Morgunblaðið - 20.06.1998, Page 40

40 LAUGARDAGUR 20. JÚNÍ 1998
MINNINGAR
MORGUNBLAÐIÐ
BJÖRG
ÞÓRÐARDÓTTIR
+ Björg Þdrðardóttir fæddist á
Ytri-Haga, Barðaströnd, 10.
oktdber 1916. Hún lést 15. júní
síðastliðinn. Foreldrar hennar
voru Steinunn Björg Júlíusddttir
og Þdrður Ólafsson, síðar bænd-
ur í Innri-Múla, Barðaströnd.
Systkini Bjargar: Ólafur Kr.,
kennari í Reykjavík, maki Helga
Vigfúsddttir, Jdna Jdhanna, hús-
mdðir á Patreksfirði, maki Ámi
Bæringsson, látinn, Júlíus Ósk-
ar, bdndi, Skorrastað, maki
Jdnína Ármann, Björgvin, bif-
' reiðarsljóri í Hafnarfírði, látinn,
maki Anna Þorláksddttir, Karl,
sjdmaður í Reykjavík, látinn,
fyrri maki Jökulrds Magnúsddtt-
ir, látin, seinni maki Helga Sæ-
mundsddttir, látin, Steinþór,
bdndi í Skuggahlíð, Norðfirði,
látinn, maki Herdís Guðjónsddtt-
ir, Krislján Pétur, bóndi, Breiða-
læk, Barðaströnd, maki Val-
gerður Kristjánsddttir, og
Sveinn Jdhann, bdndi í Innri-
Múla, Barðaströnd, maki Kristín
Hauksddttir.
Björg giftist 12. september
1937 Böðvari Guðjónssyni. Þau
hófu búskap í Tungumúla á
Nú ertu farin í ferðina miklu að
loknu löngu og afkastamiklu dags-
verki. Björg Þórðardóttir, bóndi í
Tungumúla, eins og hún orðaði sig
sjálfa, er ein minnisstæðasta og
skemmtilegasta manneskja sem ég
hef kynnst í lífinu og alltaf andaði
ferskum blæ frá henni svo og stjórn-
Barðaströnd 26. júní 1943.
Böðvar lést 4. febrúar 1990.
Böm þeirra eru: 1) Laufey, hús-
mdðir á Patreksfirði, gift
Trausta Aðalsteinssyni, þau
eiga Skúla, hann á þijú börn, og
Haliddr, hann á einn son. 2) Brí-
et, gift Einari Guðmundssyni,
þau era bændur á Seltjörn,
Barðaströnd, þau eiga átta
böm, Ragnhildi Kristínu, hún á
þrjú börn og tvo ddttursyni,
Amdísi Hörpu, hún á fjögur
börn, Guðmund, hann á tvær
dætur, Elvu Björgu, hún á tvær
dætur, Einar, hann á tvær dæt-
ur, Laufeyju, Guðiaugu, hún á
eina ddttur, og Sdleyju Jökul-
rds. 3) Unnar Þdr, skdlastjdri á
Hvolsvelli, maki Ragnheiður
Jdnasdóttir, þau slitu samvistir,
þau eiga þijú böm, Böðvar,
Jdnas og Guðrúnu. 4) Jdna Júlía,
pdstmaður á Patreksfírði, maki
Gunnar Óli Björnsson, þau eiga
þijár dætur, Lilju Rut, Stein-
unni Björgu og Ingibjörgu
Freyju.
Utför Bjargar fer fram frá
Hagakirkju í dag og hefst at-
höfnin klukkan 14.
andi hæfileiki hennar sem voru
hennar aðalsmerki, einnig var trúin
á guð henni hjartfólgin og fáa hef ég
hitt sem eru eins trúræknir og hún
var.
Það var gaman þegar við hittum
hana í Tungumúla og þáðum hennar
gestrisni og einnig að vera þátttak-
endur í sveitasælunni. Þá vai- hún
hafsjór fróðleiks um gamla tíma og
ótrúlega minnisgóð á allt og alla. Þá
hlakkaði ég jafnan til er hún kom í
heimsókn til okkar og þá var margt
gert og spjallað. En vágestur sótti
hana heim fyrir nokkrum árum, sem
vann sigur að lokum, en það er víst
að vel er tekið á móti henni fyrir
handan.
Hafðu þökk fyrir allt sem þú hefur
kennt okkur. Blessuð sé minning
þín.
Sigurður og Dóra.
