Morgunblaðið - 03.01.1996, Blaðsíða 1

Morgunblaðið - 03.01.1996, Blaðsíða 1
AUGLYSING J A N U A R 19 9 6 2. ARGANGUR 10% þeirra sem þurfa á endurhœfingu að halda eru 20 ára eða yngri. í óláni Fjðldifólks bíður inni á sjúkrahúsum eftir endurhœfingarrými, á sama tíma og sjúkra- rými á almennum sjúkrahúsum er þrisvar tilfjórum sin ii ii in dýrara en sjúkrarými á Reykfalundi. Síðastliðin ár hafa um 1.300 íslendingar notið endurhcefingar að Reykjalundi á ári hverju. Annar var rafvirki og hinn tré- smiður. Annar stjórnarmaður í Sniglunum, Bifhjólasamtökum lýðveldisins, og hinn stjórnar- maður í Slysavarnafélagi íslands. Báðir voru í erfiðri endurhæfingu eftir slys. Fyrirfram hefði mátt halda að þessir tveir menn væru ekki líklegir til að taka höndum saman og skrifa og teikna vin- sælar barnabækur og standa að átaki í slysavörnum - en það gerast oft kraftaverk inni á Reykjalundi. Að gera eitthvað jákvætt... Haraldur Sigurðarson og Ingi Hans Jónsson hittust fyrst þegar þeir voru við sjálfboðavinnu á rokkhátíð í Húnaveri en fengu síðan gott næði til að kynnast inni á Reykjalundi í september árið 1989. Haraldur var í endurhæfingu eftir umferðarslys og Ingi Hans var í þjálfun eftir annað slys. „Okkur kom vel saman og báðum um að vera færðir saman í herbergi", segir Ingi Hans. „Við vorum báðir frekar illa á okkur komnir og fórum að velta því fyrir okkur hvað svona aumingjar ættu að gera af sér. Ég hafði fengist dálitið við að mála og ákvað að gefa Reykjalundi málverk eftir mig. Þá sýndi Haraldur mér myndir sem hann hafði verið að teikna og ég sá strax að þarna var á ferðinni mjög sérstakur og góður teiknari. Upp úr þessu datt mér í hug að það væri þjóðráð að gera eitthvað jákvætt og nota „frítímann" til að skrifa og teikna barnabók." Sérstakt samstarf „Fyrsta bókin, sem hét „Tjúlli - Lán í óláni", var afrakstur mjög sérstaks og náins samstarfs," segir Haraldur. „Við vorum meira og minna í ná- vígi allan daginn þannig að við unn- um bókina jafnóðum og gátum gætt þess að myndir og texti féllu vel saman. Ingi Hans gerði athugasemdir við myndirnar mínar og ég bað hann stundum að breyta textanum til þess að hægt væri að teikna skemmtilegri myndir. Síðan lituðum við myndirnar í samein- ingu. Við lögðum mikið upp úr því að hafa bókina lifandi og skemmti- lega og á góðri íslensku. Til þess að sjá hvort við værum ekki á réttri leið fengum við síðan börn í „pruf- ur" og athuguðum hvernig þeim líkaði". Örlygur Hálfdánarson gaf bókina síðan út, en hann reyndist okkur mjög vel. Frábær stuðningur „Bókin fékk frábærar viðtökur og það var mjög skemmtilegt að vinna hana, " segir Ingi Hans, „en aðal- sagan er samt sá frábæri stuðningur sem við fengum inni á Reykjalundi. Sveinn Már heitinn læknir veitti Haraldi ómetanlegan stuðning og hvatti okkur til dáða. Sá mikli og góði stuðningur sem við fengum, ásamt endurhæfíngunni allri, lagði grunninn að því að við gátum markað okkur nýja lffsbraut eftir slysin." Án HAPPDRÆTTIS SÍBS vœri engin starfsemi til i landinu á borð við þá sem er á Reykjalundi. Að aðlaga sig breyttum forsendum Haraldur var rafvirki fyrir umferðarslysið og reyndi að snúa aftur til þeirra starfa. Líkaminn leyfði.hins vegar ekki þau átök sem starfinu fylgir og honum var ljóst að hann þyrfti að finna aðra leið til að sjá fyrir sér. „Ingi Hans og fjöl- skylda mín hvöttu mig til að prófa mig áfram með teikningarnar. Niðurstaðan varð sú að ég fór í list- nám og í dag er ég grafískur hönnuður." Ingi Hans er trésmiður og átti um tíma innréttingaverkstæði. Hann þurfti einnig að finna nýjar leiðir til að framfleyta sér. I dag er hann með listmunaverkstæði þar sem hann smfðar listmuni, verðlaunagripi og margs konar gjafir eftir pöntunum. „Umhverfið og andrúmsloftið skipt- ir miklu þegar menn þurfa að endurskoða líf sitt og skapa sér nýja stefnu," segir Ingi Hans. „Eftir að hafa lent í slysum eða öðrum erfiðleikum verður fólk að aðlaga líf sitt breyttum forsendum og læra að bjarga sér upp á nýtt. Ef menn finna ekki rétta umhverfið til að takast á við það verkefni inni á Reykjalundi þá finna þeir það hvergi. Það er einnig gríðarlega mikilvægt að menn njóti stuðnings og skilnings frá fjölskyldum sínum og fái aðstoð til að hagræða lífsmynstri sínu og efnahag miðað við breyttar aðstæður. Þetta er heildrænt ferli, ef menn missa eigurnar og fjölskyld- una í kjölfar þess að þeir missa heilsuna er hætt við að endurhæfing gangi ekki vel." Bestu bæturnar Haraldur og Ingi Hans hafa ekki aðeins gefið af sér með því að gefa út barnabækur heldur hafa þeir einnig lagt sitt af mörkum til slysavarna. „Ég hef lengi haft áhuga á slysavörnum og það ýtti undir þann áhuga þegar dóttir mín var lífguð við eftir slys," segir Ingi Hans sem á sæti í stjórn Slysavarnafélags íslands. Ingi Hans og Haraldur voru meðal þeirra sem stóðu að átakinu „Komum heil heim" og Haraldur hefur teiknað myndröð um slysavarnir. „Bestu bæturnar sem hægt er að gefa þeim sem lenda í slysum eða veikjast er árangursrfk endurhæfing þannig að fólk geti hjálpað sér sjálft. Það græða allir á þeirri aðstoð," segir Haraldur. llm 500 manns biða að staðaldri eftir því að komast i endurhœfingu á Reykjalundi. 1W milljónir í vinninga Verðlaunagetraun á hls. 2 á bls. 5 Handrit íslenskra rithöfunda einstök eign á bls. 6 M e s t u vinningslíkur í íslenskustórhappdrœtti

x

Morgunblaðið

Beinir tenglar

Ef þú vilt tengja á þennan titil, vinsamlegast notaðu þessa tengla:

Tengja á þennan titil: Morgunblaðið
https://timarit.is/publication/58

Tengja á þetta tölublað:

Tengja á þessa síðu:

Tengja á þessa grein:

Vinsamlegast ekki tengja beint á myndir eða PDF skjöl á Tímarit.is þar sem slíkar slóðir geta breyst án fyrirvara. Notið slóðirnar hér fyrir ofan til að tengja á vefinn.