur, þegar rússnesku þjóð- nni — lof sé hamingjunni — tókst að hrista af sér.ok keisara- stjórnarinnar. Það var Kerenskij. A sama hátt og rússneska keis- arastjórnin notaði æsingar gegn Gyðingum, notar auðvaldið sér þær alstaðar annarsstaðar, þar sem lýð- urinn eða einhver hluti hans er nógu illa mentaður til þess að það sé hægt. En þeir þora auð vitað ekki að fara eins frekt £ það eins og í Rússlandi, og verð- ur heldur ekki eins vel ágengt Og þar. Ea það er á tvennan hátt að auðvaldið hefir gagn af gyðinga- hatrinu. 1 fyrsta lagi fær almenn- ingur útrás á óánægju sinni, þar sem hægt er að æsa upp gyð- ingahatur — þeirri óánægju sem stafar af bágbornum kjörum, og mundi með réttu snúast gegn auð- valdinu. I öðru lagi er svo auð velt eftir að búið er að koma æs- ingunni af stað, að klína gyðings- nafninu á helztu óvini auðvaldsins, jafnaðarmannaforingjana, en ef það er ómögulegt, af því engir Gyðingar séu meðal þeirra5, eins og t. d. á Norðurlöndum, þá bara segja að þeir séu keyptir af Gyð- ingum. 1 svo stórri hreyfingu sem jafnaðarhreyfingunni hafa skiljan- lega verið ýmsir menn ýmist Gyð- ingatroar eða Gyðingaættar, og er þeim þá óspart haldið á lofti, og þeirra látlaust getið sem Gyðiaga, t. d. Karl Marx, sem var Gyðing- ur að ætterni, þó ekki að trú. En svo telja þeir vanakga tífalt fleiri Gyðinga en eru það, og eru oft broslegar átyllurnar til þess, t. d. var enska rithöfundinum S. G, Hobson (þeim sama sem nú er þektur fyiir rit sfn um gildasocia- lismann) vísað úr landi af rúss- nesku keisarastjórninni, af því hann hafði skrifað í ensk blöð það sera henni kom illa, og var átyllan til þess að vísa honura úr landi sú, að hann væri Gyðingur. En þar eð Mr. Hobson var af gamaili brezkri kvekaraætt, kom honum það undarlega fyrir, og spurði af hverju þeir drægju þá ályktun, að hann væri Gyðingur. Svarið var; „Er ekki annað skírnarnafn yðar Samúel? Samúel er hebreskt nafnl" Það er á líkas hátt og þetta, að gyðingahatursmennirnir fara ad gera alla jafnaðarmannaforingja að Gyðingum. Þó eigi komi það beinlfnis gyð- ingahatri við, er ekki úr vegi að rainnast á, áður en þessari grein er lokið, að margir álíta að Gyð^ ingar skari fram úr öðrum að gáf- um og dugnaði, en hvort svo er skal ósagt látið. En víst er un» það, að raargir miklir menn hafa verið Gyðingaættar. Skal hér af núiifandi mönnum aðeins minst á Da.aa.aa Georg Brandes, sem sag- an tvfmælalaust mun nefna einn af mestu mönnura þeirra tíma sem nú eru, sökum hinna frábæru vits- muna hans, þekkingar, og þó um- fram alt sökum hins dæmafáa hugrekkis hans. Alþjóðasamband verk!ýðsblaðanna. Fyrir nokkru síðan var í Berlín haldinn mjög merkur fundur, und- ir stjórn Bernsteins. Var á fund- inum samþykt að mynda eitt alls- herjar samband milli allra verk- lýðsblaða í Þýzkalandi, sem stutfc yrði öfluglega af verklýðsfélögun- um. Á sama fundinum skýrðí Costello, sá er stjórnar fréttastofu jafnaðarmanna 1 Amerfku, frá þvf, að útbú frá fréttastofunni yrði sett á stofn í Berlín, jafnskjótt og Boehner, sá maður sem sjá á um fréttaritun í Mið-Evrópu, kæmi þangað í desember. Tilkynt var einnig, að í byrjun næsta árs yrði fundur haídinn með sendimönnura frá blöðum verkalýðsins f Bret- landi, Ameríku, Þýzkalandi, Nor- egi, Danmörku og öðrum löndum, A fundur sá að fjalla um og koma skipulagi á alþjóðasamband blaða verkalýðsins og starfsmanrta þeirra. í

x

Alþýðublaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Alþýðublaðið
https://timarit.is/publication/2

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.