Nú þegar amma í Tungumúla er
dáin, rifjast upp fyrir þeim sem hana
þekktu minningar um allar þær
stundir sem þeir áttu með þessari
einstöku konu. Þó ekki væri hún há í
loftinu var hún stór kona á allan
hátt, lét engan vaða yfir sig og var
langt á undan sinni samtíð í jafnrétt-
isbaráttunni. Lengst af var hún
bóndi í Tungumúla og háði marga
orrustuna í löngu stríði við að halda
jörðinni sem var henni allt og svo ná-
tengt er þetta tvennt, amma og
Tungumúli í huga hennar nánustu að
annað verður ekki nefnt án hins,
enda er Tungumúli ekkert án ömmu
og hún var ekki heil manneskja ann-
arstaðar en þar. Fólk þarf heldur
ekki að efast um hvar hún er nú
stödd, í sínu Himnaríki, Tungumúla.
Bernskuminningar um þungar fiður-
sængur, þykka kodda, tifið í klukk-
unni í endaherberginu, sápustykki
með flöskutappa, ketti sem hjúfra
sig á hitatúpunni og fullan garð af
rabarbara og kartöflum, fylgja okk-
ur ævilangt sem dvöldum hjá ömmu
og afa í Tungumúla.
Kærar þakkir fyrir dýrmætar
minningar elsku amma, þín
Guðlaug.
f
t
Ástkær eiginmaður minn, faðir okkar, tengda-
faðir og afi,
TRYGGVI ÓLAFSSON
fyrrverandi skrifstofustjóri,
Gullsmára 7,
Kópavogi,
sem lést sunnudaginn 14. júní síðastliðinn,
verður jarðsunginn frá Háteigskirkju
mánudaginn 22. júní kl. 13.30.
Aðalheiður Svavarsdóttir,
Ólafur Tryggvason, Halla Stefánsdóttir,
Svavar Tryggvason, Aðalbjörg J. Jóhannesdóttir,
Sigrún Tryggvadóttir
og barnabörn.
t
Ástkær móðir okkar, tengdamóðir, amma og
langamma,
SIGRÍÐUR HELGADÓTTIR,
Víðilundi 14F,
verður jarðsungin frá Akureyrarkirkju mánu-
daginn 22. júní kl. 13.30.
Helga Hrönn Unnsteinsdóttir, Svala Gunnarsdóttir,
Einar Gunnarsson, María Jóhannsdóttir,
Dóra Gunnarsdóttir, Guðmundur Jónasson,
barnabörn og barnabarnabörn.
t
Hjartans þakkir til allra fyrir auðsýnda samúð og virðingu við andlát og
útför ástkærs eiginmanns mlns, föður okkar, tengdaföður, bróður, afa og
langafa,
ÓLAFS MEYVANTS JÓAKIMSSONAR
sklpstjóra,
Gunnólfsgötu 10,
Ólafsflrði.
Fjóla Baldvinsdóttir,
Guðni Ó. Ólafsson, Ásdís Pálmadóttir,
Ægir Ólafsson,
Sigurður Ólafsson,
Jóakim F. Ólafsson,
Guðný Ágústsdóttir,
Áslaug Grétarsdóttir,
Sæbjörg Ágústsdóttir,
Marfa Jóakimsdóttlr,
barnabörn og barnabarnabarn.
Okkur systkinin á Innri-Múla
langar að minnast í fáum orðum
Böggu frænku okkar. Síðustu árin
hefur verið tómlegt að líta heim að
Tungumúla og rita af engum þar. Þó
Bagga væri fyrir fáum árum hætt að
vera í Tungumúla allt árið var hún
þar á sumrin þar til heilsan þvarr og
hún hætti alveg að geta komið þang-
að. Hún vildi geta verið í Tungumúla
svo lengi sem hún gæti. Þó hún væri
komin hátt á áttræðisaldur.
Alltaf var gott að koma til Böggu
því hún tók svo vel á móti fólki og
kunni frá svo mörgu að segja.
Frásagnir fyrir tíð okkar unga fólks-
ins urðu lifandi í hugum okkar og
gaman hefði verið að skrifa niður
þann fróðleik um liðna tíð er hún
miðlaði til okkar. Margt er þó til á
prenti eftir hana.
Smáfólkinu gleymdi Bagga ekki.
Það gat dundað sér með leikföngin
úr dótakössunum sem hún átti alltaf
hjá sér. Tvær litlar frænkur hennar,
tveggja og sex ára, voru hjá henni
sumarið 1995. Stór steinn var heima
við bæinn er hentaði vel til að hafa
bú við. Var drifið í að safna alls kon-
ar dóti í búið og hafði Bagga gaman
af að sjá stelpurnar leika sér þar. Oft
minnist sú eldri búsins í Tungumúla.
Sú stutta kallaði Böggu alltaf
„Böggu sína“ og myndaðist milli
þeirra tveggja vinskapur sem hélst
síðan. Enda sakna bömin Böggu
frænku sinnar.
Við huggum okkur við að nú er
Bagga hjá fólkinu sínu fyrir handan,
Böðvari, foreldrum og bræðrum. Um
leið og við þökkum Böggu fyrir allar
góðu stundirnar sendum við að-
standendum samúðarkveðjur.
Frændsystkinin, Innri-Múla.
•BUIMBÁVEmR
Austurveri, sími 588 2017
GUÐRÚN
ÁSGRÍMSDÓTTIR
+ Guðrún Ás-
grímsdóttir _
fæddist í Efra-Ási í
Hjaltadal 14. ágúst
1917. Hún lést á
Sjúkrahúsi Sauðár-
króks hinn 10. júní
siðastliðinn. For-
eldrar hennar voru
Ásgrímur Stefáns-
son (f. 11.8. 1873, d.
28.4. 1926) og Sig-
munda Skúladóttir
(f. 12.9. 1880, d.
19.1. 1954) búendur
þar. Systkini henn-
ar voru Hólmfríður,
kona Guðmundar Jónssonar
skipstjóra á Akranesi, Helga,
gift Petri Runólfssyni bónda í
Efra-Ási, og Stefán Bessi er lést
á fyrsta ári. Þau vom öll eldri
en Guðrún.
Hinn 28.8. 1943 giftist Guð-
,Að heilsast og kveðjast það er
lífsins saga.“ Hún Gunna er búin að
kveðja. Síðasti fulltrúi þess fólks,
sem ég kynntist fyrir 43 árum, er ég
kom fyrst að Efra-Ási. Þær bjuggu
þar systurnar Helga og Gunna með
mönnum sínum Pétri og Ferdinant.
Allt fólk á góðum aldri að ala upp
börnin sín, og nú eru þau öll búin að
kveðja. Við, sem eftir erum, stönsum
þegar síðasti fulltrúi eldri kynslóðar-
innar kveður, og við erum sjálf orðin
elsta fólkið í fjölskyldunni. Guðrún
Ásgrímsdóttir var yngsta barn for-
eldra sinna, Ásgríms og Sigmundu
og í heiminn borin í Efra-Ási á
síðsumri 1917 og bar nafn föðursyst-
ur sinnar, er lést um sama leyti 39
ára gömul. Eldri voru systumar
Hólmfríður og Helga en bróðirinn
Stefán dó á fyrsta ári. Þama voru
líka afi og amma, Stefán og Helga,
sem flutt höfðu í Efra-Ás 1883 utan
úr Fljótum, en síðan hefur ættin búið
í Ási. Á heimilinu var einnig sonur
þeirra Páll, mikil gæðasál og list-
rænn. Gunna var aðeins átta ára er
faðir hennar lést eftir löng og erfið
veikindi, og ekki löngu seinna flytm-
Sigmunda til Siglufjarðar með yngri
systurnar, og þar átti Gunna sína
barnæsku, gekk þar í barna- og ung-
lingaskóla. Seinna stundaði hún nám
við héraðsskólann á Laugarvatni og
húsmæðraskóla á Laugalandi í Eyja-
fírði, einnig lærði hún fatasaum, m.a.
hjá systrunum Þómnni og Áslaugu á
Ákri á Akranesi. Þessi granna, ljós-
hærða stúlka var því álitlegur kven-
kostur og í ágúst 1943 giftist hún
ungum bóndasyni úr Hjaltadalnum,
Ferdinant Rósmundssyni frá Kjar-
valsstöðum. Árið 1944 heíja þau bú-
skap í Efra-Ási, á móti Helgu og
Pétri, sem þá höfðu búið þar í rúman
áratug. Bömin þeirra, Alda og Skúli,
fæddust á þessum áram. Gunna sá
um búskapinn með góðri aðstoð
venslafólksins, en maður hennar
vann við vörabílaakstur. Þau búa í
Efra-Ási til 1964 að þau flytja að
Lóni í Viðvíkursveit og búa þar í
sambýli við dóttur sína og tengdason
næstu áratugi. Barnabörnin alast
þar upp í skjóli ömmu og afa. En
1973 fær Ferdinant heilablæðingu og
lamast, náði hann aldrei fullri heilsu,
hægri hönd og fótur bára merki löm-
unarinnar. Mikið reyndi nú á Gunnu,
en hún stóð sem hetja við hlið hans
meðan stætt var og lengur þó. Frá
1991 dvaldi hann á sjúkrahúsinu á
Sauðárkróki, en lést á síðasta hausti.
Gunna flutti á Krókinn og bjó þar í
skjóli barna sinna, síðast með dóttur-
dóttur sinni Eddu á Skógargötu 19a.
Maðurinn minn, Sævar, sonur Hólm-
fríðar, var uppfóstraður hjá Pétri og
Helgu og því var alltaf mikið og gott
samband við Gunnu og hennar fjöl-
skyldu. Eftir að Pétur féll frá á besta
aldri og Helga hætti búskap æxlaðist
það svo að heimsóknir í Lón urðu
fastur liður í sumarferðum í Skaga-
fjörð og ekki þótti Sævari verra að
komast i veiði í Héraðsvatnaósnum.
Stundum fauk tjaldið, því bærinn
stendur hátt fyrir botni fjarðarins,
en þá var bara flúið í skjól hjá Gunnu
og þar voram við sannarlega velkom-
in. Á síðasta ári deildum við með
rún Ferdinant Rós-
mundssyni (f. 22.1.
1918, d. 14.10.
1997) frá Kjarvals-
stöðum í Hjaltadal,
bónda og bifreiða-
stjóra. Börn þeirra
eru 1) Sigurbjörg
Alda, f. 11.3. 1944.
Maki Bent Behrent,
þeirra börn eru Ás-
geir Þröstur (lát-
inn), Þyn' Edda,
Guðrún Elísabet og
Gústav Ferdinant.
2) Skúli Reynir, f.
11.9. 1945. Maki
Erla Lámsdóttir. Þeirra börn
era, Guðlaug Hafdís og Sig-
inundur Birkir. Langömmu-
börnin eru sex.
Guðrún verður kvödd frá
Sauðárkrókskirkju í dag og
hefst athöfnin klukkan 14.
henni bæði gleði og sorg. Við heim-
sóttum hana á áttæðisafmælinu.
Einnig fór hún með okkur í skoðun-
arferðir þar sem við heimsóttum
Vesturfarasafnið, Glaumbæ, Víði-
mýri og Reyki í Tungusveit í sumar-
veðri eins og best getur orðið á
Norðuriandi. Síðast hittum við hana í
haust er Ferdinant var kvaddur frá
Sauðárkrókskirkju.
Gunna var prýðilega greind, fróð
og vel lesin með mikinn áhuga á öllu
þjóðlegu og áttum við þar sameigin-
legt áhugamál. Síðustu árin var
heilsan farin að bila, en andlegir
kraftar óbugaðir og stutt í glettni á
góðum stundum. Hinn 4. þ.m. veikt-
ist hún snögglega og sex dögum
seinna var hún öll. Að leiðarlokum
þökkum við Sævar samfylgdina sem
aldrei hefur borið skugga á.
Horfi ég hátt í norður
um heiðar og fjallaskörðin
í blámóðu sé ég blika
á blessaðan Skagafjörðinn.
(S.M.S.)
Þar var hennar starfsvettvangur
langa ævi og þar átti hún og hennar
forfeður djúpar rætur. Elsku Alda,
Skúli og fjölskyldur, okkar innileg-
ustu samúðarkveðjur til ykkar allra.
Blessuð sé minning Guðrúnar frá
Efra-Ási.
Gréta Gunnarsdóttir.
Mikið finnst okkur vanta þegar
amma er farin, því alltaf var hún
nærtæk í blíðu og stríðu hjá okkur
systkinunum á Lóni. Hún lagaði
„báttin“ okkar og greiddi úr margs
kyns ágreiningi sem upp kom og svo
var svo gott að fá að sofa hjá ömmu
ef afi var ekki heima. Eins kenndi
amma okkur svo margt um
náttúruna, hvað blómin og fuglarnir
hétu, í göngutúrunum okkar, en
amma átti kindur og rölti mikið í
kringum þær og ekki var óalgengt
að ömmu fylgdu ekki bara börnin
heldur líka heimilishundurinn og
kettirnir. Seinna þegar við
stækkuðum þá fræddi hún okkur um
margt sem hún þekkti frá gamalli tíð
og var okkur framandi. Allt reyndi
hún að gera sem henni var framast
unnt til það rétta okkur
systkinunum hjálparhönd ef við
leituðum til hennar.
Minningin um ömmu verður alltaf
sterk því hún skipaði svo stóran sess
í lífi okkar. Amma hafði ákveðnar
skoðanir á hlutunum þar á meðal að
það væri líf eftir þetta líf og hafði
hún stundum orð á því að hún
hlakkaði til þegar hún dæi og það
yrði tekið á móti henni af móður
hennar Sigmundu, eiginmanni
Ferdinand og dóttursyni Ásgeiri og
bara öllu þvi fólki sem henni væri
kærast. Við vonum að amma skipi
góðan sess í sínu hlutverki, hér eftir
sem hingað til.
Þakka þér, amma, fyrir þann tíma
sem við við fengum að vera þér
samferða. Hann var bæði ljúfur og
lærdómsríkur.
Far þú í friði, friður guðs þig
blessi.
Guðrún, Gústav og Edda.